Hud

- Σ' ευχαριστώ που μ' έφερες. - Πού θα ψάξεις;

Όπου θα 'ναι η ροζ Κάντιλακ του κάπου εκεί γύρω θα 'ναι κι αυτός.

Αντίο.

- Ποιος είναι; - Ο Λον.

Φτιάχνω τσίλι, αλλά αν θες πρωινό, έρχομαι.

Όχι, ευχαριστώ. Μήπως είδες τον θείο μου, τον Χαντ;

Του 'φτιαξα μια μπριζόλα χτες βράδυ. Από τότε δεν τον ξανάδα.

Εντάξει.

Ντέιζι, παίρνω δύο ντόνατς.

Εντάξει, αγάπη μου, άσε δέκα σεντς στον πάγκο.

Είναι Πέμπτη, ώρα 6 και 26, καλοκαιράκι...

...στην εκπομπή του Μπόμπι Ντον Μπρούερ.

Πρέπει να 'γινε χαμός χτες βράδι.

Ήταν εδώ ο Χαντ, αυτό έγινε.

Φαίνεται.

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ! 16ο ΡΟΝΤΕΟ 8-9-10 ΙΟΥΝΙΟΥ

Κύριε Λάρκερ!

- Γεια σας, κύριε Λάρκερ! - Γεια σου, Λον!

Θα 'σαι στο ροντέο φέτος, Λον;

Μπα! Δεν έχω όρεξη να με πατήσουν.

- Τι κάνεις στην πόλη τόσο νωρίς; - Ψάχνω τον Χαντ.

Νομίζω ότι είδα τη μεγάλη του Κάντιλακ εδώ πιο κάτω.

Είμαι σίγουρος ότι την είδα. Καλύτερα να μην τον ενοχλήσεις.

Εγώ δεν καίγομαι, αλλά μου 'παν να τον βρω.

Χαντ!

Χαντ!

Λοιπόν, μεγάλε...

Εύχομαι, για το καλό σου, να 'χει πιάσει φωτιά αυτό το σπίτι.

Συγγνώμη, αλλά έχουμε πρόβλημα στο ράντσο.

Εδώ έχεις πρόβλημα.

Εκεί που χουχούλιαζα, να 'σου εσύ, μέσ' στην καλή χαρά.

Σε θέλει ο παππούς και είπε "αμέσως".

Είπε "αμέσως";

Μου επιτρέπει ο μπαμπάκας μου να κουμπώσω το πουκάμισό μου;

Έλα τώρα, Χαντ.

Με σήκωσες απότομα απ' το κρεβάτι. Μη με πιέζεις κιόλας.

Μπορεί να νευριάσω και να σ' τις βρέξω.

Ευχαριστώ, αγάπη μου.

Γεια σου, Τζο.

Ποιος απ' τους δυο σας βγαίνει απ' το σπίτι μου στις έξι τα χαράματα;

Σας έκανα μια ερώτηση. Ποιος, ρε διάολε;

Λυπάμαι, γιατί είναι ανιψιός μου, αλλά ήταν αυτό το μυξιάρικο.

Θα τον σκοτώσω τον αλήτη.

Μια στιγμή!

Ρε Τζο, εσύ είσαι διαβητικός. Άσε εμένα να το κανονίσω.

Μπορώ και μόνος μου. Κάνε στην άκρη.

Έλα, Τζο, δεν κάνει να συγχύζεσαι, φίλε.

Θα τον "περιποιηθώ" εγώ, σ' το υπόσχομαι.

Πάμε, μεγάλε.

Θα σε κανονίσω για τα καλά σε λιγάκι.

Σ' ευχαριστώ! Σ' ευχαριστώ πολύ!

Ηρέμησε.

Θα περνάς για επιβήτορας, μόλις κυκλοφορήσει αυτή η ιστορία.

Αν είμαι ακόμα ζωντανός. Κινδύνεψα εκεί πέρα.

