The Conjuring

Ακόμα και η σκέψη μάς τρομάζει.

Όταν το ακούσετε, θα μας περάσετε για τρελούς.

Δεχόμαστε την πρόκληση. Από την αρχή, παρακαλώ.

Στην αρχή, ήταν ανεπαίσθητο. Τα χέρια ή τα πόδια άλλαζαν θέση.

Ύστερα, το κεφάλι άρχισε να κοιτά ψηλά.

Και μια μέρα, βρέθηκε σε άλλο δωμάτιο.

Μετακινιόταν μόνη της.

Σκεφτήκατε μήπως είχε κάποιος το κλειδί του σπιτιού σας και σας έκανε πλάκα;

Αυτό ακριβώς σκεφτήκαμε κι εμείς.

Υπόθεση Άναμπελ - Έτος 1968

Όμως δε βρήκαμε κανένα ίχνος διάρρηξης.

- Κι έτσι υποθέσατε ότι η κούκλα είναι στοιχειωμένη. - Ναι.

H Καμίλα ήρθε σ΄ επαφή μ΄ ένα μέντιουμ.

Μας είπε ότι ένα 7χρονο κορίτσι...

...ονόματι Άναμπελ Χίγκινς, είχε πεθάνει σ΄ αυτό το διαμέρισμα.

Ένιωθε μοναξιά και συμπάθησε πολύ την κούκλα μου.

Το μόνο που ήθελε ήταν μια φίλη.

Όταν το μάθαμε, στεναχωρεθήκαμε γι΄ αυτήν.

Είμαστε νοσοκόμες, βοηθάμε τους ανθρώπους.

Κι έτσι...

...της επιτρέψαμε να μπει μέσα στην κούκλα.

Μισό λεπτό! Τι κάνατε;

Ήθελε να μπει στην κούκλα, για να ΄ναι μαζί μας.

Κι εμείς συμφωνήσαμε.

Μετά, όμως, τα πράγματα έγιναν χειρότερα.

Σας έλειψα;

Ω, Θεέ μου...

Όταν επιστρέψαμε σπίτι, τη βρήκαμε καθισμένη στον διάδρομο.

Την είχαμε, όμως, αφήσει στο δωμάτιο που αποθηκεύουμε πράγματα.

Σας έλειψα;

Ντέμπυ; Περίμενε, Ντέμπυ!

Σας έλειψα;

Έχουμε τρομοκρατηθεί πολύ.

Δεν ξέρουμε τι συμβαίνει, τι να κάνουμε. Μπορείτε να μας βοηθήσετε;

Μπορούμε.

Πρώτον, δεν υπάρχει καμία Άναμπελ. Ποτέ δεν υπήρξε.

Τα φαντάσματα δεν κατέχουν τέτοια δύναμη.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι εξαιρετικά πονηρό.

Είναι κάτι απάνθρωπο.

Μεγάλο λάθος σας που δεχθήκατε να μπει στην κούκλα.

Μέσω αυτής, το απάνθρωπο πνεύμα σάς ξεγέλασε.

Του δώσατε άδεια να εισβάλλει στις ζωές σας.

Τι είναι απάνθρωπο πνεύμα;

Κάτι που δεν υπήρξε ποτέ ως άνθρωπος.

Κάτι δαιμονικό.

- Δηλαδή, η κούκλα δεν είναι στοιχειωμένη; - Όχι. Τη χρησιμοποίησε ως δίαυλο.

Τη μετακινούσε για να δίνει την εντύπωση ότι ήταν στοιχειωμένη.

Τα δαιμονικά πνεύματα δε στοιχειώνουν πράγματα, αλλά ανθρώπους.

Ήθελε να μπει μέσα σ΄ εσάς.

Εντάξει, Ντρου. Μπορείς να το κλείσεις.

Άναψε τα φώτα.

Ερευνητές του Μεταφυσικού

Πείσαμε, λοιπόν, την Εκκλησία να στείλει έναν ιερέα για να κάνει ευχέλαιο.

Αυτό που τους καταπίεζε, δε βρίσκεται πλέον εκεί. Απορίες;

- Ναι. - Πού είναι η κούκλα τώρα;

Σε ασφαλές σημείο.

Ναι.

Εσείς τι ακριβώς είστε; Τι δουλειά κάνετε;

Μας έχουν πει δαιμονολόγους. Ένα απ΄ τα πολλά ονόματα.

Κυνηγούς φαντασμάτων, μεταφυσικούς ερευνητές.

