The Uninvited

Ik hou van jou.

En ik heb een condoom.

Nee, ik zou hier niet moeten zijn.

Kom op, het wordt wel leuk. - Nee, ik zou hier echt niet moeten zijn.

Kom op.

Ik ben op een feest.

Het enige wat ik wilde doen, was dronken worden.

Hallo vriendin, waar ga je heen?

Anna?

Ga er niet naar toe.

En dan hoor ik mijn moeders bel.

Ik ga haar zoeken.

Toen zij ziek werd, hebben wij haar naar het boothuis verplaatst.

Daar wilde ze zijn.

Zij is alleen.

Zij hoort niet alleen te zijn.

Ik rende naar het huis om mijn vader te vinden.

Er was iets niet goed.

Het voelde niet veilig.

Er is iets kwaadaardigs in het huis.

Hoe dan ook, die dromen schijnen te gaan over uit het bos en naar huis zien te komen.

Als ik daar ben, probeert mama mij iets te vertellen, of zo iets.

Maar ik kan niet begrijpen wat het is.

Wat zij probeert te zeggen.

We hebben over het kleine roodharige meisje...

gepraat, nu is er een nieuw detail.

De waterkan. Waarom denk jij dat je die vasthield?

Ik weet het niet, ik...

ik herinner mij het echt niet.

Misschien probeerde jij het vuur te doven.

Toen mijn moeder voor het eerst ziek werd, zij zei...

dat zij er altijd zou zijn.

Dat als het een straatkat of het geluid van de wind, dat zij het altijd zou zijn.

Zij zou ons altijd beschermen, weet u?

Maar...

maar de avond van de brand, kon ik haar niet beschermen.

Slim meisje.

Als ik zo slim ben, waarom kan ik mij niet herinneren wat er gebeurd is die avond?

Goed, dit denk ik dus.

We overleven door onze herinneringen.

Maar soms overleven we door te vergeten.

Jij hebt jouw moeder verloren bij een tragische brand.

Jouw leven is voor altijd veranderd, waar door?

Een kapotte benzine kraan.

Misschien is het niet zo erg om te vergeten. - En de droom dan?

De droom? Daar kom je nog wel achter. Of je doet dat niet.

Zo werkt het allemaal. Het is een proces, Anna.

Hoelang is het geleden? Tien maanden?

En je bent al bijna klaar.

Maar je komt er niet, op een plek zoals dit.

Denkt u dat ik klaar ben om weg te gaan? - Wat wil je anders nog van mij?

Ga naar huis. Kus een jongen. Raak in de problemen.

Maak af waar je aan begonnen bent.

Mooie kleine Anna, die naar huis gaat.

Ik zal eenzaam zijn. - Ik moet echt gaan.

Er was zo veel bloed, of niet, Anna?

Denk je dat ze jou weer genezen hebben?

Kom op, laat het meisje haar spullen pakken.

Ik heb je gezegd, dat je niet altijd hier naar binnen moet lopen.

Ze konden mij niet genezen.

Aan wie moet ik mijn verhalen vertellen.

Ik heb een verrassing voor jou.

Kijk in het handschoenenvak. - Zeg dat het een cheeseburger is.

Niet helemaal.

Je hebt het afgemaakt. - Kijk binnen in.

Voor mijn dochters Anna en Alex

Dank je, papa. - Het is heel erg graag gedaan.

Is het goed?

Dat weet ik niet. Maar ik ben er zeker van, dat jij dat zult vertellen.

Ik weet iets, dat goed is.

Geweldig. Dank je.

Rachel heeft ze gemaakt.

Ze zou vandaag komen, maar ik zei dat ik je helemaal voor mijzelf wilde hebben.

Anna, ze is geweldig geweest. Echt waar.

Ik weet niet wat ik zonder haar... - Papa, jij was ook geweldig.

Je bent terug.

Je bent vroeg. Ik zou je wel willen knuffelen,

maar... Welkom thuis.

Je ziet er goed uit. Je lijkt zo mager.

Ik denk dat ik wel een tijdje daar kan gebruiken.

Het eerste wat ik ga doen, is haar vetmesten.

Ik was al met hem begonnen.

Ja, ze is de hele dag aan het koken.

Wat maak je? - Beef Stroganoff.

Jouw favoriet.

Dus je hebt nu een huis vol vrouwen, meneer Rydell.

Heeft jouw vader je mijn idee verteld?

Nee. - Over het feest.

We dachten dat wij jou een welkomst thuis feest konden geven.

Ja, misschien.

Iedereen vroeg naar jou. We hebben de hele zomer, er is geen haast.

Nee.

Ik ga naar het water.

Ik heb het verpest.

Net of het nooit gebeurd is, hé?

Ik heb je zo gemist.

Wat denk je?

Weet je dat we in de weekenden moesten werken...

zodat het klaar zou zijn, als jij terug zou komen.

Welkom bij jouw nieuwe afdeling. Beter eten.

Gekkere mensen.

Wanneer is zij hier komen wonen?

Raad eens.

Eerst hielp zij met het onderzoek van...

het ongeluk, toen hielp zij met de begrafenis.

