As primeiras 200 linhas.
เอาล่ะ เรากำลังขับรถจากที่ราบ
มุ่งหน้าไปยังยอดเขานั่น ผมจะถ่ายให้ดูนะ
ข้างบนนั้นไง
ยังไม่รู้เลยว่าจะได้เจอคนแบบไหน
โฆษณาบอกว่าเป็นงานถ่ายวิดีโอ รายได้วันละ 1,000 เหรียญ
ขึ้นค่าจ้างให้ตามดุลยพินิจ
จะยังไงก็ช่างเถอะ
ผมคิดงี้นะ ถ้าเราไปเจอผู้หญิงวัยสี่สิบกว่า
ที่นั่งอยู่ในอะพาร์ตเมนต์คนเดียว
เพื่อรอให้มีหนุ่มหล่อ
ขึ้นมาบนเนินเขา
และให้ความอบอุ่น เงิน
และกระซิบคำหวานกับเธอล่ะ
แค่คิดไปเรื่อยเปื่อยน่ะ
ทะเลสาบน่ารักๆ
เมืองเล็กๆ น่ารัก
น่าจะเป็นไปด้วยดี
ที่นี่แหละ
ประตูสีเหลือง
โอเค
โอเค ไม่มีใครรับสาย ไม่มีให้ฝากข้อความ เยี่ยมเลย
โอเค เอาล่ะ
ผมว่าเข้ามารอในรถจะดีกว่า
รู้มั้ย ก็แค่...
ผมว่าหมอนั่นคงไม่โผล่มา
- ซึ่งมันก็... - ไง
- โทษที ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้กลัว - โอเค ไม่เป็นไร
- นายคือแอรอนสินะ - ครับ ผมแอรอน ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันโจเซฟ ยอดไปเลย
เยี่ยมสุดๆ
วันนี้ต้องสนุกแน่
หน้าตานายดูเป็นมิตรมากเลย
- ขอบคุณ - เอาล่ะ
- มาเถอะ - โอเค
ฉันว่าเราควรกอดกันตอนนี้เลย เพราะสุดท้ายแล้ว
- มันก็จะเป็นเรื่องธรรมดา เพราะงั้น... - โอเค
เชื่อเถอะ ไม่มีเรื่องพิลึกอะไรแน่นอน
ไม่ชินกับบันไดนี่สักที
เอาล่ะ
ยินดีต้อนรับ
ที่นี่คือบ้านพักตากอากาศของครอบครัวเรา
มีความทรงจำดีๆ เยอะแยะเลย
ดูรูปภาพพวกนั้นสิ ฉันวาดเองแหละ
วาดกับพ่อตอนสมัยเด็กๆ น่ะ
เอาล่ะ
นายต้องอยากเริ่มแล้วแน่ๆ
- ใช่ - มาเริ่มกันเลยเถอะ
โอเค
งั้นนายมาทางนี้เลย
ฉันรอดจากมะเร็งมาได้
เคยเป็นมะเร็งที่ตับ กระจายมาที่ปอด
มันแย่สุดๆ ฉันต้องทำเคมีบำบัด หายเป็นปลิดทิ้งเลยล่ะ
จริงๆ นะ อาการทุเลาทันตาเลย ยอดจริงๆ
แต่โชคร้ายที่สองเดือนที่แล้ว ฉันเริ่มเวียนหัวขึ้นมา
แล้วก็ได้ยินเสียงอะไรแปลกๆ
ฉันไปหาหมออีกครั้ง
เจอเนื้องอกในสมอง ขนาดเท่าลูกเบสบอลตรงนี้
- ไม่นะ - ผ่าตัดไม่ได้ด้วย
ฉันมีเวลาใช้ชีวิตอีกสองสามเดือน หวังว่าอาการจะดีขึ้นนะ
หวังพึ่งพลังของการคิดบวกน่ะ
อาจจะหายก็ได้ ใครจะไปรู้
แต่ถ้าไม่หาย
ฉันก็แต่งงานแล้ว
กับแองเจลา ภรรยาแสนสวยมาหกปี ตอนนี้เธอตั้งครรภ์ลูกคนแรกของเรา
ไง บัดดี้ เราเรียกลูกเราว่าบัดดี้น่ะ
