Honestly, I'm Fine (PAAZ)

Napoleon, kom.

Hè, kak.

Kut.

Shit.

Het wordt hartstikke leuk, joh. Hondje Kwispelkontje.

Pap.

Pap, mag ik even de autosleutels? Ik ga nog heel even werken.

Nu? - Ja.

Wat is er aan de hand? - Ik ga even werken. Dank je wel.

Weer al die kippen? - Het zijn meer dan 300 rassen, pap.

Waarom slaap je niet gewoon? - Zo gewoon is dat niet.

Nee. - Wat?

Er is niks aan de hand.

Ik maak even snel wat af, dan kan ik met een gerust hart op vakantie.

Oké, toedeloe. Dag.

Zie je nou wel? Dat ze gewoon weer op kamers moet?

Ni hao, met Emma. Zijn jullie nog open?

Ah, top. De Tau Sie Kai Lucky House met mihoen alsjeblieft.

Ja, heel goed. Dank je wel.

Kippen, kippen, kippen.

'Kippen zijn slimmer dan je denkt. Recente studies tonen aan dat ze...

De meest voorkomende parasiet zit het liefst rond de cloaca.'

Iel, gatverdamme.

O. Hé.

Hé, hoi piepeloi. - Hé, lieverd.

Hé. - Het is echt geweldig hier.

Ik heb al met talent scouts gesproken. Producers.

Dit is het moment

Ik voel het. - Nou, wat super.

Waarom lig je niet in bed? - Ja, deadline, hè.

Uitgeven is 24/7. Plus: Slaap is overschat.

Je werkt te hard, echt.

Welk boek is er dan zo belangrijk dat jij daar zit in plaats van hier bij mij?

Als jij nu die kippen-encyclopedie gaat zeggen, dan doe ik je wat.

Nee, joh. Ben je gek? Nee, ik ben bezig met...

De hemel valt van Marten Polak. Hier, onze ster-auteur.

Jezus, wat een depri titel. - Schatje, ik moet hangen eigenlijk.

Zorg dat je morgen op tijd komt, want dit wordt helemaal niks zonder jou.

Ja, zeker. Ga ik doen. Hou van jou, hè? - Hou van jou.

De Tau Sie Kai Lucky House, met mihoen.

Ja, dat ben ik. Lekker. Fijne avond. - Fijne avond.

De Hemel Valt.

Wat een gelul.

Zo.

Nou, De hemel valt, om te beginnen met de titel.

Het begint met een ramp.

Totaal willekeurig, dus moeilijk te volgen.

En het einde is volledig abrupt.

Emma?

Emma? - Oeh, ja.

Hé. - Hé, nachtje doorgehaald?

Goedemorgen. - Wat heb jij nou gedaan?

Ja, ik zag nog een paar dingetjes.

Maar Polak is niet van jou. Volgens Leo hoeft er ook niets aan te gebeuren.

Omslag erom... - Ja, dat weet ik. Maar toch niet.

Gelukkig maar, want nu kan het nog. - Hè?

Stop dat boek.

Goeiemorgen.

Hé. Hoorde jij niet op vakantie te zijn?

Ja, bijna. Heb ik heel veel zin in. Leo?

Heeft iemand De hemel valt gezien?

Ja. Hij kan zo niet naar de drukker. Ik heb hem vannacht twee keer gelezen.

Alle 548 pagina's? - Ja, en het is...

Vaag? Niet te volgen? Pretentieus? - Ja. Allemaal eigenlijk.

Vanaf het eerste hoofdstuk ben je het hoofdpersoon al kwijt. Hij doet niks.

Ik dacht: Het enige wat nog moet is de kleur van de omslag bepalen.

Azuurblauw of indigo. - O.

Dan moet je sowieso voor indigo gaan, want dat is een mooiere kleur.

Maar het is wel raar om de kleur van de omslag te bepalen...

als het boek nog geen kleur heeft. - Waar bemoei je je eigenlijk mee?

Het is één van onze uithangborden.

Straks heb je een onleesbaar uithangbord.

Dat mensen denken: wat staat hier in godsnaam?

Wat doe je hier eigenlijk? Je bent toch vrij?

Vrij? Voor wat?

Je bent aan vakantie toe. - Vakantie?

Ja. Leo, nog even over de kippen-encyclopedie.

Die is bijna af. Ik moet nog het Deense Landhoen en de Doornikse Kriel.

Emma, ga op vakantie.

Nou, ja. Maakt niet uit.

Gaat het wel?

Hè? Ja. Met mij gaat het echt supergoed.

Met jou? - Ja, oké.

Wil je een knuffel?

Oh, nou...

Dank je wel.

Dan zien we elkaar over een paar weken weer.

Helemaal fris en fruitig. Jee.

Hé schatje, hoe ver ben jij? Ik zie je zo, hè?

Ja, kut.

Hé, schatje...

Ja, het gaat mij niet lukken om te komen.

Nee, het is echt crisis hier.

Heel slecht boek, boze auteur. Dus...

Ja, ik kan hier eigenlijk gewoon echt niet weg nu, dus...

Ja, oké. Hou van jou.

Hé.

Kom op.

Oké.

Ik huil van geluk.

Nou, doe nou.