Κι εγώ. Ευτυχώς που σ' είχα πρόχειρο.

- Να με κάνεις τακτικό. - Δε θ' άντεχες τον ρυθμό, μικρέ.

Τι είναι τόσο επείγον που ο πατέρας μου μου χαλάει το ρεπό μου;

- Θέλει να ζητήσει τη γνώμη σου. - Τη δική μου;

Δεν έχει ζητήσει τη γνώμη μου για τίποτα εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

Μόνο για δουλειά με θέλει. Το κεφάλι μου του είναι άχρηστο.

Θ' αντέξεις όλη τη μέρα, μετά το χτεσινό;

Δεν είμαι και εκατό χρονών. Δε θέλω μια βδομάδα ύπνο για να συνέλθω.

Δε φταίει αυτός που 'ναι γέρος, Χαντ.

Ξέρεις να τ' οδηγάς αυτό το πράγμα.

Αυτός είναι ο Χαντ.

Πάρκαρε ακριβώς στο παρτέρι μου.

- Καλημέρα, Χαντ. - Μέρα.

Συγγνώμη που σ' ενοχλώ στο ρεπό σου. Λόνι, κλείσ' τη σήτα.

Το σπίτι είναι ακόμα όρθιο, εσύ πίνεις καφέ ως συνήθως...

...γιατί έχουμε συναγερμό;

Βρήκαμε μια πεθαμένη δαμάλα τη νύχτα.

Μ' έφερες εδώ για μια πεθαμένη αγελάδα;

Ανησυχώ αρκετά γι' αυτή την περίπτωση.

Δεν ήταν χτυπημένη, ούτε σφαγμένη, ούτε είχε κάνα πρήξιμο.

- Είχε δηλητηριώδη σόργο κοντά; - Τίποτα.

Μπορεί να συμβαίνει τίποτα παράξενο.

Ο Χοσέ κι ο Τζέσι είναι εκεί πέρα και διώχνουν τους γύπες.

Λον, άσ' τα αυτά τα μούρα, είναι για την πίτα.

Ας μη στεκόμαστε. Έχω κι άλλα πράγματα να κάνω.

Πρόσεχε τη στάχτη σου, πέφτει στην κατσαρόλα.

Πάω να φέρω το φορτηγό.

Γιατί πατάς συνέχεια τα λουλούδια μου;

Προσπαθώ να τα μεγαλώσω.

- Να μην τα φυτεύεις εκεί που παρκάρω. - Κέφια έχεις πρωί-πρωί.

Η δουλειά σου είναι ν' ασχολείσαι με το σπίτι, όχι με τα κέφια μου.

Το τηγάνι είναι στη φωτιά. Θες τίποτα αβγά;

Ή πήρες πρωινό στο κρεβάτι;

Όχι, δεν προλάβαμε να φτάσουμε στο πρωινό.

- Μέρα, παιδιά. - Κύριε Μπάνον.

Με το ζόρι τα κρατούσαμε τα πουλιά. Τους ρίχναμε τον φακό όλη νύχτα.

Τα κωλόπουλα!

Θα ξανάρθουν. Ούτε το πυροβολικό δεν τα φοβίζει.

Θα προτιμούσα να μην το 'κανες αυτό. Ξεβρωμίζουνε τον τόπο.

Υπάρχει και νόμος που απαγορεύει να σκοτώνεις τους γύπες.

Εγώ λέω ότι ο νόμος πρέπει να ερμηνεύεται όπως με συμφέρει.

Και αυτό προσπαθώ να κάνω.

Μια γέρνω προς τη μια πλευρά του, μια προς την άλλη.

Εγώ δεν θέλω παραβάτες του νόμου στα μέρη μου.

Πάντως αυτή δεν πρόκειται να σηκωθεί και να μας πει τι έγινε.

Τι λες, Χαντ;

Δεν ξέρω. Καθαρή μου φαίνεται.

