Avatar: The Way of Water

Τα δάση της Πανδώρας...

...κρύβουν πολλούς κινδύνους.

Όμως το πιο επικίνδυνο στην Πανδώρα...

...είναι ότι μπορεί να την αγαπήσεις πολύ.

Τραγουδάμε τα χαντροσκοίνια για να θυμόμαστε.

Κάθε χάντρα...

...μια ιστορία στη ζωή μας.

Μια χάντρα για τη γέννηση του γιου μας.

Νετέγιαμ!

Νετέγιαμ!

Μια χάντρα...

...για την υιοθεσία της κόρης μας, της Κίρι.

Γεννήθηκε απ' το άβαταρ της Γκρέις.

Μια κόρη που η σύλληψή της ήταν μυστήριο.

Μια χάντρα...

...για την πρώτη κοινωνία με την Έιβα.

Ο κόσμος λέει ότι ζούμε στην Έιβα...

...και ότι η Έιβα ζει μέσα μας.

Η "Μεγάλη Μητέρα" φυλά όλα της τα παιδιά...

...στην καρδιά της.

Η ευτυχία είναι απλή.

Κι ένας απλός πεζοναύτης σαν εμένα έλυσε το μυστήριο.

Όταν γνώρισα τον πατέρα σας...

...προσπαθούσα να τον σκοτώσω.

Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας.

Κάναμε τέσσερα παιδιά.

Στείλαμε τους "Ανθρώπους του Ουρανού" πίσω στη Γη...

...αλλά κάποιοι έμειναν.

Επιστήμονες, πιστοί στους "Νάβι".

Έμεινε και ο Σπάιντερ.

Είχε ξεμείνει.

Πολύ μικρός για κρυοθάλαμο.

Μικρέ αγριάνθρωπε.

Τα λέμε, Νορμ!

Ορφάνεψε απ' τον πόλεμο...

...μεγάλωσε στο εργαστήριο.

Πάρε εφεδρικό!

Πάω στο χωριό!

Δεν ήταν μέλος της οικογένειάς μας.

Ήταν σαν αδέσποτη γάτα.

Πάντα τριγύρω.

Αχώριστος με τα παιδιά μας.

Στη Νεϊτίρι...

...θα 'ταν πάντα ξένος.

Ένας από εκείνους.

Ανήκει στο είδος του.

Είναι δικό μου!

Εγώ το 'χα πρώτος.

Γιατί να σ' το δώσω;

Άργησα να μάθω τη γλώσσα με το χοντροκέφαλό μου.

Τώρα την ακούω σαν τη δική μου γλώσσα.

Σε μισώ!

Εγώ σε μισώ στο άπειρο, Λόακ!

Ηλίθιο!

Έι! Αρκετά!

Αλίμονό σας αν έρθω εκεί.

Θα βγει πίσω απ' τις μεγάλες πέτρες.

Να το.

Το πέτυχες. Πιάσ' το!

Ναι!

Γεια σου, Νετέγιαμ, μεγάλε ψαρά.

Ορίστε. Μπράβο σου.

Πωπώ, είναι μεγάλο.

Στις πέτρες.

Ακριβώς εκεί που είπες.

Πόσο ψηλός είναι;

- Είναι... τόσο ψηλός. - Ψηλός!

Η ζωή περνάει γρήγορα.

Σαν όνειρο.

- Κίρι. - Αδερφέ, έλα.

Έλα.

Χαμογέλα, ρε χαζέ.

Η ευτυχία είναι απλή.

Όπως η βραδινή έξοδος.

Μακριά απ' τα παιδιά.

Όμως η ευτυχία...

...μπορεί να χαθεί σε μια στιγμή.

Ένα νέο αστέρι μέσα στη νύχτα.

Ένα πράγμα μόνο σήμαινε.

Σκάφη. Επιβράδυναν.

Οι "Άνθρωποι του Ουρανού" επέστρεφαν.

ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ

Σφυγμός 168.

Ναι, έρχεται.

Είσαι καλά.

Μείνε ακίνητος.

Μείνε ήρεμος.

Τα αντανακλαστικά της κόρης είναι καλά.

Πάρ' το από μπροστά του.

Συνταγματάρχα...

Μ' ακούτε;

Συνταγματάρχα;

Πρέπει να ξαπλώσετε.

Ναρκώστε τον!

Φύγετε!

Εμπρός!

Κάλεσε την ασφάλεια!

Πιάστε τον!

Κρατήστε τον!

Ηρέμησε!

Συνταγματάρχα, εγκαταλείψτε!

Συνταγματάρχα!

Εγώ είμαι!

Δεκανέας Γουέινφλιτ!

Λάιλ;

Εσύ είσαι;

Μάλιστα, κύριε. Και η Ζι Ντογκ.

