Battlefield (Campo di battaglia)

ΠΕΔΙΟΝ ΜΑΧΗΣ

1918 ΤΟ ΕΤΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Κοιτάξτε.

Κοιτάξτε αυτό το χέρι.

Ίσως να μην το πιστεύετε, αλλά αυτό το χέρι μ' έσωσε.

Ήμουν πεθαμένος, ήμουν ήδη νεκρός.

Σκοτωμένος κάτω από ένα βουνό νεκρών!

Καταλαβαίνετε για τι τύχη μιλάμε;

Αλλά αυτό το χέρι ξαφνικά, πετάχτηκε έξω, αναστήθηκε.

Αυτό το χέρι πρέπει να το ευγνωμονώ επειδή μ' έσωσε.

Μου 'σωσε τη ζωή, καταλαβαίνετε;

Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω;

Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα.

Εσύ, όμως, τα κατάλαβες όλα.

Τρέξτε να κρυφτείτε γιατί έρχονται!

Θα μπουν στα σπίτια σας! Θα σας κάνουν κακό!

Θα σας τα κλέψουν όλα, θα σας καταστρέψουν!

Φύγετε από δω!

Μην κάθεστε, θα σας κάνουν κακό! Και σ' εσάς και στις οικογένειές σας!

Τι λέει;

Φύγετε από δω!

Θα μπουν στα σπίτια σας! Θα σας κάνουν κακό!

Θα σας τα κλέψουν όλα, θα σας καταστρέψουν!

Φύγετε από δω!

Εξαντλημένοι απ' την ηττοπάθεια...

...ταπεινωμένοι απ' την πολιτική...

...περιφρονημένοι απ' τους Ιταλούς, που αδιαφορούν γι' αυτόν τον πόλεμο.

Υπάρχει κανείς να τους υποδεχτεί, να τους χαιρετήσει;

Είναι τραυματίες ή χαμένοι.

Δεν πανηγυρίζουν τους ηττημένους.

Έχεις γίνει σοφός εσύ.

Με μια μικρή προσπάθεια τα καταλαβαίνεις τα πράγματα.

Με παρεξηγήσατε, όπως πάντα.

Σ' αρέσει ακόμα η δουλειά που κάνεις;

Όχι.

Μπορώ να σε θέσω σε διαθεσιμότητα όποτε θέλω, ακόμα και αύριο.

Γι' αυτό που είπατε θα μπορούσα να σας συλλάβω.

Και για τους νέους ισχύει ο ίδιος κανόνας: "Δε γίνονται διακρίσεις".

Όσοι φτάνουν εδώ... μπορεί να 'ναι γενναίοι ή δειλοί.

Έχουμε καθήκον... να τους θεραπεύουμε όλους το ίδιο...

...αλλά με την υποχρέωση...

...να τους στέλνουμε όλους στο μέτωπο...

...το συντομότερο δυνατό, με το τουφέκι στο χέρι.

Ποιος είναι αυτός; Μου φαίνεται οικείος.

Πετρέλα Γκαμπριέλε.

Πετρέλα Γκαμπριέλε... Για μένα είσαι θεραπευμένος.

Αύριο γυρνάς στην ταξιαρχία σου.

Η ταξιαρχία μου δεν υφίσταται πια.

Θα σου βρούμε κάποια άλλη.

Αυτός εδώ, όταν ήρθε, μετά βίας ανέπνεε.

Δώστε του τρεις μέρες ξεκούραση...

...και ελευθερώστε το κρεβάτι επειδή το χρειαζόμαστε.

Καλημέρα! Καλημέρα! Συγγνώμη!

Συγγνώμη.

Έχουμε σοβαρό τραυματισμό εδώ, ε; Τραύμα από ξύρισμα.

Ετοιμάστε αμέσως το χειρουργείο, επειδή...

...πρέπει να σώσουμε τη ζωή τούτου του αξιωματικού.

Όνομα κι επώνυμο, στρατιώτη;

Από πού έρχεσαι; Απ' το Τολμίνο; Το Πλέτσο;

Δεν θυμάμαι.

Πυροβολούσαν εναντίον μου...

...και έπεσα.

Μετά...

...ξύπνησα, στο καμιόνι της 47ης.

Νιώθεις κάτι;

Όχι.

Τέτοιο νάρθηκα δεν τον κάνεις ούτε σε σκύλο.

Διορθώστε τον.

