The Knight of Shadows: Between Yin and Yang

วันนี้...

ข้าจะเล่านิทานให้ฟัง

ตำนานว่าไว้ เมื่อนานมาแล้ว...

จู่ๆ เหล่าอสูรก็รุกรานโลกมนุษย์

สร้างทุกข์เข็ญไปทั่ว

แล้ววันนึง...

จอมปราชญ์ก็เหาะลงจากฟากฟ้า

ตวัดพู่กันสร้างสนามเวทย์ขึ้นในอากาศ

กักอสูรร้ายไว้ในคัมภีร์ของท่าน

และเลี้ยงอสูรที่ดีไว้ข้างกาย

อสูรร้ายถูกส่งลงสู่นรกโลกันต์

และถูกลงฑัณฑ์ด้วยสายฟ้าฟาด

สลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ภายในประตูนรก

ไม่มีวันไปผุดไปเกิด

ไม่ว่าท่านจอมปราชญ์ไปที่ใด...

อสูรร้ายต่างหวาดกลัว

หลบหนีหัวซุกหัวซุน

ล่าอสูรสนุกไหมล่ะ

สนุกกับผีสิ

จะทำอะไรข้า

- เจ้าตด ถึงตาเจ้าแล้ว - ข้าเนี่ยนะ

ประกาศิตหยินหยาง

สวรรค์โลกาไร้ปราณี วิถีจักได้ชัย

กักอสูร

มังกรดำแห่งทะเลบูรพา ก่อนเคยเป็นอสูรพันปี...

สร้างความวุ่นวายให้มนุษย์

กักอสูร

- น่ากลัวชะมัด - ชอบไหมล่ะ

สนุกมาก

ข้าแต่งเองทั้งเรื่องเชียวนะ...

อยู่ในหนังสือเล่มนี้

พวกเจ้าเอากลับบ้าน

ให้แม่อ่านให้ฟัง

จะได้รู้ตอนจบแสนวิเศษ ดีไหมล่ะ

ดี

แค่ห้าอีแปะ

ไม่มีเงิน

ห้าอีแปะก็ไม่มีเหรอ

- ใช่แล้ว - ไม่มีเลย

แยกย้าย ไปให้พ้น

ไม่พกเงินติดตัวเลย

เมื่อยปากเล่ามาตั้ง 4 ชั่วโมง

- รอข้าด้วย - กลับบ้านไปเลย

- คราวหน้าไม่มีเงินไม่เล่าแล้ว - รอด้วย

ออกจากบ้านไม่พกเงิน

เด็กสมัยนี้เป็นบ้าอะไรกัน

รอข้าด้วย

เร็วเข้า เร็วเข้า

- นี่อะไรน่ะ - ข้าว่าข้าได้ยินเสียงจากรูปปั้นนี่

อสูร

คราวหน้าพกเงินมาด้วยล่ะ

ท่านปู้

ท่านเล่านิทานทั้งวัน

แลกเงินไม่กี่อีแปะ

ขนาดขาข้ายังเหน็บกิน

เหน็บกินแล้วไง

นี่

เมื่อกี้เจ้าหลอกให้เด็กๆ ตกใจเหรอ

- ใช่ - ดีแล้ว ดีแล้ว

หนังสือข้าขายดีแน่

ได้ข่าวว่าร้านโบราณวัตถุถูกปล้น

หน้าต่างร้านลงกลอนจากด้านใน

เป็นคดีที่โจรมีประตูลับ

ท่านหัวหน้าเจิ้น

ตามการวิเคราะห์ของข้า

โจรรายนี้...

กับการปล้นอัญมณีสองราย ด้านทิศใต้ของเมือง...

เป็นฝีมือโจรคนเดียวกัน

ข้าเชื่ออย่างนั้น เพราะคดีแต่ละราย

โจรได้ทิ้งหลักฐานเดียวกันไว้

ดูนี่

จากเส้นผม ที่เปียกชื้นหยาบกร้าน

และอุณหภูมิของมัน

ผู้ต้องสงสัยควรมี...

ความสูงสี่เชียะ ร่างอ้วนท้วน

แล้วอะไรอีก...

เขาไม่ได้อาบน้ำ

เราสืบสามคดีควบคู่กันได้

เมื่อมองจากความถี่ของคดี

ผู้ต้องสงสัยต้องลงมืออีกเร็วๆ นี้แน่

หัวหน้าเจิ้น เรื่องสำคัญที่สุด...

คือส่งยามไปที่ร้านอื่นๆ ที่มีของมีค่า

เราจะจับมันได้คาหนังคาเขา

ไขคดีได้ในคราวเดียว

หลักแหลม

สุดยอด

หยานเฟย

พอฟังเจ้าเดาเปะปะ

ไม่แปลกใจเลยว่าข้าเป็นหัวหน้ามือปราบ

ส่วนเจ้าเป็นผู้ช่วยต๊อกต๋อย

ข้าพูดผิดเหรอหัวหน้า

มีความเป็นไปได้ประการเดียว

คนร้าย...

