A Family of Bastards (Une Famille De Bâtards)

Zie je die glimlach?

Die is van mij.

Mijn naam is Djilali.

Maar hier noemen ze me de Mol.

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben geen informant.

Integendeel.

Djilali, hoe laat is het?

Ik verraad zelfs de tijd niet.

Ze noemen me Mol vanwege m'n taupe pakken...

maar vooral omdat ik mijn zicht verloor.

Daar komen we later op terug.

Ze geven je hier een bijnaam als je onfortuinlijk bent.

Ze labelen je zodat ze erom kunnen lachen, maar niet op een gemene manier.

Een manier om te zeggen dat je ertoe doet.

Zo gaat het in Chez Momo.

Dat is Momo.

Vriend, broer.

We kennen elkaar al lang.

Onze jeugd in de bergen van Kabylië.

Het ballingschap, het opbouwen van een nieuw leven.

Ik was overal getuige van.

Zijn liefdes, zijn pijn, zijn kinderen.

Kinderen die hij niet altijd erkende, maar van wie hij hield.

Misschien iets te discreet.

Daarom ga ik je het verhaal vertellen van Chez Momo.

Want als ik had geweten wat er ging gebeuren...

had ik de tijd genomen om te zeggen hoeveel ik van hem hield.

UNE FAMILLE DE BÂTARDS

Wat zeiden de artsen?

Hij wordt voorlopig in coma gehouden.

Hij heeft een doorboorde long.

Ik was in de keuken toen het gebeurde.

Was het een overval? - Nee, ze hebben niets meegenomen.

Oké, bedankt.

Graag gedaan. Ik moet gaan.

Wil je een lift naar huis?

Ik ga niet naar huis. Ik ga het café openen.

Zijn we niet dicht? - Nee.

Chez Momo is nooit dicht.

Dat zou je weten als je je vader vaker opzocht.

Goedendag.

Blijf zitten.

LICHTGEVENDE SLEUTELHANGER

Zo, dat is beter.

Dus... - Meneer?

Ja? - Over de taser...

Bedoel je de 'lichtgevende sleutelhanger'?

Ja. - Dus, kinderen...

ANTI-PEDOPLAN

Gezien de recente gebeurtenissen...

Marc Dutroux...

ben ik zo vrij geweest de lesstof aan te passen.

Ik besloot het lichtbereik van onze 'diode' te vergroten...

tot 14 meter.

Rustig maar.

Momentje.

Ja, kom binnen.

Meneer Colin, uw moeder.

Het is niet wat jullie denken.

Ik ben volwassen.

Je bent je lunch vergeten.

Ik zei toch dat ik in de kantine eet.

En je vader ligt in het ziekenhuis.

Mijn vader? Wacht.

Je zei dat hij dood was.

Levend, dood...

Geloof je in geesten? - Mama?

Wat zit er in de urn op de schouw?

Herinner je je die zandbak in het park?

Ze is gek. Dit is gestoord. Je bent gek.

En de zelfmoord in het pretpark dan?

Voor je eigen bestwil.

Je bent gek, krankzinnig.

Ik kan niet geloven dat je al die tijd tegen me hebt gelogen.

En z'n naam is niet Jean-Marie.

Hij heet Mohand.

Mohand Akrour.

Ben ik een Arabier?

Shit.

Gaat u maar.

Verdorie, hij weer.

Hoi.

Djilali?

Ik ben het. Hoe gaat het?

Beter dan met jou.

Na alle hommeles met je vader...

had ik je hier niet meer verwacht.

Ja, ik weet het. Ik heb het druk gehad.

Wat doe jij hier?

Ik dacht dat je wellicht hulp nodig had. - Nee.

Nee? - Nee.

Luister, ik zou hier liever ook niet zijn.

We kunnen afwisselen. Week A, week B.

Maar jij moet jouw deel doen.

Je hebt charisma. Ooit aan acteren gedacht?

Ja, toevallig wel. Goeie grap.

Wat wil je drinken? Niet rondhangen.

Doe maar wat. - Morgane.

Ik ben blij dat je het café overneemt.

Dat doe ik niet. Het is tijdelijk. - Juist.

Glad haar, snor, pastis serveren, niet mijn ding.

