The Bride!

IN 1818 SCHREEF MARY SHELLEY FRANKENSTEIN

NA EEN WEDDENSCHAP

Klop-klop.

Wie is daar?

Ik ben het.

Mary Shelley.

Schrijfster van Frankenstein.

Ik weet dat iedereen er weg van is...

maar dat was nog maar het begin.

Wat ik wilde schrijven...

wat ik wilde zeggen...

dat ging niet.

Zelfs niet in gedachten.

Ik kreeg een hersentumor, kon niet meer schrijven en ging dood.

Meteen daarna werd ik hier wakker.

Waar dat dan ook in godsnaam mag zijn.

En hier probeer ik nu al eeuwen een manier te vinden...

om deze tumor, deze droom, dit verhaal m'n hoofd uit te krijgen.

Er beginnen zich barstjes te vormen.

De woorden dienen zich al aan.

Is het een spookverhaal?

Een griezelverhaal?

Of veel angstaanjagender nog...

een liefdesverhaal?

Het begint met haar.

Ida.

Ja, laat ik haar voorlopig maar Ida noemen.

Tot ze zelf een naam vindt.

Ze probeert zich gedeisd te houden en niet op te vallen...

maar ze leeft in een hel.

Lieverds, kijk. Ook in haar lijkt er iets te barsten.

En door die barst kan ik naar binnen glippen.

Bezit van haar nemen.

Twee geesten waar er eerst één was.

Ja, dat is misschien de enige manier...

om dit monsterlijke verhaal verteld te krijgen.

Daar komt de motherfucking bruid.

Ida, waar zit je met je hoofd? Dit is een feestje.

Ida en Mable, ik wil jullie zien zoenen.

Doe het, doe het. Kom op.

Laat maar eens zien hoe het moet.

Ik wil gewoon waar voor m'n geld.

Vreselijk om een vrouw het werk van een man te zien doen.

Weet je hoe je een strakke oester open krijgt?

Een beetje vissen.

Ik ken nog een goede tent. - Ik krijg Clyde hier niet weg.

Niemand gaat naar huis toe.

Laat je laarzen eens zien. - M'n nieuwe laarzen.

Gloednieuw. - Die zien er duur uit.

Omdat je zo'n brave meid bent.

Hier, rode laarsjes. Neem een oester.

Dat is niks voor mij. Ik heb genoeg aan m'n eigen poes.

Je kunt nooit genoeg poesjes hebben. Kom op.

Pardon, maar ik wil graag 'ja' horen.

Volgens mij lust Ida geen oesters. - Ida, ik wil graag 'ja' horen.

Graag, ja.

Heel erg bedankt. - Graag gedaan. Je bent zo...

Waar is hij nou?

Kom maar eens hier.

Doe hem in m'n mond. - Brave meid.

Zo mag ik het zien, ja.

M'n overhemd.

Bewaar ook wat voor mij.

Huichelarij.

Sluwheid.

Sluwheid. Slinksheid. Bedrog.

Wat zegt ze? - Geen idee.

Lieverd, word wakker.

Mable, gaat het wel met haar? - Wat heeft ze?

Sorry, ik...

Gaat het wel goed? - Ja.

Altijd wat met oesters.

Ziek onder de grond gestopt, met een mond vol aarde.

Je moet als een dame rijden om begeerlijk te blijven.

Jij, daar. Jij zou een man neuken als je de kans kreeg.

Niks om je voor te schamen. M'n man Percy kon niet van Keats afblijven.

Maar z'n hart lag in m'n schrijftafel, in een sluier gehuld...

en geloof me, ik weet waar het naar smachtte.

Dochter van een spetter.

Volle kracht. Halsoverkop. Uitgedoofd.

Wat gebeurt er met me?

Ben je hem onder tafel aan het afrukken?

Weet je, je kunt ook gewoon zeggen: Dat doe ik liever niet.

Melville.

Briljant, verdomme. - Ida, hou op. Lupino zit daar.

Mr Lupino. - Kalm aan.

Daar zit het ware monster.

Laat hem het achterste van je tong niet zien.

Schat, kom daarvan af.

Ik ben een zangvogeltje.

Jarenlang het zwijgen opgelegd. Maar voor de doden zijn er geen geheimen.

Wie wil mij horen zingen? Ik heb m'n tong niet verloren.

Voeten in beton, gehaktballen met gif, carbonara met een vleugje arsenicum.

Ga je mijn tong soms ook afsnijden?

Zelfs de commissaris kan de doden niet doen zwijgen.

De grote maffioso.

Wat was dat? Wil je soms dood of zo? Zo kun je niet tegen Lupino praten.

Ik weet niet wat er is.

Wat is hier aan de hand, verdomme?

Heren, ik heb een onaangenaam tintelend gevoel.

