Alcarràs

Τρία, δύο, ένα...

Απογείωση!

Πλησιάζουμε τον ήλιο! Δώσ' μου τα γυαλιά μου!

Πλησιάζω τον ήλιο! Γρήγορα!

Βλέπω έναν εξωγήινο! Πάρε!

Προσοχή, τελειώνει η μπαταρία!

- Πάρε. - Ευχαριστώ.

Δώσ' μου το μπιτόνι! Γρήγορα!

Χρειαζόμαστε βενζίνη! Βενζίνη! Βενζίνη!

- Γρήγορα! Βενζίνη! - Μας τελειώνει η βενζίνη!

Ένα τούνελ! Μη μιλάτε!

Μη βγάλετε κιχ, θα μας πυροβολήσουν!

Μετεωρίτης!

Παιδιά, φύγετε!

Μαριόνα!

Μαριόνα, ένας γερανός στον βάλτο!

- Γερανός; - Ναι, ένας τεράστιος γερανός!

Γιατί;

Μπαμπά;

Μπαμπά;

- Πού είναι, Μαριόνα; - Δεν ξέρω.

Μπαμπά;

Μπαμπά! Μαμά!

- Μαμά, μας πήραν τ' αμάξι! - Θεία Ντολόρς!

Μαμά, με πας στο χωριό;

Μαμά, μας πήραν τ' αμάξι απ' τον βάλτο.

Λυπάμαι, καθίστε.

Δεν μπορούμε να το βρούμε, αν δεν είναι εδώ.

- Εδώ δεν υπάρχει τίποτα, μπαμπά. - Τα κάνατε όλα άνω κάτω.

Δείτε αυτό.

Είναι ένας... λογαριασμός.

Τώρα θα βρούμε σαράντα συμβόλαια.

- Αυτό μπορεί να κάνει. - Δεν είναι συμβόλαιο, μπαμπά.

Θέλουν ένα συμβόλαιο...

...που να λέει ότι η γη σού ανήκει, και δεν το 'χουμε.

Χρειαζόμαστε απλώς, ένα συμβόλαιο με υπογραφές.

Πώς αλλιώς να σας το πω; Δεν υπάρχει τέτοιο πράμα!

Ο γερο-Πινιόλ μού 'δωσε τον λόγο του, όπως ο πατέρας του στον πατέρα μου.

Σύμφωνοι, όμως με τον νεαρό Πινιόλ, δεν έχεις καμία σχέση.

- Μου 'δωσε τον λόγο του κι αυτός. - Μα δεν έχεις χαρτιά, μπαμπά!

Δεν έχεις τίποτα με τον νεαρό Πινιόλ. Δεν βλέπεις τι κάνει;

Δεν θα μας πετούσαν έξω, αν είχαμε κάποια χαρτιά!

Δεν υπογράφαμε συμβόλαια τότε. Αλλιώς, ο μπαμπάς θα το 'χε κάνει.

- Ξέρεις τι καλή φιλία είχαμε; - Δεν θα 'χαμε μπλέξει έτσι τώρα.

- Για το σπίτι, υπογράψαμε. - Δεν ζούμε απ' το σπίτι, μπαμπά.

Λοιπόν, μπαμπά, η επιστολή λέει καθαρά...

...ότι πρέπει ν' αφήσουμε τα χωράφια ως το τέλος του καλοκαιριού.

Και τέρμα.

Σ' αρέσει, δεν σ' αρέσει, μετά το καλοκαίρι, φεύγουμε.

Έτσι είναι, μπαμπά.

Μπαμπά, πήραν τ' αμάξι μας απ' τον βάλτο!

Γαμώ το!

- Γαμώ το, μπαμπά. - Προχώρα.

Σταμάτα, εκεί είναι ένα.

Σταμάτα! Κοίτα! Δεν το βλέπεις;

- Να πάρει ο διάβολος! - Άσε ήσυχο τον διάβολο!

Γαμώ το.

- Δεν φταίω εγώ. - Συγκεντρώσου.

Κοίτα το.

- Γαμώ το! - Κοίτα το.

Θα φάνε τα πάντα!

Ροζέρ, έλα!

- Γαμώ το! - Δώσ' το εδώ.

- Τα θέλεις όλα έτοιμα, στο πιάτο. - Δώσε τον φακό.

Θα τα φάνε όλα τα ροδάκινα και στο τέλος θα μπουν και στο σπίτι!

- Μπράβο, κουνιάδε. - Παλιοζώα.

Σταμάτα! Σταμάτα να κατεβώ.

