Everything Went Fine (Tout s’est bien passé)

15 september

Wat?

Wanneer?

Waar zijn jullie? Ik kom eraan.

Pascale.

En? -Kom mee.

Waar is hij? -Op de SEH.

Deze kant op, dames.

Geen zorgen, meneer. We gaan een MRI maken.

Papa? -Alstublieft?

Sorry. -U moet hier even wachten.

Komt u maar. We zijn met hem bezig.

Daar gaan we.

U moet heel stil liggen.

We beginnen.

Dames?

U mag bij uw vader.

Hij ligt uit te rusten.

Ik laat u even alleen.

Heb je het koud?

Wat is er gebeurd?

Pap, je hebt een herseninfarct gehad, denk ik.

Je ligt in het ziekenhuis. Er wordt goed voor je gezorgd.

Ga weg.

Hij gaat snel naar de afdeling Neurologie.

Mogen we daar zo bij hem? -Uiteraard.

Dank u wel.

Zal ik mijn afspraak afzeggen?

Nee, ga maar. Ik blijf wel. -Zeker weten?

We hoeven hier niet allebei te zijn. Ik hou je op de hoogte.

Ga maar werken.

Nee, iets hartigs. -Ook geen chocola?

Wil je mijn sandwich? Zalm met roomkaas. Oké?

Ja.

Hier.

Naar radiologie.

Het kan even duren. Gaat u maar naar huis. We bellen u of uw zus.

Tot later. -Dank u wel.

Is het je vader? -Ja.

Ik heb ook een beroerte gehad.

Ik ben nog zwak. Maar het gaat al beter.

Volgens de artsen kan ik helemaal herstellen. -Gelukkig.

Maak je je zorgen? -Ja.

En nee. M'n vader is sterk, hij komt altijd overal weer bovenop.

Dag.

Kun je me vertellen waar we precies zijn?

Ja, we zijn...

hier. -Ik moet naar Père Lachaise.

Dat is hier.

Dank je wel. -Geen dank.

Vertel. Linksaf of rechtsaf?

Ik weet het niet. -Sufferd.

Kun je niet kaartlezen?

Dat krijg je als je ogen groter zijn dan je buik.

Ik heb slecht geslapen. Ik wist niet waar ik was.

Ik geloof dat ik geschreeuwd heb.

Nee, u hebt gemompeld, niet geschreeuwd.

Niemand vroeg u wat, meneer.

Hij is vast doof. -Zak.

En wanneer komt Claude?

Vanmiddag, als ze zich goed voelt.

Altijd als ik haar vroeg of we uit lunchen zouden gaan of wandelen...

zei ze:

Als ik me goed voel.

Wil je dat Raphaël en Noémie op bezoek komen?

Nee, je kinderen mogen me zo niet zien.

Moeten we iemand waarschuwen?

Gérard? -Wie?

Etterbak?

Niet nodig.

Hebben jullie pen en papier? -Ja.

Het nummer van Daniel is 01...

01... -Ja, en verder?

Vergeten.

Papa, wakker worden.

Mama is er.

Gaat het, mam?

Zo slecht ziet jullie vader er niet uit.

Goed...

Ik wil naar huis.

Voor m'n pillen. -Zal ik water halen?

Wacht, mevrouw. Hier zijn ze.

Alstublieft.

Slik ze door met water, mam. -Zo neemt ze ze altijd in.

Ik heb het warm.

We gaan weer, mam.

Dag, Pascale. -Dag, Sylvia.

Ik bel je.

Je moeder is echt ziek.

Dus ik kan niet komen. -Zal ik eerder terugkomen?

Niet nodig. Ik red me wel.

Bel als er iets is. -Doe ik.

Dikke kus, schat. -Jij ook.

Ik ben nog niet dood. -Je weet wat de dokter zei:

Het is beter om het nu te doen. -Aangezien uw echtgenote ook ziek is...

Wat? -Ik zei: Uw echtgenote is ook ziek.

Wat zei hij?

Uw echtgenote is ook ziek.

Raar, ik hoor niet wat ie zegt. -Meneer Bernheim, uw vrouw...

is ziek. -Dat weet ik, ja.

Dit tekent u voor uw dochters. -Omdat zij ziek is?

Ja, Claude is ziek.

Sylvia, is mama in haar kamer? -Nee, in haar atelier.

Deze kant op, graag.