Prikkelend. Opwindend. Wellustig. Begerig. Het gaat onweerstaanbaar tekeer.

Als een bezig bijtje. - Zo is het genoeg.

James, zo is het wel genoeg.

Dat was verdiend. 'Een bezig bijtje'? Pathetisch. Banaal. Een platitude.

Sla me nog maar eens.

Heren, ik hou het niet meer. Er zit een parel in m'n oester.

Is dit een geest of zo?

Ida, doe normaal.

Ik kan m'n ogen niet geloven. Jouw pik lijkt haast wel een navel.

Hij verdwijnt helemaal achter je kloten. Wordt hij wel groter als hij zin heeft?

James, zie je dan niet dat ze bezeten is? Ga een dokter halen.

M'n mond. - Een priester.

M'n werk. M'n creaties.

Mager. Schraal. Schamel. Nietig.

Neem nou Recollections of Italy of m'n tijd rond het Meer van Genève.

Maar natuurlijk ben ik mij ook bewust van m'n horrorklassieker...

Frankenstein.

Armoedig. Erbarmelijk. Kruimels van een beklemde geest.

Toch worden ze verslonden. Verzwolgen. Opgeslokt.

Wat is dit?

Wat is dit toch? Wie ben jij?

Lieverds, wees gewaarschuwd.

Er zit een vervolg aan te komen.

Ongehoorzaam.

Onbedwingbaar.

Alles zal veranderen.

Ik heb nog veel meer te vertellen. Zijn jullie er klaar voor?

Ida, je maakt me bang.

Ida.

Lieverds van me, er is een revolutie op til.

Als je Frankenstein al eng vond...

zal dit verhaal je doen opspringen en je zult roepen:

Help.

Meneer, kunt u mij de weg wijzen naar...

Nee, blijf uit m'n buurt.

Kan ik u helpen? - Ja.

Ik kom voor dr. Euphronious. Er is enige haast bij.

Ik heet Frankenstein, mevrouw. De naam van m'n vader.

Zou u uw hoed willen afnemen? - Natuurlijk. Pardon.

Waar bent u geboren, Mr Frankenstein?

Geboren? - Gecreëerd. Tot leven gewekt.

Ingolstadt, in Beieren.

Rond 1820?

In 1819.

Het is 1936, meneer.

Dan zou u ruim honderd jaar oud zijn. - Dat klopt.

Ik heb daar geen verklaring voor.

Kunt u uw sjaal afdoen? - Die hou ik liever om.

Waarom?

Ik wil u niet bang maken. - Ik wil wat tests doen.

Zou ik alstublieft... Pardon, mevrouw.

Zou ik de dokter kunnen spreken?

Welke dokter? - Dr. Euphronious.

Schrijver van Event Horizon and the Birth of Singularity...

en van The Art of Reinvigoration. Die boeken.

Ik heb meerdere keren geschreven...

maar nooit een antwoord ontvangen.

Ik ben Euphronious.

Cornelia.

Ik schrijf onder m'n initiaal. Dat scheelt gedoe.

Aangenaam kennis te maken, Mr Frankenstein.

M'n excuses voor de stank. - Adem in.

Hou vast.

Ik ken al uw werk over het terugdraaien van de dood.

Wat u bereikt hebt bij veldmuizen en mollen is briljant.

En katten. - Werkelijk?

Ongepubliceerd.

Ik heb de pagina's eruit gescheurd.

Ik ben geabonneerd op uw periodiek.

Doet dat pijn? - Weet ik niet. Ik ben er wel aan gewend.

Fantastisch dat je hier bent.

Ik zou je graag willen vragen om hier in het instituut te blijven.

Ter observatie.

Observatie? - Ja.

Dat is niet echt waarvoor ik hier gekomen ben.

Waarvoor dan wel? - Ik ben op zoek naar...

gemeenschap.

Gemeenschap?

Ik weet niet hoeveel u precies over mij weet.

Ga zitten. Ik ben zeer bekend met dr. Frankensteins vroege werk...

en z'n monster.

Z'n monster. - Sorry, zeg ik dat verkeerd?

Dokter, er is een heel scala aan genoegens...

waar ik tot nog toe nooit...

van heb kunnen proeven.

Heb je het over vleselijke geneugten? - Onder andere.

Een relatie.

Een verbintenis. - Een echtelijke relatie dus.

Een bruid.

En hoe kan ik je daarmee helpen?

Ik heb geen postorderbedrijf voor dames van lichte zeden of zo.

Natuurlijk niet.

Maar...

Vraag je me nou om het creëren... Om het...

Tot leven wekken. - Van een bruid voor jou?

Met het lichaam van een dode vrouw?

Ik hoop dat ik u niet beledigd heb.

Gaat het je om seks, Frank?

Want daar is vast een eenvoudigere oplossing voor.

Greta, ik ben bezig. - Pardon.