Murder in The Land of The Cathars

MOORD IN HET LAND DER KATHAREN

Victor.

Victor?

Heb je Victor gezien?

Nee.

Hij kan het toch even zeggen als hij wegblijft.

Maak je niet altijd zo'n zorgen over hem.

Heb jij hier ook niet geslapen?

Nee, ik heb op de site geslapen.

Wat? Wat is er?

Niets.

Is iedereen er?

Mobieltjes uit?

Klaar om naar binnen te gaan?

Daar gaan we. Vergeet niet te drinken.

Het is heet. Is Fonchon er?

Oké.

Volg mij.

We zijn er bijna.

O, dit ding.

We zijn er bijna. Is iedereen er nog?

Kom maar. Dan gaan we nu...

naar de laatste kamer, de kerker.

Fonchon. - Ik kom eraan.

Kom dichterbij, Fonchon.

Je bent altijd te laat, hè?

De Katharen geloofden in de puurheid...

van de geest en zagen het lichaam als een gevangenis.

Ze wilden hun geloof beleven zoals de eerste christenen.

Ze onderwierpen zich aan een strenge tucht van vasten...

en veroordeelden de ontaarde katholieke kerk.

De hele lokale bevolking werd verdacht van katharisme.

Zozeer zelfs dat de inquisiteur, Bernard de Caux...

5471 mensen "ondervroeg"...

in één enkel bisdom.

Dat is veel. Dat is enorm.

En hier...

Kom op. We gaan terug.

We leven langs elkaar heen. Praten niet meer met elkaar.

Ik zit ook in een rare fase.

Maar ik moet wel zeggen dat...

Shit.

Een lijk in het Kasteel van Puivert. Sorry, ik moet gaan.

Geen probleem. Ik spreek je later.

Ja.

Ik zweer het. Haar keel was doorgesneden. Ja, daar.

Schiet op. Ik bel je terug.

Jeannot. Schiet op. Fonchon. Waar was je?

Snel, Fonchon.

Doe de deur dicht, Jeremy.

Goedemorgen, mevrouw.

Hallo, Julien.

Dat is Inès.

Wie?

Inès Cartier. Een meisje uit het dorp.

Politie.

Handen omhoog.

Hoofd omhoog.

Víctor.

Doorlopen, Víctor.

Ga met de agent mee naar het bureau.

Ik kan niet mee want ik ben je zus.

Werk en familie gaan niet samen.

Maar ik laat je niet in de steek.

Ik kom later, dat beloof ik.

Het komt goed.

Geef me je handen.

Moet dat?

Bemoeit u zich er niet mee, inspecteur.

Je hebt iets in je hand.

Laat zien.

Van wie is dat?

Van wie is dat?

Kom, stap in.

Ik regel het wel met de aanklager.

Hij is onschuldig.

Hallo.

Thomas Costella, hoofdinspecteur, Montpellier.

Julien? - Wat hebben we?

Inès Cartier, 34, fotografe,

woonde enige tijd in de VS, is onlangs teruggekeerd...

en woont samen met curator Chloe Legrand.

Pardon, ik ben dit niet gewend. Het is m'n eerste lijk.

Je went er nooit aan.

Wat is dat?

Ik heb nog nooit zoiets gezien.

Het is een kettervork.

Hoe weet je dat?

Ik hou van geschiedenis.

Ik ga naar alle tentoonstellingen.

Deze was een beetje amateuristisch en rommelig.

Beulen plaatsten hem destijds tussen de keel en de kin.

Als je je hoofd liet zakken sneed je je keel door.

De inquisiteurs waren erg vindingrijk.

Vreemd om het slachtoffer in een kooi te stoppen.

Alsof het in scène is gezet.

Een rituele misdaad.

En de verdachte?

Victor Franchet, 22...

heeft geen strafblad.

Hij werd hier gevonden en was in shock.

Hij heeft downsyndroom en woont bij Pauline Franchet.

Pauline Franchet? - Ja.

