"Wuthering Heights"

Απόδοση διαλόγων: Sparta

Κοίτα, σου είπα τι γίνεται

όταν ο λαιμός δεν σπάει αμέσως

και τους πνίγει η θηλιά. Κοίτα.

Του σηκώθηκε.

Ξεδιάντροπα αγόρια.

Περίμενε.

Είναι η γαμημένη Μέρα της Κρεμάλας!

Ναι!

Αμαρτωλέ!

Ζίλα!

Ναι!

Ναι!

Αμαρτωλοί. Ελάτε για τους αμαρτωλούς σας.

Μισή πένα ο αμαρτωλός.

Μην καθυστερείς.

Μην καθυστερείς.

- Με πονάς. - Έλα!

Ήθελες να μάθεις γιατί τον κρέμασαν.

Δεν φταίω εγώ που οι άντρες είναι αηδιαστικοί.

Δεν έπρεπε να μου το πεις,

ό, τι κι αν έλεγα.

Τι να κάνω με την κούκλα μου. Θα πεθάνω αμέσως.

Αν είναι έτσι, τελείωνε γρήγορα,

έχω δουλειές.

Τι απαίσιος σαματάς.

Μπαμπά!

Έγινες σαν πιάτο με παστό μοσχάρι.

Έκλαιγες;

Όχι. Έτρεχα.

Έτρεχες; Αν ζούσε η μητέρα σου,

θα μου ’ριχνε καμιά

που σε άφησα να γυρνάς σαν αγρίμι.

Δεν θα το έκανε.

Δεν τη γνώρισες. Ήταν σκέτος τρόμος.

Πυγμάχησε για την κομητεία.

Είχε χέρια σαν πιατέλες κρέατος.

Και μουστάκι σαν σκληρή σκούπα.

Όχι.

Θα βγάλεις κι εσύ, Κάθι,

από το σόι της μάνας σου.

Σταμάτα! Μη μιλάς έτσι για τη μαμά.

Και δεν θα βγάλω μουστάκι. Δεν θα βγάλω!

Μη γίνεσαι κουραστική, Κάθι.

Κανείς δεν θέλει κατσούφες μούρες.

Διάολε, Νέλι.

Κάνε κάτι μ’ αυτήν.

Γι’ αυτό είσαι εδώ.

Μάλιστα, κύριε.

Και πες στην κυρία Μπέρτον

πως θα δειπνήσω στην παμπ.

Μην πας, μπαμπά. Σε παρακαλώ!

Θα πάω, γιατί η παρέα είναι πολύ καλύτερη στην παμπ.

και έχει πολύ λιγότερα κλάματα.

Λοιπόν, πού είναι το γαμημένο άλογό μου;

Θα ειδοποιήσω τις υπηρέτριες.

Μπαμπά! Συγγνώμη! Μπαμπά!

Σήκω! Κουνήσου!

Πάλι καυτή κατσαρόλα έφαγε στην παμπ, Ζίλα.

Απορώ πώς κατάφερε να φάει οτιδήποτε.

Πάλι έγινε τύφλα, κυρία Μπέρτον.

Μάλιστα. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό.

Δες αν λέρωσε το παντελόνι του.

Το καημένο το κοριτσάκι.

Κι αυτό που έφερε σπίτι;

Κάπου κρύβεται.

Και τι το θέλουμε εδώ;

Ο κύριος Έρνσο είχε μία από τις κρίσεις φιλανθρωπίας του.

Θεέ μου. Τότε προσευχήσου και γι’ αυτό το παλιόπαιδο.

Εμπρός;

Τι κάνεις;

Δεν είναι εδώ Λίβερπουλ, ούτε Μπρίστολ.

Δεν μπορείς να κλοτσάς ένα παιδί στον δρόμο.

Και ο καημένος ο πατέρας του…

Τέλος πάντων, ο άντρας είπε,

Πάρ’ τον τότε εσύ τον μικρό διάβολο,

αφού τόσο νοιάζεσαι.

Κι εγώ είπα, Θα τον πάρω! Θα τον πάρω!

Και να ’μαστε.

Απλώς ρώτησα για πόσο σκοπεύετε

να τον ταΐζουμε και να τον ντύνουμε, κύριε.

Επηρεάζει το ταμείο του σπιτιού.

Θα ντύνεται και θα τρέφεται

όσο το αποφασίζω εγώ!

Γιατί να είμαι περικυκλωμένος από γυναίκες;

Η γυναίκα που θα με βασανίσει κι έρχεται άλλη μία.

Ο μπαμπάς μου είναι ο καλύτερος άνθρωπος σε όλο τον κόσμο.

Σου αρέσει λοιπόν ο καινούριος σου φίλος;

Πάρα πολύ, μπαμπά.

Αν και δεν νομίζω πως μπορεί να μιλήσει,

οπότε δεν μπορεί να μου πει το όνομά του.

Τον ονόμασα Χίθκλιφ,

από τον νεκρό μου αδελφό.

Χίθκλιφ έλα εδώ αγόρι μου.

Έλα, έλα.

Σε καλωσορίζω ειλικρινά σε αυτό το σπίτι.

Μπορώ να του φορέσω καινούργια ρούχα;

Ναι, φυσικά. Θα είναι το κατοικίδιό σου.

Θα είμαι πολύ, πολύ καλή μαζί σου.

Εκτός αν είσαι κακός, και τότε θα σε τσιμπήσω.

Πέθανε, πέθανε, πέθανε!

Σκότωσε αυτόν τον αρουραίο! Χτύπησέ τον στο μάτι.

Στο μάτι! Εμπρός!

