Murder In The Tarentaise Valley (Roches Noires)

Kom op, Martin. Waarom ben je zo traag? Mama wordt boos als ik te laat kom.

Meneer. Stop, alsjeblieft.

Kom op. Hij brengt ons naar het dorp.

Nee, dat mag ik niet van oma.

Zeg het dan niet tegen haar. Kom op.

Oké, tot morgen.

Julien. Julien, wacht.

Je vergat je slee. Julien.

20 JAAR LATER

Lisa.

Ho, Lisa.

Je bent vanochtend laat vertrokken. - Hou je me in de gaten?

Ik zorgde voor m'n vader.

Ik zie je amper sinds je terug bent.

Een etentje kan altijd, hoor. - Ja, oké.

Vroeger rende jij achter me aan. - Ja, maar dat was vroeger, Antoine.

Toen ik nog kon staan, bedoel je.

Fijne dag nog.

Moet ik de kleur van de stoel veranderen?

Fijne dag nog.

Ja...

Jongen?

Ben je verdwaald?

Gaat het?

Julien.

O, mijn God.

MOORD IN ROCHES NOIRES

WEG AFGESLOTEN

Het is afgesloten.

Wacht even. Pardon...

Er was verderop een aardverschuiving. U moet terug.

Hoe kom ik bij Roches Noires?

Dat kan nu niet. Sorry, die zijn nu afgesneden van de wereld.

Simon Beauregard, recherche Lyon. Ik moet erheen.

Er is een wandelpad, maar of het begaanbaar is?

Hopelijk hebt u wandelschoenen. Het is ver.

Hoe ver?

Minstens een uur.

Zo lang? - Ja.

Kan ik ergens parkeren?

Laat uw auto daar maar staan. Niemand steelt hem hier.

Oké, bedankt. - Goed.

Ik had u niet zo snel verwacht.

Anders had ik iemand gestuurd.

Antoine Gaube, burgemeester van Roches Noires.

Inspecteur Beauregard.

Weet ik. Recherche Lyon. Bent u alleen gekomen?

Ja, voorlopig.

Komt er niemand voor het lijk?

Forensisch? Hij komt over twee dagen.

Nee, ik bedoel een begrafenisondernemer.

Jawel, maar ik moet eerst het lichaam zien.

Ja, ik begrijp het. Volg mij maar.

Julien?

Was je daarboven?

Heb je daar al die tijd gezeten?

Wist je dat hij astrofysicus wilde worden?

Toen zei je dat...

er leven was tussen de sterren en dat je het zou vinden.

Heb je het gevonden?

Heb je het gezien, Julien?

Zou hij het gevonden hebben?

Ongetwijfeld.

Je was in de buurt.

M'n jongetje, je was in de buurt. Ik heb je gezocht.

Het komt wel goed, Capucine. Laten we gaan.

Kom op, we gaan.

Hallo.

Burgemeester. - Hallo.

Maakt u niet druk. De mensen hier zijn aardig.

Als je ze goed aanspreekt.

Maar ingesloten zijn, maakt ze geprikkeld.

Capucine, dit is inspecteur Beauregard.

Hallo. Lisa. Ik heb het lijk gevonden.

Als u me wilt spreken, ik woon aan de rand van het dorp.

Ik breng haar thuis.

Ze is z'n moeder.

Mocht ze bij het lichaam?

Haar zoon. Ik kon haar niet tegenhouden.

Waar zijn we? - Hotel Edelweiss.

Met 35 kamers, zwembad en sauna. Dit moest een prestigehotel worden...

maar er zijn nooit gasten geweest. De stad ging failliet.

Dat is het probleem met Roches Noires.

En goed voor de opslag van het lijk. Alleen even de stroom aan.

Lisa vond hem op een wandelpad bij de gletsjer.

Hij heeft 20 jaar in het ijs gelegen.

Hij is goed bewaard gebleven. Wacht maar af. Ik vond het schokkend.

Veroorzaakte de gletsjer de aardverschuiving?

Door het nietsdoen van een vorige burgemeester.

Nu kost het iedereen drie keer zoveel.

Was dit uw idee, hem hier opslaan? - Nee.

De koelruimte was Fabio's idee.

U moet hem ontmoeten. Fabio is een voormalige agent.

Fabio Campion. - Ja, kent u hem?

Hij onderzocht Juliens verdwijning. - Klopt.

Hij is Lisa's vader.

Iedereen hier kende kleine Julien.

We wisten dat de halvegare hem ergens had begraven.

Maar de zak heeft nooit gezegd waar. Maar dat weet u allemaal.

Bent u van plan hier lang te blijven?

Het is zo koud buiten.