Na u. -Dag, mam.

Meneer Rocher is er.

Hallo, mam.

Ik had uw werk nog nooit gezien. Het is... heel mooi.

Nog steeds aan het werk?

De notaris is hier om je een machtiging te laten tekenen.

Ga uw gang.

Mam, wil je even opstaan?

Kom maar.

Ja, ga maar zitten.

Alstublieft. Hier graag uw handtekening.

En hier nog eentje.

Uitstekend. Dank u. -Dank u.

Dat was het. -Ik loop met u mee.

Niet nodig. Ik wacht bij de lift.

Zo terug, mam. -Tot ziens.

'Ondergetekende, André Bernheim...

wenst in het familiegraf in Elbeuf bijgezet te worden.'

Wil je niet liever met mama op Montparnasse liggen?

Niet bij die vreselijke ouders van haar.

'Geen bijzondere plechtigheid, alleen het kaddisj-gebed.

André Bernheim.'

Wat?

Parijs. -Kaddisj in Parijs?

Heb je niets over je nalatenschap vastgelegd?

Dat ligt bij de notaris.

Alles voor jullie.

Mijn meiden.

Hij heeft inmiddels 'n trombosebeen rechts. Bovendien heeft hij een longembolie.

Naast het herseninfarct zagen we op de MRI ook aneurysma's in de halsslagader.

We gaan de medicatie verhogen.

Het risico op herhaling is groot.

Dat is het.

Verder kan ik voorlopig helaas niets zeggen.

Heeft u vragen?

Kijk, Pascale.

Is dat Gérard niet? -Waar?

Die vent daar? Nee, dat kan 'm niet zijn.

Hij weet van niks.

Waar zal ik je afzetten? -Thuis graag.

Is Serge thuis? -Nee, hij is nog in de VS.

Jij ook? -Wat?

Brahms. Heb ik gisteren ook opgezet. -Geen hekel meer aan pianomuziek?

Zijn lievelingsstuk. -Dat hij altijd verminkte.

Hallo. Gaat het goed? -Ja, prima.

Maar je vader is naar Medium Care gebracht.

Wat? -Ja, hij probeerde de hele nacht te praten.

Gaat het, papa?

Ik ben het, Emmanuèle. Gaat het?

Gaat het? Moet ik iemand roepen?

Wat doe je? Hou op.

Het gaat niet goed. Kan er alsjeblieft iemand komen?

Ik ga een verpleegster halen.

Kan er snel iemand komen? Het gaat niet goed met m'n vader.

Hij stikt.

Wat zit erin?

Een oplossing met vetten, suikers...

aminozuren en sporenelementen.

Mooi.

Dit is nu zijn voeding.

Ik laat u weer. Tot straks.

Hallo.

Gaat het, pap?

Ja, ik zie er niet uit. Ik heb geen oog dichtgedaan.

Ja, meneer Bernheim is hier.

Nee, hij is niet alleen. Z'n dochter is er.

Het was voor je vader. Maar hij heeft opgehangen.

Er wordt de hele ochtend al gebeld.

Ik weet zeker dat Gérard de beller was en dat hij op de binnenplaats liep.

Denk je echt?

Pas als hij zeker weet dat papa alleen is, komt hij langs.

Als wij er zijn, durft hij niet.

Weet je nog, die knieoperatie van papa? Dat was nadat Gérard hem getrapt had.

Nee.

Ik heb pa gesmeekt om aangifte te doen, maar dat wou hij niet.

Wat een etterbak, die vent.

Ik ben het. -Ik doe open.

Emmanuèle? -Lieve schat.

Liefje.

Kom.

Ze hebben het museum ingrijpend veranderd.

Er is een ultramoderne vleugel aangebouwd die...

Wat is er aan de hand? -Ssst, papa.

Rustig maar.

Tijd voor de wasbeurt. -Wij zijn weg.

Ga maar zitten, meneer Robert.

Ik verwachtte niet dat hij zo verlamd zou zijn, zo zwakjes.

Gaat het? -Emmanuèle?

De arts wil ons spreken. -Zal ik meegaan?

Nee, dat is niet nodig.

Dit is ons verhaal.

Volgens de dokter gaat het beter met je.

Je prikt. Heb je niet om een scheerbeurt gevraagd?

Dit... -Wat?

Dit gaat niet beter.

Jawel, dat gaat straks ook beter.