The Last Voyage of the Demeter

Το 1897 μια ρωσική σκούνα ναυλώθηκε για να μεταφέρει ιδιωτικό φορτίο...

...πενήντα ξύλινων κιβωτίων απ' τη Ρουμανία στην Αγγλία.

Το πλοίο έφτασε ρημαγμένο.

Το όνομα του σκάφους ήταν "Ντεμίτερ".

Κι αυτή είναι η ιστορία του πληρώματός του.

Βασισμένη στο ημερολόγιο του καπετάνιου απ' το μυθιστόρημα "Ντράκιουλα".

Αστυνόμε! Με την καταιγίδα ξεβράστηκε ένα πλοίο.

Θεέ μου.

Πάμε!

ΓΟΥΪΤΜΠΙ, ΑΓΓΛΙΑ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1897

Φλέτσερ;

Ανέβηκα στο πλοίο, κύριε.

- Για να δω αν είναι κανένας ζωντανός. - Και λοιπόν;

- Τι είναι αυτό; - Το ημερολόγιο του καπετάνιου.

Αυτό το ημερολόγιο είναι μια καταγραφή και μια προειδοποίηση.

Και αν σας βρει, ο Θεός να σας βοηθήσει...

...επειδή το "Ντεμίτερ" το 'χει εγκαταλείψει.

Προσπαθήσαμε να τον σταματήσουμε.

Αν δεν τα καταφέραμε...

...ο Θεός να σας λυπηθεί.

Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω, κύριε.

Έλα.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

Κύριος! Κάθισε! Σειρά σου!

6 Ιουλίου.

Πιάσαμε λιμάνι στη Βάρνα, στη Βουλγαρία.

Μην απομακρυνθείς, Τόμπι. Δεν θα μείνουμε πολύ.

Εντάξει, παππού. Το υπόσχομαι.

Μας έλειπαν μερικοί άντρες απ' το πλήρωμα.

Καπετάνιε.

Και είχα αναθέσει στον κύριο Βόιτσεκ να το φροντίσει προτού φορτώσουμε.

Το "Ντεμίτερ" ψάχνει για πλήρωμα μέχρι την Αγγλία.

Πάω πάσο.

Ακούστε με, άντρες.

Το "Ντεμίτερ" χρειάζεται τρεις ναύτες καταστρώματος.

Με προορισμό το Λονδίνο. Πληρωμή σε χρυσό.

Εγώ μπορώ. Και είμαι γερός σαν βόδι.

- Εσύ ποιος είσαι, μικρέ; - Κλέμενς.

Ντύνεσαι σαν μορφωμένος. Πού σπούδασες;

Στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.

Έχω σταθερό χέρι στη βελόνα και...

...έχω και όλα τα απαραίτητα, αν χρειάζεστε γιατρό.

Έχει περάσει καιρός, αλλά ξέρω τα κατατόπια στο καράβι.

Διαφέρει το να μαθαίνεις για τα πλοία απ' το να τα κουμαντάρεις.

Ποιος ναύτης έμαθε ποτέ κάτι από βιβλίο...

...που τον ωφέλησε όταν χάθηκε στη θάλασσα;

Αστρονομία, για αρχή.

Μπορείς να χάσεις χάρτη, πυξίδα. Τ' αστέρια, όμως, δεν χάνονται.

Πρώτη μου φορά γνωρίζω Άγγλο που βιάζεται τόσο να γυρίσει στην Αγγλία.

Θα εξαφανιστείς μόλις φτάσουμε, σίγουρα.

Χρειαζόμαστε δυνατό πλήρωμα. Όχι επιβάτες.

Εγώ;

Εσύ. Όχι εσύ.

Χρειαζόμαστε τη βοήθεια των αντρών σας για να φορτώσουμε.

Τι λέει;

Λέει ότι δεν μπορούν να μείνουν.

Σιγά που δεν μπορούν.

Τους χρειαζόμαστε, αλλιώς χάνουμε την παλίρροια.

Λέει πως πρέπει να φύγουν προτού δύσει ο ήλιος.

Τι ανοησίες είναι αυτές;

Ησυχία όλοι!

Για τους άντρες σου.

Φεύγουμε τώρα.

Καλή τύχη.

Είθε να ολοκληρώσετε το ταξίδι σας.

Άντρες!

Είναι παραπάνω απ' όσα έδωσα για να φέρω το φορτίο εδώ.

Τι είπε στο τέλος; Καλώς να φύγετε ή καλώς να χαθείτε;

"Καλή τύχη".

Ελάτε, τραβήξτε!

Τραβήξτε!

Κι άλλο! Τραβήξτε!

Αμόλα, αμόλα!

- Τόμπι! - Είσαι καλά, μικρέ;

Τόμπι!

Κύριε Βόιτσεκ, μην τον αφήσεις να φύγει!

