The Night Eats the World (La nuit a dévoré le monde)

ไม่อยากจะเชื่อว่าคุณมา

ไม่เห็นคุณบอกผมเลยว่า กำลังฉลองเรื่องอะไรกัน

พวกเขาก็แค่เพื่อนๆของมาติเยอ

ผมก็แค่แวะมาเอาเทป แล้วผมก็จะไป

ทำไมคุณไม่อยู่ก่อนล่ะ, ดื่มอะไรก่อนมั้ย?

พบปะกับผู้คนหน้าใหม่ๆ ก็แค่ลองเปลี่ยนดูบ้าง

ผม, ผมไม่รู้สิ ผม...

แซม, นี่ไงล่ะมาติเยอ

สวัสดี

ดาเมี่ยนกับโซอี้เพิ่งมาถึงที่นี่

พวกเขากำลังตามหาคุณ

เอิ่ม, แล้วของๆผมล่ะ?

แป๊บนึงนะ, เดี๋ยวฉันกลับมา

อะไรเหรอ?

แค่บอกผมทีว่า เทปของผมอยู่ไหน

- อะไรกันล่ะที่ว่าเป็นของนาย? - เขาแค่อยากได้ของๆเขา

มันปนอยู่กับของที่ฉันตั้งใจ เอาไปด้วยตอนที่ย้ายออก

ทุกอย่างฉันเก็บลงกล่องไว้ เขาแค่อยากได้เพลงของเขา

ก็บอกผมสิว่ามันอยู่ที่ไหน, แล้วผมจะได้ไปซะจากที่นี่

- เอาของๆนายแล้วรีบออกไปเลย! - ที่รักคะ, ไม่มีอะไรหรอก

ปล่อยให้ฉันจัดการเรื่องนี้เอง ได้ไหม?

แซม, เดี๋ยวก่อน

เดี๋ยวก่อนสิ!

แซม, ขอร้องล่ะ

มันอยู่ในออฟฟิศ ห้องตรงสุดทางของห้องโถง

ช่วยรออยู่ที่นั่นนะ มันค่อนข้างเงียบ

ซักพักนึงฉันจะตามไป

เราจะได้คุยกัน, ลำพังเราสองคน, โอเคมั้ย?

- โอ้ว! - คุณไม่เป็นไรนะ?

ขอโทษครับ

เวร

Fanny?

ไม่! ไม่!

เฮ้, กลับเข้าไป! ให้ไวเลย!

หลบอยู่แต่ในตัวตึก!

ไม่นะ!ไม่! อย่านะ!

ไม่นะ

เจน, นี่ผมเอง

แค่อยากจะบอกคุณว่าผมรักคุณ

ผมติดอยู่ในตึกนึงกลางปารีส

มีแต่เลือดนองอยู่ทั่วไปหมด

ผมก็แค่อยากบอกคุณว่าผมรักคุณ

ดาเมี่ยน, คุณต้องมาทันทีนะ

ได้โปรด, เดี๋ยวนี้เลย. คริสกลายเป็นบ้าไปแล้ว

เขากระโจนเข้าใส่ฉัน, เขาทำร้ายฉัน, แล้วก็กัดฉันด้วย

ฉันพยายามขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง แต่ฉันก็กลัวมาก

คุณต้องแวะมาที่นี่, ได้โปรด ดาเมี่ยน, ขอร้องล่ะ

เฮ้!

มีใครอยู่บ้างมั้ย?

เฮ้!

แปลเป็นอังกฤษว่า

ผมเกือบเสร็จแล้ว ผมกำลังไป

อัลเฟร็ด, หือ?

ผมชื่อแซม

ดีใจที่ได้เจอคุณ

งั้น, คือว่า, คุณเป็นหมอ ถูกมั้ย?

คุณเคยเดินทางท่องไปทั่วโลก, ใช่หรือเปล่า?

คุณต้องเคยเห็นบางอย่าง ที่น่ารังเกียจอยู่ข้างนอกนั่น

แต่คุณก็ทำมัน ทนได้กับทุกเรื่อง

คุณหวังว่าจะเอนกายนอนตาย อย่างสงบสุขขณะที่คุณหลับ

จากนั้น... เรื่องนี้มันก็เกิด

คุณคิดว่ามีวิธีรักษาไหมล่ะ?

หรือว่าพวกเราไม่รอด?

ส่วนที่ยากที่สุดคือ...

ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา

ยกตัวอย่างแม่ของผม, แม่ไม่ใช่คนประเภท

ที่จะเดินพบปะผู้คนไปทั่ว เพื่อประสบความสำเร็จ

ตอนนั้นผมเฝ้าคิดว่ามันจบลง ค่อนข้างเร็วสำหรับแม่ผม

แต่อย่างน้อยแม่ก็ไม่ได้ตาย ด้วยอะไรที่มันไม่ทันคาดคิด

แบบมะเร็งหรืออุบัติเหตุทางรถยนต์ ก็ไม่รู้สินะ

แม่ตายเหมือนกับคนอื่นๆทั่วไป

แบบเดียวกับคนอื่นๆ

เหมือนคุณ

ความตายเป็นเรื่องปกติในตอนนี้

ผมเป็นคนนึงที่ไม่ปกติ

มานี่สิ, เจ้าเหมียว

แกกับฉันจะได้กลายเป็นเพื่อนกัน, ฉันสัญญา

มาสิ!

มานี่เลย แกหิวมั้ยล่ะ?

มานี่, เจ้าเหมียว

แกหิวมั้ย?

แกไปไหนแล้วล่ะ, บ้าชิป

ใครกันน่ะที่อยู่ตรงนั้น?

มีใครอยู่มั้ย?

ออกมานะ! ตอบผมที!

ใครกันที่อยู่ตรงนั้น?

เฮ้, เพื่อนคุณน่ะ พวกเขาเผ่นไปหมดแล้ว

ผมไม่เห็นใครสักคนมาหลายวันแล้ว

คุณไม่โกรธรึไง ที่พวกเขาทิ้งคุณไว้ที่นี่

ให้ช่วยตัวเองทุกอย่าง, หือ?

ตอนนี้คุณกับผม เราเหมือนกันแล้ว

พวกเราโดดเดี่ยว

เสียใจด้วยนะ

เฮ้!

ผมไม่ได้อยากให้ทำอย่างนั้นนะ

ทำไมคุณมักจะอารมณ์เสียอยู่ตลอด? ไม่เอาน่า, เฮ้

น่านะ, ยิ้มเข้าไว้, ให้ตายสิวะ ใช้ความพยายามสักหน่อยสิ

รู้มั้ยว่าปัญหาของคุณคืออะไร? คุณแม่งโคตรน่าเบื่อจริงๆ

คุณไม่รู้สักนิดจะทำ ยังไงให้ชีวิตมันสนุก

ลูกๆของคุณคงดีใจจนเนื้อเต้นแน่ เวลาที่คุณไม่อยู่ใกล้ๆ

วันนึงผมอาจเบื่อกับเรื่องพวกนี้ แล้วก็สะบัดตูดจากไปซะ,

แล้วคุณก็จะถูกทิ้งไว้ ตามลำพังเหมือนไอ้บ้า

แถมคุณก็ยังตายห่าไม่ได้ เพราะคุณจะต้องติดอยู่ที่นี่

และคุณจะนึกเสียใจ ในช่วงเวลาเหล่านี้

ต้องมานั่งรำพึงรำพันกับตัวเองว่า "ทำไมฉันถึงได้เสียเขาไป"

แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

เพราะว่าผมคงจากไปไกลแล้ว, ไกลเหลือเกินจากที่นี่!

ได้ยินผมมั้ย?

ผมขอโทษที่ผมพูดกับคุณแบบนั้น

มันค่อนข้างหยาบคาย

เฮ้

เฮ้, อยู่กับผมก่อน

อย่าทิ้งผมไปนะ, ขอร้องล่ะ

อยู่กับผมก่อน

นี่มันอะไรน่ะ?

ซุปเนื้อนกพิราบ

รสชาดไม่เลว

- มีอะไรเหรอ? - หืม..?

คุณน่าจะเห็นสีหน้าของคุณ

อ๋อ, ไม่มีอะไรหรอก มันแค่, เอ่อ...

มันแค่รู้สึกแปลกๆที่ได้ยินเสียง คนอื่นที่ไม่ใช่ของเสียงผมเอง

ผมกำลังคิดว่า...

คุณเป็นมนุษย์คนสุดท้ายบนโลกใบนี้?

ขอโทษที่ทำให้คุณผิดหวัง

คุณชื่ออะไรล่ะ?

แซม, ผมชื่อแซม

ฉันชื่อซาร่าห์

ยินดีที่ได้เจอคุณ

คุณพบผู้รอดชีวิตรายอื่นๆบ้างมั้ย?