Sorry.

Ja... - Ja?

Mag ik nu gaan? Ik moet de boot nog halen.

Ah. Ja, thanks.

Emma Nieuwenhuis. - Nee, echt? Zo heet ik ook.

Ze hebben me echt heel goed onderzocht.

Ja, dat zie ik. Maar ik heb toch nog een paar vragen.

Oké, ik was op weg van werk naar huis.

Ik ben redacteur bij uitgeverij Vita Brevis. Ken je dat?

Maakt ook niet uit.

Ik reed van werk naar huis, dus. Er was een bocht.

Ik wijk uit. Plons, einde verhaal.

O, sorry. Ik heb me nog niet voorgesteld.

Ik ben dokter Visser. Ik ben psychiater.

Hoi.

Emma Nieuwenhuis. Redacteur. Nou, goed...

Ik moet gaan. Want ik ga eigenlijk op vakantie.

Op vakantie? - Ja, heel leuk. Met m'n vriend.

De hulpdiensten zeiden dat je niet geholpen wilde worden. Emma?

Schokreactie? - Misschien.

Maar ik maak me toch zorgen.

Ik denk dat het goed is als je even op de PAAZ blijft.

De PAAZ?

Ik had het er net met Emma over.

Of het misschien een goed idee is...

als we haar ter observatie opnemen op de PAAZ.

P-A-A-Z, de Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis.

Weet je waarom je hier bent, Emma?

Ja, daar hebben we het toch net over gehad?

Ja, we konden erop wachten.

Dick, het was een auto-ongeluk. Dat gebeurt. Toch?

Ik bedoel, dit is toch allemaal een vergissing?

Dat is precies wat ik ook zei, mam. - Ja.

Je hebt helemaal niks ernstigs, toch? Hè?

Ja, ik begrijp dit ook eigenlijk echt niet.

Nee.

Misschien. Wat max zou kunnen is dat ik een heel mini-beetje overspannen ben.

Maar ik heb het idee dat al m'n collega's overspannen zijn...

en die zitten hier ook niet. - Nee.

Het is ook gewoon risico van het vak.

Strenge auteurs, super strakke deadlines.

Ik las in je medisch dossier dat je niet eerder opgenomen bent geweest?

Nee. - Nee.

Ambulante hulp? - Wat bedoelt u precies?

Psycholoog, psychiater. - Nee, ook niet.

Maar misschien is dit dan een goed moment, lieve Piepmuis.

Eventjes een time-out. - Dick.

Maar pap, ik zou precies nu op vakantie gaan.

Waarom niet? - Meen je dit nou?

Wat gebeurt er eigenlijk als ik dit niet wil?

Als het moet, kan ik een opname afdwingen.

Maar dat duurt veel langer dan noodzakelijk is.

Ik doe dat echt liever niet.

Maar ik wil je ook niet zo naar huis laten gaan.

Zo? Er is toch helemaal niks aan de hand? Wat bedoelt u met 'zo'?

Als het echt moet, dan blijf ik hier gewoon één nachtje, toch?

Dat lijkt me een goed begin.

Of twee. Max.

Nou, als je dit even zou willen invullen?

Foto.

O. Geeft niet.

Sorry, deze nemen we even in.

O, ja.

En deze borstel.

M'n haarborstel, wat ga ik daarmee doen? Mezelf dood kammen?

Sorry.

Ja, klaar. - Nou, dank je wel.

Emma Nieuwenhuis, redacteur.

We hebben het bed van Dien, maar die moet even opgemaakt worden.

Zo, dat zijn heel veel pillen. - Ja, ik heb heel veel hoofdpijn.

Heel vaak. Je kan beter genoeg hebben, anders moet je steeds naar de apotheek.

En daar heb ik geen tijd voor.

Ik ga nu dus op vakantie met m'n vriend, naar Terschelling.

Die is op een open mic event.

Dus dan plakken we daar wat kamperen, wadlopen en lekker niks doen aan vast.

Emma, als je nog vragen hebt, dan kan je bij Sandra of Jesse terecht.

Ja, helemaal goed.

Dit zijn de huisregels. Praktische informatie over de afdeling.

Goed als je dat even doorneemt. Dan weet je hoe het hier werkt.

Alsjeblieft.

De regels zijn simpel.

Overdag vooralsnog niet op je kamer.

Niet roken op je kamer, niet eten op je kamer.

Niet slapen op je kamer? - Nou, daar krijg je pillen voor.

En dit ben jij.

Marja, dit is Emma. Emma, Marja.

Marja, wil jij Emma wegwijs maken? - Ja.

Als je nog vragen hebt: je weet me te vinden.

Ja. Komt helemaal goed.

Hi. - Hoi.

Nou, dit is je bed, nachtkastje, kledingkast.

Ja. Heb ik eigenlijk niet nodig. Ik ben hier zo weer weg.

Ja, die mag niet verder open. - O.

Kut. Alles is zeiknat.

O nee, dit is werk.

Dit is de kippen-encyclopedie die ik redigeer.

Ik heb al A tot en met D, maar D tot en met Z moet ik nog.

Maar goed, ik ga lekker met m'n vriend op vakantie, dus dat...

Kom, ik heb nog geen koffie gehad. - Ja.