As primeiras 200 linhas.
DIKENAL PASTI
JUALAN PERUBAHAN JUALAN
JUMLAH HASIL HARI INI
Jumlahnya melebihi 87,000 setakat pukul 2 petang saja.
Ada 87,000 bilik sembang?
- Jumlah semalam dah berganda? - Syukurlah, sayang.
Sungguh, isteri saya memang hebat! Sangat hebat!
Platformlah kuncinya.
AI mencipta ribuan bilik sembang dan kemudian memusnahkannya.
- Dulu kita buat 100 transaksi sehari. - Tapi kini mencecah 100,000.
Jika darabkan dengan 12,000 won, maksudnya 1.2 bilion sehari?
Okey.
- Dah selesai? - Sial, terkejut aku.
Apa ini?
Kau fikir apa? Aku detektif.
- Hulurkan tangan. - Aku pun sibuk.
Tak guna.
- Tangan. - Anjing celaka!
- Aku kata tangan. Begitulah. - Sakitlah!
Jangan bawa barang berbahaya.
Wah, berani ya?
Jangan bergerak, celaka.
Jika dengar cakap, aku takkan pukul, sial.
- Hebatnya! - Encik memang hebat!
- Selamat kembali, bos. - Ya, bos.
Di mana Jae-chun?
Dia masih di China.
Tinggal kami bertiga saja.
Semasa ketiadaan aku, aku dengar lelaki bernama Ma Do-jun
mengambil alih Incheon.
Bukan Incheon saja. Dia cetuskan kekacauan di seluruh negara.
Dia kaut keuntungan besar melalui jualan dadah baru itu.
Nampaknya aku kena pergi tegur dia.
Dengan penuh hormat.
Siapa?
Yong-gang dari Incheon.
Dia kata encik pasti tahu.
Yong-gang dari Incheon?
Dia kata nak ucap salam perkenalan.
Siapa itu?
Ini Sektor Dua.
Ma Do-jun baru keluar, masuk dan buat pemeriksaan.
Apa?
Dia kata apa?
Dia kata apa?
Dia kata, "Siapa itu?"
Yong-gang dari Incheon nak jumpa dia,
tapi dia kata apa?
Dia kata, "Siapa itu?"
Oh, Tuhan!
"Siapa itu?"
"Siapa itu?"
Kau pasti ini tempat sindiket dadah itu beroperasi?
Ya, aku pasti.
Ini markas mereka.
- Kita di Songdo sekarang? - Tempat ini dah dibangunkan semula.
Bos.
Bawa ini, untuk keselamatan.
Hei, ini aku, Yong-gang.
Aku Yong-gang.
Saya nak jumpa Ma Do-jun.
Maaf, apa tadi?
Saya nak jumpa En. Ma Do-jun.
- Siapa nama encik? - Apa?
Nama encik.
Kim Yong-gang.
En. Kim Yeong-gwang?
Salah, Yong-gang. Bukan Yeong-gwang.
Yong, macam nama timangan kakak sulung.
Gang, macam Gangnam.
Kim Yong-gang, bukan?
- Ya. - Semuanya dah diatur.
En. Ma ada mesyuarat, sila tunggu di sini.
Baiklah.
Aku nak tahu
tentang lelaki yang ambil alih Incheon semasa ketiadaan aku.
- Kau kenal siapa aku? - Mereka kata kau En. Kim Yeong-gwang.
Yong-gang, bukan Yeong-gwang.
Kim Yong-gang.
Aku tersilap. Baiklah, En. Kim Yeong-gwang.
Sekali lagi!
Yong-gang, bukan?
Incheon kawasan aku.
Semasa aku di dalam penjara,
kau cuma jagakan kawasan aku. Itu saja.
Aku tak kata aku akan terus ambil alih organisasi.
Jika kita gabungkan pengalaman aku dengan model perniagaan kauโฆ
Bukan setakat Incheon. Kita boleh kuasai seluruh negara.
Jadi, mari uruskan organisasi ini bersama.
Berani kauโฆ
Apa masalah dia?
Apa?
- Kenapa kauโฆ - Jangan.
Kau ketawa?
Oh, Tuhan.
Begini, kau dah bebas, jadi mulakan hidup baru.
Jangan buat begini. Tolonglah!
- Kau baru saja pukul aku? - Jangan asyik tonton filem lama.
