Eragon

ณ ห้วงเวลาหนึ่งในดินแดนอาลาเกเซีย อันงดงามและน่าเกรงขาม

ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครอง ของพวกนักรบคู่มังกร

ภารกิจของพวกเขาคือปกป้องและดูแล

นับเป็นเวลาหลายพันปี ที่ผู้คนเจริญรุ่งเรือง

แต่พวกเขากลับทะนงตน...

และเริ่มต่อสู้ห้ำหั่นเพื่อช่วงชิงอำนาจ

ด้วยจุดอ่อนนี้เอง...

นักรบคู่มังกรหนุ่ม ชื่อกัลบาทอริกซ์กลับทรยศ

และในสงครามนองเลือดครานั้น ว่ากันว่าเขาสังหารทุกคน

ทั้งคนขี่และมังกรทั้งหมด

นับแต่นั้นดินแดนเรา ถูกปกครองโดยกัลบาทอริกซ์

เขากำจัดพวกกบฏ

และกองกำลังนักรบอิสระ ที่เรียกกันว่าวาร์เดน

พวกนั้นหนีรอดไปซ่อนตัวในเทือกเขา

ที่นั่นพวกเขาเฝ้าคอยปาฏิหาริย์...

ที่จะช่วยพวกเขาให้ต่อกรกษัตริย์ได้

เรื่องของเราเริ่มขึ้นในคืนหนึ่ง...

เมื่ออารีอา ผู้เป็นมิตรแห่งพวกวาร์เดน...

ขี่ม้าเสี่ยงชีวิตโดยนำเอาหิน ที่ขโมยมาจากกษัตริย์

ข้าเจ็บปวดเมื่อไม่มีหิน

อย่าให้ข้าต้องทรมานอีกต่อไป

เอรากอน กำเนิดนักรบมังกรกู้แผ่นดิน

ห่างไปหลายไมล์ เด็กหนุ่มคนหนึ่งออกล่าสัตว์

ชีวิตของเขาและอาลาเกเซีย...

จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีก

- เอามาให้ข้า - ดูร์ซา

ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า

ยังมีคนเชื่อคำพูดของเงารึ

ส่งมันไปที่ไหน

ดูร์ซาผู้น่าสงสาร

จะทูลกษัตริย์ว่าเจ้าทำพลาดอย่างไรดี

มากับข้า

ต้องการอีก 2 อาสาสมัคร ที่รักชาติเพื่อกองทัพกษัตริย์

ลูกชายข้าไม่ใช่นักสู้ พวกที่เจ้าพาไปไม่เคยได้กลับมา

ทุกๆ หมู่บ้านต้องเข้าร่วม

จงยินดี ลูกเจ้าจะเป็นวีรบุรุษ

รสนิยมสูง เอรากอน

เนื้อชิ้นเยี่ยม ชิ้นดีที่สุด ไขมันละลายปนอยู่ในเนื้อ

เท่าไหร่

เท่าไหร่รึ

แพงเกินไปสำหรับชาวนาจนๆ

ข้ามีบางอย่างมาแลก

นี่อะไร หินหรืออะไร

- ข้าเจอมัน - ขโมยมามากกว่ามั้ง

ข้าไปล่าสัตว์

ในเขตสไปน์

เอาคืนไป มันเป็นของกษัตริย์ อย่าบอกใคร

ทั้งหมู่บ้านจะเป็นอันตราย ไปซะ

ข้าไม่อยากเจอตอ ออกไป

ดูนี่สิ สร้อยคอ

ไอ้งั่งอย่างเจ้า จะมีปัญญาหาของสวยๆมาได้ไง

- ตั้งคำถามได้น่าสนใจ - ใช่รึเปล่าล่ะ

ข้าเดินไปตามถนน เห็นพวกมันเกาะบนกิ่งไม้

พอฟ้าร้อง พวกมันก็หล่นมาตายแทบเท้า

ข้าคิดว่าทิ้งไว้ไม่ได้

เดี๋ยวใครสะดุดเข้า

- ก็เลยแขวนมันไว้ ไม่ให้เกะกะ - รู้ไหมข้าคิดว่าไง

- ไงเหรอ - ข้าว่าเจ้าเป็นขโมย

- ไอ้หัวขโมย - โอ๊ะ เปล่า

ข้าจะยึดมันไว้ให้กษัตริย์

อย่ามาลองดีน่า

ข้าแค่จะตัดมันลงมาให้

- เอาไป - ขอโทษที่ไม่ได้ถอนขน

ระวังกระดูกชิ้นเล็กๆ ด้วย

ไม่อยากให้ติดคอ

สรรเสริญเอรากอน นักล่าผู้กล้าคืนเหย้า

กับการจับที่ไร้ร่องรอยของเขา

เจ้าตกใจกลัวเสียงกวางคำรามรึไง

ไม่ให้เกียรตินักล่าเลยรึ

ไม่รู้จักจำรึไง

เรียนกันอีกสักบทไหม

เจ้าสู้เหมือนแพะแก่

อาหารเช้าข้า

- เชื่องช้าจัง โรรัน - ตื่นได้แล้ว นักฝัน

เสียงเหมือนหัวเจ้ากลวงๆ

พอ พอได้แล้ว เร็วเข้า

เอรากอน

ข้าจะไป

ข้าโตพอหางานทำได้แล้ว

ก่อนที่พวกทหารจะมาเอาตัวข้า

ข้าจะไม่เข้าร่วมกองทัพ

แล้วจะส่งข่าวมาถ้าได้งาน

เขารู้

ข้าบอกพ่อแล้ว

เจ้าจะไปไหน

ยังไม่รู้เลย

รู้แต่ว่าต้องไป

โรรัน เอรากอน

มาเถอะ

โรรันบอกเจ้าแล้วรึ

เดี๋ยวก็ถึงวันของเจ้า เอรากอน

เจ้าต้องตัดสินชีวิตเจ้าเอง ว่าอยากเป็นแบบไหน

แต่ลุง ข้าชอบชีวิต แบบที่นี่

สิ่งที่คนเราไขว่คว้ามักอยู่แค่ปลายจมูก

แต่บางคน ความลึกลับเป็นเรื่องที่ยากจะปฏิเสธ

นั่นคือเหตุผลที่แม่ทิ้งข้า

น้องสาวข้ารีบร้อนมาก ตอนที่นางทิ้งเจ้าไว้

ไม่ว่าเหตุผลคืออะไร ข้าเชื่อว่านางทำเพราะหวังดีต่อเจ้า

อีกอย่าง ถ้านางไม่ทำ ข้าก็คงไม่ได้ลูกชายอีกคน

จงรับไว้

ข้าเก็บมันไว้เพื่อเจ้า

ข้าต้องการเพียงคำอวยพร

ดูแลตัวเองด้วย โรรัน

ลาก่อน พ่อข้า

จงเข้มแข็ง น้องชาย

และไปให้ถึงจุดหมาย

เจ้าอาจยังไม่เป็นนักล่า

ไม่ใช่หิน

เป็นไข่

ดูเจ้าสิ

เจ้าเป็นตัวอะไร

เจ้าไม่ใช่นก

มันอยู่ที่ไหน

สายเกินไป

ไข่ฟักแล้ว

ไข่ฟักแล้ว

ดูที่เจ้าทำไว้สิ

เอรากอน ตื่น ไปทำงานได้แล้ว

หิวมั้ย

เอาเลย

ดื่มตอนมันยังอุ่น

เสียใจนะ มีเท่านั้นแหละ

หมดปัญหาเรื่องหนูซะที

กษัตริย์กัลบาทอริกซ์

อย่างที่ท่านกลัว มังกรออกจากไข่แล้ว

แต่อยู่กับเด็กชายชาวนา

อยู่กับใครไม่ใช่ประเด็น

เมื่อไหร่ที่วาร์เดนรู้ว่า ตำนานเป็นจริง พวกมัน...

