As primeiras 200 linhas.
ΛΟΝΔΙΝΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1940
Λίγο μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η Βρετανία και οι σύμμαχοί της...
...αντιστέκονται σθεναρά στη ναζιστική Γερμανία.
Η πολεμική αεροπορία του Χίτλερ εξαπολύει σφοδρούς βομβαρδισμούς...
...με στόχο τις βρετανικές πόλεις.
Η περίοδος αυτή ονομάστηκε "Μπλιτς"...
...απ' το γερμανικό "μπλίτσκριγκ", που σημαίνει "αστραπιαίος πόλεμος".
Πάνω από 1,25 εκατομμύρια Βρετανοί στέλνονται μακριά απ' τις πόλεις...
...προς ασφαλέστερες περιοχές.
Οι μισοί απ' αυτούς είναι παιδιά.
Εκεί κάτω!
Περνάω!
Πέτα το τσιγάρο!
Χρειαζόμαστε περισσότερη πίεση!
- Πού 'ναι η μάνικα; - Δώσε!
- Νερό! Πάμε! - Δώσε!
Πιάσ' την!
Σήκωσέ την!
Πρόσεχε! Προχώρα!
Έλα! Πιάσ' τη μάνικα!
Τα τύμπανα τώρα.
Νιώσ' το μέσα απ' όλο σου το σώμα.
Κάνε μια ευχή.
Σκέψου.
- Μια ευχή; - Μια ευχή.
Τι αξιαγάπητο αγόρι. Τι όμορφο...
Μπαμπά!
Έλα.
Πάμε.
Μπαμπά!
Ελάτε. Σχεδόν φτάσαμε.
Ο σταθμός έκλεισε!
Πρέπει να προφυλαχτούμε!
Το καταφύγιο δεν είναι διαθέσιμο.
ΣΤΕΠΝΕΪ ΓΚΡΙΝ
- Άνοιξε την πύλη! - Κάντε πίσω! Πίσω!
Αυτός ο σταθμός δεν είναι εγκεκριμένο καταφύγιο.
Τα καταφύγια είναι γεμάτα. Πού να πάμε;
Μείνε κοντά μου.
Αν έχετε καταφύγιο στο σπίτι σας, να καλυφθείτε εκεί.
Μια λαμαρίνα στον κήπο σας, αν έχετε κήπο.
- Μας δουλεύεις! - Κάντε πίσω, αλλιώς θα χτυπήσετε!
Ο μόνος που θα χτυπήσει είσαι εσύ αν δεν μας αφήσεις να μπούμε!
- Σπρώξτε ν' ανοίξουν! - Μη!
Κράτα τους πίσω!
Έχουμε παιδιά! Για όνομα του Θεού, ανοίξτε!
- Φύγετε από την πύλη! - Έχουμε παιδιά!
- Άνοιξε τις πύλες! - Είναι παράνομο!
Είναι εντελώς εκτεθειμένοι!
Σε διατάζω για τελευταία φορά. Άνοιξε τις πύλες!
Άνοιξε!
- Μπείτε μέσα. - Πάμε, Τζωρτζ.
- Μπαμπά, είσαι καλά; - Ναι, αγάπη μου.
- Πάμε, Τζωρτζ. - Καλύψου, Τζωρτζ.
Προς τα εκεί! Από δω.
Έλα, καλή μου. Πάμε πίσω-πίσω.
Είναι ένα μάτσο δειλοί! Αυτό είστε!
Πώς τους αφήνετε εδώ;
Πάμε, Τζωρτζ.
Πρόσεχε.
Εκεί.
Πήγαινε εκεί.
Όλα θα πάνε καλά, Όλι.
Δεν θα σ' αφήσω. Είσαι ασφαλής μαζί μου.
Δεν είναι δίκαιο γι' αυτόν, Ρίτα. Πρέπει να τον αφήσεις να φύγει.
Ναι.
Όλα καλά, Όλι.
Εγώ, εσύ, η μαμά κι ο παππούς θα 'μαστε σπίτι το πρωί.
Ορίστε, Τζωρτζ.
Αυτό;
Γιατί δεν μπορείς να 'ρθεις μαζί μου;
Καλέ μου, σου είπα, είναι μια περιπέτεια μόνο για παιδιά.