ก็ไม่มากนัก

เจอไม่กี่คนที่ซ่อนตัวอยู่ในอพาร์ตเมนต์

คนประเภทเดียวกับคุณ

ส่วนมากคนพวกนั้น บ้าคลั่งไม่มากก็น้อย

มีแค่คุณเท่านั้น, ที่ดูปกติ

ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เพื่อเอาตัวรอด

แล้วเรื่องของคุณล่ะ?

คุณรับมือได้ยังไง ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้?

ฉันไม่รู้จริงๆนะ

คุณมีที่ซ่อนตัวอย่างดีเหรอ?

เปล่า

ฉันย้ายจากหลังคานึงไปอีกหลังคานึง

พวกมันไปได้ไม่ดีนักในที่สูงๆ

ไม่เคยอยู่นานกว่าหนึ่งสัปดาห์ ในที่เดียว

พวกมันเจอคุณเมื่อไหร่, คุณก็ซวย

ไม่เห็นจำเป็นเลย

- อยู่ที่นี่ปลอดภัยดีกว่า - ก็อาจจะเคยปลอดภัย

แต่ด้วยไม้กั้นที่คุณทำ มันใช้ไม่ได้ผลอีกแล้ว

คุณเห็นไหมว่าพวกมัน เยอะแค่ไหนที่ชั้นล่าง

พวกมันมีเวลาทั้งชาติ

ไม่มีอะไรดีกว่ากันแล้ว

- ฉันจะไปกับคุณ. - หือ?

แต่คุณยังแทบยืนไม่ไหวเลยนะ

ฉันทนอยู่ในห้องนั้นต่อไปไม่ไหว

ก็ได้

เอิ่ม.. ครับ

นี่คืออัลเฟร็ด

เขาอยู่กับผมมาตลอด

เขาจะฆ่าคุณถ้าเขาสบโอกาศ คุณรู้นะ, ข้อนั้น?

ไม่, ไม่เลย

ลองดูเขาสิ

เขาไม่กินพวกเราหรอก

เฮ้, อัลเฟร็ด

คุณอยากกินซาร่าห์รึเปล่า?

นี่มันบ้านคุณ

คุณอยากทำอะไรก็ช่างคุณ

คุณคิดว่าเราสามารถผ่านมัน ไปได้ไหมจากที่นี่, เราทั้งคู่น่ะ?

แล้วคุณคิดยังไงกับเธอ?

ใช่, ผมเห็นด้วย

ซาร่าห์?

ซาร่าห์!

คุณอยู่ที่ไหน?

กำลังทำอะไรอยู่น่ะ?

กำลังมองหาทางที่จะออกไปจากที่นี่

ลงไปข้างล่างนี่ไม่ต้องถามเลย

ทางออกเดียวคือการกระโดด

ล้อผมเล่นรึไง บ้าไปแล้ว

ไม่มีทางหรอกคนอย่างผม จะกระโดดได้ไกลขนาดนั้น

เราแค่ต้องหมั่นซ้อม

ไม่นะ, มันไร้จุดหมายโดยสิ้นเชิง

ไม่มีทางที่เราจะกระโดดได้แบบนั้น

ผมไม่เข้าใจคุณเลย เราอยู่ที่นี่ก็ปลอดภัยดี

โดยเฉพาะตอนนี้นะ เรายิ่งไม่ต้องกังวล

เรื่องอาหารไปสักพัก

ฉันก็ไม่เข้าใจคุณ

จะต้องมีสถานที่ๆห่างไกล จากเรื่องเฮงซวยพวกนี้

มันคุ้มค่าที่จะเสี่ยง

คุณอยากอยู่ที่นี่เหรอ?

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว จัดให้มันจบๆไปซะตอนนี้เลย

โอเค, แล้วถ้าคุณคิดผิดล่ะ?

จะยังไงหากไม่มีสถาน ที่ลี้ภัยอย่างที่คุณว่า?

คุณจะต้องสละทุกอย่าง เพื่อแลกกับความว่างเปล่า

อย่างน้อยนะ, ฉันจะต้องลอง

ก็ใช่, บนถนนเต็มไปหมด ด้วยเหล่าคนที่เคยลอง

คุณคิดจริงๆรึว่า คุณจะอยู่ที่ได้?

ตามลำพัง? คุณกำลังหลอกตัวเอง

พวกมันจะจบด้วยการ หาทางเข้ามาจนได้

ไม่หรอก, พวกมันไม่มีทางเข้ามา

งั้นคุณก็เป็นคนโง่ที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งควรระเบิดสมองตัวเองออกมาซะ

ซาร่าห์, คุณพูดถูก เราต้องออกไปจากที่นี่