As primeiras 200 linhas.
Η Αμερικανική δημοκρατία μας...
...δε διαφέρει και πολύ απ' την αρχαία Ρώμη.
Μπορούμε να διατηρήσουμε το παρελθόν και την υπέροχη κληρονομιά μας;
Ή θα πέσουμε κι εμείς θύματα, σαν την αρχαία Ρώμη...
...της ασίγαστης δίψας μερικών ανθρώπων για εξουσία;
Χρόνε, σταμάτα!
Τραγουδώ για τον Κολοσσό και για την ιστορία του Ανθρώπου.
Ας πάμε εκεί που μας καλούν οι οιωνοί των θεών...
...και η ανομία των εχθρών μας.
Το καλούπι έχει ήδη σμιλευτεί.
...αν ο πρόεδρός τους είναι απατεώνας ή όχι.
- Πρόσεχε! - Τζούλια!
- Έλα τώρα. - Παρακαλώ.
Θα ξαναβγούμε.
- Πάρε με αργότερα. - Για πρωινό, ας πούμε.
Μισώ και αγαπώ.
Γιατί το κάνω αυτό...
...θ' αναρωτιέσαι.
- Εντάξει, πάμε. - Έτσι λες;
Τζούλια, μπες στ' αμάξι.
Εντάξει. Γεια σου, Κλόντιο.
Γεια σου, αγάπη μου.
Δεν είσαι θυμωμένος μαζί μου; Θα το πεις στον μπαμπά μου;
Πάμε.
Τα οικονομικά προβλήματα του δημάρχου Κικέρωνα...
...είναι τόσο μεγάλα...
...που μόνο με ομοσπονδιακή επέμβαση μπορούν να λυθούν.
Τζούλια...
Προσοχή, προσοχή!
Άμεση πυροδότηση.
Εκκενώστε την περιοχή. Επαναλαμβάνω, εκκενώστε την περιοχή!
Πρόκειται να γίνει έκρηξη.
Περίμενε.
Προχώρα.
Περίμενε.
Προχώρα.
Αυτήν τη φορά το παρατράβηξες, Κατιλίνα.
Η περιοχή είναι στη δικαιοδοσία της Διεύθυνσης Σχεδιασμού.
Και τι θα γίνει αν έχεις υπερβεί τις εντολές σου;
Θ' απολογηθώ.
Θ' απολογηθείς; Αφού θα 'χεις γκρεμίσει το κτίριο;
Ο Δήμαρχος Κικέρωνας θα θυμώσει!
Έτσι!
Η δημοτικότητα του νεοεκλεγέντος δημάρχου της Νέας Ρώμης, Κικέρωνα...
...συνεχίζουν να πέφτει στις δημοσκοπήσεις.
Ο Καίσαρας Κατιλίνας...
...μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Κράσσων...
...κερδίζει βραβείο Νόμπελ για την εφεύρεση του "Μέγκαλον"...
...ενός θαυματουργού κατασκευαστικού υλικού.
Πώς πεθαίνει μια αυτοκρατορία;
Καταρρέει μέσα σε μια τρομακτική στιγμή;
Όχι.
Όχι, αλλά έρχεται ο καιρός...
...που οι άνθρωποι χάνουν την πίστη τους σ' αυτήν.
Και τότε αρχίζει να πεθαίνει.
Ο νέος μας δήμαρχος, Φραγκλίνος Κικέρωνας...
...κληρονόμησε μια κατεστραμμένη δημοσιονομική κατάσταση...
...και τώρα κατηγορείται...
...για την απόλυση δασκάλων, αστυνομικών...
Γραφείο Υπηρεσίας Σχεδιασμού.
- Δώσ' μου τον Καίσαρα στο τηλέφωνο. - Περιμένετε, παρακαλώ.
...τον προϋπολογισμό. Ωχ, ωχ.
Το σημαντικό οικονομικό γεγονός της ημέρας...
...η Κράσσος Νάσιοναλ υποχώρησε κατά επτά μονάδες...
Λυπάμαι, κυρία Ουάου...
...ο κύριος Καίσαρας δεν είναι διαθέσιμος αυτήν τη στιγμή.
Το ξέρω ότι είναι εκεί.
Θα τον ενημερώσω. Χαίρετε.
Η Ουάου Πλάτινουμ, το τυχερό σας λαγουδάκι...
...σας μεταδίδει τα τελευταία νέα...
...απ' το Χρηματιστήριο.