Δεν επιτρέπονται οι μεγάλοι. Αλλά θα 'ναι πολύ ωραία.
- Θα κάνεις φίλους. - Όλοι οι φίλοι μου είναι εδώ.
Θα παίζετε παιχνίδια στην εξοχή. Θα περνάς όμορφα.
Θα 'χει αγελάδες, άλογα, πρόβατα...
Βρωμάνε!
Θέλω να μείνω μαζί σου.
Ναι, το ξέρω.
Θα 'ναι μέχρι να τελειώσει όλο αυτό.
Μετά θ' ανοίξουν τα σχολεία και όλα θα 'ναι όπως πριν.
Σ' το υπόσχομαι.
Σε παρακαλώ, μαμά, μη με διώχνεις.
Ορίστε.
- Ο μπαμπάς σου θα 'θελε να το πάρεις. - Πώς το ξέρεις;
Επειδή ξέρω τι άνθρωπος ήταν.
Επειδή είσαι γιος του και τώρα σου ανήκει.
Και θα σε φυλάει, εντάξει;
Ναι;
Φόρα το πουκάμισο και το σακάκι. Έλα κάτω, εντάξει;
Γονείς που 'χετε ακόμη παιδιά στο σπίτι...
...έχετε άλλη μια ευκαιρία για να τα στείλετε εκτός πόλης.
Υπάρχει πιθανότητα να αισθάνονται άβολα ή να νοσταλγούν το σπίτι τους.
Αλλά το εναλλακτικό ενδεχόμενο είναι αδιανόητο.
Τζωρτζ! Βιάσου. Το πρωινό σου είναι έτοιμο.
Έγιναν πολλές επιδρομές.
- Είσαι καλά, αγάπη μου; - Ναι.
Λίγο μετά τις οκτώ, ήχησαν και πάλι οι προειδοποιητικές σειρήνες.
Οι επιδρομείς αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία απ' τ' αντιαεροπορικά μας...
...ελάχιστοι, όμως, κατάφεραν να περάσουν...
Όλα θα πάνε καλά.
Ένας αξιωματικός ιατρός τραυματίστηκε...
Οι επιθέσεις αυτές είναι καθαρά τρομοκρατικές επιδρομές.
Οι πολίτες του Λονδίνου δεν θα πτοηθούν απ' τη ναζιστική τρομοκρατία.
Το Λονδίνο συνεχίζει ως συνήθως καθώς οι γενναίοι πολίτες προσαρμόζονται...
Τζακ; Έχω ακόμα λίγο πρωινό στην κουζίνα.
Όχι, ευχαριστώ, Τζέραλντ.
Πάω να δω τη μάνα μου. Έχω υπηρεσία ξανά σε λίγες ώρες.
Δώσε χαιρετισμούς.
Αντίο, Όλι.
- Καλή τύχη σήμερα. - Ευχαριστώ.
Να 'σαι καλό παιδί.
Να προσέχεις τον εαυτό σου.
Και μην ξεχνάς, να 'σαι γενναίος και ν' αντιστέκεσαι στους νταήδες.
Τι λέμε πάντα γι' αυτούς;
"Μόνο λόγια, καθόλου παντελόνια!"
Ορίστε; Δεν άκουσα τι είπες. Πιο δυνατά, παρακαλώ.
- "Μόνο λόγια, καθόλου παντελόνια!" - Σωστά. Έλα δω.
Ορίστε, για ώρα ανάγκης.
- Έλα. - Ευχαριστώ, παππού.
Παλιοσίδερα! Όλα τα παλιοσίδερα!
Παλιοσίδερα! Όλα τα παλιοσίδερα!
Παλιοσίδερα! Όλα τα παλιοσίδερα!
- Ναι; - Τζωρτζ Χάνγουεϊ, εννέα ετών.
Ορίστε.
Προχωρήστε στην πλατφόρμα!
Εντάξει;
Σας αγαπάω.
Να 'σαι καλό παιδί.
Μη σκουπίζεις τη μύτη σου στο μανίκι. Έχεις μαντίλι.
Σε μισώ.
Τζωρτζ!
Από δω! Μπείτε στα βαγόνια!