นายเคยดูหนังเรื่องมายไลฟ์มั้ย
- ไม่เคย - มันเป็นหนังที่ดีงามมากๆ
ในหนังเรื่องนั้นไมเคิล คีตันเป็นมะเร็ง แล้วเขาก็ถ่ายวิดีโอทุกวัน
เก็บไว้ให้ลูกชายที่ยังไม่เกิดดู
- โอเค เข้าใจแล้ว - เข้าใจแล้วสินะ
เพราะงั้น งานของเราในวันนี้ก็คือ ถ่ายตอนที่เราคุยกันเอาไว้
แล้วก็
ฉันอยากให้นายเดินตามมา
ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรบ้าง แต่ฉันอยากถ่ายตัวตนของตัวเองไว้
ไม่ได้อยากเชิดชูตัวเอง หรือทำให้ตัวเองดูเจ๋ง
หรือทำอะไรที่ไม่ใช่ตัวเอง
เพราะงั้น บัดดี้ ลูกจะได้เห็นตัวตนจริงๆ ของพ่อ
และ
หวังว่านายจะเข้าใจนะ
ได้เลย
- จริงเหรอ - จริงสิ
จัดไปเลย
- นึกว่านายจะเผ่นซะอีก - ไม่หรอก
โอเค
นี่ค่าจ้างนาย
- ยังไม่ต้องก็ได้ - ไม่ได้หรอก รับไปเลย
นี่คือ
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องธุรกิจแล้วนะ โอเคมั้ย
- โอเค - นี่จะเป็น
การร่วมมือกัน เป็นการเดินทางค้นหาจิตใจ
และฉันดีใจที่นายเอาด้วย
ฉันว่าเราต้องไปได้สวยแน่
พร้อมหรือยัง
- โอเค มาลุยกันเลย - ได้เลย
ฉันลงไปอยู่ในอ่างก่อน
ในอ่างเหรอ
ใช่ ขึ้นมาสิ
ไม่เป็นไรหรอก ขึ้นมาเลย
- โทษที - ไม่เป็นไรหรอก
- ไม่เป็นไรเหรอ พวกเรา... - ไม่เป็นไร
เดี๋ยวเราต้องเจออะไรมากกว่านี้อีก
- โอเคมั้ย นายโอเคนะ แน่ใจนะ - โอเค แน่ใจ
โอเค แน่ใจนะว่าไม่หิว อยากกินแซนด์วิชหรืออะไรมั้ย
ไม่เป็นไร ผมโอเค
ก็ได้ ไว้ขึ้นจากอ่างก่อนก็แล้วกัน
ฉันลงคนเดียว นายไม่ต้องลงหรอก
- โอเค - โอเคนะ
- ได้เลย - เอาล่ะ ทำตัวสบายๆ
โอเค
- ถ่ายอยู่ใช่มั้ย - ใช่
แค่ลองถามดูน่ะ ก็รู้ว่าถ่ายอยู่
เอาล่ะ บัดดี้ ขอต้อนรับสู่ การอาบน้ำครั้งแรกของลูก
ตอนพ่ออายุเท่าลูก พ่อก็เคยลงมาแช่น้ำกับปู่ลูกเหมือนกัน
เราเรียกกันว่าไปแช่อ่าง
มันเป็นช่วงที่ดีที่สุดของวันเลยล่ะ
เนื่องจากพ่อกับลูกอาจจะไม่ได้แช่อ่างด้วยกัน
พ่อเลยคิดว่าเราน่าจะแช่กันตอนนี้เลย
ลูกพร้อมนะ
โอเค
เอาล่ะ
เอาล่ะ แช่นิ้วเท้าก่อนนะ พร้อมมั้ย หย่อนนิ้วลงไป
จั๊กจี้ใช่มั้ยล่ะ
ให้ตาย เหม็นจังเลย
ที่จริงกลิ่นหอมใช้ได้เลยล่ะ
พ่อรู้ สนุกใช่มั้ยล่ะ
เอนหลังแล้วหลับตาไว้นะ
เทยาสระผมหน่อย
นวดๆ ถูๆ
ตอนนี้แหละช่วงโปรดของพ่อเลย
เราจะเอนหลังลงไปแช่น้ำ
