Speak No Evil

Μαμά! Είπες δέκα λεπτά!

Όχι. Είπα "Όταν ζεσταθώ"!

- Μαμά! - Άγκνες, μη φωνάζεις.

Μα δεν είμαστε μέσα.

Ναι, αλλά έχει κι άλλο κόσμο.

Είναι ελεύθερη αυτή η ξαπλώστρα;

Ναι, φυσικά.

Σούπερ.

- Σινιόρε; - Ευχαριστώ. "Γκράτσιε".

Για σένα, μικρέ. Κατέβασέ το.

- Ευχαριστώ. - Στην υγειά μας.

Άρχισαν οι διακοπές.

Θες μια μπίρα;

Είναι λίγο νωρίς. Αλλά αν θες εσύ...

Μπα... όχι.

Ελάτε! Πάμε να βουτήξουμε!

Μη δώσεις στην Άγκνες χυμό μήλο πριν κοιμηθεί.

- Σι, σινιόρα. - Έχεις τον Χόπι;

Έχεις τον αριθμό μου;

Εντάξει. Σ' αγαπώ, γλυκιά μου.

- Κι εγώ. - Εντάξει. Γεια.

Έλεος πια, μ' αυτό το κουνέλι. Κάτι πρέπει να κάνουμε.

Θες να γίνει Γ' Παγκόσμιος;

Είναι με μια άγνωστη, σ' ένα άγνωστο μέρος.

- Νιώθει ασφαλής μ' αυτό. - Μα είναι έντεκα!

Μπεν!

Συμφωνείς να μην καθίσουμε δίπλα στους Δανούς απόψε;

Αν ξανακούσω για το "μάθημα μαγειρικής" τους...

Σήμερα, φτιάξαμε ραβιόλι με μανιτάρια.

Να 'ρθετε στο μάθημα αύριο...

...επειδή νομίζω ότι θα φτιάξουν νιόκι.

Θα 'ναι τέλεια. Θα τον λατρέψετε τον Τζόρτζιο, τον δάσκαλο.

Ξέρει τα πάντα για την ιταλική κουζίνα.

Επινόησε ακόμα και παραλλαγές του μαθήματος.

Μιλάμε για είκοσι...

Χριστέ μου! Σαράντα έξι ευρώ για ένα ριζότο;

Μπαμπά!

Άγκνες, μη φωνάζεις!

Δεν βρίσκω τον Χόπι.

Εντάξει, γλυκιά μου. Ψυχραιμία.

Μήπως τον άφησες στ' αμάξι;

Νομίζω ότι τον είχα στην εκκλησία.

Εντάξει, μην ανησυχείς, θα τον βρούμε.

- Εντάξει; - Μην ανησυχείς.

Θα τον βρει ο μπαμπάς. Έλα.

- Όχι. - Δεν αντέχω άλλη κρίση.

Μα, Λουίζ...

Έλα να καθίσουμε. Πάρε ανάσα.

Καταραμένο κουνέλι!

Λοιπόν... Εισπνοή.

Ένα, δύο, τρία, κράτημα.

Ευχαριστώ.

Συγγνώμη! Σιγά!

Ανώμαλος δρόμος. Τον νου σας.

Μπαμπά! Βρήκαν τον Χόπι.

- Ο Αντ. - Τέλεια!

Τον είχε δει στο ξενοδοχείο.

Ο σύζυγός μου, ο Μπεν.

Είμαι αυτός που σας πήρα την ξαπλώστρα.

Είμαι ο Πάτρικ Φελντ. Η γυναίκα μου, η Κίρα.

Και εσύ πρέπει να 'σαι ο Αντ.

Δυσκολεύεται λίγο μ' αυτά. Τον πιάνουν οι ντροπές του.

- Γεια σου, Αντ. - Δεν πειράζει.

- Από δω η Άγκνες. - Κι αυτός ο Χόπι.

Η παρέα μου. Μυρίζει πολύ ωραία.

- Ωραία βέσπα. - Σ' αρέσει;

Την πήραμε απ' τον Πάολο στη ρεσεψιόν.

Είναι το κάτι άλλο. Δοκίμασέ την.

Σε παρακαλώ, μπαμπά!

- Έλα, γλυκιά μου. - Δεν οδηγείς;

Θα σε πάω εγώ.

Έχετε κράνη;

Θα προσέχω πολύ. Το υπόσχομαι.

- Βάσει νόμου... - Δεν θα μας το χαλάσω.

Έλα. Σε παρακαλώ.

Πώς να πεις όχι;

Καλά. Δώσ' μου το...

Κρατήσου καλά, εντάξει;

Κρατάς;

Θα πηγαίνω αργά, εντάξει;

Τα λέμε.

- Κρατήσου! - Γεια!

- Φύγαμε. Γεια! - Γεια σας!

Μια χαρά είναι.

Το 'χει!

Μια χαρά θα 'ναι.

Αυτό ήταν λίγο τρελό.

Έσκισες!

- Ήταν φανταστικά! - Τα πήγες τέλεια.

Τι λέμε στον κύριο Φελντ;

Όχι. Σκέτο "Πάντι".

- Σ' ευχαριστώ, Πάντι. - Να 'σαι καλά.

Έχετε φάει μεσημεριανό;

Λέγαμε να καθίσουμε μ' εκείνο το ζευγάρι απ' τη Δανία.

- Τους ξέρετε; - Τους ξέρουμε;

Πλάκα κάνουμε.

Σοβαρά, όμως, υπάρχει ένα πολύ ωραίο μαγαζάκι στη γωνία.

Έτσι, αποφασίσαμε να μετακομίσουμε στο Λονδίνο.

Πήγαμε, βρήκαμε διαμέρισμα...