Αφαίρεση των θραυσμάτων. Σχολαστικός καθαρισμός.

Τραύμα απ' όπλο στ' αριστερό πόδι, διαμπερές τραύμα.

- Πού 'ναι τα άρβυλά σου; - Κάτω απ' το κρεβάτι.

Μόνο αυτά έχεις;

Γιατί δεν είναι τρυπημένο τ' αριστερό; Ξυπόλητος κυκλοφορείς;

Μα δεν μπορεί να το έκανε μόνος του, δεν έχει έγκαυμα εισόδου.

Κράτα σημειώσεις: Το "κόλπο της πατάτας".

Ο υποκριτής κόβει μια πατάτα στα δύο...

...πιέζει το ένα μισό στο πέλμα και πυροβολεί.

Η πατάτα απορροφά το έγκαυμα και δείχνει σα να του 'ριξαν απ' τη Βιέννη.

Τώρα εσύ διαλέγεις.

Είτε σε στέλνω στο στρατοδικείο...

...ή σε θεραπεύουμε και γυρνάς στο μέτωπο.

Τι κάνεις ακόμα εδώ;

Δεν είχε γιατρευτεί το πόδι του;

- Έσπασε το χέρι του. - Πώς το 'σπασες;

Στον τόρνο, κύριε λοχαγέ.

Ήσουν σε άδεια; Ξέρεις ότι απαγορεύεται να δουλεύεις;

Δεν δούλευα, βοηθούσα τον πατέρα μου.

Εγώ αυτόν θα τον καταγγέλλω.

Κάντε το καθήκον σας, αν αυτό πιστεύετε.

Μπορεί να πολεμήσει ακόμη και με το ένα χέρι.

Μπορεί να ρίξει χειροβομβίδες, να καρφώσει την ξιφολόγχη.

Καλά δεν τα λέω, φαντάρε; Για μένα έχεις θεραπευτεί.

Γιατρέ, δεν μπορώ να γυρίσω έτσι στο μέτωπο! Είμαι ανάπηρος!

Είμαι ανάπηρος!

Είμαι ανάπηρος! Είμαι ανάπηρος, γιατρέ!

Επώνυμο και όνομα, στρατιώτη;

- Τούμινο Βιτσέντζο, του Τζιοβάνι. - Πώς τα κατάφερες;

Εξερράγη μια βόμβα στα δέκα βήματα, μπήκε στο μάτι ένα θραύσμα...

Δε βλέπω πια.

Ο Τουμίνο Βιτσέντζο είναι ικανός. Αύριο γυρίζει στην υπηρεσία του.

Μα βλέπω μόνο μ' ένα μάτι. Δε βλέπω!

Να σημαδεύεις με το δεξί.

Μα πως θα πυροβολώ; Είμαι μισότυφλος!

Γιατρέ...

Γιατρέ, αν γυρίσω στο μέτωπο, θα με σκοτώσουν σαν περιστέρι.

Θα με σφάξουν, δε μπορώ να πάω πίσω, είμαι μισότυφλος!

Δεν βλέπω πια.

Τι δουλειά έκανες πριν;

Δούλευα στα χωράφια.

Πόσων χρονών είσαι;

- Τι μήνα έχουμε; - Μάρτιο.

Τα Χριστούγεννα θα γίνω δεκαεννιά.

Τι κάνεις εδώ;

Την κοπάνησα απ' το νοσοκομείο.

Θα' ναι κάνα δυο ώρες τώρα που γυρνώ σαν κοπρίτης.

Κάτσε.

Μίλα.

Δεν αντέχω άλλο.

Χρησιμοποιούν πάντα τα ίδια κόλπα, τα πασάρουν ο ένας στον άλλον.

Οι γιατροί στο μέτωπο προσποιούνται ότι δεν συμβαίνει τίποτα.

Αυτή η κατάσταση έπρεπε να 'χει παταχθεί πάραυτα.

Ο πρώτος που αυτοακρωτηριάστηκε...

...έπρεπε να 'χε εκτελεστεί επί τόπου...

...αμέσως.

Μας αναγκάζουν να σπαταλάμε χρόνο και περίθαλψη σ' αυτά τα αποβράσματα.

Την ίδια ώρα οι πραγματικοί τραυματίες, πεθαίνουν στα χέρια μας.

Όταν τελειώσει ο πόλεμος, οι τίμιοι και οι γενναίοι θα 'ναι όλοι νεκροί.

