Other People's Children (Les Enfants des autres)

Senin bir karın var.

Sana sadece o yardım edebilir.

Ona ikimiz hakkında her şeyi anlattım.

Konuşmak, denemek ve cesaret etmek için yaptığımız anlaşmadan bahsettim.

Tek kuralın âşık olmamak olduğundan, aklı başında kalmak olduğundan.

Yüzünü göremedim…

Ne kadar güzel olduğunu.

Ne kadar acı ve işkence çektiğini.

Aşkta hep zevk ararız.

Her türlü zevki.

Ta ki o zevkin kendisi hüzne dönene dek.

Her şeyin bittiğini düşünürüz.

Ama daha da ileri gidebiliriz.

Ve daha da ileri.

- Madam, neden kitaptaki gibi değil? - Çünkü bu bir uyarlama.

En azından nasıl bittiğini söyleyin!

Kötü bitiyor tabii ki!

Bunu biliyorsunuz. Kitabı okumadınız mı yoksa?

Çıkabilirsiniz ama sessiz olun lütfen!

Ama madam anlamıyorum!

Güle güle madam!

- Nasılsın güzelim? - Meşgulüm!

- Getirdim. - Anahtarlar.

Kumandayı 128 numaralı odada bıraktım, projektör de açık.

- Tamam. Teşekkürler. - Tamam mı?

Tarık, kusura bakmazsın değil mi?

- Tabii, sorun değil. - Teşekkürler.

- Ne demek! - Ciao.

- Dur, dur! - Ne?

- Bende akıl kalmamış. - Ne oluyor?

Bilmiyorum.

- Sakin ol! - Tamam.

Sıradaki.

Staj konusunda da aynı engellerle karşılaştık:

şirketler vergi muafiyeti istiyor

ama çocukları almak istemiyorlar.

Bu konuda ne gibi adımlar attık?

Ne yapacağız?

Öğrenciler motivasyon mektubu yazmayı bilmiyorlar.

Bu onların suçu değil, bu onlara hiç öğretilmedi.

Bu konuda yardımcı olacak bir şeyler ayarlamamız gerekiyor.

Bu harika bir fikir. Fransızca dersinin bir parçası olabilir.

- Rachel? - Evet. Ben de aynı şeyi düşünüyordum.

Bunu konuşmuştuk.

Otobiyografik programın bir parçası olarak yazma ve öz-anlatımda,

motivasyon mektubu yazmayı tanıtabiliriz.

- Bu harika olur. Çok yardımı olur. - Mükemmel.

Sıradaki konumuz…

- Sıçayım, Paul! - Görüşürüz Rachel.

Görüşürüz!

- Unutmuş muydun? - Hayır.

- Unutmadım tabii! - Unutmadın mı?

- Hayır, üzgünüm. - Şaka yapıyorsun!

Salı demedim, salı günü gitar günü.

Salı dediğime emin misin?

Bu kadar yeter! Ben senin şoförün değilim! Seni istasyonda bırakacağım.

Dersin kaçta?

Saat nereden çıktı? Saat mi takmaya başladın?

- Hediye geldi. - Hediye mi?

Babamdan diyelim, oldu mu? Hiç başlama!

Bir kadın verdi desem de güleceksin.

Tam bir belasın. Suçlu hissetmeyeceğim. Suçlu hissetmemeliyim!

- Tek kelime etmedim. - Seni tanıyorum.

Sekiz yıldır ayrıyız!

Hâlâ daha kendimi açıklıyorum. Delirdim herhalde.

Mesaj aldın.

"Ali Gitar" kim?

Dikkat et!

Güle güle!

- Güle güle Ali. - Güle güle Rachel.

Güle güle Ali.

- Ne? - Hiç.

Önden buyur.

Açıyorum.

- Ne tarafa gidiyorsun? - Ne?

Ne tarafa?

Ne tarafa… Senin gittiğin tarafa gidiyorum.

Ya sen?

Çok garip, ben de o tarafa gidiyorum!

- Gerçekten mi? - Evet!

Harika!

Beraber gidelim.

- Bir içki içmek ister misin? - Elbette.

Bir kola ve bir de kahve.

Normal kola değil. Diyet kola. Üzgünüm.

- Ya da belki… - Teşekkür ederim.

Hayır, diyet kola.

- Hep böyle misin? - Hayır.

Biraz gerginim de.

- Ne olacaktı? - Pardon.

Hem diyet kola hem de kahve alacağım,

aynı anda.

- Bir kola ve bir kahve? - Evet.

- Aynı anda. - Tamam.

Bu gece dişlerimi mahvetmeye yemin ettim.

Buyurun.

Gel.

Kahveni buraya bırakıyorum.

- Dikizliyor musun? - Hayır, sadece hayranlıkla izliyorum.