Δεν είπατε τίποτα για δράκους!

Το ξέρω καλά αυτό το σημάδι. Είναι κακός οιωνός.

Μπορεί να σκότωνες το παιδί! Ούτε που με νοιάζουν οι δράκοι!

Κρατήστε τον χρυσό σας, το φίδι του διαβόλου.

Ο Θεός να σας σώσει όλους. Το πλοίο και το πλήρωμα.

Είσαι καλά; Χτύπησες;

- Ευχαριστώ, κύριε Κλέμενς. - Ναι, βέβαια.

Αποπλέουμε σε μια ώρα.

Αν είπες ψέματα ότι ξέρεις από πλοία, θα σε πετάξω στη θάλασσα, αστρονόμε.

Ευχαριστώ, κύριε.

Λάρσεν, πες σ' αυτούς τους χαμένους ότι σαλπάρουμε.

Τον ακούσατε τον κύριο Βόιτσεκ. Πάμε να στοιβάξουμε τα κιβώτια.

Έλα! Καλό σκυλί!

Λύστε! Ετοιμάστε τα κεντρικά πανιά!

Ρεμετζάρισμα! Γρήγορα!

Τραβήξτε! Τραβήξτε!

Βοηθήστε να βάλω πλώρη. Κινείται σαν χοντρή γουρούνα με τόσο βάρος.

Το βλέπετε το δοκάρι εκεί πάνω; Εκεί κρεμούσαν πειρατές και στασιαστές.

Έχετε δει ποτέ πεθαμένο, κύριε Κλέμενς; Εγώ, έχω δει!

- Αλήθεια; - Να σας δείξω το πλοίο.

Η καμπίνα του καπετάνιου είναι αυτή η μεγάλη πόρτα.

Εκεί μέσα έχει χάρτες και σχέδια...

...μα δεν αρέσει στον καπετάνιο να τα σκαλίζω.

Αυτός είναι ο Χάκλμπερι. Αλλά τον φωνάζουμε "Χακ".

Γεια σου, Χακ.

Αυτό είναι το αμπάρι. Όλα εδώ μέσα πάνε στο Λονδίνο.

Χτυπάς έτσι το ξύλο, αν υπάρχει πρόβλημα...

...ή για αλλαγή βάρδιας ή αν ο ουρανός μοιάζει αγριεμένος.

Τ' ακούς απ' τις κουκέτες ως του καπετάνιου, σε ξάστερη νύχτα.

Τ' ορκίζομαι. Το 'χω ακούσει.

Ναι, σε πιστεύω.

Εδώ τρώμε.

Όλο το πλοίο είναι ξύλινο, φτιαγμένο όπως παλιά.

Τώρα, όμως, όλοι θέλουν ατμόπλοια.

Ο καπετάνιος λέει ότι δεν υπάρχει χαρά στα σιδερένια πλοία.

Αυτό συμβαίνει με την πρόοδο. Δεν νοιάζεται για τη χαρά.

Ούτε του καπετάνιου, ούτε κανενός.

Το "Ντεμίτερ" είναι σίγουρα καλό σκαρί.

Και από δω το "πλήρωμά" μου, κύριε Κλέμενς.

Όσο πιο γρήγορα τα φάμε, τόσο λιγότερη κοπριά θα φτυαρίζω.

Χακ! Τους ξέρεις τους κανόνες.

Κι εδώ είναι το μαγειρείο.

Τζόσεφ! Από δω ο Κλέμενς.

Είναι γιατρός. Αληθινός.

Τρώμε στις έξι. Ούτε πιο νωρίς, ούτε πιο αργά.

Μακριά απ' το μαγειρείο.

Και δεν σερβίρω όσους χρησιμοποιούν τ' όνομα του Κυρίου επί ματαίω.

- Τον τελευταίο εννοεί. - Όλους, εννοώ.

Ξέρεις ποιος είναι ο Άγιος Νικόλαος;

Ο προστάτης των ναυτικών.

Δεν είσαι παγανιστής.

Δόξα τω Θεώ.

Τόμπι, πήγαινέ τον στην καμπίνα του.

Και πάρε κι αυτόν τον κόπρο απ' την κουζίνα!

Έλα, Χακ!

Στις 6 Ιουλίου τελειώσαμε το φόρτωμα.

Τουρκικό βαμβάκι, δέκα βαρέλια πετρέλαιο...

...και κάτι ιδιωτικά κιβώτια για Λονδίνο, με εννέα άτομα.

Πλήρωμα πέντε ατόμων, ο γιατρός του πλοίου...

...δύο καμαρότοι, ο μάγειρας, κι εγώ, ο καπετάνιος.

Ούριος άνεμος. Κεφάτο πλήρωμα.

Όλα καλά, καπετάνιε. Πιάσαμε τους δώδεκα κόμβους.

