The Death of Robin Hood

ΕΤΟΣ 1247 μ.Χ.

Έχεις τίποτα να φάω;

Πεινάω πολύ.

Άσε κάτω τα μαλλιά σου.

Δεν μοιάζεις για αγόρι.

Άσε κάτω τα μαλλιά σου.

Δεν φοβάμαι.

Κάποιοι ταξιδιώτες έλεγαν σ' αυτούς τους λόφους...

...για έναν ήρωα, τον Ρόμπιν Χουντ.

Που προστατεύει τους αδύναμους.

Κανείς δεν προστατεύει τους αδύναμους.

Και αυτός δεν ήταν ήρωας.

Προσευχόταν τρεις φορές την μέρα, και έδινε ασημικά στους φτωχούς.

Και είχε την αγάπη της Λαίδης Μάριαν.

Αυτός δεν είναι ήρωας;

Τη Λαίδη Μάριαν την πήρε από μια παλιά ιστορία βοσκού...

...ένας παραμυθάς, δυστυχώς, πιο μεθυσμένος από μένα.

Ήταν ο μεγάλος έρωτας του Ρόμπιν Χουντ.

Δεν υπάρχει μεγάλος έρωτας για κάποιον σαν κι αυτόν.

Γνώρισα αρκετούς που τον είχαν συναντήσει και να σου πω ένα μυστικό;

Ναι.

Δεν προσευχήθηκε ποτέ στη ζωή του.

Αυτές όλες οι ιστορίες που ακούγονται γι' αυτόν...

...είναι όλες ψέματα.

Ήταν ένας ληστής, ένας δολοφόνος...

...που κάποια στιγμή έκοψε και τον λαιμό κάποιου σερίφη...

...ανάμεσα σε τόσους άλλους.

Και οι χωριάτες βρήκαν ένα νόημα για τις ιστορίες τους.

Δεν ήταν ήρωας.

Έκλεβε και σκότωνε για την ευχαρίστησή του.

Τίποτα παραπάνω.

Αυτοί όλοι που συνάντησες...

...είπαν αν ένιωθε τύψεις για τα εγκλήματά του;

Νομίζω ότι είχε κουραστεί πια.

Θα σου 'λεγα αν τον συναντούσες ποτέ...

...να 'τρεχες μακριά...

...μπας κι έσωζες όση ζωή σού 'χει απομείνει.

...συγχώρεση των αμαρτιών μας...

...διά του Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.

Αμήν.

Για ποιον γυρεύεις εκδίκηση;

Για τον Γουίλιαμ Γουέινραϊτ...

Απ' το Πίκερινγκ.

Απ' το Πίκερινγκ;

Πατέρας σου;

Παππούς σου;

Έπρεπε να 'χες πλυθεί ή να περίμενες ν' αλλάξει ο άνεμος.

Ή να κρατούσες το βάρος σου στο πίσω πόδι.

Αυτό είναι όλο.

Πάντως, τα πήγες καλά.

Τραγουδούν ψέματα.

Αυτός ο ανόητος απλός λαός.

Ψέματα για τον ηρωισμό, και την καλοσύνη του.

Όμως υπάρχουν χρέη αίματος.

Και οι απόγονοι των θυμάτων του, τον κυνηγούν.

Επειδή στην πραγματικότητα...

...κανείς δεν ήταν πιο μοχθηρός και αδίστακτος...

...απ' αυτόν τον ληστή-δολοφόνο τον Ρόμπιν Χουντ...

...και τον Λιτλ Τζον του.

Μίλα στον Τόμας.

Τον κρέμασαν κάπου στον Νότο.

Ο Γουίλ;

Τον ξεκοίλιασαν.

Δεν έχω κανέναν άλλον να ρωτήσω.

Τι συνέβη;

Τώρα με λένε "Έντουαρντ".

Ποιος ήταν ο Έντουαρντ;

Τον συνάντησα στον δρόμο, πριν από δέκα καλοκαίρια.

Είχε πεθάνει ο αδερφός του και πήγαινε να καλλιεργήσει...

...σίκαλη και μπιζέλια, στη γη του πεθαμένου.

Κανείς δεν ήξερε το πρόσωπο του Έντουαρντ.

Οπότε τον σκότωσα.

Τώρα είμαι εγώ ο Έντουαρντ.

Και η Μάργκαρετ είναι καλή σύζυγος.

Και το κτήμα είναι καλό.

Και τι έγινε;

Κάποιοι εκεί κοντά, με πήραν χαμπάρι.

Μου πήραν το κτήμα. Μου πήραν τη Μάργκαρετ.

Προσπάθησαν να μου πάρουν και τη ζωή.

Και δεν μπορώ να πάρω πίσω μόνος μου αυτό που μου ανήκει.

Δεν είναι δικό σου.

Είναι η οικογένειά μου.

Κουράστηκα, Τζον.

"Έντουαρντ".

Κουράστηκα, Έντουαρντ.

Θα 'ταν μια σπουδαία μάχη.

Απ' αυτές που γίνονται θρύλοι.

Είναι δυνατοί;

Ναι.

Προέρχονται από κάποια παλιά οικογένεια.

Λένε ότι έχουν αίμα Βίκινγκ.

Είναι και μια ιστορία ότι κάποτε ο προπάππους τους...

...πάλεψε με μια αρκούδα.

Θα 'ταν μια σπουδαία μάχη, Ρόμπιν.

Πόσοι είναι;

Τέσσερις; Πέντε;

Μαζί μπορούμε να τους νικήσουμε.

Πιθανότατα θα πεθάνουμε.

