As primeiras 200 linhas.
ΑΜΝΕΤ
Υποτιτλισμός: haroldpoi
Στην πραγματικότητα, τα ονόματα Χάμνετ και Άμλετ ήταν ένα και το αυτό.
Χρησιμοποιούνταν εναλλάξ στα αρχεία του Στράτφορντ στα τέλη του 16ου…
…και στις αρχές του 17ου αιώνα.
Α, καλώς τον.
Πεινούσες.
Αυτό ήταν.
Επαναλάβετε.
Καλή σας μέρα, κύριε.
Καλή μέρα.
Τι σας φέρνει στο Χιούλαντς;
Κάνω μάθημα στα παιδιά.
Ο δάσκαλος των Λατινικών.
Έχω ακούσει για σένα.
Τι δουλειά έχεις στον κήπο;
Μια ερώτηση έκανα, δάσκαλε.
Ναι, εγώ…
Σκέφτηκα πως έχει δροσιά εδώ, και…
Σε είδα με το πουλί σου.
Είναι γεράκι.
Επιτρέπεται;
Μην πλησιάζεις πολύ.
Δεν σε ξέρει.
Γεια σου, αγόρι μου.
Του άρεσες.
Πώς σε λένε;
Δεν είμαι υποχρεωμένη να σου πω!
Κι όμως είσαι!
Όχι.
-Πρέπει να μου πεις. -Όχι.
Θα μου πεις όταν φιληθούμε!
Τι κάνεις;
Άνιες.
Με λένε Άνιες.
Από πού είσαι;
Είπα κάτι κακό;
Όχι.
Δεν ξέρεις ποια είμαι.
-Περίμενε, θέλω να σε δω... -Δεν πρέπει να με ξαναδείς.
Πού ήσουν;
Στο χωράφι, βοηθούσα τον Βαρθολομαίο. Το νεογέννητο αρνί δεν είναι καλά.
Βασικά, εγώ…
Πήγα στο χωράφι και δεν ήσουν εκεί.
Κι όμως, ήμουν.
Πες της, Βαρθολομαίε.
Εκεί ήταν.
Είδατε τον νέο δάσκαλο των Λατινικών; Τον γιο του γαντοποιού.
Τα παιδιά είπαν πως έφυγε τρέχοντας και δεν γύρισε ποτέ.
Υποτίθεται πως τους κάνει μάθημα για να ξεπληρώσει το χρέος του πατέρα του.
Δεν τον είδα.
Έπρεπε να το φανταστώ.
Κατά μάνα, κατά κύρη.
Πιστεύω πως είστε τα πιο όμορφα κορίτσια στην ενορία.
-Είμαστε. -Μια μέρα...
Θα πρέπει να αποκρούω τους μνηστήρες που θα κάνουν ουρά για σας.
Η Άνιες είναι η μεγαλύτερη. Θα παντρευτεί πρώτη.
Δεν πρόκειται να παντρευτεί αν συνεχίσει να τρέχει στα δάση σαν γύφτισσα.
Πού ήσουν; Σε περιμένουμε ώρες.
-Λοιπόν; -Δούλευα.
Κάτσε. Κάτσε κάτω.
Η σούπα σου θα κρυώσει.
-Παιδιά... -Σταματήστε.
Έχει για όλους.
-Πώς πάνε τα μαθήματα στα Χιούλαντς; -Αυτά τα παιδιά δεν είναι μαθητές.
Αναρωτιέμαι ποιο το νόημα αυτής της μόρφωσης.
Λατινικά σε παιδιά που θα γίνουν προβατοβοσκοί;
-Είναι χάσιμο χρόνου. -Όχι, όχι!
-Φτάνει! -Εντάξει, Γκίλμπερτ!
Ακούσατε τη μάνα σας. Υπάρχει φαγητό για όλους.
Μιλάς άσχημα για τα παιδιά στα Χιούλαντς.
Πως δεν είναι μαθητές.
Να σου πω όμως κάτι; Θα γίνουν πιο άντρες από σένα.
Θα κάνουν τίμια δουλειά… όχι σαν εσένα.
Άχρηστε, ανεπρόκοπε, φαντασμένε…
Τόση μόρφωση και δεν έχεις δράμι μυαλό.
Τους κάνω μάθημα για να ξεπληρώσω τα δικά σου χρέη σ' εκείνη την οικογένεια!
Γιατί χρωστάς μια περιουσία!
Πάψε!
Την υπόλοιπη οικογένεια στα Χιούλαντς, τη γνώρισες;
Τη μάνα μόνο.
-Τη μεγάλη κόρη; -Όχι.
Λένε πως αυτό το κορίτσι…
Είναι κόρη μάγισσας του δάσους.
Την έχω δει να τριγυρνάει στα μονοπάτια μόνη της.
Με ένα γεράκι στο χέρι.
Γεράκι στα Χιούλαντς;
Ναι.
Λένε πως το παίρνει μαζί της στο δάσος.
-Χωρίς συνοδό. -Είσαι σίγουρη, Ελάιζα;
Κόρη χωρικού να εκτρέφει γεράκι; Δεν είναι κυρία.
Ναι, ναι.
Άνιες;
Γεια.
Τι κάνεις εδώ;
Σου 'φερα αυτό.