Και ο Φάικ.

Είμαι εντάξει. Αφήστε με.

Είμαι εντάξει.

Καλά...

Πολύ ζόρικο αυτό.

Σε δύο λεπτά εισερχόμαστε στην ατμόσφαιρα της Πανδώρας.

Ο ομφάλιος είναι καθαρός.

Σφυγμός 89.

Αν δεν έχεις καταλάβει ακόμα, είσαι ο συνταγματάρχης Μάιλς Κουάριτς.

Αλλά νεότερος, ψηλότερος, πιο μπλε...

...και καθόλου όμορφος σαν εμένα.

Σε δύο ώρες, πετάω σε αποστολή εναντίον του οχυρού των "Νάβι".

Οι αρμόδιοι έκριναν συνετό να φτιάξουν αντίγραφο ασφαλείας για σιγουριά.

Και αν το βλέπεις...

...σημαίνει ότι εγώ βλέπω τα ραδίκια ανάποδα.

Έι, Πάρκερ...

Τι διάολο πρέπει να πω τώρα;

Απλώς θυμίστε του τι έκανε.

Ορίστε.

Αυτό είναι οι αναμνήσεις σας και η προσωπικότητά σας.

Θα το στείλουμε στη Γη...

...όπου μεγαλώνετε σε εργαστήριο τώρα που μιλάμε.

Θα σας αποτυπώσουμε μ' αυτό και μετά...

Εγώ θα το κάνω ή εσύ;

Γρήγορα. Γρήγορα.

Η ιδέα είναι...

...να μεταγράψουν το μυαλό των πιο σκληρών χειριστών στον πλανήτη.

Όπως του δεκανέα Γουέινφλιτ εκεί...

...και του ταπεινού σου αφηγητή σε "ανασυνδυασμένα" σώματα.

Συνταγματάρχα, σου φορτώσαμε τις αναμνήσεις μου και τη γοητεία μου.

Δεν θα θυμάσαι τον θάνατό μου...

...διότι δεν έχει συμβεί ακόμα...

...και ούτε πρόκειται.

- Ναι, διάολε. - Ναι.

Ό,τι κι αν συνέβη...

...αν είσαι κλώνος μου, θα ζητάς εκδίκηση.

Ο Τζέικ Σάλι θα 'ναι στην κορυφή της λίστας.

Να το θυμάσαι πάντα αυτό, μικρέ...

Ένας πεζοναύτης δεν μπορεί να ηττηθεί.

Αν μας σκοτώσεις...

...θα ανασυγκροτηθούμε στην κόλαση.

Πάντα πιστός.

Ομάδα εδάφους, πάμε!

Πάρ' αυτό! Τρέξε!

Πάμε! Δυο λεπτά!

Αδερφέ, να πάμε εκεί κάτω.

Ο μπαμπάς θα μας γδάρει!

Έλα. Μην είσαι χέστης.

Λόακ!

Έλα πίσω...

Πάρτε όλη τη θήκη!

Γεμιστήρες, βλήματα, ρουκέτες.

Αδερφέ, πάμε. Έλα!

Εντάξει, πάμε!

Πάμε! Πάρτε αυτό!

Πάρ' τα όπλα.

Πάμε!

Δεν ξέρεις τη χρήση του.

Ο μπαμπάς μού 'μαθε.

Καταδρομικό ελικόπτερο!

Αδερφέ, έλα!

Λόακ, πού είσαι;

Νετέγιαμ!

Ήρεμα, ήρεμα... Είσαι καλά;

- Ναι. - Πού 'ναι ο αδερφός σου;

- Από κεί. - Πού είναι;

Φύγε από δω!

Τρέξε!

Νετέγιαμ!

Όχι.

Όχι, όχι, όχι.

Θεέ μου.

Μπαμπά;

Τι κάνεις εδώ; Μικρέ, τι σ' έπιασε;

Συγγνώμη.

Συγγνώμη, κύριε.

Δεν είμαστε πια, στο Κάνσας.

Πάμε στην Πανδώρα.

Λοιπόν...

Ξέρω ότι όλοι αναρωτιέστε το ίδιο.

Γιατί τόσο μπλε;

Λόγω των παλιών αμαρτιών μας...

....μας επανέφεραν...

...με τη μορφή του εχθρού μας.

Αυτό μας δίνει το μέγεθός τους, τη δύναμή τους, την ταχύτητά τους.

Και με την εκπαίδευσή μας...

...είναι ισχυρός συνδυασμός.

Έχουμε αποστολή;

Όντως έχουμε.

Αποστολή μας είναι να σκοτώσουμε...

...τον αρχηγό της εξέγερσης των "Νάβι".

Αυτόν που αποκαλούν "Τορούκ Μακτό".

Τον Τζέικ Σάλι.