Weapons

Dit is een waargebeurd verhaal.

Het speelde zich twee jaar geleden hier in mijn woonplaats af.

Veel mensen komen op veel vreemde manieren om het leven.

Maar je vindt er niks over in het nieuws.

Omdat de politie en de belangrijke mensen hier...

zich zo schaamden dat ze het niet konden oplossen...

dat ze het in de doofpot stopten.

Maar wie je hier er ook naar vraagt...

iedereen vertelt je hetzelfde als wat ik je nu ga vertellen.

Dit verhaal begint in mijn school.

Maybrook Elementary heeft kleuterschool tot groep 7.

Die ene woensdag was een normale dag voor de hele school.

Er was een lerares die nog nieuw was.

Zij heette Justine Gandy.

En net als elke andere ochtend liep zij naar haar klaslokaal.

Maar vandaag was anders dan anders.

Geen van haar kinderen was aanwezig.

In alle andere lokalen zaten wel alle kinderen.

Zelfs die van de andere groep vijf van Mrs Belt.

Maar Mrs Gandy's lokaal was helemaal leeg.

Nou ja, niet helemaal.

Er zat één jongen. Hij heette Alex Lilly.

Van de achttien kinderen was hij de enige die die dag naar school was gekomen.

En weet je waarom?

Hij zat daar als enige...

omdat die nacht daarvoor, om 2 uur 17 's ochtends...

alle andere kinderen wakker waren geworden...

uit bed waren gestapt...

naar beneden waren gelopen...

de voordeur hadden geopend...

en door de voortuin het donker in waren gelopen.

En ze zijn nooit meer teruggekomen.

Alle ouders en schoolmedewerkers waren enorm aangeslagen.

De politie wist dat ze om 2 uur 17 waren weggegaan...

omdat bij veel huizen het alarm was afgegaan toen ze naar buiten liepen.

Sommige kinderen waren zelfs gefilmd door de huizen die camera's hadden.

Maar je zag alleen maar dat ze het donker in liepen.

Je zag niet waar ze daarna heen gingen.

De politie sprak veel met Alex.

Ze vroegen hem waarom ze dat hadden gedaan...

maar hij zei dat hij het niet wist.

Ze vroegen hem of er een plan was, maar hij zei dat hij daar niks van wist.

Of er een tv-programma was waarin iemand was weggelopen.

Maar hij zei dat hij dat nooit had gezien.

Ze spraken ook veel met Mrs Gandy.

Maar zij kon hen ook niet helpen.

De school bleef voor een groot onderzoek bijna een maand dicht.

Maar na een tijdje ging hij weer open...

zodat de niet verdwenen kinderen weer konden leren.

Een avond daarvoor was er op school een grote bijeenkomst.

Er waren veel psychologen en zo bij.

Ik denk om mensen te helpen samen hun verdriet te verwerken.

Hier begint het verhaal pas echt.

We moeten geen oordeel vellen over ons verdriet.

Sommige emoties willen we misschien niet voelen. Andere emoties dan verdriet.

We moeten onszelf toestaan emoties als woede te voelen.

Woede is een heel gezond deel van de verdrietscyclus.

Helemaal bij gevallen van verlating. Vaak zijn we...

Wat betekent dat? 'Helemaal bij gevallen van verlating.'

Moeten we boos zijn op Matthew? - Het zou niet gek zijn...

U noemt het 'verlating', maar ik doe dat niet. Ik zie het niet zo.

Ik zie iets wat helemaal nergens op slaat.

Zeventien kinderen uit één klas.

Wat is daar gebeurd? Waarom alleen haar klas?

Ik zie veel emoties en dat is goed.

Dus u snapt vast wel dat ik nu wel klaar ben met u.

Ik wil Justine Gandy horen.

Ze is hier. Ik wil precies weten wat zij daar deed.

Als eerste...

Ik wil zeggen hoe vreselijk ik het vind...

wat er gebeurd is.

Ik weet dat ik niks kan zeggen om het beter te maken.

Ik wil net zo graag een antwoord als jullie.

Leugenaar. Leugenaar.

Ik hou van die kinderen.

Jij weet precies wat er is gebeurd. - Het is niet...

Sluit haar op tot ze vertelt wat er is gebeurd.

Dat is echt heel ongepast.

Ik meen het. Mrs Gandy is ook een getroffen inwoner van ons stadje.

Ook zij is wanhopig. - Je bent nalatig of medeplichtig.

Waar zijn onze kinderen?

Geef ons even de ruimte.

Alstublieft. Het was een lange avond.

Morgen kunnen we weer helder nadenken.

Heb je iemand bij wie je kunt slapen?

Ga dan naar huis en blijf binnen. Dit zou weleens uit de...

Ik wil met de bus naar m'n broer. Hebt u wat kleingeld voor me?

Met wie spreek ik? - Kijk maar uit. Want vanavond ga ik...

Ik wil met de bus naar m'n broer. Hebt u wat kleingeld voor me?

De ZipString volgt altijd de gebruiker.

Hij haalt 55 kilometer per uur.

Godskolere. Wat?

Wie is daar?

HEKS

Je blijft verzekerd tegen ziektekosten. En mocht het nodig zijn:

Veel psychologen worden vergoed. Sommige zijn...

Ik moet gewoon werken.

Ik moet m'n dagen vullen met...

Ik moet werken.