Κάτι τη σκότωσε.

Λέω να φέρω τον κτηνίατρο της πολιτείας. Μπορεί να ξέρει.

Για ποιον λόγο;

Αυτή είναι η γη μας. Δε θέλω ανθρώπους της κυβέρνησης εδώ.

Δεν τους γουστάρω. Ποτέ δε τους γούσταρα.

Παράτα την, άσ' την να τη φάνε οι γύπες.

Όχι, δε νομίζω.

Πριν πάω για ύπνο, θα πω στον κτηνίατρο να ρίξει μια ματιά.

Φέρε άλλον να σου πει πώς να κάνεις τη δουλειά σου, εμένα μόνο μη ρωτάς.

Θέλω να μείνετε εδώ για λίγο εσύ κι ο Λον.

Θα πάρω τα παιδιά μαζί μου να πάρουν έναν υπνάκο.

Λον, πάρ' το νερό να μην κορακιάσετε.

Δεν κάθεσαι εσύ με την άρρωστη φίλη μας;

Εγώ έχω μια υγιή στην πόλη που δεν μπορεί να περιμένει.

Ευτυχώς που πέρναγες.

Πάθαμε λάστιχο κι εγώ πρέπει να πάω τα πράγματα.

- Θες βοήθεια, Τζέσι; - Όχι, εντάξει, Χαντ, ευχαριστώ.

Θα σου πέσει το χέρι ν' ανοίξεις την πόρτα;

Πήρες τις μπύρες μου;

Μια ντουζίνα. Σου φτάνουν ως αύριο.

- Κρατάς λογαριασμό; - Σκοντάφτω συνέχεια στα άδεια κουτάκια.

Κάποιος σ' αυτό τ' αμάξι μυρίζει Σανέλ Νο. 5.

Όχι εγώ. Είναι πολύ ακριβή για μένα.

Σίγουρα, πάντως, δε γύριζες στα χωράφια το μεσημέρι.

- Σίγουρα. - Όχι.

Μακάρι να 'ξερα πού βρίσκουν χρόνο μερικά κορίτσια.

Μέχρι να τρίψω τα πατώματα, να καθαρίσω τη μπανιέρα, ν' απλώσω...

- Απλώς, τα παρατάνε όλα, μωρό μου. - Ναι, δε συγκρίνεται με τις δουλειές.

- Θες πορτοκάλι; - Όχι.

- Θα σ' το καθαρίσω. - Όχι, ευχαριστώ.

Κοίτα, γράφει "Φλόριντα".

Τα βγάζουμε εδώ στο Τέξας και τα στέλνουν απ' τη Φλόριντα.

Πολύ λογικό, ε;

Ναι.

Ο ταμίας στο σούπερ μάρκετ λέει ότι τα 'χεις με τη γυναίκα του Πήτερς.

Έτσι λέει;

Λέει, επίσης, ότι είναι πολύ νευρική.

Η υπηρέτριά της την παράτησε γιατί δεν άντεχε τις φωνές της.

Τη δική μας θα τη διώξουμε γιατί μιλάει πολύ.

- Θες ένα γεμιστό μπισκότο; - Όχι.

Μόνο άσε και τίποτα για βραδινό, εντάξει;

Δεν το πιστεύω. Ακόμα δεν χόρτασες;

Μετά απ' αυτή τη μπριζολάρα, τον χυλό, τις μπάμιες, και τα ρολά;

Μπορεί να φαίνονταν πολλά, αλλά εξανεμίστηκαν.

- Ο Χαντ δεν ήθελε βραδινό; - Στολίζεται. Θα φάει αργότερα.

Τι έχει για επιδόρπιο;

Σου 'ναι αρκετό ένα ολόκληρο ψυγείο παγωτό ροδάκινο;

Όλο τον χειμώνα περίμενα αυτά τα ροδάκινα απ' την Αλμπέρτα.