Το πηδάλιο κλωτσάει λίγο, αλλά θα ηρεμήσει.

Δώδεκα κόμβοι;

Θα φτάσουμε στο Λονδίνο πολύ πριν απ' τις 6 Αυγούστου.

Μάλιστα, κύριε. Το ελπίζω, για το καλό του πληρώματος.

Βρίσκουν ήδη τρόπους να ξοδέψουν την πρόσθετη αμοιβή.

Αποφάσισα ότι αυτό θα 'ναι το τελευταίο μου ταξίδι, κύριε Βόιτσεκ.

Θ' αγοράσω μια αγροικία στην Ιρλανδία. Ο Τόμπι θ' απολαύσει την εξοχή.

Και υποσχέθηκα στην κόρη μου...

...ότι δεν θα χαραμίσει το μέλλον του στη θάλασσα.

Και σκοπεύω να την κρατήσω αυτή την υπόσχεση.

Θα με διαδεχτείς ως καπετάνιος του "Ντεμίτερ" μόλις φτάσουμε στο Λονδίνο.

- Κύριε... - Είσαι καλός ναυτικός, κύριε Βόιτσεκ.

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος καπετάνιος για το πλοίο.

Οχτακόσες λίβρες στα οκτώ, χωρίς το μερίδιο καπετάνιου και ύπαρχου...

...μας κάνει γύρω στα...

- Εβδομήντα πέντε ο καθένας. - Εβδομήντα πέντε;

Θα πάω για ένα καλό ξύρισμα και θα πάρω κι ένα φράκο με ουρά.

Αρέσει πολύ στις Αγγλίδες. Σχεδόν όσο τους αρέσω κι εγώ.

Αν το βάλεις στη μούρη σου, μπορεί.

Ναι, ναι, πολύ αστείο.

Εσείς τι θα κάνετε με τα δικά σας;

Η ψυχή που αγαθοποιεί, θα παχύνει.

Και όποιος ποτίζει, θα ποτιστεί κι αυτός.

Δεν θα ενοχληθεί ο Κύριος, αν ποτιστώ κι εγώ.

Εβδομήντα πέντε! Ξέρετε τι θα κάνω με τόσα πολλά;

Αυτό που κάνεις πάντα, Πετρόφσκι.

Θα βρεις το κοντινότερο πορνείο και θα περάσεις έναν μήνα μέχρι τα μπούνια...

Κύριε Έιμπραμς, παρακαλώ.

Συγγνώμη, καπετάνιε. Τον ξέχασα τον μικρό.

Είμαι σχεδόν εννιά. Και ξέρω τι είναι το πορνείο.

- Ώστε ξέρεις, ε; - Ναι.

Εκεί πληρώνεις τις γυναίκες για να βγάλουν το βρακί τους.

- Αυτό δεν είναι; - Κοντά έπεσες, μικρέ.

- Εσύ, κύριε Κλέμενς; - Κύριε;

Ο πελάτης θα μας πληρώσει παραπάνω, αν φτάσουμε έγκαιρα στο Λονδίνο.

Είσαι μέλος του πληρώματος. Άρα, παίρνεις ένα μερίδιο.

Πώς σκοπεύεις να το ξοδέψεις;

Μήπως σε κάνα νέο μισοφόρι;

Δυστυχώς, ό,τι επιθυμώ σ' αυτήν τη ζωή δεν αγοράζεται με χρήμα.

- Και τι είναι αυτό; - Να καταλάβω αυτόν τον κόσμο.

Όσο περισσότερο βλέπω, τόσο λιγότερο νόημα βγάζει.

Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για το νόημα, κύριε Κλέμενς.

Ίσως σκοπός δεν είναι να τον καταλάβεις.

Μα να τον βιώσεις και να τον αποδεχτείς.

Ίσως.

Όμως πρέπει να φτάσω στην ουσία του.

Και να καταλάβω γιατί ο κόσμος έχει τόση...

...καλοσύνη μέσα του, κι όμως...

Αυτό δεν επιθυμούν όλοι;

Κατά βάθος.

Έχει δίκιο. Τότε θα πάρω εγώ το μερίδιό του.

- Τι διάολο είναι αυτό; - Τόμπι, πήγαινε να δεις τα ζώα.

Τόμπι;

- Τι έπαθαν; - Μάλλον ο καιρός θα φταίει.

Σημαίνει ότι πλησιάζει καταιγίδα.

Τόμπι, βοήθησέ με.

Έτσι θα ηρεμήσουν.

Τι ήταν αυτό, κύριε Κλέμενς;

Πήγαινε να φέρεις τον καπετάνιο. Πες του ότι κάτι έπεσε στο αμπάρι.

Μείνε μαζί μου.

Μείνε μαζί μου.

Έλα.