Σταμάτα εδώ.

Κιμέτ!

Είναι αγχωμένος.

Κουνιάδε... Πάμε να πιούμε κάτι.

- Γεια σου, αφεντικό. - Καλημέρα.

- Μπαλταζάρ, μεταφράζεις; - Τι τρέχει, αφεντικό;

Πρέπει να διώξω κάποιους. Μένετε εσύ, εσύ κι εσύ. Οι άλλοι, όχι.

Μπαλταζάρ, δεν έχει δουλειά. Δυστυχώς, δεν μπορώ να σας πληρώνω όλους.

Λυπάμαι πολύ, παιδιά.

Μπαλταζάρ, πάμε.

Λυπάμαι πολύ, παιδιά.

- Και τι κάνουμε τώρα; - Δουλεύουμε σκληρά, να πάρει.

- Όσο πιο γρήγορα μπορούμε. - Ακόμα πιο γρήγορα.

Γαμώ το, αυτό είναι κόλαση.

Πήγαινε σ' άλλο δέντρο.

Μην είστε δύο στο ίδιο δέντρο.

- Άφησες λίγα ροδάκινα. - Βλακείες.

Θείε.

Ο πατέρας σου είναι ζόρικος.

Μόνο σήμερα.

- Σίσκο, ποιος πήρε αυτόν τον κουβά; - Ο γιος σου.

Κιμέτ!

Κοίτα ποιες σου φέρνω.

Κοίτα κάτι μούτρα.

- Τι κάνετε εδώ; - Μαζεύουμε ροδάκινα.

- Εμείς δεν τα μαζεύουμε; - Κι εμείς είμαστε καλές.

- Ντολόρς, τι κάνει εδώ η Κολοκυθούλα; - Βοηθάει.

- Σας ζήτησα βοήθεια; - Κι ο μικρός δεν μαζεύει;

Αν χρειαστώ χέρια, θα πω στους μαύρους να κάνουν πιο γρήγορα.

Ροζέρ, φέρε έναν κουβά στην αδερφή σου.

Πάρε, Μαριόνα.

- Μάζευε. - Βρωμάει ψοφίμι.

Μήπως χέστηκες πάνω σου;

Γρήγορα, Μαριόνα. Έχεις δύο χέρια.

Έλα.

Ωραία, ε;

- Πολύ ωραία. - Έλα, πάμε.

Έρχεσαι;

Δεν ντρέπεσαι;

Είναι πολύ μικρά. Πρώτη φορά μαζεύεις ροδάκινα;

Ήθελε μόνο λίγο ζωμό απ' το μεδούλι του αρνιού.

Όμως σκότωσαν τόσες πολλές αγελάδες, που στο τέλος δεν έμεινε καμιά.

Ούτε στο Αλκαράς ούτε στην Αϊτόνα, ούτε στο Καστελσερά.

Λοιπόν, θεία; Έμεινε μόνο η αγελάδα Μαργαρίτα;

Ναι, και ήταν τόσο φτωχή, που δεν είχε να φάει.

Και ξέρεις τι έπρεπε να κάνει;

Πήγαινε και ζητιάνευε απ' τον κόσμο...

...που τους είχε φερθεί άσχημα.

Όμως ο κόσμος τη συγχώρησε.

Της έδιναν φαγητό, αλλιώς θα 'χε πεθάνει απ' την πείνα.

Και ξέρεις τι της έδιναν;

Όχι μεδούλι. Της έδιναν ψωμί και καρύδια.

Κι εκείνη σκέφτηκε...

"Αν ήξερα πόσο νόστιμα είναι το ψωμί με τα καρύδια..."

"...θα 'μουν ακόμα η κυρία του χωριού!"

- Τι λες; - Γιατί της έδιναν μόνο ψωμί με καρύδια;

Επειδή κι αυτοί που τη βοηθούσαν ήταν φτωχοί.

Ροζέρ, πιο γρήγορα!

Τώρα αυτό το βήμα.

Τώρα στροφή.

Και κάτω.

Τώρα το πιστόλι.

Και πάλι κάτω.

Ψηλά τα χέρια.

- Εγώ κάνω έτσι. - Κι εγώ κάνω έτσι.

Τέλεια, Ροζέρ, καλό φαίνεται. Βάλ' τα πιο κοντά.

Η στάγδην άρδευση είναι το παν.

Είναι εντάξει αυτά;

Τα βλέπεις αυτά; Μετά από έναν μήνα μόνο.

Πρέπει να ξεχορταριάσουμε τριγύρω, έχει πολλή σκιά.

