Sans famille

ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

- Εδώ είναι η φάρμα του Μπαρμπερέν; - Μάλιστα, κύριε.

Η μητέρα σου;

Είναι μέσα στο σπίτι.

Εκεί είναι.

Ευχαριστώ.

Το μόνο που μπορώ να προσφέρω είναι ρόφημα ραδίκι. Είναι ζεστό.

Μην αναστατώνεστε.

Μόνο αυτό μπόρεσα να βρω, Ρουσέτ.

Μα μην ανησυχείς, σύντομα θα έρθει η άνοιξη

και θα φας πολύ χορτάρι.

Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο κύριος που ήρθε. Εσύ τον ξέρεις;

Ρεμί, έλα δω, σε παρακαλώ,

μαζί με τη Ρουσέτ.

Έχω δει και καλύτερες αγελάδες.

Πήγαινε στο σπίτι, καλέ μου.

Δε σε χρειάζομαι τώρα.

Ώστε έχετε δει καλύτερες αγελάδες από τη Ρουσέτ;

Δείτε τα πόδια της. Κι ο λαιμός της είναι πολύ κοντός.

Μα δε θα βγάζει το γάλα απ'τα πόδια της!

Θα σου δώσω μόνο 100 φράγκα.

100 φράγκα για τη Ρουσέτ μου;

Μα στο παζάρι του Σαρβανόν θα μπορούσα να την πουλήσω 200!

100 φράγκα, ούτε ένα παραπάνω.

Στάσου, Ρεμί!

Ρεμί, περίμενέ με.

Μην κλαις, αγόρι μου.

Δεν κλαίω.

Μη στενοχωριέσαι. Ξέρω τι αισθάνεσαι.

Με πονά να σε βλέπω να κλαις. Και δε θα'θελες ν'αρχίσω κι εγώ να κλαίω!

Δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να την πουλήσεις.

Ο κύριος Μπαρμπερέν έπεσε από μια από τις σκαλωσιές του στο Παρίσι.

Δεν μπορεί πια να δουλεύει ως χτίστης.

Έδωσε όλα τα λεφτά του στο γιατρό

κι επιστρέφει πίσω στη φάρμα.

Άντε, πάμε μέσα πριν αρπάξεις κανένα κρυολόγημα.

Και πώς θα έχουμε τώρα γάλα και βούτυρο;

Κάθε πράμα στον καιρό του, νεαρέ!

Τι θα'λεγες να ετοίμαζα τηγανίτες;

Καθάρισέ μου αυτά τα μήλα.

Μην τα κόβεις πολύ χοντρά.

- Γκουστάβ; - Γύρισα!

Εγώ τελείωσα με το Παρίσι.

Καλοπερνάτε εσείς οι δυο, ε;

Τρώτε τηγανίτες...

ενώ εγώ διακινδυνεύω τη ζωή μου και τα μέλη μου στο Παρίσι!

Δρόμο! Ξεκουμπίδια!

Αυτός θα πάει αύριο στο ορφανοτροφείο. Κι εγώ πεινάω!

Όχι, τον χρειάζομαι στη φάρμα.

Είπα, στο ορφανοτροφείο!

Αν κρυφακούς, δε θα φας τίποτα.

Δρόμο!

Χάσου από μπροστά μου!

Γιατί να πάει στο ορφανοτροφείο;

Έμαθες τίποτα γι'αυτόν όσο ήσουν στο Παρίσι;

Ήρθα σε επαφή με το αστυνομικό τμήμα που τον βρήκε.

Στη λεωφόρο ντε Μπρετέιγ, μια πλούσια περιοχή.

Τέλος πάντων, πλούσια ή όχι, κανείς δεν αναζήτησε ποτέ αυτό το παδί.

Δέκα χρόνια πέρασαν! Χάθηκαν όλες μου οι ελπίδες.

Οι γονείς του εξαφανίστηκαν.

Πώς μπορείς να το λες αυτό;

Πούλησα τη Ρουσέτ για να ρεφάρω τα έξοδα.

Και κάποια στιγμή θα γίνεις καλά.

Και βέβαια, αλλά προς το παρόν είμαστε πανί με πανί.

Το παιδί έπρεπε να πουλήσεις, όχι την αγελάδα.

