Ghost in the Shell

W świecie przyszłości podział na ludzi i maszyny ulega zatarciu.

Rozwój technologii pozwala udoskonalać ludzkie ciało

za pomocą cybernetycznych części.

Finansowana przez rząd firma Hanka Robotics

w najnowszym modelu żołnierza przesuwa granicę jeszcze dalej.

Przeszczepiając ludzki mózg do syntetycznego ciała,

łączy najlepsze cechy człowieka i robota.

PROJEKT 2571

Spada saturacja.

Czynności mózgu - w normie.

Mózg gotowy do transplantacji.

Szkielet robotyczny przygotowany do wszczepienia mózgu.

Rozpocząć Projekt 2571.

Teraz otworzysz oczy.

No już.

Jesteś bezpieczna.

W porządku, oddychaj.

Oddychaj.

Oddychaj.

Dobrze.

Świetnie.

Witaj, Miro.

Jestem doktor Ouelet.

Pamiętasz atak?

Co się stało?

Tonęłam.

Widzę wodę.

Zgadza się. Byłaś na łodzi wśród uchodźców.

Zatopili was terroryści.

Dlaczego nie mam czucia?

Twoje ciało uległo zniszczeniu. Nie dało się go uratować.

Przetrwał tylko mózg.

Stworzyliśmy dla ciebie nowe ciało.

Syntetyczny pancerz.

Lecz twój mózg, twoja dusza,

twój „duch”,

nadal istnieją.

Dajcie jej coś na uspokojenie.

Czy to się uda?

Oczywiście.

Ona jest cudem.

Maszyna nie potrafi dowodzić, może jedynie wykonywać rozkazy.

Nie ma wyobraźni, uczuć ani intuicji.

Ale jako ludzki umysł w cybernetycznym ciele

Mira łączy ludzkie cechy ze sprawnością maszyny.

Pierwsza w swoim rodzaju.

Wstąpi do Sekcji 9, jak tylko będzie gotowa do działania.

Proszę, nie rób tego.

Redukujesz złożoną istotę ludzką do maszyny.

Dla mnie nie jest maszyną.

Jest bronią.

I przyszłością mojej firmy.

ROK PÓŹNIEJ

Oto pierwsze sztuczne wzmocnienie pamięci.

Trening firmy Sirenum to najszybszy i najskuteczniejszy sposób

na rozwinięcie wymarzonych umiejętności.

Silny jak nigdy dotąd. Zyskaj siłę z Pneumachwytem.

Silny jak nigdy dotąd. Zyskaj siłę.

Cyberprzestępstwo to zbrodnia 1. stopnia. Minimalna kara - 15 lat.

Hanka Robotics gwarantuje ochronę przed zagrożeniem zewnętrznym.

Do wszystkich jednostek - cyberatak w okolicy.

Proszę zamknąć przestrzeń powietrzną wokół miejsca zdarzenia.

Sekcja 9 jest już na miejscu.

Powtarzam - do wszystkich jednostek:

możliwy cyberatak w okolicy.

Tu Major. Jestem na miejscu zdarzenia.

Czekam na instrukcje.

Zbadaj sytuację i melduj.

Jestem człowiekiem. Mam wady.

Ale jestem gotowy na zmiany

i udoskonalenia.

Mogę zrobić wszystko.

Wszystko wiedzieć. Być wszystkim.

Puszczę coś panu.

To moja czteroletnia córka.

W trakcie śpiewania tej kołysanki nauczyła się francuskiego.

Słyszał pan tę piosenkę...

Jest tu rezonator echa.

Ktoś skanuje przepływ danych.

Sprawdź, dokąd je wysyła.

Zobaczmy, komu przysługuje taki nadzór.

Podłączam się do sieci zabezpieczeń hotelu.

Co pan widzi? Dużo tu pomieszczeń do zeskanowania.

Mam pokój bankietowy zarezerwowany dla prezydenta Federacji Afrykańskiej.

Doktor Osmond reprezentuje firmę Hanka Robotics.

Mam - 43. piętro.

Powiadomcie ludzi prezydenta, że ktoś go obserwuje.

Doktorze Osmond, czego pan od nas oczekuje?

Raczej chodzi o to, co Hanka Robotics może zrobić dla was.

73% ludzkości korzysta z możliwości cybernetycznego udoskonalania.

Chcecie pozostać w tyle?

Nasz naród akceptuje cybernetyczne udoskonalanie, ja też.

Ale nikt nie rozumie,

że takie grzebanie w ludzkiej duszy zagraża indywidualności, tożsamości.

Panowie, chyba pomyliliście...

