Mammals

نامیبیا

آفریقای جنوبی

بستر وسیع یک دریاچه خشک‌شده

که دما در آنجا می‌تواند به

نزدیک به ۵۰ درجه سلسیوس برسد.

گرمای بیش از حد

برای همه خطرناک است.

با این حال، در این کوره داغ

پستانداران راهی برای بقا پیدا کرده‌اند.

در سراسر سیاره

پستانداران یاد گرفته‌اند چگونه با گرما کنار بیایند

به شگفت‌انگیزترین شکل ممکن.

سرا دا کاپیوارا در برزیل

دنیایی از جنگل‌های خشک و خشن

و دامنه‌های صخره‌ای سوزان.

در اینجا، فصل خشک تا

هفت ماه طول می‌کشد.

و هر قطره باران کمی که می‌بارد

به سرعت ناپدید می‌شود.

با این وجود

یک پستاندار اینجا را خانه خود کرده است.

خانواده‌ای از میمون‌های کاپوچین ریش‌دار

آن‌ها شب را

در ارتفاعات صخره‌ها گذرانده‌اند

دور از هرگونه شکارچی در پایین.

ممکن است هنوز صبح زود باشد

اما دما از حالا شروع به افزایش کرده است.

این گروه

باید آب پیدا کند.

و هیچ‌کس بیشتر از

یک مادر به آن نیاز ندارد.

بدون آب

او نمی‌تواند شیری تولید کند

که برای بچه کوچکش حیاتی است.

اما ابتدا، آن‌ها باید سفر خطرناک را آغاز کنند

به سمت کف جنگل.

نوزاد باید محکم بچسبد.

بقیه جلوتر می‌روند.

برای اولین کسانی که به کف جنگل می‌رسند

آخرین میوه‌های کاشو (بادام هندی)

مقداری غذای خوشایند فراهم می‌کنند.

اما به اندازه کافی برای همه وجود ندارد.

مادر و بچه باید از آن صرف‌نظر کنند.

در دمای نزدیک به ۴۰ درجه

گرما بی‌امان است.

از سر استیصال

گروه به دنبال هر چیزی می‌گردد

که ممکن است آب داشته باشد.

آیا درختان می‌توانند راه‌حل را فراهم کنند؟

در بعضی از تنه‌ها پنهان شده است

کمی آب وجود دارد

که از باران‌های قبلی باقی مانده.

اما دسترسی به آن

واقعاً یک معماست.

اما پستانداران

در حل مشکلات متخصص هستند.

یک نر مسن‌تر رویکرد متفاوتی را امتحان می‌کند.

شاید کمی بیشتر فکر کردن (عقل)

و کمی کمتر زور زدن (بازو).

یک چوب، قطره‌ای از موفقیت را به ارمغان می‌آورد.

بعد از تماشای تلاش بقیه

سرانجام نوبت مادر می‌شود.

دمش مانند یک اسفنج عمل می‌کند

و هر آبی را جذب می‌کند

که در تنه جمع شده است.

توانایی استفاده از این چاه‌های پنهان

چیزی فراتر از یک ترفند زیرکانه است.

این یک درس نجات‌بخش است

و درسی که بقیه اعضای خانواده‌اش به سرعت یاد می‌گیرند.

توانایی آن‌ها در حل چنین مشکلاتی

به این گروه کمک خواهد کرد که زنده بماند

در این ماه‌های طولانی، گرم و خشک.

و سرانجام، نوزاد

می‌تواند نوشیدنی حیاتی خود را بنوشد.

اما جاهایی وجود دارد

که حتی گرم‌تر و خشک‌تر هستند.

استرالیا

خشک‌ترین قاره مسکونی روی زمین

با تقریباً یک میلیون مایل مربع بیابان.

کوره‌ای که در آن یافتن آب تقریباً غیرممکن است.

یک شتر عربی

در دهه ۱۸۰۰ توسط کاوشگران اولیه معرفی شد

تخمین زده می‌شود که تا یک میلیون از آن‌ها

اکنون در مناطق دورافتاده پرسه می‌زنند.

برای این نر تنها که در جستجوی جفت است

گیاهان بیابانی

غذای کمیاب و اندکی را فراهم می‌کنند.

هر ماده مغذی اضافی

می‌تواند در معروف‌ترین ویژگی او ذخیره شود

کوهانش.

پر از چربی

یک ذخیره انرژی داخلی است

که در مواقع لزوم می‌توان از آن استفاده کرد.

و تا زمانی که می‌تواند غذا پیدا کند

می‌تواند ماه‌ها بدون نوشیدن آب زندگی کند.

بالاخره

چیزی که دنبالش بود.

