The Boys Are Back

Ik weet niet of je ooit een kaart van iemands geest hebt gezien.

Soms tekenen artsen kaarten van andere delen van je,

en je eigen kaart kan bijzonder interessant worden,

maar als ze proberen een kaart van een kindergeest te tekenen,

die niet alleen verward is maar de hele tijd in het rond blijft gaan.

Het zijn zigzag lijnen, net als je de temperatuur op een kaart,

en deze zijn waarschijnlijk wegen op het eiland,

want Neverland is altijd min of meer een eiland.

Idioot! Wat denk je dat je aan het doen bent?

Het is oké, niets aan de hand.

Ga van het strand, stomme idioot!

Wat is je probleem?

Wat denk je dat je doet, jij clown?

Doe rustig. Relax.

Je bent gek! Haal dat kind eraf!

Okay dan! - Ja

Wil je nat worden? - Nee! Ik wil niet!

Oh jawel, je vindt het geweldig.

Stap uit de voorruit, jij klein insect.

Ik zou niet de eerste zijn om te zeggen dat het leven een reis is

die moet worden afgelegd hoe slecht de weg ook is.

Toen Artie's moeder nog leefde, zag deze plek er niet zo uit.

Het huis was gewoon zoveel meer uitnodigend.

Overal waar je keek, Katy was er,

De geur van vers geplukt rozemarijn in de keuken,

De tomaten uit de tuin, de vaas met bloemen in het venster.

We missen dat nu. Dat missen we echt.

Stop met wassen van je gezicht? Ben je gek?

"... voor Neverland is altijd min of meer een eiland,

"met verbazingwekkende spatten van kleur hier en daar,

"en koraalriffen en zwierig uitziende ambacht in het verschiet."

Wil je zelf proberen wat te lezen?

Waar, Mama? - Hier.

"Je zou over hen kunnen zeggen.

"dat zij elkaars geluiden..." Geluid...

Neus. - "...Neus, enzovoort."

Dat ziet er goed uit, mam. - Ik hoop dat ik genoeg heb gemaakt.

Katy, hij is hier. - Kijk, Artie, het is je lang verloren vader.

Papa!

Hallo, vreemdeling. - Hé, jij.

Papa - Hé, brutaal aap, hier is je cadeautje.

Welkom thuis, maat. - Digby.

Goede versie. - Vind je het stuk op Nadal?

Hoe was het oude land? - Zelfde oude Wimbledon.

Aardbeien met vlagen van het Engelse regen.

Hoi. - Goed je te zien.

Hé, Barbara. - Hoi.

Je had niet al die moeite alleen voor mij moeten doen.

Natuurlijk.

Is die voor mij, Tom? - Ik heb ze zelf gebraden.

Oké, kinderen, laten we een Olympische race houden. Hier in een lijn staan.

Op uw plaatsen, klaar. Af!

Kom terug voor zonnebrandmiddelen

...als je klaar bent. - Ga, Eddie!

En zo leefden we lang en gelukkig.

Kom op. - Goud, zilver...

Nu weet je dat dit niet waar is, of niet?

Is dit goed?

Je ziet er geweldig uit. - Maar?

Maar wat? - Er was een "maar" in je stem.

Hou je er niet van? - Ik. Het is gewoon...

gewoon wat?

Nou, het is een klein ding. Wat kan ik zeggen?

Wat betekent dat?

Ik hou van deze. - Oh kom op zeg.

Wil je zeggen dat ik me moet omkleden?

Nee - Zeg dan dat je deze jurk leuk vindt.

Oké. Ik zal je zeggen ik hou van de jurk, maar alleen op de strikte begrip...

dat je weet dat ik niet de waarheid vertel, oké?

Zeg me wat je van de jurk vindt.

Ik hou van die jurk. Die jurk is fantastisch.

Bedankt. Eindelijk.

Het was zeer goed. Heel...

stel je gewoon voor...

Ik vind dat het 't gepakt heeft... - Klinkt goed.

Maar, weet je, Ik denk dat het zou fantastisch zijn...

Neem mij niet kwalijk. Sorry, sorry. Hoi.

Hoi. Hoe gaat het ermee? Hoe gaat het ermee? We gaan even wat frisse lucht happen.

Bedankt. Aangenaam kennis te maken.

Wat was dat? - Oh, mijn God.

Je hebt mij net gered van de meest saaie man ooit.

Mijn God, je bent mooi.

In een beetje spookachtige manier.

Katy?

Deze zullen veiliger zijn bij jou.

Het spijt me zo.

Doe niet zo gek.

Het komt goed met haar. Ik weet zeker dat het goed met Dr komt. - Hoe weet je dat?

Nou, ik weet het Ze zal niet toestaan dat dit haar nederlaag is.

Wat, weet je dat ze onsterfelijk is? - Nee, ik bedoel maar...

Digby, ze is zieker dan shit.

De kanker is geworteld in haar darm...

en gegroeid door haar lichaam als een Russisch wijnstok.