จะเหิมเกริมสู้กับข้า

ข้าไม่ต้องการที่จะให้ใครมาท้าทาย

ไม่มีใคร ที่ท่านต้องกลัวอีกแล้ว กษัตริย์ข้า

นอกเขตแดนนั้น เป็นพวกต่อต้านกลุ่มเล็กๆ

คนแคระ เอลฟ์ วาร์เดน

ให้พวกมันมีหวังไม่ได้

อย่าให้พวกมันเจอพวกวาร์เดน

ข้าจะหาตัวเด็ก...

และฆ่ามันก่อนที่จะโตเป็นหนุ่ม

แม่เจ้าอยู่ที่ไหน

นางทิ้งเจ้าไปเหมือนกันรึ

นางจากไปอย่างรีบร้อนรึเปล่า

ราซัค

ราซัค

ราซัค

ฆ่าคนขี่ซะ

ไร้ข่าวจากพวกลูกชาย

ไม่มีเลย

แม่ของพวกเขาหัวใจสลาย

เพื่ออะไร

ตายอีกรึ บาดเจ็บอีกรึ

ใจเย็น ฮอร์สต์ เดี๋ยวพวกทหารก็ได้ยินหรอก

เป็นอะไรไป

พูดหรือไม่พูด ไม่เห็นจะแตกต่าง

เงียบเถอะ บรอม คนโง่อย่างเจ้าไม่มีอะไรจะเสีย

ข้อนั้นข้าไม่เถียง

อย่าถือสา

แต่เมื่อก่อนไม่ได้เป็นอย่างนี้

เคยมีเวลาที่ดินแดนรุ่งเรือง ห่างไกลความโหดร้ายและหวาดกลัว

เวลาแห่งนักรบคู่มังกร

มันผ่านไปนานแล้ว เฒ่าบรอมเริ่มเล่านิทานของเขาอีกแล้ว

อย่าแสร้งทำเป็นลืมหน่อยเลย คนขี่บนหลังสัตว์ที่งามสง่า

ไม่มีใครเอาชนะได้

กระทั่งวันนึง คนขี่มังกร

ที่มีชื่อว่า กัลบาทอริกซ์

ตัดสินใจยึดอำนาจและกำจัด พวกนักรบคู่มังกรที่ต่อต้านเขา

หุบปาก...ก่อนที่เจ้าจะถูกแขวนคอ

อย่า

ให้เขาเล่าให้จบ

- แต่สักวันนึงเขาจะต้องชดใช้ - ไปให้พ้น

เวลาของนักรบคู่มังกร...

จะกลับมาอีก

แล้วบรอมพูดว่า...

"เวลาของนักรบคู่มังกรจะกลับมาอีก"

เดี๋ยวก่อน ข้าว่าเจ้าต้องหัดบิน

หายไปแล้ว

- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - บรอมพูดถูก

เวลาของนักรบคู่มังกร หวนกลับมาอีกครั้ง

เจ้าได้ยินความคิดของข้าหรือ

ข้าคอยมานับพันๆ ปีเพื่อฟังเสียงเจ้า

และให้เจ้าได้ยินเสียงข้า

ข้าคือซาเฟียรา และเจ้าคือคนขี่ของข้า

คนขี่

ออกไป

จริงรึเปล่า

เรื่องที่ท่านเคยเล่า

พูดไม่ฟังรึไง ออกไป

ข้าต้องการรู้อีก

ได้โปรด

บอกข้าเกี่ยวกับพวกมังกร

มีใครตามเจ้ามาที่นี่รึเปล่า

พวกมันจะโตแค่ไหน แล้วเมื่อไหร่ถึงพ่นไฟได้

พูดเบาๆหน่อย

ท่านเยาะเย้ยกษัตริย์ต่อหน้าพวกทหาร

ข้าพูดเสมอว่า ร้องขอคำให้อภัยดีกว่าขออนุญาต

งั้นบอกข้า

- งั้นบอกข้าเกี่ยวกับพวกมังกร - กลับบ้านไป

ดูแลข้าวโพด หว่านเมล็ดพันธุ์ ดีไหม

จะได้ไม่ต้องแส่หาเรื่องใส่ตัว

แล้วท่านจะเป็นยังไงล่ะ

คนโกหก หรือว่าขี้ขลาด

ข้ารู้...