บัดดี้เอ๋ย
ชอบไฟมั้ยล่ะ
เราจะอยู่ที่นี่กัน
เราจะนั่งมองเปลวไฟ
พ่อกับลูก
พ่อรักลูกมากนะ
ฉันหยุดคิดถึงมันไม่ได้เลย แอรอน
อะไรเหรอ
เวลาอีกสองสามเดือนไง
เวลาที่ต้องเจอกับความเจ็บปวด หรืออย่างน้อยก็เจอกับความเศร้า
ดูฉากนี้สิ
ฉากแช่น้ำแบบนี้ มันควรจะสนุกสิ
มันไม่ควรจะเศร้าจริงมั้ย
มันอดคิดไม่ได้น่ะ
"รอไปทำไม"
รู้มั้ย ก็เพราะว่า
ฉันจะจบเรื่องนี้ตอนนี้เลยก็ได้
ฉันทำได้นะ รู้มั้ย
โจเซฟ
โจเซฟ
โจเซฟ
ให้ตายสิ ฉันขอโทษ
แค่หยอกเล่นน่ะ มันควรจะตลกสิ
ขอโทษจริงๆ มันไม่ตลกเลยสินะ โอเค
ฉันเป็นพวกตลกฝืดน่ะ เพื่อน ขอโทษจริงๆ
ไม่เป็นไร
บรรยากาศมันดูจะเครียดขึ้นเรื่อยๆ น่ะ
เลยอยากทำให้บรรยากาศคึกครื้นสักหน่อย
อยากไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยมั้ย ดีมั้ยล่ะ
เอาสิ
แอรอน นายอาจต้องใส่เสื้อหนาหน่อย ข้างนอกมันหนาวน่ะ
- โอเค - น่าจะมี
น่าจะมีเสื้อกันหนาวอยู่ในตู้เสื้อผ้า ในห้องนอนแขกน่ะ
โอเค
เจ๋งเลย
อะไร เกิดอะไรขึ้นเหรอ มีอะไร
นี่เจ้าเครางามน่ะ
ก็แค่เจ้าเครางามเอง
ทักทายมันหน่อยสิ
ที่จริงแล้วฉันดีใจนะที่นายมาเจอมันเข้า
บัดดี้ ลูกต้องชอบแน่ๆ เลย
เจ้าเครางามเป็นหมาป่าใจดี
ปู่ของลูกทำขึ้นมาเอง
แล้วท่านก็จะมีเพลงเด็ดๆ มาร้อง
เพลงที่เจ้าเครางามร้องให้เด็กๆ ฟัง
สวัสดี ฉันชื่อเจ้าเครางาม
ท่าทางฉันเหมือนจะจ้องขม้ำเธอ
แต่ฉันเป็นมิตรราวกับกระต่าย
และฉันจะเป็นเพื่อนที่ดี
เจ้าเครางาม
ฉันอยู่นี่แล้ว
และไม่มีอะไรต้องกลัวเลย
คิดว่าไงบ้างล่ะ บัดดี้
นี่แหละเจ้าเครางาม
ทักทายหน่อยสิ
เอาล่ะ
เยี่ยมเลย ดูนี่สิ
เจอหมวกด้วย
หมวกฝาแฝดซะด้วย
พ่ออยู่นี่ บัดดี้ ตรงนี้เลย
สถานที่ที่เรากำลังจะไปดูมีตำนานด้วยนะ
มันเรียกว่าลาส อากอส มิลากลอส เด โคราซอน
ซึ่งแปลว่า "น้ำวิเศษแห่งจิตใจ"
แม่ของลูกกับพ่อฟังเรื่องนี้ มาจากผู้หญิงลาตินอเมริกันสุดเท่คนนึง
เธอขับรถเร่ขายทาโก้อยู่แถวๆ ทะเลสาบนี้
ยังไงก็เถอะ ตำนานเล่าว่ามีน้ำวิเศษ ที่รักษาได้ทุกอย่างอยู่แถวนี้
มันเกี่ยวข้องกับหัวใจด้วย
แต่มีแค่คนที่มีจิตใจบริสุทธิ์เท่านั้น ที่จะครอบครองมันได้
เพราะงั้นวันนี้เราจะออกมาตามหามันกัน
นายจิตใจดีมั้ย แอรอน
No comments yet. Be the first to leave one.