Delirium

ทุกๆวันอาทิตย์, พ่อของผมจะนำกล้องออกมา

พ่อชอบบันทึกเทปพวกเรา

คุณเล่นถ่ายมันทั้งวันเลย ไม่คิดจะพักกล้องบ้างรึไง?

ก็มันวันอาทิตย์นี่ คุณก็รู้กฎ

คุณก็รู้ว่าพ่อสิ้นสติทันที, ผมไม่ คิดว่าพ่อจะทรมานขนาดนั้น

แล้วคุณรู้สึกยังไง?

คุณก็รู้, ผมไม่เจอเขามานานแล้ว

นั่นทำให้มันง่ายขึ้นนิดหน่อย

พ่อ!พ่อ! พ่อ, ดูผมสิครับ!

ทำไมคุณถึงคิดว่าเขาห่างเหิน?

คุณก็รู้ว่าทำไม

แม่ผมต้องทิ้งเขาไป, เพราะ เขาเอาแต่ทำงานการเมือง

รู้นะว่า, เขารู้สึกละอายใจในตัวผม

มันก็แค่ เขาเป็นคนที่ยิ่งใหญ่

และเขาคาดหวังไว้มาก จากลูกชายของเขา

เมื่อพวกนั้นบอกผมว่าเขาฆ่าตัวตาย ...

ผมคิดว่ามันเป็นเพราะ ผมได้รับการปล่อยตัว

ไม่นะ, คุณไม่รู้หรอก

คุณก็รู้, ไม่น่าแปลกใจเลยที่ เขาจบด้วยการทำให้ผมเกลียด

สักวันนึงคุณต้องสำนึก, แล้ว เอาพ่อคุณขึ้นหิ้งบูชาแน่, ทอม

คุณมาไกลเกินแล้ว สหายน้อย

มันชัดสำหรับผมเลยว่าเขารักคุณมาก แม้ว่าเขาจะไม่อยากเจอหน้าคุณก็ตาม

เขาทิ้งคุณไว้ให้คุณทุกอย่าง ให้โอกาสคุณเป็นครั้งที่สอง

คุณสามารถเริ่มต้นใหม่ใช้ชีวิตของ คุณไปชดเชยให้กับเวลาที่คุณสูญไป

ตอนนี้นะ, แค่จำเอาไว้, ควบคุมความกลัวของคุณ

อย่าให้มันครอบงำคุณ และเมื่อมีข้อสงสัย....

ให้เชื่อสมองของตัว อย่าเชื่อที่เห็น

รับไปเลย

ผมต้องปล่อยตัวคุณวอล์คเกอร์ กรุณาส่งเขาไปหาเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บน

ขอให้คุณโชคดี

ฉันรู้ว่ามัน 20 ปีมาแล้ว แต่นายต้องจำบ้านของตัวเองได้

นี่, นายยังต้องมีมันเป็นเพื่อนไปอีก สามสิบวันสำหรับการขังต่อที่บ้าน

ทนต่อแรงกระแทก, กันน้ำ

มันจะส่งเสียงเตือน ถ้านายออกนอกเขต

บระเจ้า!!

แล้วไอ้นี่ใช้ทำอะไร?

นายต้องว่าฉันโง่

เอาล่ะ, ทัวว์จบแล้ว..เพราะถ้าฉันรู้ ว่านายยังมีลานโบว์ลิ่งในห้องใต้ดิน

ฉันคงยิงนายแน่

ฉันอยากให้นายพุ่งความสนใจของนาย มาที่เทคโนโลยีอัศจรรย์แสนทันสมัยนี้

มันจะดังครั้งหรือสองครั้งต่อวัน

หนนึงอาจราวๆเก้าโมงเช้า อีกทีอาจเที่ยงคืน

ยกหูก่อนที่จะดังครบสิบครั้ง

ยืนตรงหน้าเครื่อง, ส่งยิ้ม,

เพราะว่ากล้องนั่น ต้องถ่ายรูปของนาย

อีกอย่างนึงนะ

เยี่ยวใส่ซะ

งี่เง่า

พ่อแม่นายนี่ช่างไม่คิดสักนิด เลยว่ากำลังเดินเข้าสู่ช่วงอะไร

สาบานเลยว่า, ทางเดียวที่ฉัน จะกลับไปแต่งอีกทีคือชาติหน้า

โชคไม่ดี

พ่อของนายฆ่าตัวตายแค่ไม่ กี่วันก่อนที่นายจะถูกปล่อยตัว

หุบปากที

โบรดี้?

เมื่อพ่อของผมตาย พวกเขาทำยังไงกับหมาของพ่อ?

มันถูกส่งไปอยู่อีกที่หนึ่ง ในวันพฤหัส

- นายรู้ได้ยังไงว่าเขามี? - เขาเก็บโดเบอร์แมนไว้เสมอ

เขามักจะภูมิใจตัวเองนักหนา ว่าเขาฝึกพวกมันได้ดี

โดนกัดเข้าไปครั้งนึงนึงตอนผมยังเด็ก

ผมไม่ควรจะยุ่งกับมัน ตอนที่มันกำลังกิน

ห้ามขวางระหว่างหมากับมื้อเย็นของมัน

พ่อของนายได้พิสูจน์ไว้อย่างชัดเจน

เดี๋ยวนะ, นั่นหมายความว่ายังไง?

