The Leopard (Il gattopardo)

Το 1860 στην Ιταλία επικρατεί πολιτική αναταραχή...

...εξαιτίας του επαναστάτη Γκαριμπάλντι...

...που θέλησε να κάνει την Ιταλία ένα ελεύθερο κι' ενωμένο Έθνος...

...απαλλαγμένο απ' την εξουσία της εκφυλισμένης αριστοκρατίας.

Ένας Σικελός πρίγκιπας βρέθηκε παγιδευμένος σ' αυτόν τον αγώνα.

Ήταν γνωστός σαν "Γατόπαρδος" κι' αυτή είναι η ιστορία του.

Και το πιστεύω του ήταν:

"Τα πράγματα πρέπει ν' αλλάξουν, για να παραμείνουν ίδια".

Τι είν' όλη αυτή η φασαρία;

Τι συμβαίνει εκεί έξω;

Τι συμβαίνει; Μίλα!

Εξοχότατε, ένας στρατιώτης βρέθηκε νεκρός στον κήπο.

Τι πράμα;

Ταραχές έχουν ξεσπάσει σ' όλη τη χώρα.

Αυτό το γράμμα έφθασε απ' τον Δούκα Μάλβικα.

Αναφέρεται σε μια πολύ επείγουσα υπόθεση.

"Aγαπητέ Φαμπρίτσιο, διάβασε τις φοβερές ειδήσεις στην εφημερίδα".

"Οι Πιεμοντέζα αποβιβάστηκαν. Είμαστε καταδικασμένοι".

"Η οικογένεια μου κι' εγώ, θα βρούμε καταφύγιο..."

"...σ' ένα βρετανικό θωρηκτό απόψε".

"Είμαι βέβαιος ότι θα πράξετε ακριβώς το ίδιο".

"Ο Θεός να σώζει τον Βασιλιά μας. Σας ασπάζομαι".

Τι δειλός!

"Πράξη πειρατείας έλαβε χώρα την 11η Μαΐου..."

"...μετά την αποβίβαση οπλισμένων αντρών στο λιμάνι της Μαρσάλα".

"Αποκαλύφτηκε ότι ήταν οκτακόσιοι άντρες υπό τις διαταγές του Γκαριμπάλντι".

"Κατόρθωσαν ν' αποφύγουν μια σύγκρουση με τα βασιλικά στρατεύματα..."

"...και προχωρώντας προς το Καστέλ Βετράνο..."

"...έβλαψαν φιλήσυχους πολίτες με λεηλασίες και καταστροφές".

Ο Γκαριμπάλντι!

Πάολο, εσύ να πας στο παλάτι μας στο Παλέρμο απόψε.

Αν αφήσουμε ένα σπίτι άδειο, θα το χάσουμε.

Όχι, Φαμπρίτσιο, αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο!

Είμαστε σε πόλεμο!

- Φραντζέσκο Πάολο, φώναξε τον Μιμί. - Μάλιστα, πατέρα.

Αυτό είναι επανάσταση!

Δεν μπορώ ν' αναπνεύσω!

Ντομένικο!

Έρχεται ο Μιμί, μπαμπά.

- Να με συγχωρέσει η εξοχότητά σας, αλλά... - Το ξέρω!

Μιμί, πες στο Aντόνιο να ζέψει τα άλογα, στην άμαξα. Πήγαινε!

Θα φύγω για το Παλέρμο αμέσως μετά το γεύμα.

- Πάτερ Πιρόνε. - Ναι;

- Θα 'ρθεις μαζί μου. - Εγώ;

Ας μας προστατεύσει ο Κύριος.

Φαμπρίτσιο! Οι δρόμοι είναι γεμάτοι στρατιώτες.

Στέλλα, ηρέμησε.

Μπορείς να περάσεις δύο ώρες με τους φίλους σου τους Ιησουίτες.

- Θα γυρίσουμε στις έντεκα. - Πολύ καλά, εξοχότατε.

Γεύμα... σε μισή ώρα.

Όλοι μας.

- Τι θα κάνουμε; - Θα προσευχηθούμε στην Παρθένο.

Αυτά τα γουρούνια βρωμάνε ακόμα και πεθαμένα.

- Σαλβατόρε, ειδοποίησες τους στρατώνες; - Μάλιστα, κύριε.

Εξοχότατε, ήδη έχουμε ειδοποιήσει να 'ρθουν να τον πάρουν.

Άθλιοι καιροί, εξοχότατε. Άθλιοι καιροί.

Εξοχότατε, κοιτάξτε τις φωτιές στο βουνό!

- Εκεί κατασκήνωσαν οι αντάρτες. - Τις βλέπω, πάτερ.

Ανησυχείτε μήπως, για τον Ντον Τανγκρέντι;

Ο Ντον Τανγκρέντι, πρέπει ν' αποφεύγει...

