Tower of London

De toren van Londen.

Een monument voor de corruptie van de ziel,

waar in het schaduwrijke verleden een man op de troon van Engeland kwam

ondanks de krankzinnige ambitie die hem tot kwaad en moord dreef.

Hij ontsnapte aan het blok van de beul

maar hij kon nooit ontsnappen aan de geesten van zijn geweten.

Het is de nacht van 9 april in het jaar 1483.

De nacht dat Edward IV, koning van Engeland, zal sterven.

Geruchten dat de koning op zijn sterfbed ligt, hebben Londen gevuld

en de mensen wachten op het dreunen van het kanon op de kantelen.

Dit zal het signaal zijn dat Edward IV er niet meer is.

Anne.

Richard! Buckingham, beste Buckingham!

Leeft mijn broer nog?

De dood is heel dichtbij. Je kunt best opschieten.

Mijn zonen. Waar zijn ze?

Majesteit, u mag niet...

Waar zijn ze? Ik moet met ze praten.

Richard.

Edward, je draagt ​​mijn naam, mijn zoon. Je zult mijn kroon dragen.

Vader... Nee, laat me praten zolang ik kan.

Je bent erg jong. Ik laat je een land vol problemen achter.

Richard?

Vader?

Engeland is vervloekt door oorlogen

en je bent mijn rechterarm geweest.

Wat ik heb gedaan, Edward, heb ik voor jou gedaan... en voor Engeland.

Nu moeten we vrede hebben, Richard.

Geen kwelling voor dit kind dat binnenkort op mijn troon zal zitten.

Clarence?

Je racete met dood en won.

Een goed voorteken, is het niet, Tyrus? Ja, Uwe Majesteit.

Heb ik je ooit in de steek gelaten toen je mij riep?

Dit zal mijn laatste verzoek zijn, Clarence.

Mijn zoons zijn nu van jou.

Je zult ze leiden en begeleiden op de manieren die het beste zijn voor Engeland.

Ik benoem je tot beschermer van het rijk.

Clarence, mijn lieve broer.

Richard.

Het is te lang geleden dat ik je voor het laatst zag.

Het is goed dat we drieën weer samen zijn.

Niets zou belangrijk genoeg moeten zijn om broers te scheiden.

Je hebt goed gekozen voor de beschermer, Edward.

In heel Engeland is er geen wijzer man dan Clarence.

Niet de sterkste, maar de wijste.

Ik wilde dat je het goedkeurde.

De koning moet rusten. We gaan, Tyrus.

Ik zal je laten roepen als er iets veranderd.

Richard? Ben je het echt eens?

Clarence en ik zijn uw zoons, moeder, evenals Edward.

Wat voor één Plantagenet eer is, is eer voor het hele gezin.

Waarom zou ik het niet goedkeuren? Moeder.

Hadden we niet in onze eigen kamers kunnen praten? Waarom hier beneden?

Het verdriet van vrouwen kletst in mijn oren, Clarence.

Ik ben te lang soldaat geweest.

Ik heb te veel mannen zien sterven

en hoorde te veel vrouwen huilen.

Wil je niet dat een vrouw om je huilt?

Eèn alleen.

Slechts èèn. Mijn vrouw Anne.

Geen anderen, man of vrouw,

zullen hun ogen rood kleuren voor Richard Plantagenet.

Je hebt ongelijk.

Velen denken dat u de grootste man van Engeland bent.

Toen we kinderen waren,

bestond er niet zoiets als de dood.

We waren drie broers die voor altijd zouden bestaan.

Als we het hadden kunnen weten, de wegen die we zouden moeten reizen.

De jaren hebben je niet veranderd.

Zelfs als kind was je dol op zwaarden,

de lansen, de hitte van de strijd.

Voor jou bezat een slagveld alleen een groots klinkende naam.

Het was geen veld waar mannen wreed hun bloed hadden vergoten.

En jij, het kind van wijsheid. Ja, we waren zo verschillend.

Toch was onze liefde voor elkaar hetzelfde.

Dat zal in ieder geval nooit veranderen.

Zolang we allebei zullen leven.

Slagvelden en wijsheid!

En voor George, hertog van Clarence, beschermer van het rijk!

Mijn taak zal moeilijk zijn, Richard.

Wil je me je loyaliteit geven, Richard?

En je kracht.

Voor de liefde van God!

Geef mij niet de schuld, Clarence.

Geef de keuze van Edward de schuld.

Ik heb je ooit zo uit een rivier gedragen

toen ik je leven redde.

Zie je, Clarence,

de jaren hebben mij veranderd.

Bloed.

Het bloed van mijn broer.

Bloed spoelt weg.

Weet je zeker dat hij dood is? Ja.

Hij is dood.

Het moest gedaan worden.

