8½

Κύριε δικηγόρε! Τον έπιασα!

Έλα κάτω!

Κάτω, οριστικά!

Συγγνώμη που 'ρθα τόσο πρωί. Πώς είστε;

Είμαι μεγάλος θαυμαστής σας. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.

Μπορώ να χρησιμοποιήσω τη γραφομηχανή σας;

Γυμνώστε το μπράτσο σας. Χαλαρώστε.

- Πόσων ετών είστε; - Σαράντα τριών.

Τι μας ετοιμάζετε; Κι άλλη ταινία γεμάτη απελπισία;

Πρώτη φορά κάνετε θεραπεία;

Αναπνεύστε βαθιά...

- Συγγνώμη, θα 'ρθω αργότερα. - Περάστε.

Αναπνεύστε...

Πιο βαθιά...

Καλημέρα. Μπορώ να καπνίσω;

Βήξτε...

Αναπνεύστε...

Το διαβάσατε;

Αναπνεύστε...

Πώς σας φαίνεται;

Κράτησα μερικές σημειώσεις, αλλά θα τα πούμε αργότερα.

Είστε εντελώς καταβεβλημένος. Μπορείτε να ντυθείτε.

Ωραία κοπέλα! Αμερικάνα, ε;

Καλή επιλογή. Η θεραπεία θα σας ωφελήσει.

Κάθε μέρα, το πρωί θα πίνει τριακόσια γραμμάρια αγιασμό...

...σε τρεις δόσεις με διάλειμμα δεκαπέντε λεπτών.

Λασπόλουτρα, μέρα παρά μέρα...

...και μετά, δεκάλεπτο μπάνιο σε νερό πηγής.

Θα σας δω την άνοιξη.

Μετά από μια βδομάδα, διακοπή για δυο μέρες.

Κύριε, το ποτήρι σας!

Εδώ είμαι!

Να μιλήσουμε για την ταινία;

Μπορείς να δείξεις την αναφορά μου στον παραγωγό.

Μη δημιουργήσω πρόβλημα.

Μην ανησυχείτε. Εγώ σας κάλεσα.

Σε πρώτη ανάγνωση, λείπει κάποια προβληματική...

...ή φιλοσοφική ουσία...

...κι έτσι η ταινία είναι μια σειρά από επεισόδια...

...που 'ναι διασκεδαστικά μ' έναν περίεργο ρεαλισμό...

Αναρωτιέστε τι προσπαθεί να πει ο σκηνοθέτης;

Μας κάνει να σκεφτούμε; Μας φοβίζει;

Η πλοκή δείχνει την έλλειψη ποιητικής έμπνευσης...

Λυπάμαι, αλλά ίσως είναι η πιο αξιολύπητη απόδειξη...

...ότι ο κινηματογράφος πάντα θα 'ναι πενήντα χρόνια πίσω...

...απ' τις άλλες τέχνες.

Η ιστορία δεν έχει τις αρετές της "αβάν-γκάρντ"...

...αν κι έχει όλες τις αδυναμίες της.

Δε νομίζω να σας βοηθήσουν οι σημειώσεις μου.

Με προβληματίζει που σκεφτήκατε εμένα...

...για μια συνεργασία που δε φαίνεται εφικτή.

Αντίθετα, με βοηθήσατε πολύ.

Θέλω να κάνω αυτή την ταινία...

Την ανέβαλα δεκαπέντε μέρες...

Μετζαμπότα! Με συγχωρείτε.

Τι κάνεις εσύ εδώ;

Γκουίντο! Για φαντάσου!

Τι έγινε; Τι έπαθες;

- Πώς είσαι; - Καλά.

- Άσπρισαν τα μαλλιά σου! - Ποιος μίλησε!

Πίνεις αυτό το παλιόπραμα;

Ναι, δεν είμαι καλά... Εσύ τι θεραπεία κάνεις;

Περίμενε μια στιγμή.

- Η κόρη σου; Πόσο μεγάλωσε! - Δεν είναι κόρη μου!

Οι μέλισσες ρούφηξαν τη ζωή απ' τα φτωχά λουλούδια!

Να σου συστήσω έναν φίλο...

Συγγνώμη, τα παπούτσια μου. Είμαι η Γκλόρια Μόριν.

Χαίρω πολύ.

Ξέρω τα πάντα για σας. Ο Πούπι όλο για σας μιλάει.

Πρόσφατα τσακωθήκαμε διότι έκρινα αυστηρά την τελευταία ταινία σας.