Ze heeft twee tumoren in haar darm, drie in haar lever,

wat betekent dat het waarschijnlijk verspreid is naar haar longen.

Je hebt geen flauw idee waar je het over hebt.

Het spijt me zo.

Het is oké, lieverd. Voorzichtig.

He.

Je weet dat mama steeds meer en meer vermoeid wordt,

omdat ze zo ziek is geweest?

Wij denken dat ze binnenkort heel diep gaat slapen.

Een slaap zo diep dat we niet denken dat ze ooit weer wakker zal worden.

We denken dat ze gaat sterven.

Wanneer?

Binnenkort.

Zal mammie sterven rond etenstijd?

Ik weet het niet.

Zal ze sterven voor het slapengaan?

Ik weet het niet, lieverd. Niemand van ons weet het.

Oké.

Katy?

Katy?

Ik ben de lunch voor Artie aan het maken. De manier waarop hij het lekker vindt.

Het is het midden in de nacht.

Wat?

Artie is in bed, lieverd. Hij slaapt.

Oh, nee.

Het is goed.

Is mammie vannacht overleden?

Artie...

Zie? Zie? Ik zei je. Ik zei je.

Wat heb je me vertellen?

Ik zei dat je mammie vannacht zou sterven.

Oh, mijn baby. Mijn baby.

Mijn baby. Mijn baby.

Als u een bericht wilt achterlaten voor Felicity of Harry,

kunt u spreken na de toon.

Flick, het is Joe. Ik denk dat het daar rond de lunch is.

Luister, kan je me bellen zodra je de...

Papa?

Harry? - Hallo.

Ik dacht dat je op school zou zijn.

Is alles oké? Wat is het dat je mama wilde vertellen?

Katy is vanochtend vroeg overleden.

Spijt me zo.

Kun je het doorgeven aan je moeder van mij?

Natuurlijk.

Harry, kan ik u terugbellen?

Gaat het wel goed? - Ja, natuurlijk.

Ik hou van je.

Ik ook van jou. Ik mis je, papa.

Papa? - Ja, lieverd?

Ik zal sterven.

Echt waar?

Waarom? - Dan ben ik weer met mama.

Maak je geen zorgen, papa. Ik blijf voorlopig hier beneden met jou.

Bedankt.

Veel sterkte. - Ik zie je later, oké?

Kom op, Artie, Laten we jou in je pyjama krijgen.

Artie... - Bea, laat hem.

Laat hem maar rennen als hij wil.

Heb je dat echt nodig?

Nou, je moet tenminste iets proberen te eten.

Ik kan dit niet.

Oh, God.

Wat ben je aan het tekenen?

Het is een man die mammie meeneemt op de brancard, en hier is een boom.

Pappa! Raad eens? Ik mag van Opa op de trekker.

Hé.

Wil jij je spullen gaan pakken?

Waarom? - Ik zat te denken om een tijdje weg te gaan,

...jij en ik. - Waar?

Weet ik nog niet, een road trip.

Wat zullen we doen? - Wat wil je doen?

Ga naar Splash Planet. - We zullen wel zien. Pak je spullen.

Is dat wel een goed idee? - Ik denk het wel.

Bedankt dat je voor hem hebt gezorgd.

Waar ga je heen? - Ik weet het nog niet.

Weglopen is nooit het antwoord, Joe.

Kijk, hij ziet mij als iemand die thuiskomt na weken afwezigheid,

en cadeaus brengt.

We moeten een beetje tijd samen doorbrengen.

En daarna? - Daarna wat?

Nou, als je moet werken, verwacht je dat ik hem dan verzorg?

Niet als je niet wilt, natuurlijk. - Nee, dat is niet wat ik zeg.

Bea, ik verliet mijn andere jongen toen hij zes was om bij Katy te zijn.

Ik moet weten hoe ik met hem kan praten.

Ik moet weten hoe ik hem kan troosten wanneer hij dat nodig heeft.

Kijk, dit is niet over een week de weg op, Joe.

Ik bedoel, dit gaat niet over snoep en lekkers en wie weet wat nog meer.

Dit is over de structuur, routine en veiligheid.

Ik ben zijn vader. Het is mijn beslissing.

Ik denk dat je een grote fout maakt. - Zou niet de eerste keer zijn.

Geef Nana een kus.

Doei, Nana. - Doei, lieverd.

Dag.

Kunnen we een auto als die nemen?

Een cabriolet? - Een zonder dak.

Waarom?

Dan ziet mama me in de auto en kan ze me berichtjes sturen.

Kunnen we dat?

Hé. Wat ben je aan het doen? Stop.

Artie. Stop.

Artie. Hou op!

Wat is het? Wat is er aan de hand? Heb je honger? Wil je wat drinken?

Zeg het me, lieverd. Wat is er?

We gaan naar de winkel, oké?

We gaan naar de winkel en dan haal ik sap en wat chips voor je.

Ja? Klinkt dat goed?