28 Years Later: The Bone Temple

Hallo?

GEEN KINDEREN VOORBIJ DIT PUNT

Je kunt het, Jimmy.

Old Nick lust je rauw.

Hij heeft nog nooit een mes gezien.

Bangerik.

Kijk die baby nou.

We doen het voor Old Nick. - Kom op. Het wordt saai.

Ga ervoor. Dit is je kans.

Vooruit. - Ettertje.

Vingers.

Is het duidelijk dat dit een gevecht is op leven en dood?

Geen genade.

Ja, Jimmy.

Kijkt u toe, vader?

Meester.

Duistere Heer.

Wilt u zien of de jongen het in zich heeft om een vinger te worden?

Mooi.

Vechten.

Kom maar op.

Neem hem te grazen.

Vooruit.

Pak hem.

Zie je dit? Ik zal het je makkelijk maken.

Kom op.

Kom op, knul. - Doe iets.

Dat is pech.

Dat doet vast pijn.

Je laat je mes vallen.

Alsjeblieft. - Wil je je mes oppakken?

Toe dan.

Stom rotjoch.

Je maakt er een spelletje van. - Hou je erbuiten.

Ik weet wat ik doe.

Ik plaag je alleen maar.

Kom, pak maar.

Raap op.

Te traag.

Ik kan uren zo doorgaan. - Maak het gewoon af.

Hij is nog klein. - Weet je wat?

Als ik klaar ben met dat rotjoch, ga ik tegen jou. Wil je dat?

Klein kutkind.

Ik ga je villen met je eigen mes.

Je bent de lul.

Hoezo? - Hij heeft een slagader geraakt.

Inderdaad.

Wat een bloed.

Help me dan.

Lach niet, help me. - Zo werkt het niet.

Jimmy heeft gelijk. Zo werkt het niet.

Waarom roep je die eikels? - Help me, alsjeblieft.

Ik ben bang. - Huilebalk.

Ik word...

Wat word je, Jimmy?

Word je hongerig?

Word je geil?

Word je slaperig?

Slaperig dus.

Arme ziel.

Hoe heet je, knul?

Spike. - Spike? Nee.

Dat klinkt niet goed.

Volgens mij heet je...

Jimmy, Jimmy, Jimmy

Je heet Jimmy.

Jimmy.

Howzat?

Voor mij.

Een geïnfecteerde patiënt.

Vreemd. Dit zou weleens een primeur kunnen zijn, Samson.

Ja, je hebt een naam.

Die heb ik je gegeven toen ik zag dat er een nieuwe Alfa in het bos jaagde.

Ik heb voor die naam gekozen vanwege je bouw, je kracht en je haar.

Ik ben dokter Kelson.

Al voel ik me nu net Androclus die doornen uit de poot van de leeuw trekt.

Dat betekent...

dat je bij me in het krijt staat.

Grapje. De zorg is hier gratis.

Ik vraag er niks voor.

Interessant.

Ik vertrouw je, Samson. Dat heb ik net besloten.

Ik heb hier wat je wilt.

Als je me doodt en m'n hoofd afrukt, krijg je het niet.

Dit is een transactie. Een quid pro quo.

Al vraag ik me nu wel af of je Latijn begrijpt.

O, gelukkig. Toch wel.

Ik vraag me af of je iets begrijpt van wat ik zeg.

Misschien niet zozeer de woorden...

maar wel de intonatie.

Dat ik geen bedreiging ben.

Ik doe je niks.

Herken je de klank van je naam?

Samson.

Hoe bijzonder zou het zijn als je iets zou zeggen?

Het zou een wonder zijn...

als blijkt dat de infectie...

als een mist over je brein hangt, maar dat er nog wel iets van over is.

Heb je nog herinneringen als je zo rustig bent?

Een idee van wie je ooit was?

Of bied ik je gewoon een moment van rust?

Daar is ook niks mis mee.