Τζωρτζ, έλα πίσω!
- Τζωρτζ! - Ρίτα!
- Επιβιβαστείτε! - Ηρέμησε. Δεν θα πάθει τίποτα.
Θέλω να τον αποχαιρετήσω σωστά.
- Τζωρτζ! - Ρίτα!
Κάντε πίσω, παρακαλώ!
Επιβιβαστείτε!
Τζωρτζ!
Τζωρτζ, σε παρακαλώ κοίταξέ με. Αγάπη μου, γιατί δεν με κοιτάς;
Αγάπη μου, σε παρακαλώ! Σ' αγαπώ πολύ!
Μου ανοίγετε...
Σε παρακαλώ! Τζωρτζ, σε παρακαλώ!
- Σε παρακαλώ! Κοίταξέ με! - Θα 'ναι μια χαρά.
Σίγουρα θα τον φροντίσει κάποια καλή οικογένεια.
Αφήστε με!
Τζωρτζ!
Είσαι εντάξει;
Το ξέρω. Είναι πολύ δύσκολο να τα διώχνεις έτσι.
Αλλά ψηλά το κεφάλι, εντάξει;
Έλα τώρα, Ρίτα μου. Χαμογέλα.
Δες τη θετική πλευρά. Θα 'σαι μόνη σου και μπορείς να περάσεις καλά.
Θα τον φροντίσουν μια χαρά. Αλλιώς, δεν θα τα 'στελναν.
Σαν να πηγαίνουν στο Μπλάκπουλ. Και καλύτερα ακόμα!
Φυλάς τη φωνή σου γι' αργότερα;
Μάλλον έχεις αγχωθεί. Κι εγώ έτσι θα 'μουν.
- Σίγουρα είσαι έτοιμη; - Φυσικά και είναι. Όλοι ανυπομονούμε!
Εκείνη αποφασίζει. Θα την ακούσει όλος ο κόσμος.
Αλλά θα την κάνει να νιώσει καλύτερα.
Δεν είναι απλώς μια μαμά. Έχει υπέροχη φωνή.
Άντε πάλι το χέρι μου.
- Τράβα το. Είσαι χάλια. - Τράβα εσύ το δικό σου.
Κυρίες, σταματάμε την κουβέντα να συνεχίσουμε τη δουλειά;
Ναι, το ξέρω. Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα...
...αλλά αυτό δεν σας επιτρέπει να χαζεύετε.
Τα παλικάρια μας εκεί έξω βασίζονται σ' εμάς.
Βασίζονται σ' εσάς!
Ο Θεός να τους φυλάει.
Θα του δώσω εγώ μια δουλειά.
Δούλεψε αυτόν!
Δώσε, Τίλντα!
Δείξ' τους, εσύ!
Τι είσαι εσύ;
Πολύ θλιβερός δεν είναι;
Προφανώς, παίζουμε εδώ έξω.
Όχι τα πόδια στα καθίσματα, παρακαλώ.
Κατέβα αμέσως από κει, γιε μου. Δεν είναι ασφαλές.
Συγγνώμη.
Εντάξει;
Νευράκια; Νευράκια;
Μοιάζεις με τον σκύλο μου. Πού 'ναι η ουρά σου;
Αφήστε τον ήσυχο!
- Κλαίει! - Σου λείπει η μαμάκα;
Αφήστε τον ήσυχο!
Τι τον έχεις; Το αγόρι σου είναι;
Σκάσε.
Φτάνει.
Αν ακούσω μία λέξη από σένα ή απ' οποιονδήποτε άλλον...
...θα σας κλειδώσω στο βαγόνι των φρουρών.
Άντε μπράβο.
Ποιος είναι καλό παιδί;
Λοιπόν, ποιος θέλει να παλέψει; Εσύ; Εσύ;
Ποιος απ' τους δυο σας;
Το 'ξερα. Μόνο λόγια, καθόλου παντελόνια.
Τους έβαλες στη θέση τους. Εμένα με λένε Κάθι, εσένα;
Τζωρτζ.
- Τζωρτζ, τσάι. - Εντάξει.
Έλα, λοιπόν. Θα ρίξεις ή όχι;
No comments yet. Be the first to leave one.