An Unforgettable Year - Summer (Um Ano Inesquecível - Verão)

An Unforgettable Year - SUMMER

de zomer komt eraan

de warmte in je hart

die kleurrijke magie

maakt deel uit van het leven

GEBASEERD OP HET WERK VAN THALITA REBOUÇAS

het duurt nu niet lang meer

alle meisjes met hun blote billen

topless op het zand

ze worden zeemeerminnen

vanavond wil ik dat je

alleen brandt voor mij

58, 59, 60... - Oma. Tavinho.

Alles staat klaar. Laten we gaan voor pap terugkomt.

Moet ik echt mee? - Natuurlijk, Tavinho.

Kom op, oma. Wat is dat?

Queilinha's eerbetoon aan Portela.

Queilinha Quero-Quero is dit jaar hoofddanseres.

Op Aswoensdag geeft ze Rio's grootste straatfeest.

Ik miss Rio de Janeiro zo erg.

Ik zou zo graag nog één keer van het carnaval genieten.

Serieus, oma? Ik snap die repetitieve muziek niet.

En die bezwete mensen tegen je aan, de lichaamsgeur, de bieradem...

Ik haat het.

Omdat je het niet hebt beleefd.

Dat hoeft niet. Ik heb andere prioriteiten.

We moeten gaan. Mijn lerares is er vast al.

Kom, oma. Het is voor een goed doel.

Als Inha's show een succes wordt, zit zij volgend jaar in Parijs.

Dan verander ik haar kamer in een fitnessruimte.

Oen. - 'Oen.'

Wij gaan naar Parijs.

We gaan naar Parijs.

Vergeet de stoel niet. - Oké.

Kom op, oma. De show wordt geweldig.

Zet oma's stoel hier neer.

Ga hier zitten, oma. - Bedankt.

Hier, oma.

Je ziet er prachtig uit.

Bedankt, lieverd. Succes. - Graag gedaan.

Márcia, lieve schat.

Bedankt voor je komst. - Ik was nieuwsgierig.

Nu laat ik je alle kleren zien...

Waarom duurt het zo lang? - Tavinho, zeg dat ze geduld moet hebben.

In godsnaam. - Inha, dit is moeilijk.

Dat is niet voor nu, maar voor later.

Sorry. - Ik help je wel.

Márcia, verdien ik een aanbeveling om in Parijs te studeren?

Zeker. Die zou ik zo schrijven.

Bedankt. - Maar ik ben je lerares.

Een brief van mij is niets waard.

Dat weet ik. Daarom doe ik deze show.

Ik heb iets nodig om op te vallen.

Daarbij vindt mijn vader mode studeren een grap.

Ik heb deze beurs in Parijs nodig...

omdat ik anders na mijn afstuderen voor hem moet werken.

Net als mijn broer. - Jeetje.

Wat zullen al die mensen zeggen?

Dat je een sterke man bent...

zeker van je mannelijkheid, onaangedaan door hun giftigheid.

Dat zeggen ze echt niet.

Bedankt. Ik ga beginnen, oké?

Goedemiddag. Leuk jullie te zien.

Ik ben Inha Torres, modeontwerpster...

en dit is Mirantinho's eerste modeshow.

Deze eerste look is een geheel gedeconstrueerd pak.

Hij draagt een spijkerrok...

Ik zie er belachelijk uit. - Die ik geupcycled heb....

met zakken van andere broeken.

Dan nu de tweede look van de show.

Helemaal door mij met de hand gehaakt.

Hij bestaat uit twee delen.

De prachtige lange broek en de top...

die samen een jumpsuit vormen.

Stop. - Nu...

Pap? - Dit evenement gaat niet door.

Ik ben hier voor je veiligheid.

Wij zijn de PFW, de Partij van Familiewaarden.

En je verstoort de openbare orde.

Pap, ben je gek? - God.

Het is onfatsoenlijk.

Tavinho, wat is dat? - Geen idee.

Een haakwerk.

Mam, hou op met filmen.

Jullie gaan allebei mee.

Kom.

Je verpest mijn evenement. - Je puinhoop.

Er is een modeshow gaande. Je kunt mijn evenement niet afbreken.

Evenement? Je veroorzaakt chaos op een openbaar plein.

Het is maar een modeshow. - Modeshow?

Dit ziet eruit als een sambakostuum.

Pap. Wees niet zo ouderwets, bevooroordeeld en seksistisch.

Lieverd, je moet begrijpen dat Mirantinho traditioneel is.

En de partij kiest haar kandidaat voor het gouverneurschap.

Maar met deze show kan ik toegelaten worden in Parijs.

Ik heb mijn kinderen nu hier nodig.