Παλαβούς.

Αλλόκοτους.

Προτιμούμε, όμως, να μας ξέρετε απλά ως Εντ και Λορέιν Γουόρεν.

Από τη δεκαετία του ΄60, ο Εντ και η Λορέιν Γουόρεν...

...ήταν πασίγνωστοι μεταφυσικοί ερευνητές.

H Λορέιν είναι μια χαρισματική διάμεσος. Ο Εντ είναι ο μόνος δαιμονολόγος...

...που αναγνωρίζει η Καθολική Εκκλησία.

Από τις χιλιάδες υποθέσεις της αμφιλεγόμενης καριέρας τους...

...μία ήταν τόσο απεχθής, που δεν ξαναμίλησαν γι΄ αυτήν έως σήμερα.

Βασίζεται σε αληθινή ιστορία.

Τ Ο Κ Α Λ Ε Σ Μ Α

1971 - Χάρισβιλ, Ρόουντ Άιλαντ

Φτάσαμε.

Πω, πω! Τ΄ ακούς;

- Δεν ακούω τίποτα. - Ακριβώς.

Παιδιά, φτάσαμε! Βγείτε απ΄ τ΄ αμάξι.

Είμαστε στη μέση του πουθενά.

Είστε ενθουσιασμένες; Για ν΄ ακούσω να λέτε "ναι".

- Είστε ενθουσιασμένες; - Ναι!

- Είμαι πολύ ενθουσιασμένη. - Έλα, Σάντυ.

Θα έχω δικό μου δωμάτιο!

Πλάκα μου κάνεις; Δεν υπάρχει δικό μου και δικό σου.

Τι;

Εγώ μπορώ να διαλέξω δωμάτιο, ή δε μου πέφτει λόγος πάλι;

Μόλις γνωρίσει κάνα νεαρό, θα ξεχάσει το Τζέρσεϋ.

- Ωραία. - Ελπίζω.

Ανυπομονώ.

Έλα, Σάντυ.

Σάντυ, πάμε.

Έλα.

Τι έπαθες; Έλα, κορίτσι μου.

Εντάξει, όπως νομίζεις.

Πρόσεξε το σκαλί.

Περνάω!

Πρόσεξε, μπαμπά.

- Πού το βάζουμε; - Στο καθιστικό.

- Άντρεα, πού είναι το ανεμόκρουστο; - Το πήγε μέσα η Νάνσυ.

Ευχαριστώ. Νάνσυ, είδες το ανεμόκρουστό μου;

- Αυτό; - Ναι, ευχαριστώ.

- Πιάσ΄ το, αν μπορείς. - Νάνσυ! Σταμάτα! Δώσ΄ το μου!

Παλιοκόριτσο.

- Μαμά, να κρεμάσω το ανεμόκρουστό μου; - Φυσικά. Κρέμασέ το έξω.

Πες στην Έιπριλ να μπει μέσα, γλυκιά μου. Σκοτεινιάζει σε λίγο.

Εντάξει.

Έιπριλ, η μαμά λέει να έρθεις μέσα.

Κοίτα τι βρήκα, Σίντυ.

Ένα...

...δύο... τρία...

- Μην κρυφοκοιτάς. - Τέσσερα...

Φάτε την πίτσα, κορίτσια, μην πάει χαμένη.

- Πάμε. - Κοστίζει πολύ να σας ταΐζουμε.

- Επτά, οκτώ, εννέα, δέκα. - Πού να κρυφτώ;

Έρχομαι να σας βρω!

Χτυπήστε παλαμάκια.

Δεν ξέρετε καλά το σπίτι και θα χτυπήσετε.

Εντάξει είμαι.

Χτύπα δεύτερη φορά παλαμάκια.

Χτύπα παλαμάκια.

Σ΄ έπιασα!

- Είσαι καλά; - Ναι.

Τι σπάσατε αυτήν τη φορά;

- Δεν το ήθελα. - Φύγε από ΄κεί, σε παρακαλώ.

H Κριστίν φταίει.

- Χριστέ μου. - Εγώ φταίω; Θεέ μου.

- H Κριστίν το έκανε. - Όχι, εσύ το έκανες.

- Εσύ μ΄ έσπρωξες. - Μόνη σου έπεσες.

Νάνσυ, φέρε μου τα σπίρτα, σε παρακαλώ.

Τι συμβαίνει;

- H Νάνσυ έκανε ζημιά. - Βούλωσ΄ το. - Εσύ το έκανες.