Αυτά περίμενες;

Όχι εκείνα τα νόστιμα κορίτσια στις αφίσες που κρύβεις στο συρτάρι σου;

Αυτά είναι προσωπικά. Μην ψάχνεις εκεί, Άλμα.

Κορίτσι είμαι. Δε μου λένε τίποτα.

Θα σερβίρω το παγωτό στη βεράντα. Έχει πιο πολλή δροσιά.

Καλή ιδέα, Άλμα.

Άντε σήκω και πρόσεξε να μη βρέξεις την πάνα σου.

Άλμα!

Ναι;

Δώσ' μου ένα καθαρό άσπρο πουκάμισο!

Τι ευγενικός που είσαι, Όλο "παρακαλώ" κι "ευχαριστώ".

Σε παρακαλώ, κούνα τον κώλο σου και φέρε μου ένα καθαρό πουκάμισο.

Ευχαριστώ.

Δε μπορούσα να βγάλω το κραγιόν από πάνω του.

Τότε να δοκιμάσουμε μήπως το δικό σου βγαίνει πιο εύκολα.

Καλύτερα όχι.

Τα χρόνια περνάνε γρήγορα. Για ποιον το φυλάς;

Οι ετικέτες είναι στον γιακά.

- Τ' ακούς αυτό το πουλί; - Νομίζω ότι είναι δύο.

Δεν έχω δει ποτέ τέτοιο πουλί. Το 'χω ακούσει μόνο.

Τι σκέφτεσαι, Λον;

Δεν ξέρω. Το μέλλον, μάλλον. Τι έρχεται.

Σκέφτεσαι τις ανησυχίες και τις φιλοδοξίες σου;

Ναι, και να 'χω ένα δικό μου αμάξι... Και κορίτσια...

Πιστεύω ότι θα πάρεις καλό μερτικό. Ένα αγόρι σαν και σένα αξίζει πολλά.

Είναι αργά.

Φαίνεται ότι τον πατέρα μου τον έπνιγε ο γιακάς του.

- Αυτά ήταν τα κυριακάτικά του. - Δεν τον θυμάμαι καθόλου.

Εγώ τον θυμάμαι.

Δεν έχεις μαζί σου φωτογραφία τού Χαντ, ε;

Όχι, δεν έχω.

- Είναι γιος σου, όμως, σαν τον πατέρα μου. - Ναι, είναι.

- Τι έχεις μαζί του; - Ξέρει αυτός, εσένα μη σε νοιάζει.

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

- Εσύ δε θα φας; - Προσπαθώ ν' αδυνατίσω λιγάκι.

Κύριε Μπάνον, αν δεν έχετε αντίρρηση, λέω να πλύνω τα πιάτα αργότερα.

Θέλω να ξεκουράσω λιγάκι τα πόδια μου.

- Η κουζίνα είναι δική σου δουλειά. - Αρκετά την είδα για σήμερα.

Θα ξαναπάς στην πόλη απόψε;

Δεν πλύθηκα για να κάτσω στη βεράντα.

Θέλω να 'σαι πίσω πριν το πρωί. Ο κτηνίατρος θα 'ρθει νωρίς.

Πολύ καλό. Ροδακινένιο.

Δεν παίρνεις αέρα μ' αυτό το νάιλον.

Έπρεπε να φοράς σαρόνγκ, Άλμα, όπως στις Νότιες Θάλασσες.

Ναι, αυτό κι αν θα 'χε πλάκα.

Είσαι κιόλας μισο-ιθαγενής. Δε σ' έχω δει ποτέ με παπούτσια.

Φόρεσα μια φορά. Νυφιάτικα, άσπρες σατέν γόβες.

Δεν τις έχω πια. Ούτε και τον άντρα.

Φεύγω, πάω στην πόλη.

Άλμα, θα 'θελες να πιείς καμιά μπυρίτσα;

Όχι, ευχαριστώ.