Ο Καίσαρας πήρε με το μέρος του τον πιο πλούσιο άνδρα στην ιστορία...
...τον θείο του, Κράσσο...
...που ήρθε εδώ για να υποστηρίξει το όραμα του Καίσαρα για τη Νέα Ρώμη...
...πράγμα πού δυσαρέστησε τον δήμαρχο Κικέρωνα...
...τον μεγάλο αντίπαλο του Καίσαρα.
Γεια σας, κύριοι.
Καλώς ήρθατε. Χαίρομαι που σας βλέπω.
Χαίρομαι που είστε εδώ.
Είμαστε εδώ και περιμένουμε πάνω απ' τη μακέτα της πόλης...
...πάνω από την πρόσφατα κατεδαφισμένη περιοχή της Υπηρεσίας Σχεδιασμού....
...την οποία, όλοι διεκδικούν για δική τους.
Κύριε Κράσσο, εδώ!
Σας παρακαλώ, κύριε Κράσσο, εδώ!
Θέλω να σας κάνω μια αληθινή ερώτηση. Εντάξει;
Κλείστε τις κάμερες. Ας διασκεδάσουμε λίγο.
Γάμα τις κάρτες. Πώς είναι να 'σαι ζάπλουτος;
- Πώς είναι; - Ναι.
Λοιπόν... Μπορείς να τρομάζεις τους ανθρώπους.
Σας αρέσει να τρομάζετε τους ανθρώπους;
Σλέμποϊ, Στρέμποϊ, Πλέιμποϊ...
Γκέι-Μπόι;
Όχι, κύριε...
Τις αδελφές μου θα εννοείς.
Κυκλοφορεί η φήμη...
...ότι κάνεις κάποιες "πονηριές" με τις αδελφές σου.
Αν είναι αλήθεια, κόψ' το.
Φήμες, παππού, φήμες. Φήμες.
Θα μπορούσες να 'σαι ο διάδοχος, ίσως...
Ο Κλόντιος Κράσσος Πουλχέριος, ο Τρίτος!
Ποτέ δεν ξέρεις.
Δεν είναι αστείο να διευθύνεις μια τράπεζα!
Δεν είναι αστείο.
Κλοντ, προστάτεψε τ' όνομα της οικογένειάς μας!
Ου!
Γεια.
Χαίρετε, χαίρετε.
Καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε. Καλώς ήρθατε, ευχαριστώ.
Η καρδιά της χρυσής μας πόλης πάνω σε έναν λόφο.
Οραματιστείτε πώς θα μπορούσε να 'ναι.
Ένα υπερσύγχρονο καζίνο...
...με τα πιο σύγχρονα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Και χωρίς καθυστερήσεις στην κατασκευή...
...ούτε προβλήματα από τα συνδικάτα ή τα παράλια...
...χάρη στον Δήμαρχο.
Βγαίνει πραγματικά όμορφο, όταν χρησιμοποιείς μπετόν.
Α, έλα.
Έλα! Όχι;
Πάμε.
"Να ζει κανείς ή να μη ζει, ιδού η απορία."
"Τι δείχνει πιο γενναία ψυχή, να υποφέρεις πετριές..."
"...και σαϊτιές μιας άθλιας τύχης..."
"...ή να παίρνεις τ' άρματα ενάντια σ' ένα πέλαγο από βάσανα..."
"...και αντιβγαίνοντας να τους δίνεις τέλος;"
"Θάνατος... ύπνος... Τίποτ' άλλο."
"Και μ' έναν ύπνο βάζουμε τέλος στης καρδιάς τον πόνο..."
"...και στα χίλια σωματικά μας βάσανα, κληρονομιά της σάρκας..."
"...είναι μια συντέλεια που να την εύχεσαι θερμά."
"Θάνατος... ύπνος..."
"Να κοιμάσαι..."
"...να ονειρεύεσαι, ίσως."
"Ναι, εκεί είναι ο κόμπος..."
"...επειδή σ' αυτόν τον ύπνο του θανάτου, τα όνειρα που 'ναι να μας έρθουν..."
"...όταν θα 'χουμε πετάξει αυτό το θνητό κουβάρι..."
"...θα μπορέσουν πια, να μας ηρεμήσουν;"
"Αυτή η έγνοια..."
"...κάνει τόσο μακρόζωη τη δυστυχία..."
Νας, τι κάνουμε εδώ;
Περίμενε να δεις.
