Vermiglio

Καθίστε.

Έχουμε το ίδιο όνομα.

Και είναι και καλύτερο απ' το "Ντίνο".

Χαζομάρες! Tο "Ντίνο" είναι καλύτερο.

Το "Ντίνο" είναι το καλύτερο απ' όλα.

Ο Πιέτρο κουβάλησε τον Ατίλιο, απ' τη Γερμανία...

...όλο τον δρόμο μέχρι εδώ, στις πλάτες του.

Είναι ένας άγγελος.

Είναι αλήθεια, Ατίλιο, πως ο Πιέτρο σε κουβάλησε...

...μέχρι εδώ απ' τη Γερμανία;

Όχι και απ' τη Γερμανία. Στο τελευταίο κομμάτι μόνο.

Έλα δω.

Από δω...

...έως εδώ.

Ο Θεός τον έστειλε στον δρόμο του παιδιού μου.

Εισακούστηκαν όλες μου οι προσευχές.

Περίμενε. Δεν σου 'δωσα την άδεια ακόμα.

Δε γίνεται να μένει εδώ μαζί μας;

Όχι, πρέπει να μένει στην καλύβα.

Δε ξέρουμε πότε μπορεί να 'ρθουν οι Γερμανοί...

Οι Γερμανοί δε πρόκειται να ξανάρθουν πια.

Ο Ατίλιο θα του πηγαίνει λίγο φαγητό στην καλύβα.

Να τον καλέσουμε για φαγητό τα Χριστούγεννα.

- Είναι Σικελός στ' αλήθεια; - Ναι, κοίτα.

Αυτή εδώ είναι η Σικελία.

Πόσα πορτοκάλια!

- Πάρ' το χέρι σου. - Πόσα πορτοκάλια...

Και λιοντάρια!

Έχει και λιοντάρια στη Σικελία!

Αυτή είναι η Αφρική.

Τελειώσαμε. Πάμε, είναι αργά.

Είναι πολύ μακριά.

Αεροπλάνο!

Τρέχα! Αεροπλάνο!

Ντίνο! Σήκωσέ με να το δω!

Τώρα έφυγε.

Όταν μεγαλώσω, θα οδηγάω κι εγώ ένα τέτοιο!

Και όπου θα βλέπω φως, θα ρίχνω και μια μπόμπα!

Κοιμηθείτε.

Άντε! Κρυώνω!

- Άντε, πάμε! - Περιμένετέ με.

Σ' ευχαριστώ, γιε μου.

Θα σου πλέξω ένα μάλλινο πουλόβερ, να μην κρυώνεις.

Ο Έλιο, ο ξυλουργός, θα σου φέρνει ξύλα και κάτι να τρως.

Τα κατσίκια είναι τ' αδερφού μου, του δάσκαλου.

Μπορείς να τ' αρμέγεις αν θες.

Τα εγγόνια μου.

Λουτσία.

Πιέτρο.

Τι κάνεις;

Προσεύχομαι.

Τι κρατάς;

Γιατί θες να ξέρεις πάντα το τι κάνω;

Σ' το υπόσχομαι.

Δεν θα πάω ποτέ ξανά στη γωνιά.

Κοίτα! Ο στρατιώτης!

Ακίνητος!

Πιέτρο!

Γεια σου!

Πιετρίν.

Άντε, Πιετρίν.

Πιετρίν, άντε έλα!

Άντε πια!

Πάρε με στους ώμους σου!

Άντε, Λουτσία! Πάμε!

Κατέβα τώρα.

Πάμε.

Κουνήσου!

Εμείς μένουμε εκεί πέρα.

Μην πεις σε κανέναν για την καραμέλα.

Αυτοί που το σκάνε απ' τον πόλεμο είναι παλιοδειλοί.

Εσύ βούλωσ' το τώρα.

Και σταμάτα να χώνεις τη μύτη σου παντού.

Ίσως, αν ήταν όλοι δειλοί, να μην γινόντουσαν πια πόλεμοι.

Η δειλία είναι μια έννοια σχετική.

Δάσκαλε, εγώ δεν είμαι σπουδαγμένος.

Μερικές λέξεις δεν τις καταλαβαίνω καθόλου.

Τότε, έλα στο σχολειό να τις μάθεις.

Θα κάνω μαθήματα για εσάς τ' απογεύματα του Σαββάτου.

Δε λιποτάχτησαν, απλά έκαναν τον δικό τους πόλεμο.

Το 'σκασαν απ' τους Γερμανούς.

Στη θέση τους, και εγώ θα το 'σκαγα.

Θέλουν να γυρίσουν στο βρακί της μανούλας τους...

...αυτοί οι Νότιοι.

Όχι μόνο οι Νότιοι. Δεν είδες και τον Ατίλιο;

Το να το σκας απ' τον πόλεμο σημαίνει ότι είσαι δειλός.

Εύκολο να λες εσύ κάτι τέτοιο που δεν πολέμησες σε κανέναν πόλεμο.

- Δε πρέπει να μιλάς. - Δεν μ' αρέσει να κρύβω δυο λιποτάκτες.

Έτσι μου 'ρχεται να πάω και να τους μαρτυρήσω.

Δε θα μιλήσει κανείς.

Τα παιδιά μας...

...δεν πήγαν στον πόλεμο επειδή το 'θελαν.

Άκρη!

Έρχεται η Βιρτζίνια!

Το νερό είναι παγωμένο, ε;

Δικό σου είναι;

Όχι. Το βούτηξα.

Πάμε καμιά βόλτα;

Μέχρι τον μύλο;

Όχι.

Την ευλογία της Σάντα Λουτσία!

