Ratatouille

Alle landen zullen het betwisten, maar wij Fransen kennen de waarheid:

Het beste eten wordt in Frankrijk geserveerd, en wel in Parijs.

En het beste Parijse eten wordt gemaakt door chef Auguste Gusteau.

In zijn restaurant moet je vijf maanden van tevoren boeken.

Zijn snelle klim naar de top heeft z'n concurrenten jaloers gemaakt.

Hij is de jongste chef ooit met vijf sterren.

Zijn kookboek 'Iedereen kan koken.' werd een bestseller.

Maar niet iedereen is daar blij mee.

Amusante titel, 'Iedereen kan koken.'

En nog leuker is dat Gusteau het kennelijk gelooft.

Ik neem koken echter serieus.

En ik vind niet dat iedereen het kan.

Dit ben ik.

Ik moet duidelijk even over m'n leven nadenken.

Wat m'n probleem is? Ten eerste ben ik een rat.

Dat betekent dat het leven zwaar is.

Ten tweede zijn m'n smaak- en reukzin bijzonder goed ontwikkeld.

Bloem, eieren, suiker, vanille...

O, citroenschilletje.

Wauw, kun je dat ruiken? Wat een talent.

M'n broer Emile. Erg snel onder de indruk.

Je kunt ingrediënten ruiken? Nou, en?

M'n vader. Nooit onder de indruk.

En toevallig is hij de leider van onze clan.

Wat is er mis met ontwikkelde zintuigen?

Niet opeten.

Wat krijgen we nou?

Het vreemde luchtje bleek rattengif.

Opeens vond pa m'n talent niet waardeloos.

Ik vond m'n talent best leuk.

Tot pa een klus voor me had.

Veilig. Veilig.

Inderdaad. Gifcontroleur.

Veiliger dan veilig.

Veiliger bestaat niet.

Veilig dus.

Je weet wel, veiligheid gaat boven alles. Laat ook maar.

Ach, pa was trots.

Fleur je daar niet van op, Remy? Je helpt een nobele zaak.

Nobel? We zijn dieven, pa.

En wat we stelen, is afval. - Het is geen stelen als niemand het wil.

Waarom stelen we het dan?

We hebben een andere kijk op de dingen.

Maar ik wist één ding: Als je bent wat je eet, wil ik alleen goeie dingen eten.

Maar pa vond:

Eten is energie. Zonder benzine valt je motor stil.

Mond dicht en eet je afval op.

Kunnen we niet beter uit de keuken stelen, waar niks vergiftigd is?

Ten eerste zijn we geen dieven.

Ten tweede, mijd keukens en mensen. Die zijn gevaarlijk.

Ik weet dat ik mensen moet haten, maar ze hebben toch wel iets.

Ze overleven niet alleen, ze ontdekken en maken dingen.

Kijk maar naar wat ze met eten doen.

Lekker eten is muziek die je proeft en kleuren die je ruikt.

Je wordt omringd door heerlijks. Je moet er alleen van weten te genieten.

Gusteau had gelijk.

O ja.

Heerlijk.

Elke smaak was volkomen uniek.

Maar combineer één smaak met een andere...

en je krijgt iets nieuws.

Nu had ik dus een geheim leven.

De enige die ervan wist, was Emile.

Hé, Emile. Emile.

Ik heb een champignon gevonden. Help even om hem te verstoppen.

Hij snapt me niet, maar bij hem kan ik mezelf zijn.

Waarom loop je zo? - Ik wil niet steeds m'n poten wassen.

We lopen op de poten waar we mee eten.

Denk je wel 's na over wat je eet? - Altijd.

Ik wil niet proeven waar ik gelopen heb. - Je doet maar.

Maar pa zal het niet leuk vinden.

Wat heb je daar?

Heb je kaas gevonden?

En niet zomaar kaas.

Tomme de chèvre de pays. Past heerlijk bij mijn champignon. En...

Deze rozemarijn. Deze rozemarijn met...

een snuifje van dit citroengras.

Gooi maar op de hoop, dan kunnen we...

Dit kunnen we niet bij het afval gooien. Dit is bijzonder.

We moeten voor het donker terug zijn, of pa...

Hier liggen ongekende mogelijkheden. We moeten dit bereiden.

En hoe we het bereiden, dat is nu de vraag.

Je moet steeds blijven draaien.

Zo krijg je een rokerige smaak die lekker evenwichtig is.

Het onweer komt dichterbij.

Remy, denk je niet dat we misschien beter...

Dit moet je proeven.

Dit is... Het heeft een... knapperig, smeuïg...

Het is niet echt gerookt, maar eerder een...

Het is zo recht voor z'n raap. Vind je niet?

Hoe zou je die smaak noemen? - Bliksems?

Ja. Het is bliksems.

Dit doen we nog een keer. Als het weer onweert, klimmen we op het dak...