Hol. Sześć osób. Padły strzały.

Kiedy dotrze Sekcja 9?

- Za dwie minuty. - Za późno.

Wchodzę.

Czekaj!

Major, stop!

Słyszałem już te słowa. Od pańskiej konkurencji.

A teraz firma Hanka Robotics serwuje je z mętną sake.

O tym właśnie mówię.

Major!

Rozpocząć hakowanie.

Pomóż mi. Proszę. Nie pozwól mi umrzeć.

- Kto cię przysłał? - Pomóż mi. Proszę.

Mów!

Jeśli będziesz współpracować z Hanka Robotics, zginiesz.

W porządku?

Jesteś ranna.

Nie jesteś taka jak ona.

Hej.

To tylko robot.

Twoja skóra zasługuje na to, co najlepsze. Wypróbuj nasz krem.

DEPARTAMENT OBRONY, SIEDZIBA SEKCJI 9

Co wiemy o Osmondzie?

Na razie niewiele.

Był szefem działu robotycznego w firmie Hanka.

Człowiek, ale udoskonalony cybernetycznie.

Jak go zhakowali?

Ten robot gejsza przebił się przez kodowanie.

Coś się zmieniło.

Co wymieniłeś?

Dlaczego myślisz, że wciąż coś w sobie udoskonala?

Bo tak jest.

Wątroba cybernetyczno-mechaniczna. Długo na nią oszczędzałem.

Teraz mogę pić do woli.

Udoskonaliłeś się, żeby więcej pić?

Zaakceptuj modyfikacje, Togusa. Bez nich nie byłoby nas tutaj.

Mnie do szczęścia wystarcza moje ludzkie ciało.

Wiemy coś więcej o zniszczonej gejszy?

Skanują ją w Hance.

Dr Dahlin przygotuje raport...

Rozmawiałem z premierem.

Chce wyczerpującego raportu.

Togusa.

Po wczorajszym ataku

zamordowano trzech kolejnych naukowców

w centralnym laboratorium Hanki.

Dwóch zastrzelono,

a trzeciego zatłukł na śmierć jego własny robot-asystent.

Wszystkim zhakowano mózgi.

Tak jak gejsza Osmondowi.

I wszyscy byli członkami zarządu Hanki,

tak jak Osmond.

W każdym z miejsc zbrodni była wiadomość. Zostawił ją ktoś,

kto podpisał się

jako Kuze.

Jeśli będziesz współpracować z Hanka Robotics, zginiesz.

Jeśli będziesz współpracować

z Hanka Robotics, zginiesz.

Togusa.

Ty i Ladriya - idźcie porozmawiać z Cutterem, szefem Hanka Robotics.

Major i Batou - jedźcie po raport doktor Dahlin.

Dowiedzcie się, co znalazła w gejszy.

Major!

Zabroniłem ci tam skakać.

Musiałam, bo byłoby więcej ofiar.

Jesteś członkiem mojego zespołu, odpowiadam za ciebie.

Znajdę go i zabiję.

Po to mnie stworzono, prawda?

Jesteś czymś więcej niż broń.

Masz duszę... ducha.

Tylko wtedy, gdy postrzegamy naszą wyjątkowość jako zaletę,

znajdujemy spokój.

Locus Solus bezpiecznie rekonfiguruje strukturę genetyczną twojego dziecka.

Powstają lepsze rodziny.

Co ci się stało wczoraj w hotelu?

Wszystko w porządku.

Na pewno?

- Chcesz upgrade, kotku? - Z drogi.

- Mam wszystko. - Jazda stąd!

- Cześć, Ming! - Hej, Batou!

- Mam dla ciebie kości. - Dzięki.

To dla psów.

Jak to możliwe: nie lubisz ludzi, ale kochasz psy?

Nie wiem. Lubię bezdomne psy, a one lubią mnie.

Lubią cię, bo je karmisz.

Jesteś bez serca.

Hej, dziewczyny!

Cześć, Gabrielu.

Poznaj Major.

Major. Gabriel.

Mieliśmy w domu psa.

Serio?

Myślałem, że wolisz koty.

Nie rozmawiasz o tym, co?

O czym?

- O swojej przeszłości. - Niewiele pamiętam.

Tylko strzępki zdarzeń.

A co z rodziną?

Rodzice zginęli, gdy tu płynęliśmy. Nasza łódź zatonęła w porcie.

Omal nie utonęłam.

Mam wrażenie,

że moją pamięć osnuła gęsta mgła, przez którą nic nie mogę zobaczyć.

Masz szczęście.

Ja codziennie zmagam się ze wspomnieniami.

Lepiej nic nie pamiętać.