"Διότι, ποιος θ' ανεχόταν του χρόνου το ντρόπιασμα και τα χτυπήματα..."
"...του τυράννου την αδικία, την ακαταδεξιά του φαντασμένου..."
"...τον πόνο μιας αγάπης περιφρονημένης, τις αναβολές του νόμου..."
"...της εξουσίας το θράσος..."
"...και τις κλωτσιές πού η καρτερική αξία τρώει απ' τον ανάξιο..."
"αν μπορούσε μόνος του στον εαυτό του την ανάπαυση να δώσει..."
"...μ' ένα σουβλί."
Πού είναι το σουβλί μου;
Ως Πρόεδρος της Υπηρεσίας Σχεδιασμού...
...η δικαιοδοσία μου καλύπτει πάρκα και εκθέσεις...
Παρακαλώ, μην το φωτογραφίζετε.
Σας ευχαριστώ.
Έλα μαζί μου.
- Δε μπορώ. Λυπάμαι. - Γιατί;
Η δικαιοδοσία μου καλύπτει πάρκα και εκθέσεις...
...και έχουμε ήδη εκδώσει τα απαραίτητα ομόλογα...
...για την ανάπτυξη αυτής της περιοχής.
Η παράσταση του δημάρχου για τ' "αφεντικά"...
...έχει μετατραπεί σε μάχη για την προσοχή τους...
...ειδικά με τον Καίσαρα Κατιλίνα...
...τον οποίο γνωρίζω, και αρνείται να μου κάνει ένα σχόλιο.
Καθάρισα αυτήν την περιοχή...
...για να δημιουργήσω κάτι πού θα εμπνέει τους ανθρώπους.
Τους ανθρώπους; Α, καλά...
Πότε νοιάστηκες εσύ για τους ανθρώπους, Κατιλίνα;
Αυτό είναι το δικό μου σχέδιο:
Μια πόλη που ονειρεύονται οι άνθρωποι.
Οι άνθρωποι δε χρειάζονται όνειρα.
Χρειάζονται δασκάλους, εγκαταστάσεις υγιεινής, θέσεις εργασίας.
Η "ανάγκη" είναι να δημιουργήσεις κάτι...
...που να υπάρχει και μετά τα πανηγύρια της πόλης, δήμαρχε.
Γι' αυτό θα χτίσουμε τη Μεγαλόπολη...
...χρησιμοποιώντας αποκλειστικά το "Μέγκαλον"...
...πού είναι άφθαρτο.
Το "Μέγκαλον" δεν είναι ασφαλές!
Τσιμέντο, τσιμέντο, τσιμέντο...
...και ατσάλι, ατσάλι, το ατσάλι είναι ασφαλές!
Φανταστείτε τη σημερινή κοινωνία...
...σαν έναν κλάδο του πολιτισμού που κοντεύει να φτάσει σε αδιέξοδο...
Η ανθρωπότητα ως γέρικο δέντρο...
...μ' ένα στραβό κλαδί πού ονομάζεται "πολιτισμός"...
...και που δεν πάει πουθενά.
Μ' αρέσουν τα δέντρα όσο σ' όλους...
...αλλά δεν είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για δέντρα.
Οι άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια, και τη χρειάζονται τώρα!
Μην αφήσεις το "τώρα" να καταστρέψει το "για πάντα".
Μιλάμε για ανθρώπους.
Για ανθρώπους, Κατιλίνα...
...και για το πώς ζουν τώρα.
Δεν υπάρχει χρόνος για να μιλήσουμε για το μέλλον των ανθρώπων;
Κι όμως πάντα υπάρχει χρόνος για να τους πείσουμε...
...να ξοδεύουν χρήματα που δεν έχουν...
...για ν' αγοράζουν πράγματα που δε χρειάζονται...
...για να μιμούνται ανθρώπους που δεν τους αρέσουν.
Κι εσύ κατάντησες αφεντικό στο γύφτικο τσαντίρι...
...και δήμαρχος της πόλης του τίποτα.
Για ξαναπές το, και θα σου σπάσω τα μούτρα.
Ήρεμα, κύριοι.
Τόσο ψύχραιμος και συγκρατημένος ήσουν...
...κι όταν δηλητηρίασες τη γυναίκα σου και το πτώμα της εξαφανίστηκε;
Είναι το "Μέγκαλον", αυτό το θαυματουργό σου υλικό...
No comments yet. Be the first to leave one.