The Animal Kingdom (Le Règne animal)

Αλμπέρ, έτσι μπράβο.

Νόστιμο, ε, Αλμπέρ;

- Σκατά, ε; - Σκατά δεν θα πει τίποτα.

Μην του δίνεις, Εμίλ. Μες στ' αλάτι και τα χημικά.

Ούτε συ πρέπει να τα τρως.

Όταν τρως είναι σαν να μιλάς. Δείχνει τι σόι άνθρωπος είσαι.

Όχι, καλύτερα, ορίζει την ύπαρξή σου στον κόσμο.

Δηλαδή αν φάω πατατάκια δεν θα υπάρχω;

Γίνεσαι πειθήνιος, καταβροχθίζεις ό,τι σου δίνουν, σαν τον Αλμπέρ.

Ανυπακοή, αυτό θα πει "θάρρος" στις μέρες μας.

Τότε εγώ, γιατί να σε υπακούω;

Άλλο εγώ. Εγώ δεν είμαι το "σύστημα".

Έλα.

Πιάσε. Βάλ' αυτό.

Όχι, μπαμπά... Βρωμάει σάπιο χταπόδι.

Για άκου, προσπάθησε λίγο, αφού ήθελες να 'ρθεις.

Αργήσαμε που αργήσαμε.

Σου είπα ότι είχα άλλα σχέδια για σήμερα.

Τι σχέδια;

Βιντεοπαιχνίδια με τους χαζούς τους φίλους σου;

Είπες ότι δεν χρειάζεται να 'ρθω.

- Χωρίς εμένα θα 'χες φτάσει στην ώρα σου. - Πλάκα μου κάνεις;

Πρώτον, ξέρεις ότι έχουμε ένα σημαντικό ραντεβού στο νοσοκομείο...

...και μετά...

Στάσου! Εμίλ, τι κάνεις;

Τι διάολο!

Γαμώ το!

Εμίλ!

Μπες στ' αμάξι!

Εμίλ!

- Σταμάτα τις χαζομάρες. - Τι πρόβλημα έχεις;

Το ραντεβού είναι και για τους δύο. Θα πάμε μαζί, τελεία και παύλα.

- Ηρέμησε! - Μην μ' αγγίζετε!

Καθάρματα!

Σταμάτα!

Γύρνα πίσω!

Πάμε, Εμίλ.

Κουνηθείτε!

Παράξενη εποχή!

Ναι... παράξενη εποχή!

Σταμάτα, Μαέλ.

- Ενοχλείς τον κόσμο. - Δεν πειράζει.

- Κύριε Μαριντάζ; - Ναι.

Εμίλ.

Γεια σου, Φρανσουά!

Γεια σου, Εμίλ!

- Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. - Γεια σας.

Λοιπόν...

Η Λανά πάει καλύτερα. Η πρόοδος είναι μεγάλη.

Πέρασαν τρεις βδομάδες χωρίς το παραμικρό περιστατικό.

Να μην πω ότι νικήσαμε, τόσο σύντομα...

...αλλά η θεραπεία δείχνει αποτελεσματική.

Αισιοδοξούμε ότι θα σταθεροποιήσουμε την εξέλιξη της νόσου.

Αυτά είναι τα πρώτα καλά νέα.

Το άλλο είναι...

...πως το Κέντρο Υποδοχής του Νότου ανοίγει νωρίτερα του αναμενομένου.

Η σύζυγός σας θα μεταφερθεί τον Μάιο με τους υπόλοιπους ασθενείς μας.

Φέτος, τον Μάιο;

- Θέλετε να μετακομίσετε μαζί της; - Ναι, φυσικά.

Μίλησα ήδη, μ' έναν συνάδελφο, για δουλειά στην εστίαση...

...και βρήκα και σχολείο για τον Εμίλ.

Θα πρέπει να γίνουν κάποιες προσαρμογές, αλλά θα 'μαστε έτοιμοι.

Σοβαρά; Είπες ότι θα το συζητήσουμε πρώτα.

Εμίλ, ο Νότος είναι υπέροχος.