- Atur mesyuarat seterusnya. - Mesyuarat seterusnya?
Mulakan hidup baru!
- Kauโฆ - Jom.
- Bukan Yeong-gwang. - Gembira bertemu!
- Semoga berjaya! - Yeong-gwang lagiโฆ
- Kau sengajaโฆ - Aku akanโฆ
Tuan.
Kami jumpa bukti.
- Tangkap mereka! - Baik, tuan!
Tak guna.
Hei, halang mereka!
Tangkap mereka!
Jangan bergerak!
Celaka!
Lee, beri gari.
Jangan bergerak.
- Pegang tangannya. - Ini senang saja.
Tiga orang lagi tumpas!
Penagih dadah sial!
Kau dah gila, bedebah?
Budak tak gunaโฆ
Kau pun mari sini.
Hei, kau okey?
Ma Do-jun.
Tunggu sekejap.
Tunggu.
Ini khas untuk kau.
- Betulkah untuk aku? - Tentulah.
Okey, aku guna inilah.
Celaka.
Takโฆ
Tak guna.
- Mari sini. - Pergi mampus!
Tangkap dia!
Dasar penyangak.
- Letakkan senjata. - Tembak. Ayuh, cuba tembak.
- Letak, celaka. Kau dah dikepung. - Bodoh.
Sial.
Duduk diam!
Habislah kau, celaka.
Ini Sektor Dua. Sektor Satu, lapor. Tamat.
- Sektor Satu, terima. Tamat. - Ini hari kedua intipan.
Sasaran mudah gelisah. Kita tak boleh buat silap.
Sasaran dah sampai.
- Jangan bergerak. - Saya akan bertindak.
- Tak, jangan bergerak! - Sasaran berpatah balik.
Akhirnya sasaran termakan umpan!
Bertindak!
- Jangan takutkannya. Mari, tak apa. - Relaks. Tak apa.
- Ya, ikut sini. - Tak apa.
Setidaknya, ia nampak sihat.
Saya akan buat pemeriksaan penuh di klinik.
Terima kasih banyak, doktor.
Tak perlu berterima kasih.
Ini soal menyelamatkan nyawa. Tentulah kita perlu buat yang termampu.
Helo, kawan!
Hari ini kita akan bincang tentang keluarga.
- Nak balik? - Jika mak nak balik, baliklah.
Saya takkan ke mana-mana.
Mari, dah tiba masa untuk ke pusat tuisyen.
Mana lebih penting, pusat tuisyen atau ayah?
Itu pun anak ayah!
Ayah!
Sejahtera.
Hei, maaf. Maaf, Yeon-ju. Ayah lambat.
- Kamu sihat? - Awak tak berubah.
Saya dah kata saya perlu jumpa klien.
Awak ada 15 minit saja.
Sudahlah, jangan begitu.
Dah dua minggu kami tak jumpa. Beri kami 30 minit.
Tiga puluh minit, okey?
Yeon-ju, jom buat sapaan kita. Dah lama kita tak buat.
- Keadilanโฆ - Sentiasa menang!
- Penjahatโฆ - Sentiasa tertangkap!
- Belaโฆ - Yang benar!
- Hukumโฆ - Yang jahat!
- Ya! - Ya!
Pertemuan keluarga yang menyentuh hati. Kamu berdua memang rapat.
Okey, saya bermurah hati. Saya kembali dalam sejam.
- Hore! - Ya!
Oh ya, doktor itu sihat?
Bukan "doktor". Doktor Anjing. Dia sihat?
Jangan main sebut saja jika tak pasti.
Bukan "sejahtera".
Tapi "salam sejahtera".
Baiklah.
Salam sejahtera.
Dia langsung tak berubah, bukan?
Baiklah!
Lihatlah!
Kamu nak jam ini, bukan?
Kamu juga boleh buat panggilan video. Nampak?
Jam Pineapple? Ini tiruan.
Ayah tiri saya belikan jam pintar sebenar.
Saya cuma akan guna ini untuk hubungi ayah.
Hei, Yeon-ju.
Baru tak semestinya lebih baik.
Contohnya, ayah.
- Ya, dia belikan kamuโฆ - Oh, ya.
Bagaimana? Ayah berjaya tangkap dia?
- Mestilah ayah berjaya! - Hebat.
Ayah, tunjukkan.
No comments yet. Be the first to leave one.