Incendies

Ik ben blij je te zien.

Alsjeblieft.

DE TWEELING

Testament van mevrouw Nawal Marwan.

Opening in het bijzijn van haar twee kinderen...

Simon Marwan en Jeanne Marwan.

Conform de wil, wetgeving en rechten van mevrouw Nawal Marwan...

wordt notaris Jean Iebel aangesteld tot executeur-testamentair.

Ik moet zeggen dat je moeder dit zo gewild heeft.

Zelf was ik ertegen, maar zij drong aan.

Weet je... jullie moeder was voor mij meer dan een werkneemster.

Wijlen mijn vrouw en ik beschouwden jullie als familie.

Zodoende...

kon ik niet weigeren.

Mijn bezit wordt verdeeld tussen de tweeling Jeanne en Simon Marwan:

het geld in gelijke delen en de meubelen in gezamenlijk overleg.

Begrafenis:

voor notaris Jean Iebel:

begraaf me zonder kist, naakt en zonder gebed.

Gezicht naar de grond gericht, weg van de wereld.

Grafsteen en opschrift:

Mijn graf krijgt geen steen, mijn naam wordt nergens vermeld.

Geen grafschrift voor wie zijn belofte niet nakomt.

Voor Jeanne en Simon:

De kindertijd is een mes in de keel.

Het wordt er niet makkelijk uitgetrokken.

Jeanne, notaris Iebel zal je een envelop overhandigen.

Deze envelop is voor jullie vader.

Zoek hem op en overhandig hem de envelop.

Simon, de notaris zal je een envelop... - Ik heb genoeg gehoord.

Het is niet alles.

Lees verder.

Simon, de notaris zal je een envelop overhandigen.

Deze envelop is voor jullie broer.

Zoek hem op en overhandig hem de envelop.

Wanneer beide enveloppen zijn overhandigd,

krijgen jullie een brief.

De stilte zal worden doorbroken, een belofte nagekomen.

Op mijn graf zal een steen mogen komen met mijn naam erop,

door de zon gegraveerd.

Ik geef toe dat het wat apart is.

Moeten we iets ondertekenen? - Nee, niet vandaag.

Dank je wel, Jean... Ga je mee? - Wacht.

Je weet het toch van onze vader?

En dat we geen broer hebben?

Waarom liet je haar zoiets schrijven?

Ik begrijp dat je verbaasd bent. Het is verrassend.

Doe niet zo onnozel. We weten over wie het gaat. Het kan niet.

Zoiets verzin je niet, Simon. Niet in een testament.

En dan is er dit.

Jullie moeder bezorgde ons vanmorgen iets wat nogal...

Laten we er een nachtje over slapen.

We spreken elkaar nog, goed? - Ik wacht buiten. Dank je, Jean.

Blijf zitten, Simon.

Luister, Jean.

Je secretaresse werkte graag voor je.

Tenminste één ding in haar leven dat ze goed deed.

Maar jouw secretaresse was ook mijn moeder.

Haar taak als moeder, da's andere koek. - Simon...

Je kan je secretaresse begraven zoals je wilt.

Ik wil mijn moeder normaal begraven,

zodat in haar rotleven toch één ding normaal gebeurt.

Het is niet bespreekbaar.

Neem rustig de tijd en kom terug als Simon tot bedaren is gekomen.

Ik weet dat het hoogst ongewoon is...

maar je moeder was niet gek, Jeanne.

We hebben opeens een grote familie.

Hoe zit het met de hond?

Een grote familie heeft altijd een hond. Die moeten we ook gaan zoeken.

Ze is gek.

Ik regel het met Jean.

Wat ga je regelen? - Een normale begrafenis.

Ik ga voor haar zorgen. En voor jou.

Wat ga je doen?

Jij beslist hier niet over. - Schei toch uit.

Je voelt je schuldig omdat je er niet was toen ze stierf,

en wel toen ze haar "ongeluk" kreeg.

Hou op met je eeuwige schuldgevoel.

Ik voel me nergens schuldig over.

Besef je wel wat hij heeft voorgelezen?

Ze is er niet meer. We hebben rust.

Ik heb rust, verdomme.

Ik heb rust.

Ja, duidelijk.

De wiskunde zoals je die tot nu hebt gekend,

wilde tot een absoluut en definitief antwoord komen,

uitgaande van absolute en definitieve vraagstellingen.

Nu stapt u een heel ander avontuur in,

dat van de onoplosbare vraagstellingen...

die steeds tot nieuwe en even onoplosbare vraagstellingen zullen leiden.

Uw omgeving zal volhouden dat dit een zinloze bezigheid is.

U zult het met geen enkel argument kunnen weerleggen...

aangezien ze van een afmattende complexiteit zijn.