...τις κακές συναναστροφές.

Δεν φταίει ο Τανγκρέντι, αλλά οι καιροί!

Ναι, συμφωνώ.

Στις μέρες μας ένας νέος από καλή οικογένεια, ούτε χαρτιά δεν μπορεί να παίξει...

...χωρίς να μπλέξει με επικίνδυνες συναναστροφές.

- Ναι, το καταλαβαίνω, εξοχότατε. - Σταμάτα, τότε!

Ακόμα και έτσι, λίγη προσοχή...

Σου είπα, αρκετά.

Αλτ! Σταμάτα!

Λοχία! Λοχία!

Σταθμός ελέγχου της Βίλα Ερόλντι.

- Καλησπέρα, εξοχότατε. - Καλησπέρα.

Mε συγχωρείτε, εξοχότατε

Άφησέ τους να περάσουν.

Είναι η εξοχότητα του, ο πρίγκιπας της Σαλίνα.

- Καλό βράδι, εξοχότατε. - Καληνύχτα.

Θα 'ταν πιο ωραίος αυτός ο τόπος, αν...

Aν δεν είχε τόσους πολλούς Ιησουίτες.

Θα γυρίσω να σε πάρω σε δυο ώρες.

Και... καλές προσευχές.

Πάμε.

Πού μπορούμε να πάμε;

- Στο πανδοχείο, κάτω στο λιμάνι. - Ναι, πάμε.

Καλησπέρα σας, όμορφε κύριε!

- Μελίνα, δεν είναι για 'σένα. - Άσε με ήσυχη, κοίτα τη δουλειά σου.

Πρίγκιπα μου!

Καλημέρα, θείε.

Τανγκρέντι.

Τι έκανες εχθές τη νύχτα, ε;

Εχθές τη νύχτα; Απολύτως τίποτα, θείε!

Ήμουν με κάτι φίλους. Απλές φιλικές συναναστροφές

Ενώ αντιθέτως, έμαθα για "κάποιον" που διασκέδασε αρκετά στο Παλέρμο.

Όπως... ποιος;

Εσύ, θείε μου.

Σ' είδα με τα ίδια μου τα μάτια, στη βίλα Ερόλντι...

...να μιλάς στον λοχία στο σημείο ελέγχου.

Μάλλον είσαι μεγάλος για τέτοια! Και είχες και τον αξιοσέβαστο Πατέρα μαζί!

- Γέρο-ακόλαστε. - Λες αλήθεια.

Γιατί είσαι ντυμένος έτσι; Τι τρέχει;

Πρωινός χορός μεταμφιεσμένων;

Φεύγω σε μια ώρα.

Και ήρθα να σ' αποχαιρετίσω.

Γιατί; Πού πας;

Όχι για μονομαχία;

Ναι, για μια μεγάλη μονομαχία! Με τον βασιλιά!

Με τον βασιλιά Φραντζέσκο.

Φεύγω για τα βουνά, στη Φιγκούτσα.

Κάτι σπουδαίο γίνεται εκεί, και δεν θέλω να μείνω απ' έξω.

Εν πάση περιπτώσει, αν μείνω θα με συλλάβουν.

Είσαι τρελός;

Αυτοί όλοι είναι μαφιόζοι και ταραχοποιοί!

Ένας Φαλκονέρι οφείλει να στρατευτεί μαζί μας...

- Στο πλευρό του βασιλιά! - Σίγουρα.

Όμως, για ποιόν βασιλιά;

Το 'χεις πει εσύ ο ίδιος πολλές φορές...

"Μόνο αν ζούσε ο Φερντινάντο..." αλλά για τον Φραντζέσκο;

Για όνομα του Θεού, όχι.

Νομίζεις ότι ο Πιεμοντέζα θα 'ναι καλύτερος;

Απλά θα μιλάει Τορινέζικα αντί για Ναπολιτάνικα. Αυτό μόνο!

Μήπως προτιμάς την Δημοκρατία του Ματσίνι;

Aν δεν πάρουμε μέρος, θα μας επιβάλλουν την Δημοκρατία τους.

"Για να μείνουν όλα ίδια..."

"...πρέπει ν' αλλάξουν όλα".

Το κατάλαβες;

Θα τα πούμε σύντομα, Θείε. Θα γυρίσω με την τρίχρωμη σημαία.

Τρίχρωμη!

Γεμίζεις το στόμα σου, μ' αυτήν τη λέξη.

Συγκρίνεται με την άσπρη σημαία μας με τον χρυσό κρίνο;

Τι καλό περιμένεις από μια πανσπερμία χρωμάτων;

- Περίμενε και θα δεις ότι έχω δίκιο. - Ονειροπόλε!

Αντίο, θείε.

Αντίο.

Θα σε δω σύντομα.

- Αντίο, Ροζαλία. - Εις το επανιδείν, Τανγκρέντι.