گله‌ای از شترهای ماده.

مهم است

که او اولین تاثیر خوبی را بگذارد.

و او روش خاصی برای این کار دارد

با یک دلا

این کیسه بادکنکی

منحصر به شترهاست

و با صدای غرغر بلند همراه است

راه او برای جذب ماده‌هاست

آیا به اندازه کافی توانسته نظرش را جلب کند؟

ظاهراً نه

بالا گرفتن دم، روش مودبانه گفتن است

"نه، ممنون."

بالاخره که این‌قدرها هم آسان نیست

آیا او می‌تواند همان باشد؟

خوب به نظر می‌رسد!

بدشانسی، رومئو.

با وجود تمام تلاش‌هایش،

روز او نبوده.

شترها بر... غلبه کرده‌اند

بزرگترین چالش بیابان،

یعنی کمبود آب.

اما این تنها چالشی نیست

که پستانداران با آن روبرو هستند

در شرایط گرم و خشک.

به همان اندازه خطرناک

خطر گرمای بیش از حد است.

لمورهای سیفاکا

در یکی از گرم‌ترین

و خشک‌ترین نقاط ماداگاسکار.

درختان مقداری سایه می‌دهند

و کمی از سوزش آفتاب تسکین می‌بخشند.

اما با دمای ظهر

که می‌تواند از ۴۵ درجه فراتر رود،

گرمای اینجا به زودی غیرقابل تحمل می‌شود،

مخصوصاً برای نوزادان،

آسیب‌پذیرترین اعضای گروه.

اما سیفاکاها

راهی غیرعادی و هوشمندانه دارند

برای خنک کردن خودشان،

اگر بتوانند درخت مناسب را پیدا کنند.

و وقتی پیدا کردند،

آن را در آغوش می‌گیرند.

درخت سالوادورا

یکی از درختان مورد علاقه آنهاست.

این درختان آب خنک را بالا می‌کشند

از اعماق زمین.

بنابراین تنه‌هایشان چند درجه خنک‌تر است

نسبت به هر چیز دیگری در اطراف.

در گرم‌ترین زمان روز،

بعضی از این آغوش‌ها می‌توانند بیش از چهار ساعت طول بکشند.

و بعضی درختان آن‌قدر محبوب هستند

که حتی یک وجب جا هم نیست.

این رفتار چشمگیر

اولین بار توسط دانشمندان در سال ۲۰۱۷ ثبت شد.

با گرم‌تر شدن جهان،

ممکن است رفتارهای خنک‌کننده این‌چنینی را ببینیم

که هرچه بیشتر رایج می‌شوند.

اما بعضی از سیفاکاها یک قدم فراتر رفته‌اند.

آنها بهترین جا را می‌شناسند

داخل تنه است

درخت سالوادورا.

اینجا، دما می‌تواند حتی خنک‌تر باشد.

و این می‌تواند یک آسودگی واقعی بدهد

از این کوره بیرون.

سیفاکاها یاد گرفته‌اند که در آغوش گرفتن درخت

راهی موثر برای خنک ماندن است.

اما برخی پستانداران

با منبع گرمای بسیار خطرناک‌تری از خورشید روبرو هستند.

جنگل‌های خشک اکالیپتوس استرالیا.

خانه یکی از عجیب‌ترین پستانداران.

یک اکیدنا.

این یکی از باستانی‌ترین پستانداران است

و تولید مثل می‌کند

از طریق تخم‌گذاری.

او بیرون مشغول جستجوی غذاست

با استفاده از بینی بسیار حساسش

برای یافتن مورچه‌ها و موریانه‌ها.

برای اینکه به بهترین شکل کار کند،

بینی‌اش باید مرطوب بماند.

و این باعث شده او

مهارت غیرعادی‌ای را توسعه دهد.

او حباب‌های مخاطی می‌دمد.

وقتی رطوبت تبخیر می‌شود،

به خنک شدن او کمک می‌کند.

اما این ماده تنها نیست.

او می‌تواند دنبال شود

توسط تا ده یا بیشتر نر،

که همگی برای جلب توجه او رقابت می‌کنند.

این چیزی است که شناخته می‌شود

به عنوان "قطار عشق".

و می‌تواند هفته‌ها طول بکشد.

یک نر توانسته نزدیک شود.

با چنین شریک تیغ‌داری،

یک لمس ملایم لازم است.

اما برخی روابط عاشقانه

دوام زیادی ندارند.

با بینی‌های حساسشان،

اکیدناها می‌توانند تشخیص دهند

نشانه‌های اولیه خطر را.

یک آتش‌سوزی بوته‌ای.

بهترین شانس آنها برای ایمنی

رفتن به زیر زمین است.