Er is een agent naar de stad gekomen.

Ja, ik hoorde het van Marco.

Misschien moet u hem gaan spreken. - Waarom?

Hij vindt me toch wel.

Heb je je pillen genomen, pap?

Is dat het enige wat je interesseert?

Blijf je daarom? Doe maar geen moeite.

Ik red me wel alleen.

Je bent zo onaardig tegen me.

Soms snap ik waarom mam wegging.

Ik wil alleen maar helpen.

Ik vroeg nergens om.

Waar ga je heen? - Een luchtje scheppen.

Ik heb je agent niets te zeggen.

Oké, Romain. Zeg het als de mast van de weg is gehaald.

Goed. Praat met de DDE, zij hebben toegang.

Natuurlijk.

Oké.

Net wat we nodig hadden.

Een kapotte hoogspanningsmast.

Bent u dat? - Ja.

Eerste medaille op m'n achtste, Franse junioren.

Ik zou naar de Olympische Spelen gaan.

Wat een record.

Wat is er gebeurd?

Ik miste een poort. Een maand in coma.

Maar ik mag niet klagen. Ik had dood kunnen zijn.

Zeg eens, wat is dit? - Dat is ons project 'Roches Noires 21'.

Voor de 21e eeuw. 's Werelds eerste smart skiresort.

Met slimme auto's zonder chauffeur die toeristen naar de skiliften brengen.

Met aangepaste snelheid aan de skistromen om rijen te vermijden.

Mooi, hè? - Vreselijk ambitieus.

Hopelijk jaagt dit bedrijf investeerders niet weg.

Zullen we dit kantoor bezoeken?

Ga maar voor. - Deze kant op.

Sorry, ik heb alleen een kapsalon voor u kunnen vinden.

Hier speelt het dorp 's avonds gezelschapsspellen.

Een potje dammen? Het is allemaal hier.

Is er niets meer privé? - Dat probleem lossen we zo op.

Ik stuur iemand om dat te regelen.

Bedankt. - Nu ik eraan denk...

ik moet u de sleutel nog geven.

En dan laat ik u uitpakken. U weet me te vinden.

Ik bel je als ik iemand vind om u te herbergen.

Hallo.

Kan ik u helpen?

Nee, bedankt. Ik red me wel.

Moet u hem niet natrekken? - Waarom?

Ik vertrouw hem niet. Z'n kop staat me niet aan.

Negeer hem.

Wat zeg ik als hij naar mij toe komt?

Wat bedoel je?

Hetzelfde als 20 jaar geleden. De waarheid.

Help me in plaats van daar te staan. Je kunt zo dom zijn.

Ik weet niet hoe je vrouw het met je uithoudt.

Ja, ga maar even wandelen.

Dit is aardig van je. Dat is niet echt mijn ding.

Ik deed vaak klussen met mijn vader en broer toen ik klein was.

Logisch, dus.

Zo, dat moet goed zijn.

Bedankt.

Juist. Ik ga.

Hardlopen? - Ja.

Mag ik mee?

Zo?

Nee, ik dacht dat je me kon laten zien waar je het lichaam vond.

O, ja. Kom maar mee.

Bel me als er nieuws is over de weg. - Goed, burgemeester.

Het lichaam is hier in elk geval niet zelf gekomen.

Maar wie bracht het hier en waarom?

Ren je vaak op dit circuit?

Sinds ik terug ben, ja.

En dat weet iedereen? - Geen idee.

Kende je Julien? - Een beetje.

Hoe oud was je toen hij verdween?

Veertien.

Dus je herinnert je die dag nog.

Niet de dag zelf.

Maar ik herinner me de dagen erna.

De school was gesloten, de kinderen bleven binnen.

Ik herinner me dat mensen elkaar...

bespioneerden alsof iedereen de dader kon zijn.

Toen besloot Martin te praten.

Hij zag dat de man Julien dwong in zijn pick-up te stappen en rende weg.

Gelukkig maar, anders was hij ook dood.

Of Julien zou nog leven.

Wat is er met hem gebeurd?

Martin? Hij woont hier nog.

Heeft niemand die pick-up gezien?

Ik denk het niet. Maar de chauffeur heeft bekend.

Vincent Delorme zei dat hij een liftend kind had meegenomen, niet vermoord.

Er was vast bewijs als hij veroordeeld werd.

Nee, zo simpel is het niet.

U moet met m'n vader praten. Hij behandelde de zaak destijds.

Dat weet ik. - Kom vanavond eten, leer hem kennen.

Blijf daar.

Wat bezielde u? - Hij ging vanzelf af. Het spijt me.

Ik geloof er niks van.

We kennen elkaar, toch?