Bim, the Little Donkey (Bim)

ടീം GOAT റിലീസ് : 497

ബിം ദ ലിറ്റിൽ ഡോങ്കി

വളരെക്കാലം മുൻപ്, കിഴക്കൻ രാജ്യത്തിലെ ഒരു ദ്വീപിൽ,

ഓരോ കുട്ടിക്കും വളർത്താനായി ഒരോ കഴുതക്കുട്ടി ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നത് ഒരു സമ്പ്രദായമായിരുന്നു.

കുട്ടികൾ അവരുടെ കഴുതകളെ വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചു.

ഒരു ബേക്കറിയിൽ കയറുമ്പോഴൊക്കെ, അവർ തേൻ കൊണ്ടുള്ള കേക്ക് അവയ്ക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു.

ബിം ആയിരുന്നു ഏറ്റവും സുന്ദരനായ കഴുത.

അബ്ദള്ളയായിരുന്നു അവന്റെ യജമാനൻ.

പക്ഷേ അബ്ദള്ള ദരിദ്രനായിരുന്നു.

ദ്വീപിലെ മറ്റു കുട്ടികളെപ്പോലെ തന്റെ കഴുതയ്ക്ക് ഒരു കേക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ,

ദാരിദ്യം മൂലം, ഒരിക്കലും അവന് സാധിച്ചിരുന്നില്ല.

ഖ്വായിദിന്റെ മകൻ മെസൗദ്, ഒരു കഴുതയും അവനെ സ്നേഹിക്കാത്തത്ര, ദുഷ്ടനായിരുന്നു.

പ്രായമായ ഒരു പെൺകഴുതയ്ക്ക് മാത്രമേ അവനെ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ.

ഒരു ദിവസം, മെസൗദും അബ്ദള്ളയും കണ്ടുമുട്ടി.

ഇത്ര സുന്ദരനായ ഒരു കഴുതയെ മെസൗദ് മുൻപൊരിക്കലും കണ്ടിരുന്നില്ല.

അവന് ബിമിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

ചെറിയ ഖ്വായിദിന് എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, അവൻ ചുമ്മാ അതങ്ങ് എടുക്കുമായിരുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു.

ബിം വളരെ ദുഃഖിതനായിരുന്നു.

തന്റെ കൊച്ചുയജമാനനെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവന് വല്ലാത്ത നഷ്ടബോധം തോന്നി.

അബ്ദള്ള കളിക്കുന്നതുപോലെ കളിക്കാൻ മെസൗദിന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

ചെറിയ ഖ്വായിദ് ബിമിനെ കുത്തിനോവിച്ചും കളിയാക്കിയും രസിച്ചു.

പാവം ബിം വീണ്ടും പിടിക്കപ്പെട്ടു.

പക്ഷേ ഇപ്രാവശ്യം, അബ്ദള്ളയ്ക്ക് അവനെവിടെയാണെന്ന് അറിയാം.

ചെറിയ ഖ്വായിദിന് അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നതിനാൽ,

തന്റെ കൂട്ടുകാരൻ, ഈ സുന്ദരമായ കൊട്ടാരത്തിൽ ദുഃഖിച്ച് കഴിയാൻ താൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന് അവനുറപ്പിച്ചു.

തന്റെ കഴുതയെ സ്വതന്ത്രനാക്കാൻ അബ്ദള്ള അപ്പോഴും അതിനെ തിരയുകയായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന്, അവൻ സാക്ഷാൽ ഖ്വായിദിനെ കണ്ടു.

വലിയ ഖ്വായിദ്, അതായത് ചെറിയ ഖ്വായിദിന്റെ പിതാവ്.

പക്ഷേ ഭാഗ്യത്തിന്, വലിയ ഖ്വായിദ് അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല.

ബിം!

ബിം!

ബിം!

ബിം! ആഹ്, ബിം!

ഹാ, ബിം!

ബിം!

മെസൗദിന് തന്നോടുതന്നെ അതൃപ്തി തോന്നി.

അവൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു,

"എന്നാലും ഈ നല്ല കഴുതയുടെ ചെവികൾ മുറിച്ചുകളയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചല്ലോ.

ഇപ്പോൾ, ഞാൻ കാരണം, അവന്റെ കൊച്ചുയജമാനൻ എന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെ ജയിലിലായി.

സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒരു ജയിലുള്ളത് അത്ര സന്തോഷകരമല്ല, അതൊരു കൊട്ടാരമാണെങ്കിലും.

ഒരുപക്ഷേ അതുകൊണ്ടാകാം എനിക്ക് സന്തോഷമില്ലാത്തതും പലപ്പോഴും ഒരു ദുഷ്ടനായി മാറുന്നതും.

ഹോ, ഞാനും ദ്വീപിലെ മറ്റു കുട്ടികളെപ്പോലെയായിരുന്നെങ്കിലെന്നും, അതിനി സങ്കടപ്പെടുന്നവരാണെങ്കിൽ പോലും,

അവരോടൊപ്പം കടൽത്തീരത്തുകൂടെ ഓടാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലെന്നും എത്ര മാത്രം ആശിക്കുന്നു.

എനിക്കും ഒരു കഴുതക്കുട്ടി ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു,

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെടുമായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇനിയിപ്പോൾ, അവരെന്നെ കൂട്ടുകാരനായി സ്വീകരിക്കുമോ?"

അബ്ദള്ളയ്ക്ക് കരയാൻ മതിയായ കാരണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

വലിയ ഖ്വായിദ് അതിനകം തന്നെ മോശം മാനസികാവസ്ഥയിലായിരുന്നു, അത്രയ്ക്ക് വിശപ്പുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷേ ഒരു കഴുതക്കുട്ടി തന്റെ ഊണ് കഴിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടത് അയാളെ വളരെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു.

ബിമിനെ കശാപ്പുകാരന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കൊല്ലാൻ അയാൾ ഉത്തരവിട്ടു.