Hij is de broer van Inspecteur Franchet.

Zij leidt de recherche in Narbonne. Handel dit zo goed mogelijk af.

Ik word over een kwartier verwacht. Ik ben al laat.

Heren. - Mevrouw de aanklager.

Waar woont Chloe Legrand?

In het dorp, niet ver hier vandaan. - Kom mee.

Victor is vreemd, maar goed geïntegreerd, en hij werkt.

Sinds de dood van hun moeder woont hij bij Pauline.

Heeft hij een strafblad? - Nee.

Gewelddadig verleden?

Hij is zachtaardig. Ik denk niet...

We zijn hier niet om te denken. Vertrouw op het bewijs.

Victor was op de plaats delict. - Ja.

Hij kon z'n aanwezigheid niet verklaren.

Nee.

En hij had een bebloede ketting?

Ja, meneer.

Dan zijn we het eens.

Je handen...

Andere kant.

Kun je je shirt uitdoen?

Ik doe dit in je mond voor een DNA-monster.

DNA is een molecuul dat... - Ik weet wat DNA is. Ik ben niet dom.

Doe je mond open.

Nee, ik moet naar hem toe.

Nee, hoofdinspecteur.

Dat mag alleen zijn advocaat.

Dat hoeft niet, hij is onschuldig. - Dat zegt u.

Ik doe wat Costella me opdraagt.

Costella? - Ja.

Hij leidt het onderzoek.

We kunnen hem zo niet achterlaten. Hij moet naar een arts.

Inspecteur Thomas Costella, recherche Montpellier.

Chloe Legrand?

Mogen we u wat vragen stellen?

Kom binnen.

Dank u.

Ze is een vriendin van me. Ik ken haar van de basisschool.

Ze is m'n beste vriendin.

Het spijt me.

Ik luister.

Ik gaf haar de sleutels van het kasteel zodat ze foto's kon maken.

Ging ze alleen?

Ze kent de plek goed en 's avonds...

zonder toeristen, is het rustiger.

Ik gaf een presentatie over de inquisitie.

Waar? - Saint-Martin.

Dat is 30 kilometer verderop.

Hoe laat kwam u thuis?

Hoe laat? Ik kwam om middernacht terug...

één uur, ik weet het niet.

Was u niet bezorgd toen u zag dat ze er vanochtend niet was?

Nee, ze slaapt meestal uit.

Ik breng m'n zoon vroeg naar school. Ik heb niet in haar kamer gekeken.

Geen paniek.

Woonde ze hier al lang?

Ja. Als je dat lang kunt noemen.

Iets meer dan een halfjaar.

Ze kwam terug naar Frankrijk en had geen werk.

Ze kon nergens heen.

Dus ik zei dat ze hier kon blijven.

Hallo, Victor.

Ik ben arts. Ik moet je onderzoeken.

Ik ben niet ziek.

Ja. Dat zullen we nog wel zien.

Want ik moet dit formulier invullen...

dus ik moet je wel onderzoeken.

Een beetje van dit...

Wilt je gaan staan?

En je T-shirt omhoog doen...

Hoe is dat gekomen?

Het kantoor van Antoine.

Antoine is m'n man...

Of dat was hij.

Toen Inès hier kwam wonen, bracht zij leven in de brouwerij.

Dus deze spullen zijn van Inès?

Ja. - Mogen we ze meenemen?

Ik laat jullie alleen.

Heel goed.

Kunt u me iets over haar familie vertellen?

Haar familie? - Ja.

Ze had al jaren niets van ze gehoord.

Als ze problemen had...

kwamen ze niet.

Ze zei dat Théo en ik haar familie waren.

Had ze vijanden?

Geen vijanden.

Maar...

mooi zijn wekt jaloezie op. Je weet hoe het is.

Zo gaat dat.

Had ze een vriend?

Een verloofde?

Ze is geheimzinnig, maar ook heel extravert.

Dus geen serieuze relaties?

Ik weet het echt niet.

En deze ketting?

Die is van Inès.