The Return

Μετά από δέκα χρόνια μακελειού, η Τροία έπεσε...

...και οι νικητές Έλληνες έβαλαν πλώρη για την πατρίδα τους.

Τα χρόνια πέρασαν...

Στην Ιθάκη, η βασίλισσα Πηνελόπη εξακολουθεί να περιμένει τον Οδυσσέα.

Ο γιος της, ο Τηλέμαχος, περιμένει τον πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ...

...ενώ οι βάρβαροι μνηστήρες έχουν ερημώσει τα πάντα...

...και πιέζουν τη βασίλισσα να διαλέξει τον νέο σύζυγο και βασιλιά.

Έι, Εύμαιε!

Θέλουν πιο πολλά απ' αυτά, και πιο μικρά.

Αν φάνε όλα τα μικρά τώρα, τι θ' απομείνει για τον επόμενο χρόνο;

Δε θα 'μαστε εδώ τον επόμενο χρόνο.

Η βασίλισσα θα 'χει επιλέξει τον νέο βασιλιά.

Οπότε θα πεινάσεις μόνος σου.

Κοιτάξτε, ρε σεις, ποιος είναι εδώ!

Το πριγκιπόπουλο!

Ο αφέντης!

Ο αφέντης μας!

Έλα μαζί μας, πριγκιπόπουλο!

Ο πρίγκηπας μας!

Τον βρήκες τον πατερούλη σου;

- Τηλέμαχε! - Δώσ' τους ό,τι θέλουν.

Έι, μικρέ!

Πες στη μάνα σου ότι το σάβανο που υφαίνει θα 'ναι για τον γιο της.

Αν μας καθυστερήσει κι άλλο...

...θα σε θάψω μ' αυτό εγώ ο ίδιος.

Πιστεύεις ακόμα ότι θα σε παντρευτεί;

Τι νομίζεις ότι κάνει τις νύχτες;

Το "θέλει" όπως και κάθε γυναίκα.

Δε θα ντρόπιαζε ποτέ τον εαυτό της!

Θα σου κόψω τον λαιμό, μικρέ μπάσταρδε.

Άφησέ τον!

Περίμενε!

Γιατί δεν της λες να διαλέξει εμένα;

Θα τους διώξω όλους.

Και αυτή η γη θα ζωντανέψει ξανά.

Θα σου φερθώ δίκαια.

Θεωρείς ότι είσαι καλύτερός τους;

Καημένο παιδί.

Δεν έχεις καταλάβει ότι αν δεν ήμουν εγώ, θα 'σουν νεκρός εδώ και καιρό.

Μπορεί και ν' αλλάξω γνώμη.

Γιατί δεν επιλέγεις επιτέλους;

Γιατί;

Το νησί μας πεθαίνει!

Παντρέψου έναν απ' αυτούς.

Οποιονδήποτε! Και οι υπόλοιποι θα φύγουν!

Η μητέρα σου δε θα παντρευτεί κανέναν άλλον.

Δε θα ντροπιάσει ποτέ την τιμή αυτού του νησιού...

...ούτε τ' όνομα του πατέρα σου.

Ο πατέρας μου είναι νεκρός!

Δε μπορούμε πια, ν' ανεχόμαστε αυτούς τους βάρβαρους!

Ποιον απ' όλους;

Ποιον βάρβαρο θες στη θέση του πατέρα σου;

Κάποιος θα υπάρχει που θα προτιμάς.

Θα διαλέξω όταν τελειώσω το σάβανο του παππού σου.

Το υφαίνεις εδώ και μήνες.

Και τι κέρδος θα 'χει αυτός;

Ήρθες εδώ για να παντρευτείς τη βασίλισσα;

Νομίζω ότι είμαστε ήδη αρκετοί.

Με τέτοιον παλιόκαιρο, κανείς δε θα επιβίωνε.

Άφησε τον!

Παράτα τον!

Εδώ!

Και το πρόσωπό του;

Θα γιατρευτεί.

Θα φας;

Που βρίσκομαι;

Δεν ξέρεις;

Στη νησί της Ιθάκης.

Βοήθησέ με.

Πάμε έξω.

Τρώγε.

Εύμαιε;

Γιατί περιποιείσαι έναν ξένο;

Ρισκάρεις με την οργή τους.

Επειδή δε μας κατάντησαν κτήνη ακόμα.

Η αγορά;

Δεν υπάρχει πια αγορά.

Οτιδήποτε με τέσσερα πόδια πάει στο παλάτι πλέον.

Ο βασιλιάς σου είναι άπληστος.

Δεν υπάρχει βασιλιάς.

Σάλπαρε για την Τροία... πριν χρόνια.

Μαζί με τους καλύτερους.

Κανείς τους δεν επέστρεψε.

Και ποιον υπηρετείς τώρα;

Τη βασίλισσα Πηνελόπη και τον γιο της.

Υπάρχει κάποιος άντρας κοντά της;

Πάνε κι έρχονται συνεχώς από παντού...

...περιμένοντας να διαλέξει.

Διάλεξε;

Αντέχει.

Τους κρατά σ' αναμονή μέχρι να γυρίσει ο σύζυγός της.

Όλοι έχουμε κάτι... για τ' οποίο παλεύουμε.

Τρώγε.

Θέλω να σε πάω πίσω στο παλάτι, παππού.

Στο παλάτι;

Ναι, η μητέρα είναι μόνη της εκεί.

Μ' εκείνους που σε τρόμαξαν.

Οι πέτρες...

