As primeiras 200 linhas.
จะเริ่มยังไงดี
ไม่รู้สิ คงเป็นความคิดที่ว่า
บางครั้งก็เกิดอะไรที่เราไม่เข้าใจ
เราก็ไม่ควรพยายามเข้าใจมัน
พ่อฉันต้องไปตรวจสอบสารพิษ ในกองทัพทหารทางใต้
แม่เลี้ยงฉัน น้องชายต่างแม่ และฉันต้องเดินทางกับพ่อ
เกือบสองเดือน
มันไม่ง่ายเลยที่ต้องนั่งกับเด็กหกขวบ
กับผู้หญิงที่มาแทนที่แม่
แต่ก็ไม่มีใครถามอยู่ดี ว่าหน้าร้อนนั้นฉันอยากทำอะไร
สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นอย่างมีเหตุผล
ต่อให้เราไม่ชอบเหตุผลนั้นก็ตาม
เอาแบบนักร้องพังค์ซิ
- ปวดก้นชะมัด - มาเร็ว
- เต็มถังนะ - ฉันเคืองที่ว่า...
- มีห้องน้ำมั้ยคะ - มีครับ แต่เละหน่อยนะ
- ไม่ใช่ที่ว่าฉันอ้วน - แล้วอะไรล่ะ
- สตีฟ - แม่ ผมขอกินเป๊บซี่ได้มั้ย
- ไม่ได้ - มาจากวอชิงตัน ดี.ซี.เหรอ
- ใช่แล้ว - มาไกลนะเนี่ย
ใช่ครับ
เร็วนะเนี่ย หนีเร็วจัง
กลัวนี่ ดี
พวกมันจ้องอยู่
พวกมันอยู่ทุกที่ หลับตานอนเมื่อไร มันมาเมื่อนั้น
พวกนั้นจะมาตอนเราหลับ ได้ยินมั้ย
ออกไปจากนี่ซะ ไม่งั้นจะเป็นรายต่อไป
พ่อ พ่อ
พ่อ มีโรคจิตอยู่ในนั้น
- ในห้องน้ำเหรอ - เขามีมีด
ที่รัก ให้เขาเข้าไปก่อนมั้ย เขามีปืนด้วย
มาร์ตี้ กลับมานี่เถอะ ลูก
มาร์ตี้
ไม่มีอะไร
ไม่เห็นมีใครเลย
- ลูกโอเคมั้ย - ไม่เจอใครเหรอ
มาร์ตี้ โอเคมั้ยจ๊ะ
ลูกรัก ไม่เป็นไรนะ เขาหน้าตายังไง
เราแจ้งความดีกว่า
พวกมันมาตอนเราหลับ
ฉันนึกว่าเขาเป็นบ้า
แต่ฉันจำได้ว่าคิดว่า ครึ่งชีวิตเราหมดไปกับการนอน
อรุณสวัสดิ์ครับ
ผมสตีฟ มาโลนจากกรมสิ่งแวดล้อม มาพบนายพลแพล็ตต์
สักครู่ครับ
ขับตามป้ายไปโซนซี
ทหารราบวิ่งแซงเราไป
ได้ล่ะ
759 มีสามประตู น่าจะเป็น...
