Shoplifters (万引き家族)

SHOPLIFTERS Manbiki kazoku

Vijf kroketten, alstublieft.

Vijf kroketten. Dat is dan 450 yen.

Hoeveel? - 450 yen.

Een ruitentikker...

ziet eruit als een hamer.

Eén klap met zo'n ding en elke ruit vliegt aan diggelen.

Hoeveel kost-ie?

Zo'n 2000 yen.

Duur, hè?

Koop er eentje... - Alstublieft.

Lekker, hè?

Die winkel heeft de beste kroketten.

Ja, hè.

Man, wat is het koud.

O, nee.

Wat is er? - Ik ben de shampoo vergeten.

Die halen we de volgende keer. Het is nu te koud.

Ik denk dat het gaat sneeuwen.

Ja, hè.

Ze zit er weer.

Zeg...

Wat doe je daar?

Waar is je mama?

Toe nou, laten we snel gaan. Ze worden koud.

Ja, maar ze is...

Zeg, lust je een kroket?

Wil je een kroket eten?

Breng eens iets mee dat geld oplevert.

Jullie vader heeft geen neus voor geld.

Shota, waar is de shampoo? - Vergeten.

Hoe heet jij?

Yuri. - Wat?

Yuri, zegt ze. - Hoe schrijf je Yuri?

Hoe oud ben je?

Een kleuter.

Wat is ze schriel. - Oma, je nagels.

Breng haar terug als ze heeft gegeten.

Maar het is nu veel te koud. Morgen breng ik haar naar huis.

Niets daarvan. We zijn geen opvanghuis.

Maar hier zit onze eigen weldoener.

Niet wijzen met je eetstokjes.

Ping.

Gadverdamme, oma.

Je spuug vliegt over tafel.

Ik zei nog zo: Geen afgeknipte nagels in het halletje gooien.

Lust je er nog een?

Je profiteert van mijn pensioen, klaploper.

Hou je mond.

Wat ben je toch mager.

Laat me je arm eens zien.

Hoe is dit gebeurd?

Ik ben gevallen.

Doet het pijn?

Laat me 's goed naar je kijken.

Je zit onder de littekens.

Ze heeft overal littekens.

Breng haar terug voor de politie komt. - Ze heeft gelijk.

Daar krijgen we last mee. Zo veel littekens.

Oma, je eten wordt koud.

Rechtdoor? - Nee, rechtsaf, rechtsaf.

Hier.

Zeg...

Slaapt ze?

Dat meisje boft maar. Ze heeft drie kroketten op.

Aanbellen?

Nee, we zetten haar stiekem bij de voordeur.

Daar vriest ze dood.

Wat dacht je hiervan?

We zetten haar stiekem neer, bellen aan en rennen weg.

Net als Sinterklaas?

Dat zeg je steeds, maar je bent altijd de hort op.

Let beter op. - Ik pas altijd op haar.

Ik ga even kijken.

Neem jij haar?

God mag weten wie de echte vader is.

Hou op. - Kop dicht.

Dat doet pijn. Waarom? Ik had haar ook liever niet op de wereld gezet.

Dit is het moment.

Hé...

Wat koud.

Ze heeft in bed geplast.

Het stinkt.

Zeg je geen sorry?

Het spijt me.

Het spijt me. Het spijt me.

Dat is genoeg. Sst, stil nu.

We hadden haar terug moeten brengen. - Misschien wel.

Hé, die zijn van mij.

Laat toch. Ze passen je niet meer.

Heb je m'n riem gezien? - Armen omhoog.

Het is te koud om te werken. Zal ik thuisblijven?

Ik stuur een email dat ik griep heb.

Hier, je riem.

Hij gaat nu.

Ik schenk het in, bijna klaar.

Wacht even.

Zet die vuilniszak aan de straat.

Hier, jongen. Voor jou.

Au.

Die brengt ongeluk. - O, mijn nagel.