Welkom in de zuivere wiskunde, in het land van de eenzaamheid.

Ik stel u mijn assistente voor, mejuffrouw Jeanne Marwan.

Hallo.

We beginnen met het Vermoeden van Collatz.

Wat zegt je intuïtie?

Je intuïtie is altijd goed.

Daarom kun je een ware wiskundige worden.

Maar nu zul je hulp nodig hebben.

Heb je daar familie?

Contacten? - Het is absurd, Niv.

Je hoort dat: A. je vader nog leeft...

en B. dat je nog een broer hebt.

Het absurde is dat je twijfelt aan wat onvermijdelijk is.

Je moet het weten, anders zal je geest nooit rust kennen.

En als je geest geen rust kent, is er geen zuivere wiskunde.

Dat is alvast een uitgangspunt.

Mijn vader is tijdens de oorlog gestorven. In Daresh.

Dat is de onbekende in de vergelijking. Daar begin je nooit mee.

Mijn moeder komt uit het dorp Der Om, van Fouad.

Ze studeerde Frans aan de universiteit van Daresh.

Als ze gestudeerd heeft, is er hoop.

Saïd Haidar.

Ga bij Saïd Haidar aankloppen.

Een oude vriend van me die in Daresh doceert. Je kunt hem vertrouwen.

Mama? Alles goed?

Wat heb je?

Mama? Gaat het wel?

Mevrouw, dat is mijn handdoek.

Mama?

Mama?

Mama?

Wat is er gebeurd?

Waar is Jeanne?

Mama?

Heeft ze last van migraine? - Nee.

Geheugenverlies? - Nee.

Evenwichtsstoornissen? - Nee.

Korte absences? - Ze is constant afwezig.

Nee, ze heeft nooit absences gehad.

Wahab, kom.

Laat mijn zus met rust.

Vluchtelingenzoon, waar wilde je naartoe?

Nicolas, hou op.

Ga terug naar je eigen land.

Wahab.

We maken jullie af in jullie kampen, neem dat van me aan.

Geef hier.

Ik maak haar af. - Dat is mijn werk.

Je hebt de familie-eer beschadigd.

Genoeg.

Ga naar huis.

Naar huis.

Weg, jullie.

Wat heb je gedaan?

Je hebt ons vernederd. Onze familienaam door het slijk gehaald.

Waarom stort je ons bij God in het duister?

Wat heb je gedaan? Waarom doe je me zoiets aan?

Wat moet ik met jou? Je afmaken?

Ik ben zwanger, grootmoeder.

God, alles is donker. Waarom?

Waarom doe je ons zoiets aan?

Moet ik je nu afmaken?

Wat moet ik met je?

Eet.

Eet, als je wilt dat je kind sterk wordt.

Luister nu goed.

Je hebt hier niets meer te verwachten.

Na de bevalling zal ik je helpen.

Ik wil dat je weggaat.

Ga naar de stad, naar je oom Charbel.

Daar kun je naar school gaan.

Je kunt er leren lezen en denken.

Om aan deze ellende te ontsnappen.

Beloof het en ik zal je helpen.

Beloof dat je gaat studeren.

Ik beloof het, grootmoeder.

Ik beloof het je.

Kijk goed naar je moeder. Je zult haar moeten herkennen.

Ooit vind ik je terug. Dat beloof ik je, schat.

Pas goed op jezelf. - Maak je geen zorgen.

Vooruit, het is tijd om te gaan.

Ik voel dat er iets vreselijks te gebeuren staat...

Ooit vind ik je terug, zoon.

Ik heb het bericht van mijn vriend Niv Cohen gekregen.

Maar ik kan u niet helpen.

Omdat ik destijds...

Geschiedenis van de Wiskunde in Parijs doceerde,

met name...

de periode toen Leonhard Euler er als eerste in slaagde,

blind, de formeel wiskundige oplossing te geven...

voor het probleem van de zeven bruggen van Königsberg.

Hij zou Diderot aan het Hof hebben uitgedaagd met de uitspraak: "Meneer,

u e pi + 1 = 0,

dus God bestaat.

Niv...

Hallo. Spreekt u Frans? - Natuurlijk. Kan ik u helpen?

Ja, ik zoek iemand die deze vrouw kan hebben gekend.

Ze heeft hier 35 jaar geleden gestudeerd.

Dat meent u niet. Toen was ik niet eens geboren.

U bent aan het verkeerde adres. - U kent vast iemand die me kan helpen.

Ik kom van heel ver. Alstublieft. Ze heet Nawal Marwan.

U bent heel aardig.

Nee, ik wil van u af.

Najat, met mij.

Heb je wat tijd zoek te verspillen?

Ze komt me bekend voor.

Misschien heeft ze voor het studentenblad gewerkt.