Η μετακίνηση θα μας κάνει καλό, θ' αποκτήσουμε νέες εμπειρίες.

Σ' το λέω συνέχεια, ο άνθρωπος δεν είναι για καθιστική ζωή.

- Ναι, καλά... - Αυτή μας σκοτώνει.

Το Κέντρο είναι μια ευκαιρία.

Θα 'χει την καλύτερη υποστήριξη, θα μπορεί επιτέλους να γυρίσει σπίτι.

- Αυτό είναι που μετράει. - Αλήθεια; Θα ξαναγίνει κανονική;

Ξέρετε, αυτές οι μεταλλάξεις...

...είναι πρόσφατο φαινόμενο και κάπως περίπλοκο.

Τ' ομολογώ, δεν καταλαβαίνουμε τα πάντα, αλλά δεν σταματάμε.

Μέσα σε δύο χρόνια σημειώσαμε μεγάλη πρόοδο...

...στην κατανόηση της νόσου.

Οπότε, ναι, μην απελπίζεστε.

Λες συνέχεια τους γιατρούς "κομπογιαννίτες" και τώρα συμφωνείς.

Καταρχάς, δεν το λέω.

Τέλος πάντων... όχι έτσι ακριβώς.

Και η γιατρός έχει δίκιο.

Είναι θέμα χρόνου.

Πάντα βρίσκουμε τη θεραπεία τελικά.

- Λύσσα, πανούκλα, ιλαρά. - Κι ο Έμπολα; Ο διαβήτης;

- Για το κρύωμα; Τίποτα. - Το άκουσες, όπως κι εγώ.

Η θεραπεία άλλαξε το παιχνίδι.

Μεγάλη πρόοδος. Η μαμά σου είναι ήρεμη.

Καμία σύγκριση μ' ό,τι έζησες πριν μας την φέρει ο μπαμπάς σου.

Πριν τη φέρετε εσείς.

Με τη βία.

Για να 'μαι σαφής, εγώ δεν έφερα κανέναν εδώ.

Φρανσουά, το 'παμε εκατό φορές. Δεν γινόταν να την κρατήσεις σπίτι.

Γιατί είστε συγκαταβατική; Δεν είναι χαζός, του κόβει.

Δεν είμαι συγκαταβατική. Η κατάσταση είχε γίνει επικίνδυνη.

"Αν ζεις χωρίς ν' αλλάζεις κάτι..."

"...δεν αξίζεις σεβασμό ή ανοχή", και το λέει ο Ρενέ Σαρ.

Πάμε να δούμε τη μαμά σου;

Κλάδεψαν.

Πολύ καλύτερα τώρα.

Άνοιξε η θέα.

Βγαίνεις για βόλτα;

Χρειάζεσαι καθαρό αέρα.

Εμίλ...

Έρχομαι, δεν φεύγουμε.

Τι μου στέκεσαι εδώ; Μίλα της.

Τι να της πω; Αφού δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Χαμογέλα.

Είναι η μάνα σου, Εμίλ.

Πήγαινε...

Κοίτα, εκεί είναι.

ΝΟΤΙΟ-ΔΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ

Η Καμπάνα

Τέλειο! Ντουλάπια και όλα...

Άψογη "η καμπάνα"!

- Μυρίζεις τον καθαρό αέρα; - Εσύ μου μυρίζεις, θες ντους.

Σταμάτα να στραβομουτσουνιάζεις.

Για λίγο θα 'ναι.

- Για παραθεριστές κανονικά, κουλ. - Άσε με!

Αλμπέρ, μπαμ!

Λοιπόν...

Θα 'χουμε έναν νέο μαθητή μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Περιμένω από σας, να τον καλωσορίσετε θερμά.

Θέλεις να πεις κάτι;

Ναι, με λένε Εμίλ. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.

Θα μείνω μόνο για δύο μήνες, αλλά ελπίζω να γνωριστούμε.

Σοβαρά, "Εμίλ" σε λένε; Σ' είχαν άχτι οι γονείς σου;

Αστείο.

Ευχαριστώ, Βικτόρ, για το εποικοδομητικό σχόλιο.