Wijnkelder. De hertog van Clarence!

Buckingham, dit mes. De top van de Woodvilles.

Richard! Je broer is dood. Vermoord.

Vermoord?

Clarence was een man zonder vijanden.

Het lemmet draagt ​​een kuif die je goed kent.

Het Woodville-wapen?

Beschuldig je mijn naam? Beschuldigt u uw koningin?

Ik beschuldig alleen deze dolk en de hand die hem hanteerde, majesteit.

Dit zal een bitter moment zijn voor Edward om naar zijn graf te gaan.

Kom, Anne.

Nog niet dood en de gieren slaan al toe.

Elizabeth, was macht voor je gezin zo belangrijk?

Alsjeblieft, mijn man, geloof me. Ik ben onschuldig.

Je familie heeft Clarence vermoord om de macht van mijn zoon toe te eigenen.

Edward, nee! Maar Richard leeft nog steeds om beschermer te zijn.

Hij zal zien dat mijn zoon regeert als een Plantagenet, Elizabeth,

niet als een Woodville.

Is het wat mannen doen dat de lucht verduistert?

Of maakt de lucht de zielen van mensen zwart?

En ik lach in mezelf omdat ik ambitieus ben

en een koning zal worden?

Of lach ik om mezelf?

Een misvormd ding dat handelt met het kwaad om een ​​troon te krijgen?

Zoek je een antwoord, Richard?

Wil je de waarheid

of alleen woorden om uw kwaad te rechtvaardigen?

Clarence? Lieve God, ben je teruggekomen uit het graf?

Net lang genoeg, Richard.

Clarence, je zou Engeland verwoest hebben.

Een man met boeken kan geen troon vullen.

Een moordenaar ook niet.

Ik moest doen wat goed was voor Engeland.

Het recht zal geschieden, Richard.

Want je zult sterven.

Alle mannen zullen sterven.

Maar niet voordat ik koning ben.

Je zult met geweld omkomen.

Door de hand van een man die al dood is.

Een geest kan me niet doden.

De koning is dood.

En jij word koning.

Vervangt wijn het bloed in uw aderen?

Clarence leeft.

Zijn lichaam is al in de crypte.

Zijn geest dan. De geest van mijn broer was op het balkon.

Hij probeerde me te vermoorden.

Is dat wat je wilt geloven?

Bespot me niet, Anne. Jij niet.

Er viel een steen van de kantelen. Het heeft me bijna gedood.

Kun je echt geloven dat een geest je pijn kan doen?

Het was een ongeluk.

Clarence zei dat ik met geweld zou sterven

door de handen van een dode man.

Een koning bepaalt zijn eigen lot. En jij zult koning zijn.

Ja.

Ik zal koning zijn.

Jij wordt koningin. Ga dan.

Toon je respect aan Edward.

Mijn oudste zoon is er niet meer.

Ik verveelde hem. Hij vervulde zijn belofte en stierf.

De dromen van Clarence stierven met hem.

Voor hem werd niets vervuld.

Ja, er was.

Hij kende uw liefde, moeder.

Omdat hij in ruil daarvoor in staat was lief te hebben.

En jij denkt dat ik dat niet ben?

Denk je dat mijn genegenheid net zo krom is als mijn rug?

Laat Edward niet wachten.

Tot ziens, mijn broer.

Ik benijd je vrede.

Bloed!

Bloed op zijn voorhoofd!

Zie je daar?

Ik zie niks.

Wat verscheen er, Richard? Bloed van je kus?

Het merkteken van Kaïn? Bloed? Welk bloed?

Als er geen bloed is, zie ik het ook niet. Een schaduw misschien.

Een broer sterft. Een ander is vermoord.

Hoe stierf Clarence?

Toen Kaïn Abel doodde?

Ik bracht deze vloek over ons huis

toen mijn baarmoeder je verwekte.

Ik had beter moeten sterven tijdens mijn bevalling

en nooit uw kwaad op deze aarde losgelaten.

Heb je het over kwaad?

Jij die me misvorming gaf

in een verwrongen ruggengraat en een verdorde arm?

Wie bezit het grotere kwaad?

Jij die me zo gemaakt hebt, of ik die het moet verdragen?

Zoek je een woord van begrip, Richard?

Het woord is misschien de waarheid.

Clarence, laat me zijn.

Je zult die waarheid ontdekken...

bij Bosworth.

Bosworth?

Wat is er, Clarence?

De naam Bosworth zegt me niets.

Anne, hij stond daar.

De wijn druipt nog steeds van hem. Zie daar, op de vloer.

Jouw wijn. Mijn wijn?

Richard, deze nachtmerries zijn niet echt.

Nachtmerries?

Ik zeg je, hij was hier.

Hij sprak met mij over de waarheid die ik zou weten.