ไหนดูซิ เอ บี ซี
นี่ แอนดี้ รู้ได้ไง เขาฉลาดเนอะ
ลูกชายเราฉลาดจริงๆ
รู้ได้ไงว่าประตูนั้นเนี่ย ระวังด้วย ผูกเชือกรองเท้าซิ
เดี๋ยวสะดุดล้มหรอก มานี่ แม่ผูกให้
แน่ใจนะว่าประตูนี้
นี่สินะ
เยี่ยมเลย
โอเค แอนดี้ มานี่ มาช่วยแม่ขนของ
เร็วสิ จะถึงก่อนแล้วนะ
- นี่ แอนดี้ ช้าๆ หน่อย - มีแค่สองห้องนอน
งั้นต้องนอนกับน้องแล้วล่ะ
สตีฟ มาช่วยฉันหน่อยสิคะ
อย่าแบกของหนักล่ะ
ถ้าเรารู้ว่ามีอะไรรออยู่ เราคงหนีไปแล้ว
แต่สุดท้ายแล้ว มันก็ต้องเกิดขึ้น
มันจึงเริ่มขึ้น
- นี่เป็นเขตหวงห้ามครับ - อะไรนะคะ
คุณไม่ควรมาที่นี่ตามลำพัง
มีอะไรกันเหรอ
ขึ้นรถเร็ว
- ฉันเจน - ฉันมาร์ตี้ ขอบคุณที่รับฉันมา
- ไม่มีปัญหา พวกนั้นเฮงซวย - มันอะไรกันเหรอ
ใครจะรู้ พวกนั้นคอยระวังกันแจ
ไม่ต้องไปสนหรอก ว่าแต่ลมอะไรหอบมาที่นี่ล่ะ
ต้องทนอยู่กับพ่อกับเมียใหม่น่ะ พ่อทำงานกรมสิ่งแวดล้อม
เจ๋งอะ เหมือนพวกฮิปปี้ช่วยโลก
ดูพวกนี้สิ
สมัครใจมาเองเลยด้วย เชื่อมั้ยล่ะ
- แล้วเธอทำมาอะไรที่นี่ - ก็ไม่มีอะไรมาก
พ่อฉันคุมที่นี่
- จริงอะ - ใช่
แม่คะ
แม่ มีคนมาด้วย
แม่
ดูนี่สิ พ่อฉันเลยนอนไม่หลับไง
พ่อกลัวว่าแม่จะเผลอหลับ แล้วทำไฟไหม้บ้าน
แม่ นี่มาร์ตี้ มาร์ตี้ นี่แม่ฉัน
วอดก้า ดื่มมั้ย
- ไม่ - แม่ฉันติดเหล้าน่ะ
ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า ฉันก็เชื้อไม่ทิ้งแถว
- มากันเหอะ มาเร็ว - ยินดีที่รู้จักค่ะ คุณนายแพล็ตต์
เด็กๆ พวกนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกัน
ทำเหมือนผมไม่ใช่พ่อ
ทำอย่างกับผม เป็นคนแปลกหน้างั้นล่ะ
มาทำอะไรที่นี่ ต้องการอะไร
สตีวี่เล่นมวยปล้ำ
สตีวี่จะได้จุ๊บแล้ว
ได้เวลาปล้ำคืนบ้าง
ไม่นะ แครอลไม่ชอบ
แครอลไม่อยากเล่นอะไรแบบนี้ ไม่เอา
แม่ฮะ
เฮ้ ไง ลูก
- ไงจ๊ะ - พ่อแม่ทำหนูตื่นเหรอ
- มีอะไรจ๊ะ - ผมฝันร้าย
โถ ลูก มานี่มา มาให้แม่จุ๊บที มาให้กอดหน่อย
- แค่ฝันร้าย ไม่มีอะไรหรอก - ใครๆ ก็ฝันร้ายนะ ลูก
ไม่เป็นไรจ้ะ ไม่เป็นไร
มาเถอะ แม่จะพาไปนอน
นั่นอะไรน่ะ
- คุณเคยเข้าร่วมกองทัพมั้ย - ไม่เคยครับ
งั้นคุณก็ไม่รู้อะไร
เรื่องสงครามอาวุธชีวภาพน่ะสิ
สำหรับผม
การเคลื่อนย้ายข้าวของ มันดูอันตรายกว่า
ปล่อยมันไว้เฉยๆ ซะอีก
ถ้าสารเคมีถูกเก็บอย่างปลอดภัย ก็ไม่มีอะไรต้องห่วงครับ
ผมไม่มีอะไรต้องห่วงรึ
หมายความว่ายังไง
เข้ามาซิ
- ครับ ท่าน - พาดร.มาโลน
ไปเดินดูรอบฐานทัพ ให้เห็นสิ่งที่ต้องเห็น
ให้เขาเก็บตัวอย่างไปตรวจสอบ
ทำทุกอย่างให้เขากลับออกไป อย่างรวดเร็วที่สุด
คุณมาโลน
- คุณมาโลน - สวัสดีครับ
- ร้อยเอก - มีอะไรให้ช่วยครับ
ขอผมคุยกับเขาตามลำพังได้มั้ย
- สักเดี๋ยว - ได้ครับ
คุณมาโลน
ผมผู้พันคอลลินส์ เป็นหัวหน้าหน่วยแพทย์
เดี๋ยวก่อนนะ
- สวัสดีครับ - ผมอยากพบคุณที่สนง.