Neredesin?

Dalga mı geçiyorsun?

Şofar'ı kaçıracağız. Akşam 7.53. Boş ver!

- Nerede kaldın? - İstasyonda buluşalım dedim!

- Fazla detay vermişsin. - Söyledim ya.

Sessiz olun.

Mutlu yıllar!

- Dört yaşında bir kızı var. - Kız nasıl biri?

Bilmem, henüz onunla tanışmadım.

Çocuğu değil ex'ini soruyorum, nasıl biri?

Eski sevgilisi mi?

- Bir anlığına gördüm. - Tamam, ben hikâyeyi biliyorum.

Kadın ikinci bir çocuk istemiş ama o istememiş.

Kadın da onu aldatmış ve adam da bunu öğrenmiş.

Sonra kadın da eski sevgilisine, ilk aşkına dönmüş;

Dürüstlük timsali bir tip, adı da… Christophe!

- Tamam. - Anladın mı?

Dört yaşında bir çocukları olmasına rağmen kadını bırakmış mı?

Hayır baba, o bırakmamış.

Dediğim gibi, kadın terk etmiş.

O kadar harika biri olsa kadın onu neden terk etsin ki?

Çok uyuzsun!

- Soru soruyorum! - Baba, yaşlanıyorsun!

Yaşlandığım falan yok. Akupunkturcumu daha yeni gördüm.

Özellikle gayet iyi olduğumu söyledi!

Beni iyileştirdi. O her şeyi iyileştirir.

Sanmam.

Onun numarasını istiyorum. Simon isilik çıkardı da.

Gerçekten mi?

- Pişik gibi mi? - Hayır, daha fazlasını anlatamam.

Size bir şey söylenmeyeceğini bilmem gerekirdi!

Her yerinde mi var?

Peki ya sen Rachel?

- Ne? - Stajları diyorum.

- Staj mı? - Doldurdun mu?

Hayır, doldurmadım ama birini buldum.

Öyle mi?

- İletişim ismi? - Ben Attia, Ali.

Tamam. Numara ve e-posta adresi.

06 45 15 68 22.

Açıklama?

- Kahverengi saçlı, 1.80 boyunda, atletik… - Yani, staj ne tür bir iş?

Otomobil tasarımcısı.

- İyiymiş. - Evet. Biliyorum.

Dylan!

Bir dakikan var mı?

Bir dakikacık.

- Efendim? - Kendine staj buldun mu?

Beğenebileceğin bir şey buldum da.

Nedir?

- Panayır ve amcalarından bahsetmiştin ya? - Evet.

Makinelerin nasıl çalıştığını anlamayı sevdiğini söylemiştin.

Otomobil tasarımcısı.

Bence hoşuna gidebilir.

- Nerede? - Paris'in dışında.

Unut gitsin, ilgimi çekmedi.

Yol parasını okul ödeyecek.

Öğle yemeklerini de şirket karşılayacak.

Tamam mı?

Düşün ve bana haber ver.

Teşekkürler.

Küllükler nerede?

TV'nin üstündeki raflarda olacak.

Şurada.

- Merhaba Madam Diawara. - Geciktiğimiz için özür dileriz.

- Hayır Madam Diawara, sorun değil. - İçeri buyurun!

- Sonunda tanıştık! - İyi akşamlar.

Tanıştığıma memnun oldum. Ben Ali.

- Mia. Ben de memnun oldum. - Merhaba.

En azından bir oyuncu gerekiyor.

Kim olacak peki?

Ali.

Onunla tanışmak istiyorum.

Leila ile tanışmak istiyorum.

İstiyor musun?

Elbette. İstemeyeceğimi mi düşündün?

Hayır.

Başkalarının çocuklarıyla uğraşmak kolay değildir.

Ebeveynlerin, hep çocuklarından şikâyetçi olduğunu fark ettin mi hiç?

Bunu onlara sahip olmanın mutluluğunu hatırlamak için yapıyorlar.

Çok sevimli bir kız olduğunu doğru.

Biraz da baş belasıdır.

Çok uzaktasın.

Gel buraya.

Çıkarsana, çok sıcak.

- Yanında var mı? - Hayır.

- Bir tek ben mi varım? - Evet.

Ben tek miyim?

Ali!

Dur, sayıyorum.

Hap kullanmıyorum.

Başka yolları da var.

- Rachel, bu Leila. - Merhaba!

- Merhaba desene. - Kim varmış burada?

Düşündüğüm kadar küçük değilmişsin. Kaç yaşındasın Leila?

- Kibar ol ve cevap ver. - Dört buçuk.

- Buçuğu da var. - O buçuk çok önemli!

Hayır!

- Hayır Leila! - Bırak gitsin.

- Öyle mi? - Hadi!

Tamam o zaman.