Έμεινε κανένα μπουκάλι στο κελάρι;

Το αστυνομικό σας τμήμα εδώ στο Παρίσι έγραψε αυτό το γράμμα...

για τη νύφη μου, την κοντέσα Γιοχάννα φον Στράουσενμπεργκ

Καθώς όμως είναι άρρωστη, την εκπροσωπώ εγώ.

Ναι. Η κυρία Στράουσενμπεργκ μάς έστειλε πολλά γράμματα

όταν ασχολούμασταν με πιο σοβαρά θέματα απ'ό,τι με κείνο το χαμένο πρωσάκι.

Καταλαβαίνετε τι εννοώ.

Φοβάμαι πως όχι.

Εκείνη την εποχή

υπήρχαν στη Γαλλία πάρα πολλοί Πρώσσοι στρατιώτες

που αρνούνταν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Ο ανηψιός μου ήταν Βαυαρός.

Βαυαρός!

Ίσως είναι κι αυτό μια αρχή.

Πήρα ένα γράμμα από τη λεωφόρο ντε Μπρετέιγ.

Ένας χτίστης που λέγεται Μπαρμπερέν... Για να δω...

Βρήκε...

καθώς περπατούσε στη λεωφόρο ντε Μπρετέιγ...

ένα σχεδόν νεκρό παιδί...

Σχεδόν;

Σχεδόν νεκρό. Αυτό έγινε τον Ιανουάριο,

πριν τέλος πάντων αρχίσει αυτός ο απαίσιος πόλεμος ανάμεσα στις δυο χώρες.

- Μου επιτρέπετε; - Όλα είναι γραμμένα εδώ:

η διεύθυνση του χτίστη, το σχεδόν νεκρό παιδί, ο Ιανουάριος...

Μα ο ανηψιός μου εξαφανίστηκε τον Φεβρουάριο εκείνης της χρονιάς.

Εντούτοις η κυρία Στράουσενμπεργκ...

Κοντέσα!

Ανέφερε τον Ιανουάριο στα γράμματά της.

Μπορώ να πάρω αυτό το γράμμα...

να της το δείξω;

- Έχετε πληρεξούσιο; - Πληρεξούσιο;

Έπρεπε να το είχε σκεφτεί αυτό η ίδια...

αλλά είναι τόσο ταραγμένη...

Σίγουρα θα με καταλαβαίνετε.

Ευχαριστώ.

Ρεμί! Ρεμί, σε περιμένω!

Μην ανησυχείς. Σκεφτόμουν κάτι.

Το συμβούλιο μπορεί να μας δώσει λίγα λεφτά να μεγαλώσουμε το παιδί.

Τι λες;

Πάω και βλέπουμε.

Δεν έφαγες τίποτα.

Θα πάμε στο καφενείο.

Άντε, Ρεμί.

Και μένα μ'αρέσει ο μικρός.

Αυτό είναι από μένα.

Έπεσες από σκαλωσιά, ε; Κακό αυτό.

Σε παρακαλώ να συγχωρέσεις τη συμπεριφορά του συνεργάτη μου...

Του συνεργάτη σου;

Ονομάζεται Δον Ζουάν. Καλό δεν είναι;

Δον Ζουάν...

Τι κάνεις εδώ;

Ποιος είναι αυτός;

Ένας μυστήριος πελάτης.

Το συμβούλιο δε θα μας δώσει τίποτα.

Αν ήταν να δίνουν λεφτά για το κάθε ορφανό του πολέμου,

θα είχαν φαληρίσει αμέσως.

Το ορφανοτροφείο είναι η μόνη λύση.

Δε δουλεύει, τρώει, θέλει καινούργια ρούχα...

Καταστραφήκαμε!

Σας είναι βάρος το παιδί; Επειδή...

σκεφτόμουν...

- Τι; - Μπα, τίποτα.

Ίσως το παιδί να μου ήταν χρήσιμο στη δουλειά μου.

- Τι δουλειά κάνεις; - Είμαι καλλιτέχνης.

Το ακούσατε αυτό;

Θέλεις να πάρεις αυτό το παιδί, που δουλεύει στη φάρμα,

που είναι πάντα εργατικό, πρόθυμο, δεν παραπονιέται ποτέ...