Μεγαλώνουν πολύ γρήγορα.

Τον ξέρεις τον φίλο μου τον Σόλντε; Χρησιμοποιεί λίπασμα.

- Με τίποτα. - Καλύτερα μόνα τους.

Ο πατέρας σου!

- Νομίζεις ότι είναι χθεσινός; - Πάψε, θα μας σκοτώσει.

- Μόνο του άνοιξε. - Πώς βρέθηκε εκεί πάνω;

Πάου;

Μπαμπά, έχει πολλά κουμπιά, όμως εγώ δεν πείραξα τίποτα, τ' ορκίζομαι!

Τι έκανες; Γαμώ το! Τ' ορκίζεσαι;

Ναι, μόνα τους πατήθηκαν. Έγινε ένα μαγικό.

Φέρνετε πάντα την καταστροφή! Να πάρει ο διάολος!

Κρατήσου, Πάου.

- Χτύπησες; - Φοβήθηκες;

- Ποιος τ' άφησε εδώ το κλειδί; - Είσαι καλά;

Ελάτε εδώ εσείς.

- Μπαμπά, και άλλη φορά... - Άσε τα "μπαμπά"!

Δεν μπορείτε να παίζετε πια εδώ!

Ποιος απ' τους δυο σας ήταν πάνω;

Τι πράμα; Θα μπορούσες να 'χες σκοτωθεί, Πάου!

- Και τ' αμάξι; - Πάει τ' αμάξι, δεν βλέπεις;

Ίρις!

- Κοίτα τις ντομάτες, Πινιόλ. - Υπέροχες.

Ο εγγονός μου τις φύτεψε. Είναι 100% οικολογικές.

- Κατακόκκινες. - Ο εγγονός μου τα θέλει όλα οικολογικά.

- Βγήκαν αρκετές και πολύ καλές. - Οι ντοματιές είναι γεμάτες.

Και πολύ γλυκές, θα δεις.

- Παιδιά, φέρτε τα κρεμμύδια. - Δεν χρειάζεται.

Δεν χρειάζεται, πραγματικά.

Πρέπει να δοκιμάσεις τα κρεμμύδια. Και τα σύκα είναι σκέτο μέλι.

Ο παππούς σου τη φύτεψε αυτή τη συκιά.

Ο πατέρας σου τρελαινόταν για σύκα. Πάμε να δεις.

Άλλη φορά, Ροχέλιο.

- Σήμερα, είναι έτοιμα. - Με περιμένουν σε μια συνάντηση.

Μίλησες στον γιο σου για τα φωτοβολταϊκά;

- Το συζητήσαμε λιγάκι, αλλά... - Και;

Πινιόλ, πώς κι από δω;

- Καλησπέρα, Ντολόρς, Νάτι. - Γεια σου, Πινιόλ.

Είπα στον Ροζέλιο για τα φωτοβολταϊκά. Να σας εξηγήσω.

Σκέφτηκα έναν τρόπο να σας βοηθήσω...

...για να μην αφήσετε τη γη σας.

Οι άντρες σας θα μπορούσαν να συντηρούν τα φωτοβολταϊκά.

Είναι άνθρωποι εμπιστοσύνης, και θα 'θελα να το κάνουν αυτοί.

Τα ροδάκινα δεν δίνουν λεφτά πια.

Θα δουλεύετε λιγότερο και θα βγάζετε περισσότερα.

Θα σου καούν τα δάχτυλα.

Θα μιλήσουμε με τον Κιμέτ και τον Σίσκο.

- Και μου λέτε. - Εντάξει.

- Ευχαριστώ, γεια. - Γεια.

Αυτό το κορίτσι, ναι, όχι...

Δεν είμαι εγώ...

Αυτό το κορίτσι, δεν είμαι εγώ...

Αυτό το κορίτσι, ναι, όχι...

Δεν είμαι εγώ...

Αυτό το κορίτσι, δεν είμαι εγώ...

Δεν είμαι αυτή που νόμιζες...

Το άσπρο περιστέρι που για σένα χορεύει στο νερό...

Μαριόνα, μου φέρνεις την κρέμα;

- Μαριόνα; - Ίρις, δώσ' την εσύ.

Είναι στην μπανιέρα.

Μου κάνεις δύσκολη τη ζωή, κόρη μου.

Σε παρακαλώ...

Μου τηλεφώνησε η μαμά της Γκαλά.

Αγόρασε τα σχολικά βιβλία, λέει ότι είναι πάρα πολλά.