Je wordt ontboden. - Ontboden?

Geen vragen stellen. Je wordt ontboden.

Dus jij bent Mohands zoon?

Dat klopt. En wie zijn jullie?

Patrick, een vriend van je vader, en Francis, mijn partner.

Leuk jullie te ontmoeten.

Jij zit toch in de muziekwereld? - Ja.

Rap je?

Zoals Jordy?

Natuurlijk.

Maak je geen zorgen om je vader. Wij regelen alles.

Regelt de politie het niet?

Wij regelen het ook met de politie.

Mohamed...

heeft je vader je ooit iets verteld...

Nee.

Mohand is iemand.

Dat verwacht ik ook van jou.

Francis, we gaan.

Aardbeienmelk. - Ik heb niets besteld.

Het is van Patrick.

Meneer Akrour?

Misschien spreekt hij geen Frans.

Hé, maatje.

Papa?

Hallo. Wie ben jij?

Leuk je te ontmoeten. Ik ben Maurice Colin.

Of Akrour, naar het schijnt.

Ben je een neef? - Nee, zijn zoon.

Dan hebben we dat gemeen.

Wie ben jij?

Zijn zoon. Jij ook?

Ik ken je niet. Ik roep de beveiliging.

Zwijg. Vandaag hoorde ik dat ik Arabier ben...

en dat mijn vader geen zelfmoord pleegde in een achtbaan.

Wacht. Wie heeft je gebeld?

Ken je Djilali?

De Mol? - Ja.

Hij belde m'n moeder over papa.

Stop met 'papa' zeggen. - Papa.

Je weet toch dat ik je kan slaan?

Jullie mannen uit de voorsteden kennen alleen geweld.

Ik sla je verrot...

Hallo. - Hallo, mevrouw.

Hallo. - Kom op.

We gaan niet vechten. Dat slaat nergens op. We zijn broers.

Hou vast.

Hier is mijn nummer. Bel me.

We kunnen afspreken in Chez Momo.

Waar?

Het café van papa.

Stop met papa zeggen, zei ik.

Kijk in het telefoonboek.

Nee. Chez Momo is als McDonald's. Er is er één in elke stad.

Schrijf het adres op. Vooruit.

Schrijf van links naar rechts, niet andersom.

Je zei toch Mouloud?

Nee, Mohand. Mohand Akrour.

Ja, de schietpartij bij Chez Momo.

Die gaan we niet oplossen.

Niemand wil getuigen. En het is Chez Momo.

Nou en?

Ben je echt zijn zoon? - Ja.

Ik zal je een goede raad geven.

In Chez Momo gaat het 's avonds pas los.

Help me. Ga glazen ophalen.

Wacht. Waar ga je heen?

Wat is dit?

Je moet maar eens met die ouwe praten.

Schat, geef me de sleutel van kamer 108. - Ja.

Wie is dat stuk?

Mohamed, de zoon van de baas.

Aardbeienmelk? - Ja, Aardbeienmelk.

Aangenaam.

Is dit een bordeel?

Wauw. Niets ontgaat je.

Ongelofelijk. - Shit.

Het zal je opvallen dat er ook gokkasten zijn, poker en bingo.

Zoals je ziet, komen de mensen niet alleen om pacman te spelen.

Is het legaal? Hebben we een vergunning?

Nee, maar we hebben dranklicentie IV.

Laten we het over dranklicentie IV hebben.

Het begon allemaal in de jaren 50.

In die tijd...

waren de Auvergnats de baas in de Parijse cafés.

Maar toen de Algerijnse revolutie begon...

zochten de Algerijnen een plek om het verzet te leiden.

En, laten we ons niets wijs maken, om dronken te worden.

Een voor een kochten ze de cafés...

en in 1962, toen het land onafhankelijk werd...

sloten ze een deal waardoor zij...

de enige buitenlanders waren die alcohol mochten verkopen.

De beroemde dranklicentie IV.

STAD PARIJS, DRANKVERGUNNING

Het is een kleine stap van de Verdragen van Évian naar drankverkoop.

Stop alles.

De gokkasten, de hoeren, alles.

Vertel het ze. Francis gaat over de kasten.

Vertel het hem. Schreeuw tegen hem.