Που χρειάζεται τροφή και ρούχα.

Σκέψου πόσο θα μας πονέσει αυτό εμένα και τη γυναίκα μου.

50 φράγκα.

Όχι, πρέπει να το πω στον κύριο Φοντάν. Περιμένετε!

Από ποιον κλάπηκε αυτό;

Εσείς; Κύριε φον Στράουσενμπεργκ;

- Αυτοπροσώπως, Σαρλ. - Εσείς...

Μετά από τόσο καιρό.

Σε τι οφείλω την ευχαρίστηση...

Την ευχαρίστηση;

Δε θα μιλούσα για ευχαρίστηση στη θέση σας, Σαρλ.

Καλημέρα, μικρή μου.

Αυτή είναι η ανηψιά μου, η Λίζε.

Υποκλίσου στον κύριο, Λίζε, και πήγαινε μετά στο κρεββάτι σου.

Έλα.

Η ανηψιά μου δεν μπορεί να μιλήσει.

Παραμένει μουγγή από τότε που οι γονείς της κάηκαν σε πυρκαγιά.

Έπρεπε να την αναλάβω εγώ.

Επέζησε...

Τα παιδιά φαίνεται ότι επιβιώνουν στην εταιρεία σας,

...έτσι, Σαρλ;

Δεν καταλαβαίνω.

Βγάζετε ακόμα πολλά λεφτά από διαρρήξεις στο Παρίσι;

Ελάτε να δείτε.

Αυτά τα πράγματα πάνε καλά στη Γερμανία.

Απλά δείτε!

Δεν ήρθα εδώ εγώ γι'αυτό,

και δεν ήρθα για ευχαρίστηση.

Σας είπα,

αγαπητέ μου Σαρλ...

Να σας αποκαλώ ακόμα έτσι;

Πού το πάτε;

Σ'αυτό!

Αυτό το γράμμα στάλθηκε στη νύφη μου.

Γιοχάννα...Η μάνα του παιδιού;

Διαβάστε το και πείτε μου.

Από θαύμα ο ταχυδρόμος μού άφησε το γράμμα.

Η Αστυνομία βρήκε τα ίχνη ενός παιδιού

που εγκαταλείφθηκε πριν 10 χρόνια στη λεωφόρο ντε Μπρετέιγ.

Πάντα μου λέγατε

ότι το παιδί ήταν ήδη νεκρό όταν ήρθατε στο Παρίσι.

Δηλαδή, ήταν σχεδόν νεκρό.

Σχεδόν;

Ναι, σχεδόν.

Και τι σημαίνει το "σχεδόν";

Ήταν σχεδόν νεκρό από το κρύο όταν το εγκατέλειψα στο Παρίσι.

Στη λεωφόρο ντε Μπρετέιγ;

Ναι, ίσως. Δεν ξέρω.

Αν δεν ήταν σχεδόν νεκρό,

θα ήμουν ο μόνος κληρονόμος της οικογενειακής περιουσίας.

Ώστε αυτό εξηγείται στο γράμμα.

Όμως δεν υπάρχει καμμιά απόδειξη ότι...

''Δεν υπάρχει καμμιά απόδειξη ότι...''!

Έχετε δίκιο, Σαρλ, δεν υπάρχει καμμιά απόδειξη.

Όμως εγώ σας πλήρωσα κάποτε και σας πλήρωσα πολύ καλά

για ένα συμβόλαιο που δεν το τιμήσατε.

Και τώρα απαιτώ από σας να το τιμήσετε πλήρως!

- Να το τιμήσω; - Το καταλάβατε αυτό;

Να το τιμήσω...

Ξέρω σε ποιον θα αρέσει αυτό το διαμάντι.

Δεν πρέπει να χάσουμε τις ελπίδες μας.

Έχουμε ακόμα τον Ρεμί.

Κι ίσως ακόμα πάρουμε κάποια λεφτά γι'αυτόν και να τα βάλουμε στην άκρη.

- Από το συμβούλιο; - Γιατί όχι;

Ας πιούμε σ'αυτό.

Ο πανδοχέας μού υποσχέθηκε ένα μπουκάλι.

Πήγαινε και φέρ'το μου.

Τώρα;