Καθώς περπατούσα ολομόναχος

Άκουσα δύο κοράκια να μοιρολογούν

Το ένα είπε στ' άλλο, είπε, ώ

"Πού θα πάμε να φάμε σήμερα, ώ;

"Πού θα πάμε να φάμε σήμερα;"

Πίσω από εκείνον τον παλιό τοίχο

Νιώθω πως κείτεται ένας νιοσκοτωμένος ιππότης

Και κανείς δεν ξέρει πως κείτεται εκεί, ώ

Παρά μόνο το ξεφτέρι του, το λαγωνικό του και η ωραία του κυρά, ώ

Το ξεφτέρι του, το λαγωνικό του και η ωραία του κυρά

Πολλοί θα θρηνήσουν γι' αυτόν

Κανείς δεν θα μάθει πού 'χει πάει

Πάνω απ' τα άσπρα του κόκαλα, σαν μείνουν γυμνά, ώ

Ο άνεμος θα φυσά για πάντα, ώ

Ο άνεμος θα φυσά για πάντα

Ρόμπιν!

Ρόμπιν!

Ψωμί;

Αυτή είναι μια ωραία περιπέτεια.

Μια ωραία περιπέτεια.

Θυμάσαι όταν συναντήσαμε εκείνον τον τεχνίτη που δούλευε τον πηλό...

...τον αφήσαμε γυμνό ή τον σκοτώσαμε;

Προσπάθησα να πω την ιστορία...

...και κάποιος είπε πως τον αφήσαμε γυμνό.

Αλλά δεν μπορούσα να θυμηθώ.

Πάντα την έλεγες καλά, Ρόμπιν.

Γιατί να τον αφήσουμε γυμνό;

Δεν ξέρω.

Ήταν ένα αστείο.

Δεν συναντήσαμε ποτέ τέτοιον τεχνίτη.

Τι εννοείς δεν τον συναντήσαμε ποτέ;

Εννοώ, ότι αυτό δεν έγινε ποτέ.

Είναι απλά μια ιστορία που άκουσες κάπου.

Αλλά ακόμα κι αν τον συναντήσαμε...

...σίγουρα τον σκοτώσαμε.

Θα το θυμόμουν αν ήταν ιστορία.

Έλα!

Πες μου για τη γυναίκα σου.

Η Μάργκαρετ.

Είναι καλή γυναίκα.

Είναι πολύ καλή γυναίκα. Και πολύ ευσεβής.

Με μαθαίνει να προσεύχομαι.

Ζωγράφισέ τη μου με λόγια.

Να την ζωγραφίσω;

Να σ' τη ζωγραφίσω με λόγια;

Έχει κόκκινα μαλλιά.

Κόκκινα σαν;

Κόκκινα σαν φρέσκο αίμα.

Όχι, όχι αίμα. Όχι.

Κάτι που 'ναι κόκκινο και όμορφο, σαν κι αυτήν.

Κόκκινα σαν... δεν ξέρω.

Σαν τον ήλιο που δύει.

Ναι, σαν τον καλοκαιρινό ήλιο που δύει.

Η Μάργκαρετ είναι καλή σύζυγος.

Με κατακόκκινα μαλλιά, σαν τον καλοκαιρινό ήλιο που δύει.

Νοιάζεται για μένα.

Κι εγώ νοιάζομαι για κείνη.

Ρόμπιν, υπάρχουν ανοιχτές εκτάσεις πίσω απ' τα βουνά.

Πολλά μέρη για να κάνεις μια νέα αρχή.

Όχι, δεν σκοπεύω να κάνω μια νέα αρχή.

Σκοπεύω να βρω έναν σωστό θάνατο.

Έντουαρντ!

Φύγε, Χέντρι!

Έντουαρντ!

Φύγε, Χέντρι, τρέξε! Τώρα!

- Έντουαρντ! - Πίσω!

Χέντρι, φώναξε τους άλλους!

Έντουαρντ!

Έντουαρντ, αγάπη μου...

Πρόσεχε τη Μάργκαρετ.

Μικρή μου, μην ανησυχείς.

Μην ανησυχείς. Έλα δω, έλα δω.

Είσαι ασφαλής. Είσαι ασφαλής, κόρη μου.

Ας προσευχηθούμε.

Κύριε, ο Θεός ημών...

...δώσε μας τη χάρη να Σε επιθυμούμε μ' όλη μας την καρδιά.

Έλα, προσευχήσου κι εσύ.

Και βρίσκοντάς Σε, να Σε αγαπήσουμε.

Και αγαπώντας Σε, να μισήσουμε τις αμαρτίες...

...απ' τις οποίες μας λύτρωσες.

Για τη χάρη του Ιησού Χριστού. Αμήν.

Ναι. Ναι, έτσι μπράβο.

Ωραία.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη.

Έτσι ήταν όταν ξύπνησα.

Έτσι ήταν όταν ξύπνησα.

Ξάδερφε.

Έτσι ήταν όταν ξύπνησα.

Συγγνώμη.

Ένας άνεμος από βορρά και ανατολή

Φυσούσε κάθε παγωνιά και κρύο

Τουλάχιστον σ' μένα παγερά φυσούσε

Τα ρούχα μου ήταν λεπτά και παλιά

Το χορτάρι μούσκεμα απ' τη δροσιά

Τα μικρά λουλουδάκια λυγίζανε

Και λύγιζε και η ταπεινή η μαργαρίτα

Ακόμα πιο ταπεινή με τα δάκρυά μου

Ω, άτυχα νιάτα γεννημένα στη θλίψη

Ο απόκληρος γιος της φτώχειας

Που όλοι τον χλεύαζαν και τον περιφρονούσαν