Όταν δεν υπάρχει άντρας στο σπίτι, τα παιδιά κάνουν ό,τι θέλουν.

Αυτή η Βιρτζίνια...

Μ' αυτό το κούρεμα είναι σαν άντρας.

Βιρτζίνια! Θα σε σκοτώσω!

Τι έχει το μωρό;

- Βήχει πολύ; - Ναι, πάρα πολύ.

Τι να πω πια...

Ο Ατίλιο μου...

Ενώ έχει ένα ζεστό σπίτι, θέλει να 'ναι στην καλύβα με τον Πιέτρο.

Σα να θέλει να 'ναι κοντά στον πόλεμο.

Το κρασί είναι για εμάς!

Ντίνο, τι κάνεις;

Γαϊδούρι!

Να σέβεσαι τους στρατιώτες.

Είναι πάντα πολύ σκληρός με τον Ντίνο.

Πάντα ήθελε έναν γιο, αλλά αυτός είναι διαφορετικός.

Είναι καλό παιδί όμως.

Η Σάντα Λουτσία... Η Σάντα Λουτσία να μας ευλογεί.

Παιδάκια... Παιδάκια, γρήγορα για ύπνο!

Βγάλτε το! Βγάλτε τ' αλεύρι!

Και μη βγάζετε... Μη βγάζετε άχνα!

Θα μας φέρει... Θα μας φέρει όλα τα καλά!

Να χορτάσουμε... Να χορτάσουμε για τα καλά!

Εσένα τι σου 'φερε η Σάντα Λουτσία;

Δυο μανταρίνια.

Σ' εμένα ένα αεροπλάνο. Έχει και έλικα.

Ησυχία.

"Α-λληλο-γρα-φία".

Πόσο δύσκολη λέξη.

Μπορεί να 'ναι...

...ένα γράμμα ή μια καρτ-ποστάλ.

Οποιαδήποτε γραπτή μορφή επικοινωνίας...

...που διηγείται γεγονότα...

...αλλά και συναισθήματα.

Οι στρατιώτες μας, για παράδειγμα...

Μας γράφουν απ' το μέτωπο.

Αννίτα;

"Μας ήρθε ένα γραμ' απ' τ' αδέλφι μου".

Λάβαμε ένα γράμμα...

Λάβαμε ένα γράμμα...

Λάβαμε ένα γράμμα απ' τον αδερφό μου.

Μας έλεγε να μην ανησυχούμε...

...αλλά η μάνα μου έκλαιγε.

Έκλαιγε, επειδή ήταν χαρούμενη.

Μπορείς να κλαις και από χαρά.

Ροντόλφο;

Ο πατέρας μου είναι στον πόλεμο.

Η μάνα λέει ότι μας γράφει, αλλά τα γράμματα του δεν φτάνουν ποτέ.

Τώρα που μεγάλωσες αρκετά...

...θα πρέπει να βοηθάς τη μάνα σου.

Δε μπορεί να τα κάνει όλα μόνη της.

Σου ζωγράφισε μια καρδιά.

Θα μπορούσε, όμως, να σου γράψει και κάτι.

Ζωγράφισε την καρδιά επειδή είναι ρομαντικός.

Δεν έγραψε κάτι επειδή δεν ξέρει να γράφει.

Είναι "αναλφάβητη".

Με "ο". Είναι άντρας.

Αύριο θα ρωτήσουμε τον πατέρα.

Αν κερδίσω, θα μου δώσεις τρεις.

Ποιος σου 'πε ότι δεν ξέρει να γράφει;

Πάει στον πατέρα για να μάθει. Τον είδα.

Τέλος πάντων, είναι πολύ ρομαντικός.

Θα πηγαίνει στο σχολείο απλά για να φρεσκάρει αυτά που ξέρει.

Λυπάμαι.

Το ξέρεις καλά ότι κάνω ό,τι μπορώ για τα παιδιά σου.

Αυτός ο κοκίτης, όμως, είναι κακό θεριό.

Αν ο Θεός θέλει να πάρει κοντά του κι αυτό το παιδί...

...δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Με λίγη τύχη, θα "πιάσει" άλλο.

Δεν της είπες τίποτα, ε;

Τίποτα.

Άσ' της λίγη ελπίδα.

Ξέρουμε τι έχει.

Με το λάχανο, η αδερφή σου γιάτρεψε δυο παιδιά πέρυσι.

Μερικά φύλλα σφιχτοδεμένα...

...κάτω από ένα κομμάτι λινό.

Καθάρισέ με με ύσσωπο και οι αμαρτίες μου θα εξαλειφθούν...

Πλύνε με, κι απ' το χιόνι λευκότερος θα γίνω...

Αιωνία ανάπαυση!

Δώσ' τους, Κύριε...

Και αέναο φως...

Και αέναο φως...

Να τους φωτίζει

Ντίνο, είναι αλήθεια ότι τώρα είναι αγγελάκι...

...που πάει στον παράδεισο;

Και πώς το κάνει; Έχει φτερά;

Με την ψυχή.

Τι είναι αυτό;

Δεν ξέρω.

Κύριε Ιησού Χριστέ, που σε έτηκε η Παρθένος...

...σήμερα εορτάζουμε τη Γέννησή σου.

Θρέψε την οικογένειά μας...

...και τ' αδέρφια μας στον πόλεμο.

Βοήθησε τούς πιο αδύναμους...

...και ευλόγησε μας να μοιραστούμε μαζί τους όσα έχουμε.

Προστάτεψε...

...στον Παράδεισο...

...τους μικρούς μας...

...Φλάβιο και Τζιοβάνι.