Die commotie van gisteravond laat zien dat veel ouders emotioneel zijn.

Het is beter dat jij je hier nu niet vertoont...

tot iedereen wat gekalmeerd is.

Hoe is het met Alex? - Goed. Hij zit in de klas van Mrs Belt.

Het is voor hem het beste als er niet te veel verandert.

Een zo normaal mogelijk leven.

Ik wil hem spreken. - Dat is uitgesloten, dat weet je.

Ik zou me dan een stuk beter voelen.

Dat dus. Dat is het probleem. Jij zou je beter voelen.

De pers zat boven op hem. Z'n huis is overhoopgehaald.

Hij is getraumatiseerd. Laten we Alex' belang vooropstellen.

Als jij suggereert dat ik niks geef om Alex of de...

Daar gaat het niet om.

Je hebt eerder professionele grenzen overschreden met leerlingen.

Ik overschrijd helemaal niks. - Je mag leerlingen niet knuffelen.

Dat jongetje huilde. Sluit me maar op.

Leerlingen naar huis rijden is niet professioneel.

Ze had de bus gemist. - Het is niet gepast.

Ik weet dat jij geeft om die kinderen. Ik weet dat jij geen bedreiging vormt.

Maar jij bent geen ouder, maar lerares. Er is een verschil.

Daarom mag je niet praten met Alex Lilly.

Wij zijn als enigen nog over.

Nee. - Kijk.

Ja, dat zit er goed op.

Ik krijg ook telefoontjes waarin ik word bedreigd.

Zit die persoon hier ook achter?

Weet ik niet. Misschien, of misschien niet.

Ik maak hier een melding van. Ik denk dat het kinderen waren.

Dit soort dingen deed ik ook toen ik op school zat.

Toiletpapier gooien, belletje trekken.

Niet 'heks' op een auto kalken. Maar een vriend smeerde ooit z'n...

Knuffelen we? - Ja, natuurlijk.

Wat is er met je hand? - Ongelukje op m'n werk. Valt wel mee.

Iets drinken? - Prima.

Tony?

Hij komt zo. - Prima. Ik heb geen haast.

Ik had niet verwacht dat je zou komen.

Ik was blij dat je appte. Ik heb veel aan je gedacht.

Ik wilde je bellen, maar ik wist niet of dat het erger zou maken.

Ik ben niet zo'n teer bloempje dat verwelkt als ik zie dat jij belt.

Dat weet ik.

Tony, m'n vriend wil iets drinken.

Ga je gang. - Zeg het maar.

Doe maar een cola.

Een cola?

Oké, mij best.

Hoe gaat het met je? - Iedereen vindt me een heks.

Dat lijkt me sterk. - Kijk maar naar m'n auto.

Je bent toch niet met de auto, hè? - Hoezo?

Omdat...

Doe niet zo lullig, Paul. - Doe ik niet. Ik maak me zorgen om je...

Daar zit ik helemaal niet op te wachten.

Ik ben niet dronken. - Oké, duidelijk. Sorry.

Heeft iemand je auto beschadigd? - Er staat 'heks' op gekalkt. Dus, ja.

Iedereen vindt dat ik een heks ben.

Eén cola.

Mag ik je even... - Streng toespreken?

Nee, wat advies meegeven van iemand die jou heel goed kent.

Is dat oké?

Probeer niet alles op jezelf te betrekken.

Niet iedereen is nu met jou bezig.

Niet iedereen heeft het op jou gemunt. - Dat zie je verkeerd.

Je hebt de neiging om je alles aan te trekken...

en een beetje paranoïde te worden.

En wat daarbij zeker niet helpt, is dit.

Wat is 'dit'?

Zielig in je eentje gaan drinken.

Ik ben niet in m'n eentje.

Jij bent hier.

Je snapt me wel. En ik kan niet blijven.

Weet Donna dat je hier bent?

Nee. - Echt niet?

We hebben even een relatiepauze.

Het is niet belangrijk.

Jij bent gestoord. Je zit helemaal te glimmen.

Doe één echt drankje met me. - Nee, Justine.

Alsjeblieft.

Nee.

Hou alsjeblieft op.

Jij bent ook niks veranderd.

Wat ga je vandaag doen?

Werken. De hele dag. Tot laat.

Ik geloof je wel, hoor.

Ik ga je niet spammen met appjes. Ik heb m'n lesje geleerd.

Ik zeg alleen maar dat ik moet werken.

Hoe is het op je werk? - Prima. Gewoon.

Ik hoop niet dat iedereen daar zo ongeïnteresseerd is.

Wat bedoel je? - Er worden zeventien kinderen vermist.

Ik mag hopen dat degenen die ze moeten zoeken hun werk niet 'gewoon' vinden.

Ik ben geen rechercheur. Ik weet niet of je dat weet.

En ik heb een enorme kater. Ik wist niet dat ik zou worden uitgehoord.

Ik wil je niet uithoren. Ik vroeg me alleen af of ik het zelf moet oplossen.

We zijn ermee bezig. - Ben jij ermee bezig?

Wat een geruststelling. Jij bent ermee bezig.

Jij moet nu eventjes relaxed doen.

Niemand loopt de kantjes eraf.

Doe nou niet zo... - Wat ik altijd doe?

Laat het onderzoek over aan de onderzoekers.

Ik vond het fijn je te zien.

Ik jou ook.

Teringlijer.