Ψέματα, σ' άρεσε πολύ!

Θα πιούμε κάτι;

Είσαι μόνος; Η γυναίκα σου;

- Είμαι μόνος. - Καλύτερα. Μιλάω γενικά.

Ξέρεις για την Τίνα κι εμένα;

Θα γίνει ακύρωση του γάμου.

Γι' αυτό είμαι μαζί της. Αρραβωνιαστήκαμε.

Συγχαρητήρια.

Τι ετοιμάζεις; Κάτι καλό;

Επιτρέπετε; Συγγραφέας Ρομιέ. Η δεσποινίς... Πώς σας λένε;

Χαίρομαι που σας γνωρίζω. Είμαι μεγάλη θαυμάστριά σας.

Με κολακεύετε! Είστε ηθοποιός;

Είδα κάπου τη φωτογραφία σας;

Ηθοποιός; Ναι, έχω τέτοιες φιλοδοξίες.

Μεγάλες προσδοκίες. Για την ώρα, όμως, μόνο αυτό.

Έχει πτυχίο στη φιλοσοφία. Επιτρέπετε; Μάριο Μετζαμπότα!

Απλώς κάνω τη διατριβή μου. Υπάρχει κάποια διαφορά.

- Και το θέμα; - Δύσκολο.

Η μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου...

...στο μοντέρνο θέατρο.

Ενδιαφέρον θέμα, ε;

"Τι δηλώνει η εμφάνιση της κοπέλας στην πηγή;"

"Προσφορά αγνότητας και ζεστασιάς;"

"Απ' όλους τους συμβολισμούς, είναι ο χειρότερος..."

Δεν ήρθε! Καλύτερα έτσι.

- Πώς είσαι; - Καλούτσικα.

- Το ξέρει κανείς ότι ήρθες; - Δε νομίζω. Τόσες βαλίτσες;

Μόνο πέντε! Τα βραδινά φορέματα πιάνουν πολύ χώρο.

Τα πήρες όλα;

Εδώ όλοι κοιμούνται τα βράδια. Πέφτει νέκρα!

Είναι ένα θέρετρο της μόδας. Κάτι θα υπάρχει.

Μερικά νυχτερινά κέντρα...

- Ήσουν καλό παιδί; - Θα σου πω κάτι.

Δεν σου βρήκα δωμάτιο στο ξενοδοχείο μου.

Ο κόσμος με ξέρει εκεί.

Έκλεισα δωμάτιο σ' ένα ωραίο και άνετο μικρό μέρος.

- Εκείνος πώς είναι; - Μια χαρά!

- Είσαι λίγο χλωμός. Γιατί; - Αυτό είναι το ξενοδοχείο.

Κυρία, πελάτες!

Πάντως, είναι πολύ ήσυχο.

Αν πεινάς, θα πω να φέρουν σάντουιτς στο δωμάτιο.

- Είναι καταθλιπτικά εδώ. - Είναι πολύ γραφικά.

Δεν πεινάω, φάε εσύ.

Όλα είναι έτοιμα. Το δωμάτιο, το μπάνιο.

Θα νιώθει σαν στο σπίτι της.

- Μπορούμε να φάμε κάτι; - Ό,τι θέλετε.

Πάω να ετοιμάσω.

Το τρένο είναι απαίσιο. Τα χέρια μου έγιναν χάλια.

Χαίρεσαι που ήρθα; Χαίρεσαι πολύ ή λίγο;

Χαίρομαι πάρα πολύ.

Νόμιζα ότι το μαύρο βελούδο θα τσαλάκωνε...

...αλλά ούτε μια ζάρα, μετά από τρεις ώρες ταξίδι!

Δε μου είπες ούτε αν σ' άρεσε.

Τι ωραία κυρία!

Τόσο φινετσάτη! Αυτό στο κεφάλι της, είναι γούνινο;

Κόντεψα να τρελαθώ για να το βρω!

Με ξέρεις καλά. Αν βάλω κάτι στο μυαλό μου...

Τις προάλλες βρήκα κάτι καλό σ' ένα μαγαζί.

Έναν δεινόσαυρο! Κάτσε φρόνιμα!

Τι κάνεις; Πράγματι ήσουν καλό παιδί;

Δεν με πιστεύεις;

Αυτή τη στιγμή πεινάω.

Εκείνη η μικρή χάρη που μου υποσχέθηκες...