ทำงานที่ร้านนี้

เกลือเป็นหนอน

- เป็นไปได้ไง - ไม่ใช่พวกเรานะ ท่านนายอำเภอ

หัวหน้า

- เข้าใจผิดแล้ว - เจ้ารึเปล่า

- หรือเจ้า - ไม่ใช่พวกเรานะ

- หรือเจ้า - ไม่ใช่ข้า

- เจ้าอึด เจ้าถึก เจ้าล่ำ - ขอรับ

พาพวกมันไปสำนักมือปราบ

เฆี่ยนตีให้พวกมันรับสารภาพ

- หาตัวคนเฝ้ายามคืนนั้นให้ได้ - ยามกลางคืนเหรอ

ใต้เท้า ร้านเราเล็กมาก

- กลางคืนไม่ต้องเฝ้าหรอก - หัวหน้าเจิ้น ฟังข้าเถอะ

- อัญมณีลอยออกไปเอง - เจ้าว่าไงนะ

อัญมณีลอยออกไปเอง

ว่าไงนะ

ลอยออกไปเองเรอะ

บ้าบอสิ้นดี

เห็นๆ อยู่ว่ามีคนฉกไป

- หัวหน้าเจิ้น นั่นมัน... - ข้าเก็บไว้เป็นหลักฐาน

หัวหน้าเจิ้น

ท่านจะจัดการกับเจ้าบ้าปู้ซ่งหลิงรึเปล่า

- เจ้านั่นเล่าเรื่องอสูรอีกแล้ว - ทำให้ลูกข้ากลัว

ท่านต้องทวงความยุติธรรมให้เรา

รู้แล้วน่า รู้แล้ว

หยานเฟย

ขอรับ หัวหน้าเจิ้น

ข้ามีงานให้เจ้าทำ

ไปหาตัวโจรบ้าน้ำลายที่ชอบขู่เด็กๆ ให้กลัว

จับตัวมาดำเนินคดี

แล้วคดีลักทรัพย์ล่ะครับ

- ให้ไปตามมันแทนไงเล่า - เราต้องการความยุติธรรม

พรุ่งนี้เช้าไปกับเราเถอะ

ห้ามนอน

ตื่นเร็ว

ห้ามนอน

ออกมาเร็ว

ต่อยแรงกว่านี้

เด็กสันหลังยาว ไปยืนเทินเข่ง

กินมื้อกลางวันกัน

ทำไมไม่รับผิดชอบเลย

อย่าห่วงน่า ข้าเข้าใจ ข้ามาเพื่อผดุงความยุติธรรม

เจ้าควรจัดการเรื่องนี้

- เจ้ามันไร้ประโยชน์ - โดนชนล้มเรอะ

- ลุกขึ้น - หลบไป อย่าบัง

- ไร้น้ำยา - จ้องไก่หาอะไร

มันอยู่บนนั้น

- รอข้าด้วย - เร็วเข้า เร็วเข้า

เจ้าสี่ตัวหายไปตัวนึงตลอด

- ปีศาจหมูไปไหน - ข้าไม่รู้

มันอยู่นั่นไง

ปู้ซ่งหลิง

เจ้าคือปู้ซ่งหลิงใช่ไหม

คนนี้แหละ เขาเล่านิทานอสูรน่ากลัวให้เราฟัง

ใช่

เจ้าน่ะเหรอ

ข้าคือปู้ซ่งหลิง

งั้นก็ดีแล้ว ปู้ซ่งหลิง

เจ้าขู่ลูกข้าอีกแล้ว

- คิดอะไรของเจ้ากันนะ - เจ้าต้องขอขมา

- เราต้องสะสางเรื่องนี้ - ไม่งั้นได้เห็นดีกัน

- ข้าขอขมาแน่นอน - ไม่งั้นพวกเราไม่กลับแน่

ได้เลยๆ

เจ้าลมน้อย ออกมารับแขกเร็ว

ยินดีต้อนรับท่านป้า และน้องชายน้อยทั้งหลาย

อาคันตุกะจากแดนไกล

นี่คือผลงานล่าสุดของข้า

ด้วยราคาสบายกระเป๋าเล่มละ 5 อีแปะ

- ได้สิ - ขอบคุณ ขอบคุณ

จับได้ซะที

โจรขโมยเครื่องประดับ

มาซ่อนอยู่นี่เอง

นี่เงินจ้ะ

ขอบคุณ ขอบคุณ

- นี่ของข้า - ไม่สิ...

ให้มากไป

ท่านให้ข้ามากไป

นี่ของข้า

ท่านก็จ่ายมากไป

ขอบคุณนะ

ขอบคุณท่านป้าทุกท่าน

ที่มาซื้อผลงานล่าสุดของข้า

ข้าไม่ส่งละนะ

รีบกลับบ้านไปอ่านเถอะ

บำรุงสมองซะหน่อย

- ขอโทษที่มารบกวน - มิได้

- ไปกันเถอะลูก - อย่าลืมแนะนำให้เพื่อนบ้านอ่าน

- กลับบ้านซะ - ตกลง

- ท่านอยู่นี่แหละ - ไม่ต้องไปส่งหรอก

เราไปก่อนนะ

ขอบใจนะน้องชายทุกท่าน

- กลับบ้านกันเถอะ - ทำไมพวกท่านกลับซะแล้วล่ะ

ไม่ใช่ว่าจะ...

- พิลึกคนจริงๆ - ไม่เรียกร้องความยุติธรรมแล้วเหรอ

- เจ้าคือปู้ซ่งหลิงใช่ไหม - ข้าเอง

แล้วท่านล่ะ

กระบี่แห่งกฎหมาย

ข้าชื่อหยานเฟย เจ้าหน้าที่อำเภอจินหัว

เจ้าหัวเราะทำไม

ข้าไม่เคยเห็นเจ้าหน้าที่ซอมซ่อแบบท่านเลย

หยุดหัวเราะ

ทำไมกำไลทองคำมาอยู่นี่

นั่นกำไลเงิน

ของพวกนี้มาจากร้านเครื่องประดับ

เจ้าขโมยมาสินะ

เจ้าลมน้อยเหรอ

หรือเจ้าพันมือ