Ik weet wat er ontbreekt. Een beetje saffraan.

Saffraan. En die staat natuurlijk... - In de keuken.

Saffraan. - Niet goed.

Saffraan.

Dit zint me niks. Dadelijk wordt ze wakker.

Ik ben hier een miljoen keer geweest. Kookprogramma aan, en ze slaapt.

Een miljoen keer?

Saffraan maakt het echt af. Gusteau zweert erbij.

Oké. Wie is Gusteau?

De beste kok ter wereld. Hij heeft dit boek geschreven.

Wacht even. Lees jij? - Nou ja, niet echt veel of zo.

Lieve help. Weet pa dat?

Je kunt massa's boeken vullen met wat pa niet weet.

En die boeken zijn er. En die lees ik dus.

En dat is geheim. - Ik hou niet van geheimen.

Al dat koken en lezen en tv-kijken terwijl we lezen en koken.

Je sleept me mee de misdaad in. Waarom sta ik dat toe?

Waar blijven die jongens?

Saffraan L'Aquila. Italiaans, hè?

Gusteaus favoriet. Gelukkig houdt de oude dame van...

Niks mystiek. Koken, daar gaat het om.

Dat is Gusteau. Emile, kijk.

Kookkunst is niet voor doetjes. Het vergt fantasie en vastberadenheid.

Je moet durven te falen.

En laat niemand je beperken door waar je vandaan komt.

Je enige grens is je ziel.

Het is waar wat ik zeg: Iedereen kan koken.

Maar alleen zonder vrees kun je superieur zijn.

Pure poëzie.

Maar helaas.

Gusteau raakte een ster kwijt...

na een vernietigende recensie door topcriticus Anton Ego.

Het was een zware klap voor Gusteau. De gebroken kok stierf kort daarop...

wat, volgens de traditie, nog een ster minder betekende.

Is Gusteau dood?

Rennen.

Rennen.

Nee, je leidt haar naar de kolonie.

Help, Remy. - Zwaaien.

Ik pak je.

Emile, zwaai hierheen.

Evacueren. Iedereen naar de sloepen.

Opzij. - Het boek.

Mag ik even? Opzij.

Rennen, rennen. Vlug.

Haal de brug op. Vlug.

Johnny. Vlug.

Afduwen. - Naar huis.

Pak de kleine, hier. - Geef me je poot.

Wacht op mij.

Is iedereen er? Waar is Remy? - Hier. Ik kom eraan.

Ik kom eraan.

Hou vol, jongen. Reik hem iets aan.

Kom op, peddelen, jongen.

Pak vast.

Je kunt het.

Remy. - Pa.

Kom op. Je haalt het wel.

Jongens, wacht.

Remy, vooruit. Peddelen.

Wacht nou. Wacht op mij.

Pa?

Pa?

Welke kant op?

Ik bleef wachten...

op een geluid...

een stem...

een teken...

wat dan ook.

KEUKEN VAN CHEF-KOK GUSTEAU

Als je honger hebt, ga dan boven kijken, Remy.

Wat blijf je zitten te kniezen?

Ik heb net m'n familie verloren...

en al m'n vrienden. Waarschijnlijk voorgoed.

Hoe weet je dat? - Nou, ik...

Jij bent een illustratie. Waarom praat ik tegen jou?

Je hebt je familie en vrienden verloren. Je bent eenzaam.

Ja, en jij bent dood.

Maar dat weegt niet op tegen ijdele hoop.

Als je blijft hangen aan het verleden, zie je nooit wat voor je ligt.

Ga naar boven en kijk rond.

Wat doe je?

Ik heb honger. Ik weet niet waar ik ben of wanneer ik nog eten vind.

Remy, dat is beneden je waardigheid.

Je bent een kok. Een kok maakt. Een dief steelt.

Jij bent geen dief.

Maar ik heb honger.

Er zal eten komen, Remy.

Er komt altijd eten voor wie graag kookt.

Denk je dat ik een grapje maak? - Je hebt het lef niet.

Parijs?

Zat ik de hele tijd onder Parijs?

Het is prachtig.

Het allerprachtigste.

Gusteau's? Je hebt me naar jouw restaurant gebracht.

Daar lijkt het wel op. Ja. Precies. Ik heb je erheen gebracht.

Dat moet ik zien.

Tafel zeven klaar. - Eén gestoomde snoek.

Soepborden, graag.

Twee lamskroon. En prei.

Twee zalm, drie salade composée en drie filet.

Komt eraan. - Twee zalm, komt eraan.

Drie filet, in orde. Borden.

Zeven weg. Drie salade composée klaar.

Brood, tafel vier. - Ik verzuip.

Dag, chef Skinner. Hoe gaat het? - Bonjour, chef.

Avond, chef. - Bestelling deux filet.