เป็นวันก่อนที่เราจะพบศพเขา สภาพมันดูไม่ค่อยได้

นายรู้สึกโอเคมั้ย ยาเม็ดของนายอยู่ไหนล่ะ?

ให้ฉันดูซิ, นี่มันอะไรน่ะ? เอาสักหน่อยมั้ย?

ฟังนะ, นั่นคือ... นั่นคือปัญหาของผม, โอเค?

ไม่ใช่ของคุณ

มานี่ๆๆๆ, ไม่ต้องอาย

นายกับฉัน, เราต้องเป็นมิตรต่อกัน

ฟังนะ

กับอีกสามสิบวันนับจากนี้, นายเป็นของฉัน

หากนายทำพลาดแม้จะเล็กน้อยที่สุด นายจะถูกส่งกลับไปที่สถาบันทันที

การละเมิดเขตกักบริเวณ, พลาดการรับสาย,

พาคนอื่นๆเข้ามาในบ้าน...

ทุกๆสัญญาณที่นายทำมันพัง, ทุกๆอย่างก็, ตูม..

เพราะหลังจากสิ่งที่นายและพี่ชายทำลงไป

ไม่มีอะไรที่ฉันชอบมากไปกว่า

ทำเพื่อให้แน่ใจว่านายไม่ได้ กลับไปว่ายน้ำในสระ อีกครั้ง

ทุกคนในชีวิตจริง, ต่างสวมใส่ ปลอกคอหรือสายจูงกันทั้งนั้น

เดาสิที่ไหนสวมให้ฉัน

ไม่, ผมไม่ยอมกลับไปที่นั่นแน่ ไม่มีทาง

นั่นคือสปิริต. ฉันจะคอยดู

คาดว่าเจอคุณอีกเมื่อไหร่?

ตอนไหนก็ได้ที่ฉันรู้สึกอยากมา

เพลงโปรดแม่สินะ

บทบรรยายไทยโดย Komkean

ทำให้ดูกันฟรีๆใน dedbit

ห้ามนำเอาไปใช้เพื่อการค้า

ดีใจที่เจอคุณนะ

มิสเตอร์แลร์รี่ ไอ้ลูกหมา

ไม่ได้เจอกันซะนาน

ไอ้บ้า, เหมือนแกไม่ชอบฉันเลยว่ะ

- ระบุชื่อของคุณ - โธมัส วอล์คเกอร์

ขอบคุณ, วางหูได้แล้ว

ตั้งยี่สิบปีแล้ว, ที่รัก. ฉันไม่เคยหยุดรักแกเลย

โธ่...

ไม่เอาน่า

Red Pepper Market. ค่ะ

หวัดดี, ผมอยากได้ Fruity Pebbles สักกล่องนึงส่งที่บ้านผมครับ

มันคืออะไรคะ?

นมมั้ง?

มีของมาส่งให้ ทอม วอล์คเกอร์

ช่วยหิ้วถุงพวกนั้นมาให้ผมได้ไหมครับ?

ต้องขอโทษ, ผมอยู่บ้านตามลำพัง และผมออกไปไม่ได้จริงๆ...

โอ้ว

- "โอ้ว"? อะไรเหรอ? - ไงนะ?

ยังไง? ก็นายร้องว่า, "โอ้ว"

โอ้ว?

นายน่าจะพูดอะไรบ้างหลังคำนั้นนะ

ครับ, หนึ่งในสิ่งที่ว่า...

เวร, ผมขอโทษ, ถ้าผมก้าว ออกนอกบ้านแค่ก้าวเดียว

ไอ้สิ่งนี้มันก็จะเรียกตำรวจมา, ซึ่งผมก็แค่...

ผมแค่อยากได้ข้าวของๆผม

ฉันรู้น่าว่าทำไม นายโคตรเจ๋ง

คุณมีซีเรียลห้าชนิด ไอศกรีมสี่ชนิด

และสแน็คเค้กทุกแบบในHostess spectrum.

คุณเพิ่งเลิกไดเอทรึไง?

หรือไม่คุณก็เมายาอย่างหนัก ฉันก็นึกไม่ออก

ผมไม่ได้ลองลิ้มรสของ พวกนี้มานานแล้วจริงๆ

คุณกำลังฟังอะไรอยู่น่ะ?

เอ่อ, นั่นคือเพลงที่เฟอะฟะของ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา

พระเจ้า, มันฟังดูเก่ามาก

ผมไม่ได้คิดอย่างนั้น กับเพลงในสมัยนี้

เหรอ, จริงดิ

ฉันคิดว่ามันน่าอึดอัดใจ, แต่ฉัน ได้ยินมาว่าพ่อของคุณจากไปแล้ว

ฉันแค่อยากบอกว่าฉันเสียใจด้วย

นายมีสมาชิกครอบครัวคนอื่นที่ อาจย้ายเข้ามาและช่วยได้บ้างมั้ย?