เพื่อร่วมมือกับคุณเป็นการส่วนตัว
ขอบคุณครับ
ผมสนใจว่าสารเคมีพวกนี้ มีผลกระทบกับคนยังไง
ผลกระทบเหรอ
ฐานทัพนี้มีสารเคมีเยอะ นับว่าเป็นสารพิษครับ
ผลกระทบทางกายภาพก็มากอยู่
ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น ผมหมายถึงด้านจิตวิทยา
- ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด - มันส่งผลต่อสมองรึเปล่า
มันแทรกแซงกระบวนการ ส่งเคมีในเส้นประสาทได้มั้ย
ส่งผลให้เกิดโรคทางจิต หวาดระแวง หวาดกลัวได้มั้ย
ผมเป็นนักเคมี ไม่ใช่นักจิตวิทยา ผมไม่ทราบครับ
ง่ายๆ ก็คือ มันทำให้คน เห็นภาพหลอนรึเปล่า
ผมจะบอกตามตรง
ผมเห็นคนในหน่วยพยาบาล
มีอาการประสาทหลอนขั้นรุนแรง
ผู้คนหวาดกลัวไม่กล้านอน
กลัวที่จะ
ยุ่งเกี่ยวกับคนในครอบครัว พวกเขากลัวกันเอง
หวาดระแวงเรื่องคนอื่น
ว่าเป็นพวกปลอมตัวมา
บางคนก็กลัวตัวเอง
จู่ๆ หน่วยผมก็ต้องรองรับ ผู้คนที่มีอาการทางจิต
ผมไม่รู้ว่าหมอเห็นว่ายังไง แต่ไม่ใช่สารพิษจากโลหะแน่นอน
อาการแบบนั้นไม่เข้าข่ายหรอกครับ
คุณต้องรายงานผมเสมอ
ผมห่วงคนพวกนี้
ไปพักผ่อนเถอะ หมอ
อุปกรณ์ของดร.มาโลนค่ะ
ค่ะ เชิญเลย
เข้าไปได้
- มาทำอะไรในห้องพ่อฉัน - ส่งของครับ
เสร็จรึยัง
ดี
ดีมาก
ทำดีมาก
เก่งมากจ้ะ
คนเก่ง
โอเค เสร็จแล้วนะ
ทุกคน ยกรูปขึ้นมา
เก่งมาก
ดีจ้ะ
ดีมาก
ดีมาก
เสร็จแล้วเราต้องกลับไปทำใหม่
เสร็จแล้วเราต้องกลับไปทำใหม่
เฮ้ เจ้าหนู
นี่ เจ้าหนู
- ทำอะไรน่ะ - ผมจะหนีฮะ
- หนีอะไรกัน - หนีคนไม่ดี
คนไม่ดีเหรอ
มาเถอะ เดี๋ยวพาไปส่งบ้าน
- พ่อแม่เป็นทหารรึ - เปล่าฮะ
ไปโซนซี พีท
- นั่นจักรยานผม - นั่นน่ะเหรอ
โอเค พีท จอดตรงนี้
- แน่ใจนะว่าหลังนี้ - ใช่
อะไรกันเนี่ย
เจอเขาเดินเตร็ดเตร่อยู่ คิดว่าคงหลงทาง
- ไม่ต้องไปโรงเรียนเหรอ - ผมไม่ชอบที่นั่น
- มีอะไรเหรอ - พวกนั้นวาดภาพเดียวกันหมด
พยายามทำให้ผมหลับด้วย
พวกนั้นพยายามทำให้ผมหลับ
- เฮ้ แอนดี้ - พ่อ พ่อ
- ไปเรียนเป็นไงบ้าง - ขอโทษด้วยถ้าเขาซนกับคุณ
- ไม่มีปัญหาครับ - ทำไมมาอยู่บ้านล่ะ
คุณเป็นสารวัตรทหารเหรอ
เปล่า ผมขับฮ.น่ะ
ขอบคุณที่พาเขามาส่งนะคะ
No comments yet. Be the first to leave one.