Er is niks mis met een moment van rust.

Niks mis mee.

Er is niks mis met rust.

Het zit er nog op.

Samson.

Jij held.

Jonno.

Als hij ons ziet, gaat hij gillen.

Jonno, niet doen.

Help. - Rennen.

En Jonno dan?

Help.

Vergeet mij niet. - Rennen.

Wacht.

Laat me niet achter.

Niet weggaan.

Kom mee, Tom.

Meekomen.

Wat moeten we zeggen? - Wat er gebeurd is.

We zijn Jonno kwijt. - Eigen schuld.

George.

Ik heb slecht nieuws.

Ik zei... - We hebben bezoek.

Wat?

We hebben bezoek.

Ik zal jullie voorstellen. - Tinky Winky had z'n tas altijd bij zich.

Behalve die ene keer. Dat zag je natuurlijk aankomen.

Tinky Winky kwam terug. - Typisch.

En Laa-Laa en Po bleken niet één appel te zijn kwijtgeraakt...

maar de hele tas.

Ken je de Teletummies niet?

Ze zijn geweldig.

Ze hadden televisies op hun buik.

Ze keken naar zichzelf op tv met een andere tv op hun buik.

Daar zagen ze zichzelf ook op.

Dat ging zo door, ad infinitum.

Jimmima, doe dat Dipsy-dansje.

Perfect.

Howzat?

Wat doen jullie hier?

We genieten van de gastvrijheid van deze mensen.

We zijn een groep zwervers die hongerig en moe zijn.

We werden verwelkomd met open armen.

Kregen te eten... - Verwelkomd?

Je onderbrak me. - Ze waren er ineens.

Het hek stond open. - Niet.

We werden verwelkomd en zowel onze buik als ons hart werd gevuld.

Zijn we niet welkom? - Dat weet je.

Nu wel. Nee, Dipsy-dansje.

O, nee.

Dit is geen...

goed begin.

We zullen ons even voorstellen. Vingers.

Roberto Calamari.

Lastig publiek.

Dat is een grapje.

Ik heet ook Jimmy. We heten allemaal Jimmy.

Gaan jullie weg?

Ja.

Maar pas nadat we jullie vermoord hebben.

Wegwezen.

Old Nick zal niet blij zijn als zij en de baby ontkomen.

We blijven hier vanavond om liefdadigheid te tonen.

Morgen trekken we verder. Ga op verkenning uit.

Mis ik de liefdadigheid?

Rot op.

Tinky Winky en die verdomde appels.

Zag je het aankomen?

Natuurlijk. Na een miljoen keer hetzelfde verhaal.

Ik geloof verdomme m'n ogen niet.

Old Nick zag dat de mensheid had gefaald...

en in conflict leefde.

Daarom stuurde Old Nick zijn demonen af op de mensenwereld.

De mensheid ging ten onder aan de demonen en van hun wereld bleef weinig over.

En God deed niets.

Want hij was onzichtbaar.

En kon nog geen deuk in een pakje boter slaan.

En zo...

werd de mensenwereld Old Nicks domein.

En zijn domein was de hel.

Howzat?

Toen sprak Old Nick tegen zijn lievelingszoon...

die Jimmy Crystal heette.

En hij zei tegen Jimmy:

'Jij bent nu Sir Lord Jimmy Crystal.

Jij zult mijn sterke rechterhand zijn.

Je zult zeven vingers hebben en elke vinger zal een klauw zijn.

Jij zult de mensen liefdadigheid tonen.

En daarom zul jij mijn enige troonopvolger zijn.

En jouw zeven vingers zullen je kroon vasthouden.'

Howzat?

Ik ben Sir Lord Jimmy Crystal.

De lievelingszoon van Old Nick.

Dit zijn mijn vingers.

We reizen het land door op zoek naar zielen voor mijn vader.

En we bieden jullie...

liefdadigheid.

Jimmy's.