ไม่มีครับ

แล้วแม่ของนายล่ะ

ผมไม่ควรปล่อยให้ใครๆเข้ามาในบ้าน

ขอโทษนะ

ไหนๆก็ไหนๆแล้วเผยมาเลยดีกว่า เพราะว่าอะไรที่คุณไม่ยอมบอกฉัน

วิกิพีเดียจะบอกอยู่ดี

ใครคือวิกิพีเดีย?

แม่ผมทิ้งพ่อผมไปตอนที่ผมอายุ15

และผมก็ไม่ได้ยินข่าวคราวของแม่อีกเลย

ทำไมคุณถามคำถามพวกนี้กับผมล่ะ?

เพราะคุณดู ..แปลกๆ และน่าสนใจ

และเชื่อฉันเถอะ, ไม่มีใครน่าสนใจหรอกแถวนี้

มันเหมือแดนรกร้างไร้อารยธรรม

งั้นทำไมคุณถึงไม่จากไปซะล่ะ?

ฉันก็ประเภทติดแหง็กอยู่ที่นี่

ทำงานที่ตลาดและ.. ซวยแล้ว! ตลาด

- เดี๋ยวก่อน! ... แล้วร้านขายของชำ - เดี๋ยวกลับมา!

บางอย่างบอกฉันว่า คุณยังมีเครื่องเล่นซีดีอยู่

ฉันพูดถูกมั้ย?

รายการของชำ, แผ่นซีดี

"เทา"?

ใช่, ฉันชอบที่จะติดป้ายมิกซ์ เพลงของฉันตามสีที่ฉันรู้สึก

เหมือนแหวนที่เปลี่ยนสี ตามอารมณ์ของผู้สวมใส่

เอาล่ะ, มันก็เป็นเรื่องดีที่ ได้รู้จักนายกับสิ่งต่างๆ

เดี๋ยวสิ! แล้วชื่อคุณล่ะ?

ลินน์

ลินน์

ถ้าหากว่านี่สีเทา แบบไหนถึงจะดาร์ก?

เฮ้. เฮ้, ลินน์

ผม, เอ่อ...

เวลาว่างนิดหน่อยกับฝีมือผม, ผมทำอะไรให้คุณอย่างนึง

ผู้หญิงชอบศิลปะ

Red Pepper Market.

มันน่าขนลุก ไม่เอาแล้ว, น่าขนลุกเกินไป

คิดว่าผมเป็นคนแปลก ๆ

โว้ว, โว้ว, โว้ว, โว้ว เยอะไป, ทอม.. เยอะเกินไป

กี่ปีแล้วที่พ่อกับแม่แต่งงานกันมา?

สิบมั้ง?

ถูกต้อง, แล้วนั่นมีเทียนกี่เล่ม ที่ลูกปักลงบนหน้าเค้กไปแล้ว?

หนึ่ง, สอง, สาม, สี่, ห้า, หก, เจ็ด, แปด, เก้า, สิบ, สิบ..

มันเป็นอย่างนั้นเหรอ?

พ่อผิดเอง, คิดว่านะ, ใช่มั้ย?

วันนี้วันอะไร?

ใครกันน่ะ?

ขออภัยค่ะ

หมายเลขที่คุณโทรหาเป็นแบบส่วนตัว และไม่สามารถรับสายเรียกเข้า

เชื่อในสมองของนาย ไม่เชื่อที่ตานายเห็น

ลินน์, คุณช่างเต็มไป ด้วยความน่าประหลาด

หนูมั้ง?

นี่มันห่าอะไรวะ

ควบคุมความกลัวของนาย

ควบคุมความกลัวของนาย

อะไรวะ?

หวัดดี?

ใครกันน่ะ?

ใครอยู่ตรงนั้น?

พ่อเหรอ?

โอ๊ะ, เชี่ย!

- ฮัลโหล? - นี่ผมเองนะ

นี่ทอมพูดครับ

นายเมารึยังไง?

ไงนะ? ไม่ๆๆๆ

ผมก็แค่, คุณรู้น่า ... ผมไม่ได้ อยู่คนเดียวแบบนี้มา20ปีแล้ว

เฮ้! เฮ้ ขอบคุณที่มาครับ

อย่าเปิดประตูทิ้งไว้สิ นายโตขึ้นมาในโรงนารึไง?

ขอโทษ...

คุณไม่ได้กำลังยุ่งๆอยู่ใช่ไหมครับ?

แบบไหนล่ะ? ยังไงรึ? แบบมีเดทน่ะหรือ?

ช่างน่าเสียดาย, นายเป็นผู้ชายคนเดียวในชีวิตของฉัน

เว้นแต่นายจะนับอดีต สามีผู้ล่วงลับของฉันด้วย

- นายฟังดูเหมือน ... - เดี๋ยวนะ, คุณได้ยินมั้ย

คุณได้ยินเสียงดังเอี๊ยดนั่นไหม?