Τι είναι;
Είναι…
Είναι καινούργιο γάντι για το πουλί σου.
Έχω γάντι.
Εντάξει!
Άνιες!
Άνιες, περίμενε!
Ξέρω ποια είσαι.
Και ποια είμαι;
Είσαι…
-Βασικά, δεν σε ξέρω, αλλά άκουσα... -Ότι είμαι κόρη μάγισσας;
-Ναι, έτσι λένε. Αλλά δεν με νοιάζει. -Είμαι κόρη της μάνας μου.
Έχω μάθει πολλά απ' αυτήν.
Τι κοιτάς;
-Εσένα. -Γιατί;
-Εγώ... -Σε είχα για ευφραδή, δάσκαλε.
Ναι.
Δεν είσαι;
Μερικές φορές δυσκολεύομαι να μιλήσω σε ανθρώπους.
Τότε πες μου μια ιστορία.
-Ιστορία; -Ναι.
Τι ιστορία θες;
Κάτι που να σε συγκινεί.
Ξέρεις την ιστορία του Ορφέα και της Ευρυδίκης;
Ο Ορφέας…
Ήταν μουσικός.
Είχε μια φωνή μαγική.
Και έπαιζε κιθάρα, που είναι…
Σαν άρπα περίπου.
Είναι υπέροχη.
Τα πουλιά…
Τα θηρία, ακόμα και οι πέτρες και τα δέντρα…
λίκνιζαν στο ρυθμό της μουσικής του.
Ο Ορφέας ερωτεύτηκε την πανέμορφη νύμφη Ευρυδίκη.
Και λίγο μετά τον γάμο τους…
Την δάγκωσε ένα φίδι.
Το δηλητήριο πέρασε στο σώμα της και πέθανε.
Ο Ορφέας, τρελός από τη θλίψη…
κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο για να την πάρει πίσω.
Μάγεψε τον τρικέφαλο σκύλο, τον Κέρβερο…
Σαγήνευσε τον Άδη…
Ώσπου τελικά…
του επέτρεψαν να πάρει την αγαπημένη του πίσω στους ζωντανούς.
Αλλά…
με έναν όρο.
Ποιον;
Θα περπατούσε πίσω του και δεν έπρεπε να γυρίσει να την κοιτάξει.
Κι έτσι…
καθώς άρχισαν να ανεβαίνουν…
ο Ορφέας δεν άκουγε τα βήματά της.
Και αφουγκραζόταν…
Αφουγκραζόταν…
Άκουγε με προσοχή.
Άκουγε μόνο τον χτύπο της καρδιάς του.
Τα υπόλοιπα ήταν σιωπή.
Καθώς πλησίαζαν τις πύλες του Κάτω Κόσμου…
Δεν άντεξε άλλο. Γύρισε να την κοιτάξει και…
αυτή παγιδεύτηκε στον Κάτω Κόσμο για πάντα.
Καλή ιστορία.
Σου άρεσε;
Θυμήσου, Αψιθιά, τι κατάφερες, σε τι εκπαιδεύτηκες στο Ρέγκενμιλντ.
Το όνομά σου είναι Ούνα, το αρχαιότερο βότανο.
Νικάς τρεις, νικάς τριάντα.
Νικάς το δηλητήριο, νικάς τον ίλιγγο.
Νικάς τον τρόμο που σαρώνει τη γη.
Κι εσύ, Πεντάνευρο, μάνα των βοτάνων…
Ανοιχτή στην Ανατολή, μα πανίσχυρη μέσα σου.
Κάρα πέρασαν από πάνω σου, γυναίκες σε πάτησαν.
Άντεξες τα πάντα και αντιστάθηκες.
Είναι αλήθεια…
ότι ξέρεις τα πάντα για κάποιον αγγίζοντάς τον εδώ;
Όχι τα πάντα.
Άγγιξες εμένα. Τι είδες;
Είδα ένα τοπίο.
-Ένα τοπίο; -Ναι.
Εκτάσεις…
Σπηλιές, κορυφές, τούνελ και ωκεανούς.
Ένα βαθύ, σκοτεινό κενό.
Χώρες ανεξερεύνητες.
Μιλάει…
Μιλάει και μιλάει.
Μα στάσου, τι φως ξεχύνεται απ' το παράθυρο εκείνο;
Είναι η Ανατολή…
Και η Ιουλιέτα είναι ο ήλιος.
Πρόβαλε…
Όμορφε ήλιε…
Και σκότωσε την φθονερή σελήνη.
Γεια.
Γεια.
Θέλω να σε ζητήσω σε γάμο.
Όχι…
Πρέπει να σε ζητήσω εγώ, και κανείς άλλος.
Θα μιλήσω στη μητριά και τον αδερφό σου, και…
Δεν θα συμφωνήσουν, αλλά…
Δεν με νοιάζει, γιατί δεν έχω ταλέντο στην υπομονή.
Δεν αντέχω να περιμένω.
Κι οι γονείς σου; Δεν θα δεχτούν ποτέ.
Ακολούθα με.
Περίμενε, περίμενε…
-Όχι! -Όχι!
Το γάντι μου.
Είναι το γάντι της μητέρας μου.
Μεγάλωσε στο δάσος.
Σαν τη μάνα της, και τη μάνα της μάνας της.
No comments yet. Be the first to leave one.