Ποια μικρή χάρη;

Περίμενε. Θα μου πει πάλι για τον άντρα της.

Όχι, λες; Θα δεις, γέρο-Σνάποραζ.

Ο κακόμοιρος, ο Λουίτζι. Είναι πολύ δυστυχισμένος.

Ο άντρας μου δεν είναι ο τύπος του καταφερτζή.

Οι άλλοι τον εκμεταλλεύονται.

Όχι ότι είναι κανένας βλάκας. Είναι πολύ έξυπνος.

Τι ζέστη!

Ξέρει απ' έξω όλη τη ρωμαϊκή ιστορία.

Θέλει λίγη βοήθεια. Είναι χρόνια στην ίδια εταιρεία...

...με τον ίδιο μισθό.

Πρόσεχε, θα κόψεις την αλυσίδα!

Είναι η αγαπημένη μου τσάντα. Μου τη χάρισε εκείνος.

Βρες του μια δουλειά. Εσύ ξέρεις τόσον κόσμο...

Μου το 'χεις υποσχεθεί τόσες φορές.

Μέχρι και σε όνειρο το είδα ότι του βρήκες δουλειά.

Αλλά εκείνος τρελάθηκε και μας σκότωσε και τους δυο!

- Ποιον σκότωσε; - Εσένα κι εμένα!

Και ξέρεις πού ήμασταν;

Σ' εκείνο το δρομάκι που σου 'χα αγοράσει εκείνη τη γραβάτα.

Και μετά η γυναίκα σου σου χάρισε μια ίδια.

Όποτε τη φορούσες δεν ήξερα ποια απ' τις δυο είναι.

Ήμασταν ξαπλωμένοι, αγκαλιασμένοι και γυμνοί.

Μπήκε μέσα και μας σκότωσε και τους δυο με μια σκούπα!

Πιο σκοτεινά.

Αυτό είναι.

Βγες έξω και όταν μπεις...

...κάνε ότι είσαι σε λάθος δωμάτιο και ότι εγώ είμαι άγνωστος.

Αυτό δεν το 'χουμε ξανακάνει!

Περίμενε! Για να σε δω.

Πρέπει να 'ναι πιο πολύ...

- Πιο πολύ τι; - Πιο πουτανίστικο.

Έλα δω. Δώσ' μου το μολύβι.

Ωραίο φωτιστικό. Θέλω να πάρω ένα τέτοιο.

- Πώς λέγεται το ξενοδοχείο; - "O Σιδηρόδρομος".

Θα ειδοποιήσω τον άντρα μου να ξέρει πού να μου γράψει.

Γράφει υπέροχα γράμματα. Θα σ' αφήσω να τα διαβάσεις.

Μείνε ακίνητη! Πάρε πουτανίστικο ύφος!

Βγες έξω!

Με περνάς για καμιά απ' τις ηθοποιούς σου;

Πήγαινε έξω!

Νομίζεις ότι δε μπορώ να παίξω όπως εκείνες;

Δε θα μ' άρεσε αυτή η ζωή.

- Εγώ είμαι σπιτόγατα. - Πήγαινε. Εγώ κοιμάμαι.

Αν το 'κανα στ' αλήθεια, θα ζήλευες;

Θα το 'κανες στ' αλήθεια;

Ποιος ξέρει;

Τι έγινε;

Η ιδιοκτήτρια ήθελε να μου δώσει μεταλλικό νερό!

Έλα δω.

Άνοιξε το σεντόνι!

- Γκουίντο, μ' αγαπάς; - Και βέβαια!

Είσαι η μαμά μου, ε;

Πόσα δάκρυα, γιε μου!

Μπαμπά, περίμενε! Μη φεύγεις!

Έχουμε μιλήσει τόσο λίγο!

Ήθελα να σε ρωτήσω τόσα πολλά.

Δε μπορώ ν' απαντήσω ακόμα.

Το ταβάνι είναι πολύ χαμηλό. Μακάρι να 'ταν ψηλότερα.

Είναι άσκημο. Μακάρι να 'ταν αλλιώς.

Δε θα μπορούσες να κάνεις κάτι;

Σχεδίαζες τόσο καλά. Θα 'θελα...

Ο διοικητής! Γιατί μπήκε στον κόπο;

Τα σέβη μου. Δεν έχει πολύ χρόνο.

Πώς τα πάει ο γιος μου;

Μην συγκινηθείτε. Προσέξτε.

Δεν είναι καλά;