...βρήκα νέους υπαλλήλους και μετά...

...πάτωσε η οικονομία.

Με πήραν απ' το Σικάγο.

"Μπεν, το γραφείο που θέλαμε να ετοιμάσεις στην Αγγλία..."

Αυτό θα 'ταν μεγάλη ήττα, ρε φίλε.

Ναι, όντως. Αλλά πήρα γερή αποζημίωση.

Ναι; Απολύθηκε, δηλαδή.

Εσύ δουλεύεις, Λουίζ;

Ναι, δουλεύω.

Στις Δημόσιες Σχέσεις.

Ήμουν, δηλαδή. Είμαι.

Δεν έχω τις ίδιες διασυνδέσεις στο Λονδίνο.

Ακόμα ψάχνουμε να βρούμε τα πατήματά μας.

Είπαμε, όμως, να μείνουμε στο Λονδίνο γιατί μας αρέσει.

Είμαστε δυο ώρες από εδώ, απ' το Παρίσι, τη Ρώμη...

Τη Δυτική Χώρα!

Δεν έχουμε φτάσει εκεί ακόμη!

Τι; Αν είναι δυνατόν!

Λοιπόν! Πρέπει να μας επισκεφτείτε.

Είναι υπέροχα.

Ναι, θα 'ταν τέλεια.

- Ναι! - Έκλεισε.

Εντάξει, λοιπόν.

Έχεις άλλη δουλειά στα σκαριά ή...

Το σκέφτομαι ακόμη.

Εγώ θυμάμαι ότι πριν παραιτηθώ...

- Πώς ήμουν; - Χάλια.

- Ήμουν χάλια. - Δικηγόρος είσαι;

Όχι. Γιατρός.

Τώρα όμως, είμαι με τους "Γιατρούς Χωρίς Σύνορα"...

- Είναι πολύ καλύτερα. - Τέλειο!

Είμαι πολύ καλύτερα.

Τέλος πάντων, αυτή η ταλιάτα είναι μούρλια.

- Η πολέντα σου φαίνεται στεγνή. - Καλή είναι.

Χορτοφάγος είσαι;

Λόγω των ζώων ή λόγω υγείας;

Για λόγους υγείας, για τα ζώα και για το περιβάλλον.

Δε χρειάζεται να εξηγείς.

Είναι το μέλλον.

Μαμά, να πάμε στην κούνια;

- Ναι. - Θες γλυκάκι;

Όχι, έχει φάει παγωτό σήμερα.

Σας "κόβω" για αυστηρούς.

Αντ, πήγαινε κι εσύ, αλλά να σας βλέπουμε.

Μην ενοχλήσεις.

Μη ανησυχείς. Οι Ιταλοί τα λατρεύουν τα παιδιά.

Όχι σαν τους Γάλλους.

Πολύ χαίρομαι που βρήκε παρέα ο Αντ.

Στο ξενοδοχείο, όλα τ' άλλα παιδιά γνωρίζονται μεταξύ τους.

Ο Αντ δυσκολεύεται.

Να το πω;

Έχει μια πάθηση.

Συγγενή αγλωσσία.

Γεννήθηκε με μικρότερη γλώσσα απ' ό,τι εσείς ή εγώ.

Δυσκολεύεται να επικοινωνήσει.

Κοιτάξτε, όμως! Τα πάνε περίφημα οι δυο τους.

Κρίμα που δεν μένουν μικροί για πάντα.

Ρε γαμώ το! Οι Δανοί!

Μας είδε. Δεν τη γλιτώνουμε.

Αφήστε το σ' εμένα.

Τόρστεν...

- Ναι; - Γεια!

- Γεια! - Έχετε φάει;

Όχι.

Θα καθίσετε;

Θα θέλαμε τη βοήθειά σας σε ένα σημαντικό ζήτημα.

Ναι;

Συγγνώμη... Ήταν κάπως βαρύ το φαγητό.

Συζητάμε για χαρτιά υγείας.

Τα τσαλακώνουμε ή τα διπλώνουμε;

Εσείς πώς το κάνετε;

Δεν ξέρω.

Η Λουίζ το διπλώνει. Η Κίρα το τσαλακώνει.

Ο Μπεν κι εγώ λέμε ότι αν το διπλώσεις...

...μπορεί να τρυπήσει και να γεμίσει το δάχτυλο σου κακά.

Τι λέτε; Να σας βρούμε καρεκλίτσες;

Όχι...

Βασικά, θέλαμε να κάνουμε κράτηση για αργότερα, οπότε...

Εντάξει, φίλε. Καλώς.

Τα λέμε στο ράντσο.

- Γεια σας. - Στο καλό.

Πάντι, είσαι απαίσιος.

- Απαίσιος! - Και λίγα λες.

Είμαι απόλυτα σίγουρος.

Πότε είχαμε πάει; Πέρσι ή πρόπερσι;

Τόρστεν, δεν μας είπες; Το διπλώνεις ή το τσαλακώνεις;

Το ξέρω, ρε φίλε. Με συγχωρείς.

Συγγνώμη, φίλε. Έλα.

Τρία...

Δύο...

Ένα...

- Στους νέους φίλους! - Στους νέους φίλους!

Γιατί είπαμε ότι μένουμε στο Λονδίνο;

Εμπρός! Πάμε μέσα! Γρήγορα!

Καληνύχτα, γλυκιά μου.

Και στον Χόπι.

Γλυκιά μου, θυμάσαι τι συμφωνήσαμε;

Ο Χόπι πρέπει ν' αλλάξει δωμάτιο.

Κοντεύεις πια, να γίνεις δώδεκα.

Σ' αγαπάω.

Κι εγώ.