- Καρολίνα. - Αντίο.

Τανγκρέντι.

Περίμενε!

Θείε...

Τι κάνεις;

Υποστηρίζεις κι εσύ την επανάσταση;

Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, θείε.

Θα σε δω σύντομα. Τους σεβασμούς μου στη θεία μου.

Κοντσέτα, μη. Θα γυρίσω πίσω σύντομα.

Αντίο για τώρα, Κοντσετίνα.

Καλημέρα, εξοχότατε.

Καλημέρα, πάτερ.

Η εξοχότητά σας ήρθε εδώ για την εξομολόγηση;

Εξομολόγηση; Δεν είναι Σάββατο.

Η εξοχότητά σας, πρέπει να μ' ακούσει και να εξομολογηθεί.

Δεν υπάρχει λόγος, πάτερ. Ήδη τα ξέρεις όλα.

Η εξομολόγηση δεν είναι απλή αφήγηση αμαρτιών. Συνίσταται στη μεταμέλεια.

Το ξέρω!

Τι περιμένεις από 'μένα; Είμαι ένας ζωηρός άντρας.

Πως μπορώ να βρω ικανοποίηση με μια γυναίκα που σταυροκοπιέται...

....πριν με αγκαλιάσει;

Και που μετά, το μόνο που μπορεί να πει, είναι: "Χριστέ μου και Παναγία μου".

Επτά παιδιά έκανα μ' αυτήν...

Και ξέρεις κάτι; Ποτέ δεν είδα τον αφαλό της!

Είναι δίκαιο αυτό;

Σε ρωτώ, πάτερ, είναι δίκαιο; Αυτή είναι η αμαρτωλή!

Εξοχότατε... Φοβάμαι πως υπήρξα κάπως απότομος.

Παρακαλώ, συγχωρήστε με.

Όμως, ακούστε με: Ελάτε για εξομολόγηση!

Ούτε καν, μου περνά απ' το μυαλό!

Τουλάχιστον, όχι σήμερα.

Έκανα μερικές σημαντικές πολιτικές ανακαλύψεις.

Ξέρετε τι συμβαίνει στη χώρα μας;

Τίποτα απολύτως.

Απλώς μια ανεπαίσθητη αλλαγή στις κοινωνικές τάξεις.

Η μεσαία τάξη δεν θέλει να μας καταστρέψει...

...θέλει απλά να πάρει τη θέση μας, και πολύ ήπια μάλιστα...

...χώνοντας ίσως, μερικές χιλιάδες δουκάτα στις τσέπες μας.

Και μετά, τα πάντα θα παραμείνουν απολύτως ίδια.

Βλέπετε, πάτερ, ζούμε στη χώρα των διακανονισμών.

Με λίγα λόγια, σχεδιάζετε να 'ρθετε σε συμφωνία με τους Φιλελεύθερους.

Ακόμα, και με τους Μασόνους.

Μια συμφωνία σε βάρος μας, σε βάρος της Εκκλησίας.

Είναι προφανές ότι τα πλούτη μας, τ' οποία στην ουσία ανήκουν στους φτωχούς...

...θα τ' αρπάξουν και θα τα μοιραστούν οι πιο αυθάδεις συμμορίτες.

Τι θα απογίνουν μετά, όλοι αυτοί οι δυστυχείς άποροι...

...που σήμερα η Εκκλησία τους προσφέρει τροφή και καθοδήγηση;

Πώς αυτές οι απελπισμένες μάζες θα ειρηνεύσουν; Θα σας πω εγώ.

Θα τους παραχωρήσετε όλα μας τα κτήματα...

...κομμάτι-κομμάτι!

Ο Κύριος μας, θεράπευσε τον τυφλό στα μάτια...

...αλλά τι θα συμβεί με τον τυφλό στο πνεύμα;

Δεν είμαστε τυφλοί στο πνεύμα, πάτερ.

Είμαστε απλά ανθρώπινα όντα που ζουν σ' έναν κόσμο που αλλάζει.

Τι θα πρέπει να κάνουμε;

Η εκκλησία έχει υποσχεθεί την αθανασία.

Εμείς ως κοινωνική τάξη, δεν έχουμε λάβει καμμιά υπόσχεση.

Για μας, η αιωνιότητα, είναι ίση με εκατό χρόνια!

Πέρα απ' όσα μπορούμε να δούμε με τα ίδια μας τα μάτια...

...δεν έχουμε καμία άλλη υποχρέωση.

Αλλά η εκκλησία έχει, επειδή προορίζεται για να μην πεθάνει.

Η παρηγοριά είναι αυτονόητη στην απόγνωση της.

Πιστεύετε, πάτερ, πως αν η εκκλησία... είχε την ευκαιρία...

...να σώσει τον εαυτό της θυσιάζοντάς μας...

...θα δίσταζε να το κάνει;

Φυσικά, και δικαίως.