- Τι έσπασε; - Ο τοίχος.

Έχουμε και κελάρι απ΄ ό,τι φαίνεται.

Για να δω, για να δω. Φύγε να δω.

Τα σπίρτα. Ευχαριστώ.

- Μαμά, θέλω να δω. - Βλέπεις.

- Κι εγώ θέλω να δω! - Βλέπετε όλες.

Φύγε!

Ρότζερ; Τι βλέπεις εκεί κάτω;

Πώς να το περιγράψω;

Υπάρχει ένα παλιό πιάνο και αρκετή σαβούρα.

Να πάρει.

Ρότζερ;

Έλα πάνω.

Καμία σας μην κατέβει εκεί κάτω. Είναι γεμάτο αράχνες.

- Ηρεμήστε. - Σταμάτα, Νάνσυ. Δεν είναι αστείο.

Έχουμε επιπρόσθετο χώρο. Θα το κοιτάξω το πρωί.

- Γιατί είχαν βάλει σανίδες, άραγε; - Δεν ξέρω.

- H παράσταση τελείωσε, κορίτσια. - Πέντε λεπτά ακόμα. - Όχι.

- Όλες στα κρεβάτια σας. - Εμπρός, πέστε για ύπνο.

Πτώμα είμαι.

Κάτι έχει η Σάντυ.

Ναι, δεν ξέρω τι έχει πάθει. Δεν ήθελε να μπει μέσα.

- Δεν κάνει να την αφήσουμε έξω. - Δεν πειράζει. Την έχω δέσει.

Σάντυ, σιωπή.

Σ΄ ευχαριστώ για όλο αυτό. Κουράστηκες πολύ.

- Θα περάσουμε όμορφα εδώ, έτσι; - Ήδη περνάμε όμορφα.

Ναι.

Θα "εγκαινιάσουμε" το σπίτι ή είσαι πτώμα;

Ποιος είπε ότι είμαι πτώμα;

Κανείς δεν είναι πτώμα.

Μαμά;

Πώς κοιμηθήκατε, κορίτσια;

- Κρυώνω. - Κάνει ψύχρα.

Μήπως θα ΄πρεπε ν΄ αγοράζαμε ένα σπίτι με πραγματικά λειτουργική τουαλέτα;

Πες το στον πατέρα σου.

Κι αυτή η περίεργη μυρωδιά στο δωμάτιό μου. Σαν ψοφίμι.

- Ακόμα βρωμάει; - Όχι.

Λύθηκε το πρόβλημα.

Ρότζερ;

Ρότζερ;

Εδώ είμαι, αγάπη μου.

Καλημέρα.

- Θέλει πολλή δουλειά εδώ. - Ναι.

Θεέ μου.

Τι θα τα κάνουμε όλα αυτά;

Να τα κοιτάξουμε καλά.

- Ξέρεις, μπορεί να έχει ακριβές αντίκες. - Ή σαβούρα του πρώην ιδιοκτήτη.

- Τώρα είναι δικά μας. - Καλή διασκέδαση.

- Πάω να φτιάξω καφέ. - Εντάξει.

Ανεβαίνω σε λίγο. Θέλω να δω αν δουλεύει ο καυστήρας.

- Μακάρι να δουλεύει. Ξεπαγιάσαμε. - Ναι.

Σάντυ! Έλα 'δώ, Σάντυ!

Μαμά!

Μαμά, πού πήγε η Σάντυ;

Έξω είναι. Θα πεινάει. Άντε να τη φέρεις.

- Καλημέρα, μπαμπά. Το κρατάς λίγο; - Ναι.

- Σάντυ. - Πιο σιγά.

- Ρότζερ. - Ναι.

Το ρολόι σταμάτησε στις 03:07. Το ίδιο και το ρολόι στον διάδρομο.

Περίεργο.

Μπορεί να χτυπήθηκε στη μετακόμιση.

Μιας και λέμε για χτυπήματα, τι μου έκανες χθες το βράδυ;

- Εγώ σου το ΄κανα αυτό; - Δεν ξέρω.

Σάντυ!

Έιπριλ! Έιπριλ!

Έιπριλ! Τι συμβαίνει;

- Τι έγινε; - Ω, Θεέ μου!

Σάντυ.

Μονρόε, Κονέκτικατ Οικία Γουόρεν

Τα κρατάμε όλα κλειδωμένα εδώ.

Ρίξτε μια ματιά.