Wat maakt het uit.

We hebben weer een wegloper.

Het is Koga.

Nee, hij stuurde een mail: 'Ik neem ontslag.'

Hij was toch waardeloos.

Als ik hem zie, krijgt hij klappen.

Ben je wakker?

Opstaan.

Laat me je arm 's zien.

Dat doet pijn, hè.

Nu gaat de pijn weg. Vlieg weg, pijn. Vlieg weg.

Nu de andere kant.

Hallo. Yoneyama van Welzijnswerk. Ik kom kijken hoe het met u gaat.

O jee.

Hatsue, bent u thuis?

Jongen, neem haar mee.

Ik kom.

Goedendag. Ik ben Yoneyama.

Daarlangs.

Hierheen? Ja, goed.

Sorry dat ik stoor.

Uw buurvrouw, de oude mevrouw Kaneko...

is eindelijk verhuisd naar een flat.

Ondanks dat ze drie volwassen kinderen heeft.

Dus daarom kwam ik haar niet meer tegen op straat.

Hatsue, u zou ook eens moeten overleggen met uw zoon.

Hij woont toch helemaal in Hakata?

Bent u gestuurd door een makelaar?

Nee, nee.

Ik weet hoe moeilijk het is om op uw leeftijd alleen te leven.

Wat verdient u eraan als ik hier uittrek?

Dat was vroeger. Huizen flippen doe ik allang niet meer.

Alleen kinderen die niet thuis kunnen leren, gaan naar school.

YAMATOYA

Hallo, meneer. - Ja.

Ik kom voor sigaretten.

Een pakje Wakaba.

320 yen.

De baby lijkt op geen van beiden.

Heeft ze een facelift gehad?

Geen idee wie de vader is.

Ze heeft als callgirl gewerkt.

Dat schijnt ze te verzwijgen.

In bed doet ze heel onschuldig. - Jemig.

Omdat je me vanochtend hebt ingeklokt.

Hier. - Dat hoeft niet. We helpen elkaar.

Ik wil ook. - Ik ook.

Lekker warm. - Jullie trakteer ik niet.

Die koorts, wat was dat nou?

Het was de bof. Van een ander kind op de crèche.

Heb jij het ook? Dit hier.

Niet doen. Ik heb de bof niet.

Gatver, nou krijg ik het ook. - Nee, toch?

Hé, het lijkt wel... - Heb ik 't ook? Heb ik 't al?

Ik ben thuis.

Hé, Shota...

Hoe kom je aan die wond?

Gevallen.

Is het geen brandwond?

Wie heeft dat gedaan?

Je mama?

Mama is lief. Ze koopt ook kleren voor me.

Maar waarom zat je dan buiten?

Wat wil je doen?

Terug naar huis?

Ik heb shampoo gepikt.

Shampoo van Merit?

Yamatoya heeft geen andere. - Merit stinkt.

Doe niet zo verwend.

Zeg... Hoe je 't ook bekijkt, we hebben haar ontvoerd.

Welnee.

We houden haar niet gevangen en we eisen geen losgeld.

Daar gaat 't niet om.

Hebben ze haar niet als vermist opgegeven?

Ik denk dat ze eerder opgelucht zijn.

Alleen maar Chinese kool.

Chinese kool is goed voor je.

Het neemt de vleesbouillon op.

De glutenbroodjes zijn gaar.

Kijk...

Vind je die lekker?

Kom gauw hier.

Doe het hier in.

Het is heet.

Lekker?

Heb je ze al 's gegeten?

Met wie?

Oma.

Er is nog meer.

Als je haar te veel voert, plast ze weer in bed.

Ze mag wel bij mij in bed slapen.

Nee, daar slaap ik al.

Dit...

Wat? - Geef me je hand.

Zout?

Het helpt tegen bedplassen.

Toe, lik maar.

Het smaakt zout, hoor.

Ze likt het. Vroeger kwamen kinderen er zo vanaf.