Και μόνο οι πανούργοι θα απομείνουν στην Ιταλία.

"Όλες οι αλεπούδες συναντιούνται στα γουναράδικα"...

...έλεγε η μάνα μου.

Δεν ισχύει. Πολλοί επιβιώνουν.

Πάρα πολλοί.

Όσοι δεν θέλουν τουφέκι, μπορούν να πάρουν μια τσάπα.

Με μια τσάπα μπορείς να κάνεις πολλά, ακόμα και όταν οι άλλοι πολεμούν.

Ξέχνα το... Δε θέλω να τσακωθούμε.

Συγγνώμη που αργώ πάντα.

Κοιμάμαι χάλια.

Θα σου 'καναν καλό λίγα χαρακώματα.

Ίσως να χαραμίζεσαι στα νοσοκομεία.

Θα 'σουν πιο χρήσιμος εκεί όπου λείπουν οι γιατροί.

Ναι, σίγουρα.

Ούτε νυστέρι δεν μπορώ να κρατήσω.

Χωρίς εσένα δεν θα περνούσα στις εξετάσεις.

Επειδή είσαι δύστροπος.

Περνιόσουν για καλύτερος των καθηγητών.

Μα ήμουν καλύτερος απ' τους καθηγητές.

Ωστόσο, όλα μας τα νοσοκομεία εκστρατείας...

...τα 'χουν καταλάβει οι Αυστριακοί.

Που με στέλνεις; Για πες μου!

Εκεί που ακόμα γίνονται μάχες.

- Εκεί που κάποιοι... - Δεν παραδίδονται.

- Μπορώ να φύγω και αύριο ακόμα. - Αλήθεια, θα πήγαινες;

Είμαι στρατιώτης. Υπακούω σε διαταγές.

Μπορείς να υποβάλεις το αίτημα στη Διοίκηση.

- Μπορώ να τ' αποφασίσω και μόνος μου. - Καλύτερα. Είμαι έτοιμος.

Κι αν με σκοτώσουν;

Μα ποιο το νόημα να παίζεις εναντίον του ίδιου σου του εαυτού;

Κερδίζω πάντα.

Δοκίμασέ το.

Γιατρέ, ετοιμάζεις το σινεμά γι' απόψε;

Ναι, άντε στο κρεβάτι, γιατί ξεκινάει.

Ο πόλεμος δεν φέρνει κανένα καλό...

...κι όμως μας έφερε κοντά.

Αναλαμβάνω υπηρεσία αύριο, αλλά δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό.

Πως είσαι;

Αυτή είναι απαγορευμένη ερώτηση.

Αυτή ήταν η συμφωνία μας, θυμάσαι;

Και δουλεύεις καιρό εδώ;

Πάει το Παρίσι; Πάει η βιολογία;

Πάνε όλα αυτά.

Τουλάχιστον δεν κατέληξα στο μέτωπο.

Φρόντισε γι' αυτό ο Στέφανο.

Δηλαδή, ο πατέρας του.

Είναι εδώ και ο Στέφανο; Δουλεύετε μαζί;

- Χαίρομαι. - Εκείνος όχι τόσο.

Ανεχόμαστε ο ένας τον άλλο, όπως παλιά.

Αποφοίτησες;

Απαγορευμένη ερώτηση.

Μπορώ τουλάχιστον, να σε πάρω μια αγκαλιά;

Όχι... Εγώ θα σε πάρω.

Μα που με πάτε τέτοια ώρα;

Μη μου πεις ότι φοβάσαι.

Ένα γενναίο αγόρι σαν εσένα.

Πάω και στην κόλαση ακόμα για το καλό μου.

Περπάτα τότε.

Είναι για το καλό σου.

Περίμενε εδώ.

Εντάξει.

Τούμινο.

Πόσος καιρός πάει απ' την τελευταία σου άδεια;

Την τελευταία μου άδεια;

Πότε; Ποτέ.

Σ' εμάς τους Σικελούς δε δίνουν άδεια.

Και ξέρετε γιατί, γιατρέ;

Επειδή η Σικελία είναι μακριά... και μεγάλη.

Αν μας αφήσουν να φύγουμε, δεν θα μας πιάσουν ποτέ.

Πώς νιώθεις; Πως πάει το μάτι σου;

Πώς να νιώθω, γιατρέ;

Δε βλέπω πια... Το 'χασα αυτό το μάτι.

Έλα, ξάπλωσε, άντε.