Nu helpt zij hem, om er doorheen te komen.

Drie keer per avond.

Wat dan ook.

Bedankt, trouwens.

Waar voor?

Dat je mij verlaten hebt.

Ik zat hier met die twee, terwijl jij op zoek was naar je innerlijke psyche.

Alex, je wist hoe het daar was. - Ze was ook mijn moeder.

Je had mij tenminste terug kunnen schrijven.

Waar heb je het over?

De muzieklijst die ik heb gemaakt, de brieven...

die ik geschreven heb.

Ik heb niets gekregen, Alex. Dat zweer ik.

Misschien wilde Dr. Silberling niet dat ik ze zag.

Nee, het was niet Dr. Silberling.

Hij is zo een klootzak.

Hoe kon je mijn brieven nu niet sturen, dat waren mijn brieven, papa.

Was je te bang, dat ik over jouw nieuwe kleine vriendin zou vertellen?

Was dat het? Dat ik over al die vieze kleine geheimen zou praten?

Het was een fout van jou, dat ze hier kwam...

wonen. En onze hele stomme stad praat er over.

Ik walg van jou.

Alex, waar ga je naar toe? - Alsof dat iemand iets kan schelen.

Je hebt mij betrapt.

Kom hier, je kunt mij nu een knuffel geven. Ik ben schoon.

Luister, Anna...

ik weet dat jij volgens de regels, papa's nieuwe vriendin moet haten.

maar ik hoop echt dat wij daar boven kunnen staan...

en dit kunnen laten werken. - Natuurlijk.

Ja.

Er is iets veranderd. - Ja, we hebben geschilderd.

Ik vind het behang in het huis echt mooi, maar de keuken moest opgeknapt worden.

Er was hier iets. - Is dat zo?

Ja, een krijtbord.

Ja, het krijtbord. Dat moet op zolder liggen bij alle andere oude spullen.

Ik heb denk ik gedacht, dat ik er geen één meer nodig had.

Wat denk je, wil je helpen met tafel dekken?

Nee, ik heb trouwens toch geen honger.

Alex?

Wat doe je?

Was jij dat, of die hartstochtelijke zuster? - Ik weet het niet.

Goed. - Ben jij dronken?

Ik ben alleen naar een feestje geweest, en daar werd drank geschonken.

Waar heb je dat gevonden? - Boven.

Wat doe je daar verdomme mee?

Ik weet het niet. Ik was op zolder, en... - Daar moet het ook blijven.

Ik haat die bel. - Waarom?

Het herinnert mij aan mama.

Dat hebben wij nodig gehad, Alex. Zo belde zij op hulp.

Nadat zij ziek werd. - Anna, word wakker.

Rachel heeft die bel gekocht.

Wat zeg je nu? - Ze ging naar een dierenwinkel...

kocht een bel, kwam thuis, en bond het om mama's pols.

En weet je waarom?

Zodat ze mama kon horen aankomen, terwijl zij...

bezig was papa te berijden.

Dat verzin je. - Goed.

Waarom zou ik dat doen? - Om papa terug te pakken.

Vertrouw mij Anna, papa terugpakken, dat stadium ben ik allang voorbij.

Weet je, ik mag misschien dronken zijn...

maar ik weet tenminste wat de waarheid is.

Hier komt de Burrito.

Probeer volgende keer misschien eens een moker.

Sorry. - Het ziet er goed uit.

Geweldig. Dat had ik net nodig.

Ja, toch. Ik ben er vandoor.

Weet je, Anna.

Ik herinner mij de eerste keer dat ik hier kwam, om je moeder te verzorgen.

Ze ging naar het huis, en Alex was druk bezig met haar teenager ding.

Geen respect aan jouw vader betonen. Maar jij was anders.

Stil, weet je. Beleefd.

Nette kleine dame.

Ik herinner mij dat ik dacht, stille wateren hebben diepe gronden, en deze...

is een sterke.

Toen ik jouw leeftijd had...

had ik ook met wat nare dingen te maken, net als jij.

En ik heb geleerd om sterk te zijn.

Om iemand te zijn, waar niemand mee kon sollen.

Ik ben zo blij dat jij terug bent.

Ik hoop dat het allemaal goed gaat, en dat jij kan blijven.

Bedankt, dat ben ik van plan.

Heb jij haar gezicht gezien, alsof jij haar Barbie keuken in elkaar had geslagen.

Ik sloeg met die hamer, met mijn ogen dicht.

Dat is zo geweldig. - Het is ons krijtbord, het hoort daar.

Weet je nog dat mama daar boodschappen op achterliet, voetbaltraining.

Maar haar handschrift was zo vreselijk.

Pinkie.

Ben ik erg bleek?

Je ziet er uit als een stuk zeep.

Hopelijk merkt jouw toekomstige man het niet.

Nee, jij laat mij hier niet. - Waar zijn zusters dan voor?

Alex, waag het niet.

Hallo, Matt. - Hallo.

Hoe is het met je? - Ja, goed.

Ik wilde je daar graag bezoeken, maar ze stonden het niet toe.