Είναι...

...τόσο όμορφες.

Τι λες να κάνω;

Να φύγω και να ψάξω να βρω τον πατέρα μου;

Να μάθω αν είναι νεκρός;

Πρέπει να ξέρω.

Μπορώ να φύγω ακόμα και αύριο.

Θα με πάρουν μαζί τους οι ψαράδες.

Τον πατέρα σου;

Έχασες τον πατέρα σου;

Καημένο μου παιδί.

Έι! Γουρουνά!

- Που 'ναι το κορίτσι; - Δεν ξέρω.

Που κρύβεται;

Δεν ξέρω.

Δε μπορεί να πήγε μακριά.

Αν δεν "πάρω" το κορίτσι, τότε θα "πάρω" εσένα!

Έκανα πολύ δρόμο και δε γυρίζω με άδεια χέρια.

Δε θα πάρω τη βασίλισσα.

Αλλά θα πάρω ό,τι μπορώ.

Ό,τι μπορώ...

Θα με θυμάται για πάντα αυτό το κωλομέρος.

Οπότε, πρίγκηπες και βασιλιάδες, έπλευσαν...

...απ' τα μικρότερα νησιά στις μεγαλύτερες πόλεις...

...για να τιμήσουν την υπόσχεση που έδωσαν.

Οι ήρωες πολέμησαν δέκα χρόνια...

...γεμίζοντας τ' όνομά τους με δόξα.

Δέκα ολόκληρα χρόνια, αλλά καμιά πλευρά δεν μπορούσε να νικήσει.

Τελικά, σ' αυτή την αφιλόξενη περιοχή της Ασίας...

...μπροστά απ' τα πανίσχυρα τείχη της Τροίας...

...ο Οδυσσέας έφτιαξε το "Μεγάλο Άλογο".

Κάποιοι λένε ότι ήταν απλώς ένας πύργος για να διαπεράσουν τα τείχη.

Ένας πύργος; Που τ' άκουσες αυτό;

Ο λαός λατρεύει τα παραμύθια.

Κάψαμε όλα τα δάση για να κρατήσουμε μακριά τους χειμώνες.

Ο Επειός το 'φτιαξε με ξύλα απ' τα πλοία των νεκρών μας.

Ήσουν εκεί;

Είδες την Τροία να καίγεται;

Ναι.

Ο βασιλιάς μας, ο Οδυσσέας, ήταν εκεί.

Ο εξυπνότερος όλων.

Χάρη σ' αυτόν νικήσαμε.

Έτσι δεν είναι;

Πες τους.

Ήρωες...

Ο Οδυσσέας ήταν...

Σκέφτηκε...

...ένα τέχνασμα.

Κάτι που θα πέρναγε τον στρατό απ' τα τείχη.

Κάποιο τέχνασμα...

...για να μπουν...

...να κλείσουν οι πύλες πίσω τους...

...να κλειδωθούν μαζί τους...

...και να τους αφανίσουν τη νύχτα.

Πόσο ψηλός ήταν;

Δεν ήταν.

Συνέχισε.

Κυκλοφορούσε ως ζητιάνος...

...με κουρέλια.

Σύρθηκε στην πόλη μες στη νύχτα.

Μέτρησε τους στρατιώτες. Άκουσε τις φήμες.

Αντίκρισε τον πόνο.

Η αγορά ήταν άδεια.

Οι άνθρωποι...

Οι άνθρωποι αποζητούσαν φαγητό, ρούχα...

...ειρήνη.

Όλη η πόλη αυτό ήθελε.

Κι οι πέτρες ακόμα.

Όμως, οι θησαυροί...

Και τη δεύτερη μέρα, είδε την Ελένη.

Οι ζητιάνοι έπρεπε να 'ναι μακριά της.

Αυτός, όμως, πλησίασε.

Της έδωσε το χέρι του.

Αυτή τον κοίταξε στα μάτια.

Έβαλε ένα νόμισμα στο χέρι του.

Ο υπηρέτης της ήταν έξαλλος.

Και τότε του 'ρθε η ιδέα.

Το "Ξύλινο Άλογο".

Ένα μεγάλο ξύλινο άλογο.

Θ' άνοιγαν τις πύλες και θα το 'βαζαν μέσα.

Και το πρωί θα καταβρόχθιζε τους πάντες και...

...ολόκληρη η πόλη θ' αφανιζόταν.

Θα παίρναμε εκδίκηση...

...για τα χαμένα χρόνια μακριά απ' την πατρίδα.

Για τους νεκρούς μας.

Για το κρύο και την πείνα.

Και έτσι κατακτήθηκε η Τροία!

Ήταν αδύνατο να την κατακτήσουμε...

Μπορέσαμε μόνο να την καταστρέψουμε.

Τη διαλύσαμε συθέμελα...

...την πνίξαμε με φλόγες από αίμα.

Λένε πως κάθε πόλεμος θα 'ναι σαν αυτόν...

...μέχρι να 'ρθει το τέλος του κόσμου.

Οι νεκροί της Τροίας...

...τα φαντάσματά τους, θα βλέπουν.

Ο βασιλιάς μου;

Πολλοί λένε ότι είναι κοντά.

Που;

Αν δεν είναι νεκρός, γιατί δεν γυρνά να πάρει ό,τι του ανήκει;

Δεν τον νοιάζει τι γίνεται με τον λαό του;

Αυτό το νησί κατάντησε ένας τάφος.

- Το δόξασε το νησί μας. - Το δόξασε;