Ωραίο για εκείνη να έχει έναν φίλο.

Έναν αληθινό φίλο δηλαδή. Όχι πληρωμένο.

Οι συνοδοί δεν πληρώνονται. Οι συνοδοί είναι κυρίες, Ζίλα.

Μόνο και μόνο επειδή ο πατέρας σου ήταν λόρδος

δεν σε κάνει κυρία.

Τα νόθα παιδιά δεν μπορούν να είναι κυρίες, δεσποινίς Νέλι.

Όσο κι αν πλήρωσε ο πατέρας τους

για να τα κρατήσει κρυμμένα.

Πον... Πον-ι...

Πό-νι. Το πόνυ.

Το πόνυ...

Το πόνυ έ... έ-φα...

Έφαγε! Το πόνυ έφαγε! Το πόνυ έφαγε το χορτάρι.

Υπάρχει εικόνα, Χίθκλιφ. Κοίτα!

Αλήθεια, θα αναγκαστώ να σου φτιάξω

ένα χάρτινο καπέλο και να σε λέω βλάκα.

Και αν το κάνεις, θα σε πετάξω από το παράθυρο

και θα αφήσω τα πουλιά να σου τσιμπήσουν τα μάτια!

Δεν το κάνω άλλο. Δεν θέλω να διαβάσω!

- Ηρέμησε λίγο. - Σώπα.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη, Χίθκλιφ.

Θες να δοκιμάσουμε ξανά; Θα είμαι πιο υπομονετική,

- στο υπόσχομαι. - Όχι.

Τότε δεν θα μάθεις ποτέ να διαβάζεις

και θα μείνεις για πάντα χαζός!

- Φύγε. - Όχι.

- Φύγε. - Όχι.

- Απλώς φύγε! - Όχι.

- Φύγε! - Όχι!

Δεν θα φύγω.

Δεν θα φύγω ποτέ.

Δεν θα σε αφήσω ποτέ, ό, τι κι αν κάνεις.

Προχώρα. Έτσι μπράβο.

Κάθι, μπορώ να έρθω;

Όχι, δεν θα σου αρέσει. Είσαι πολύ συνετή.

Έλα. Μπορεί να μας ακολουθήσει.

Εγώ είμαι η βασίλισσα του κάστρου,

κι εσύ ο βρόμικος αλήτης.

Πρέπει να φύγουμε.

Η βροχή θα σταματήσει σε λίγο.

Ο πατέρας σου θα θυμώσει πολύ αν αργήσουμε. Σε παρακαλώ.

Σταμάτα να ανησυχείς. Θα σταματήσει. Σου το υπόσχομαι.

Ναι, αλλά ο ουρανός είναι μαύρος, Κάθι.

Όχι, όχι. Βλέπεις εκεί;

Μπλε.

Αλλά δεν είναι αρκετό μπλε για να γυρίσουμε.

Είναι. Θα δεις. Το μπλε είναι μπλε, όσο μικρό κι αν είναι.

Πού ήσασταν;

Σε ρώτησα, πού ήσασταν;

Μας έπιασε καταιγίδα, πατέρα.

Είναι τα γενέθλιά μου, Κάθριν,

και με έκανες να περιμένω.

Νομίζω πως δεν νοιάζεσαι για μένα καθόλου.

Φυσικά και νοιάζομαι, πατέρα. Είσαι ο καλύτερος πατέρας στον κόσμο.

Λυπάμαι πολύ.

Θα λυπηθείς

όταν θα είναι τα δικά σου γενέθλια και εγώ θα τα ξεχάσω.

Ας φάμε βραδινό και ας γιορτάσουμε όπως πρέπει.

Κάνει κρύο.

Πατέρα.

Δικό μου φταίξιμο είναι, κύριε.

Όχι της Κάθι. Εκείνη ήθελε να γυρίσουμε,

αλλά εγώ την αγνόησα.

Χίθκλιφ, σε παρακαλώ.

Όλη μέρα μιλάει μόνο για σένα και για τα γενέθλιά σου.

Είναι αλήθεια αυτό;

Όχι.

Σας ορκίζομαι. Δεν φταίει εκείνη.

Τρέμεις; Σταμάτα αμέσως.

Με κάνεις να νιώθω σαν κτήνος.

Σταμάτα, σου λέω.

Πατέρα, σε παρακαλώ. Δεν έφταιγε εκείνος.

Πού υπάρχει στον κόσμο άνθρωπος

τόσο συμπονετικός όσο εγώ για να τον απορρίψεις;

Είμαι ο πιο καλός άνθρωπος που υπάρχει, κι εσύ τολμάς να τρέμεις μπροστά μου.

Θα σου δώσω λόγο για να τρέμεις!

- Πάρ’ τη, Νέλι! Πάρ’ τη! - Πατέρα, όχι! Όχι!

- Όχι! Άφησέ με! - Έλα εδώ, σκυλί!

Φύγε!

- Χίθκλιφ! Όχι! - Έλα εδώ!

Όχι! Όχι!

Μείνε ακίνητος!

Μείνε ακίνητος, σκυλί!

Όχι! Χίθκλιφ!

Χίθκλιφ.

Χίθκλιφ.

Τι σου έκανε;

Αιμορραγείς.

Χίθκλιφ, γιατί είπες ψέματα;

Δικό μου είναι το φταίξιμο που αργήσαμε. Όχι δικό σου.

Δεν άντεχα να τον δω να σε πληγώνει.

Αλλά αυτό με πληγώνει. Δεν το καταλαβαίνεις;

κάθε μέρα...

αν αυτό σε γλιτώνει.

Χίθκλιφ...

Ναι;