Ik wil dan ook...

dat jullie twee naar de partijdag komen...

die nu begint, twee weken voor carnaval.

Ik blijf hier en zorg voor oma.

Oké.

Jij blijft hier. Tavinho gaat mee.

Wat?

En begin nu niet van alles te verzinnen.

Kom mee, Tavinho.

Ik weet niet... - Kom.

Doe die kleren uit. Wat is dat?

Nee, het komt wel goed. Ik heb het onder controle.

Maak je geen zorgen. Ik weet dat de snelheid niet ideaal is.

Het is het papierwerk...

Wat? Hé, mam. Zet dat uit. Zie je niet dat ik aan het werk ben?

Oma, niet uitzetten. - Niemand respecteert me.

Zoals Carrie Goldenblat.

Met een Braziliaanse vader en Amerikaanse moeder...

is Carrie een van... - Mijn Portela.

De beroemdste ontwerpers.

Sinds ze een atelier in Los Angeles heeft, heeft ze hier niet meer gewerkt...

tot nu.

Haar liefdesrelatie met Portela begon twee jaar geleden...

toen Carrie de sambaschool bezocht en Rio's carnaval zag.

Te mooi om te laten liggen?

Je kunt geen nee zeggen tegen Portela.

Met een aanbeveling van haar zouden ze me zo accepteren.

Ga dan met haar praten.

Moet ik naar Portela gaan?

Doe niet zo raar, oma.

Inha.

Inha, ik heb een idee.

Als je wilt, ga ik mee. Mijn liefje...

Kijk, jongens, het is zo...

Het is mijn kans om je het carnaval te laten zien.

Stel je voor, Portela's adelaar die de straat doorkomt.

Portela, nooit zag ik iets mooiers...

Kijk. Ik heb kippenvel.

Zullen we, Inha? - Oma, je bent gek.

Gek op jou.

Kijk eens.

Kijk.

Echt?

Naar Rio? Je bent gek. - Toe nou.

Was het niet genoeg wat met je moeder is gebeurd?

We zullen oppassen. - Tijdens carnaval.

Ik denk aan je veiligheid. - Niet waar. Je bent pretentieus.

Bedankt, mam. Hartelijk bedankt.

Lieverd, ik ben uit Rio weggegaan voor jullie veiligheid.

Ik koos een stad waar ze dat stomme feest niet vieren.

Het gaat niet om carnaval, maar om mijn studie.

Toen je met die cursus begon... - Universiteit.

Wat dan ook. Ik hield je niet tegen.

Maar ik sta op het punt om gouverneurskandidaat te worden.

Pap, ik moet mijn studie afmaken. Doe me dit niet aan.

Tot het einde van het jaar.

Als er geen beurs komt, werk je met mij aan de campagne.

Oké?

Ik hou van je.

Papa's kleine meid.

Pas op oma, oké? Ik ben terug op Aswoensdag.

Oké?

Hé, wat is dit? Denk je dat jij rijdt?

Wat? - Ben je gek? Ik wil niet dood.

Oma.

Wat is er?

Je vader maakt me nerveus met zijn heersdrang.

Het maakt het erger. - Wat moet ik doen?

Geloof in je droom.

Of wil je eindigen zoals ik?

Oud en de hele dag op de bank...

dromend van een carnaval dat er nooit zal komen.

Wacht eens even.

Pap zei dat hij twee weken weg zou zijn, toch?

Ja.

Genoeg om te gaan zonder dat hij het ontdekt.

Hij ontdekt het niet. - En jij gaat mee.

Dat zou ik wel willen, maar dan ontdekt Otavio het.

Dan niet. Het is ook jouw droom.

Lieverd, luister.

Ik heb de kracht niet om te feesten met carnaval.

Ik heb al genoeg gefeest.

Nu ben jij aan de beurt.

O, oma.

Ik heb al je medicijnen voor twee weken klaargelegd, oké?

Oké.

Alsjeblieft, haal ze niet door elkaar.

Ga, Inha. Nu.

Oma, echt?

Small, medium of large?

Nee, oma. Ik ga al. - Ga.

Ik hou van je.

MEER FAMILIE, MINDER FEESTEN OTAVIO

Waar ben je, meid? Je was er toch bijna?

Dat dacht ik, maar het is nog 40 minuten.

Veel straatfeesten vandaag.

Straatfeesten? In januari?

Januari, februari, maart, april... Welkom in Rio, meid.

Wacht. Ze beschadigen de auto van mijn pa.

Kom op, dame. Rij door.

Alles goed? - Wat was dat?

Wat is er gebeurd? Ben je gek? - Hallo?

Wat is er gebeurd? Ben je gewond?

Mijn neus. - Blijf liggen.