Σ' έδιωξαν απ' το λύκειο;

Νινά!

Περίεργο, δυο μήνες πριν το τέλος. Έκανες κάτι σοβαρό;

Όχι, μετακομίσαμε λόγω της δουλειάς του πατέρα μου.

Τι δουλειά κάνουν οι γονείς σου;

Ο πατέρας μου είναι μάγειρας.

Κι η μητέρα σου;

Η μητέρα μου έχει πεθάνει.

Εντάξει, Νινά. Φτάνει, ευχαριστώ.

Εμίλ, μπορείς να καθίσεις.

Μπράβο, Νινά. Ωραία του την μπήκες.

Λοιπόν, την περασμένη βδομάδα ξεκινήσαμε τη Φαίδρα.

Φτάσατε μέχρι...

Νινά, ελπίζω να 'ναι κάτι σχετικό.

Για τον Εμίλ...

Δεν ήθελα να σε πληγώσω.

Είσαι καινούργιος κι ήμουν περίεργη, γι' αυτό.

Έχω Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής (ΔΕΠΥ)...

...και δεν καταλαβαίνω πότε πληγώνω κάποιον.

Μιλάω πριν σκεφτώ και μετά νιώθω ενοχές.

Εντάξει, κουλ, μην ανησυχείς.

Πώς έγινε αυτή η ουλή;

Κεραυνός.

Τι μουσική ακούς;

Νινά, αρκετά. Μπορούμε να προχωρήσουμε;

Ευχαριστώ.

Φαίδρα λοιπόν.

Την περασμένη βδομάδα είδαμε τον ορισμό της "Κάθαρσης".

Μπορεί κάποιος να μου θυμίσει τι σημαίνει;

Ο Ζορντάν θέλει ν' απαγγείλει τον μονόλογο της Φαίδρας...

...αλλά ντρέπεται να το πει.

Με μεγάλη μου χαρά, αλλά, Βικτόρ, σε παρακαλώ.

Καλά, δεν μαγειρεύεις;

Μαγείρεμα, σερβίρισμα...

Μικρό εστιατόριο, Εμίλ, τα κάνεις όλα, προσαρμόζεσαι.

- Ναϊμά, ο γιος μου, ο Εμίλ. - Γεια σου, Εμίλ.

- Μυρίζει πολύ ωραία. - Ευχαριστώ.

Ήρθε ο πιτσιρικάς!

Εγώ είμαι ο Ζακ. Ο πατέρας σου λέει ότι θες να δουλέψεις.

- Αν τα βρούμε στα λεφτά. - Πρακτικό μυαλό, γουστάρω.

Σ' αρέσουν τα μέρη μας;

Είναι ωραία, η πόλη κι όλα... Ειλικρινά, μ' αρέσει.

Είναι ιστορική γι' αυτό και πολύ γοητευτική...

...εκτός απ' αυτό το Κέντρο που 'χτισαν, σκέτο μπετόν...

- Ναι, για τα "τέρατα". - Σωστός. Τέλος πάντων...

Φρανσουά, θ' ασχοληθείς με τα κανό;

Ναι. Έρχομαι.

Δεν εξυπηρετεί κανείς εκεί;

Φοβάσαι τα "πλάσματα";

Δεν πρέπει να φοβάσαι.

Τρελάθηκε ο καιρός!

Είδες τον ουρανό;

Ανάθεμα!

Να πάρει! Τι χάλι!

Καταραμένη καμπάνα!

Σε ξύπνησα;

Πέσε για ύπνο, είναι αργά.

Ανάθεμα!

Ένα, δύο, τρία...

Έλα, μαζί!

Περίμενε.

Ορίστε! Ναι, ο ίδιος.

Πώς;

Σταθείτε!

Δεν καταλαβαίνω, πώς; Τι συνέβη;

Πότε;

Πού;

Προχωρήστε, κύριε.

Μπαμπά, τι κάνεις;

- Κύριε! - Μπαμπά, τι κάνεις;

- Σταματήστε! - Μπαμπά!

Άσε με!

Σταματήστε!