Luca

Άκου, Τομάζο, είναι ανάγκη να ψαρεύουμε κοντά στο νησί;

Ανησυχείς πάρα πολύ.

Κι αν οι παλιές ιστορίες είναι αληθινές;

Τζάκομο, πιστεύεις στα θαλάσσια τέρατα;

Ο κόσμος έχει δει πολλά παράξενα σε αυτά τα νερά.

Είναι όλα απλές ιστορίες.

Για να μας κρατάνε μακριά από τη μεγάλη ψαριά.

-Μα, Τομάζο... -Δεν έχουμε φόβο.

Έτσι μπράβο.

Τι είναι αυτό;

Αστόχησες. Πάμε πριν γυρίσει να μας φάει.

Σου το 'πα ότι είναι αληθινά.

Τι τέρας!

Τρομακτικό!

Τα ψάρια το 'σκασαν!

Όχι, όχι, όχι!

Η μαμά θα με σκοτώσει!

Κατερίνα!

Περίμενε!

Καλημέρα, κε Μπραντζίνο. Επίσης, λυπάμαι.

Πώς είναι η κα Μπραντζίνο;

Γεια σου, Λούκα.

Με συγχωρείτε, κυρία. Έχετε...

Ναι.

Τζουζέπε, έλα πίσω!

Το σκας σαν τον φίλο σου τον Ενρίκο;

Σου έχω νέα. Έχει πεθάνει ή έχει...

φύγει από δω. Κάπου. Γυρίζει τον κόσμο.

Αλλά μάλλον έχει πεθάνει.

Εντάξει, αυτά είναι όλα.

Μόνα Λίζα, γιατί χαμογελάς;

Είναι κανείς άλλος εκεί μέσα;

Τζουζέπε.

Τι είπαμε μόλις τώρα;

Ω, Τζουζέπε.

Εντάξει. Πάμε.

-Γεια σας. -Καλημέρα.

-Γεια σας, κα Αραγκόστα. -Γεια σου, Λούκα!

-Καλημέρα! -Καλημέρα!

ΛΟΥΚΑ

Εντάξει. Ελεύθερα.

Πείτε μου αν χρειάζεστε κάτι.

Κανείς;

Όχι; Εντάξει.

Τζουζέπε...

Τέρατα της στεριάς! Όλοι κάτω από τον βράχο!

Λούκα!

Το μεσημεριανό είναι έτοιμο!

Έρχομαι αμέσως!

Ελάτε! Πρέπει να γυρίσουμε.

Άργησες δύο λεπτά. Είχε έρθει βάρκα;

-Κρύφτηκες; -Ναι, μαμά.

Έστω και μια ματιά να σου ρίξουν...

Νομίζεις ότι γυρεύουν νέους φίλους;

-Όχι. -Να πιάσουν κουβεντούλα.

-Εγώ δεν... -Όχι. Ήρθαν για να σκοτώσουν.

-Βεβαιώνομαι ότι ξέρεις. -Ευχαριστώ, μαμά.

Όταν ήμουν παιδί, περνούσαν βδομάδες χωρίς βάρκα...

και να ξέρεις, δεν είχαν μηχανές.

Μόνο ένα ιδρωμένο τέρας της ξηράς με κουπί.

-Γεια σου, γιαγιά. -Γεια σου, Μπαμπλ.

-Γεια σου, μπαμπά. -Λούκα!

Κοίτα την Πριγκιπέσα. Μαδάει.

Ω, είναι υπέροχο.

Αυτό θα πει πραγματικό καβούρι πρωταθλητής.

Α, ωραία.

-Μην την κοιτάς στα μάτια! -Συγγνώμη.

Μη ζητάς συγγνώμη. Αισθάνεται την αδυναμία.

Έλα να φας, Λούκα.

Να νικήσουμε τους Μπραντζίνο στον καβουροδιαγωνισμό.

Όλοι βρίσκουν υπέροχη την Μπιάνκα Μπραντζίνο με τα βραβευμένα καβούρια...

και την καταπληκτική μίμηση δελφινιών. Σε παρακαλώ!

Όλοι το κάνουν αυτό.

Έτσι;

Δεν ξέρω γιατί τα δελφίνια βγάζουν ήχους.

Γιατί απλώς δεν μιλάνε;

Λούκα. Τι έχεις στο μυαλό σου;

Ξέρετε, αναρωτιόμουν...

Από πού έρχονται οι βάρκες;

Από τη στεριανή πόλη τεράτων. Πάνω από την επιφάνεια.

Κέρδισα έναν τύπο στα χαρτιά εκεί.

Μαμά! Τι κάνεις;

Είναι αρκετά μεγάλος για να το ακούσει.

Έχεις βγει στην επιφάνεια και έκανες την αλλαγή;

Όχι! Όχι! Τέλος! Κλείσ' το!

Ρώτησα από περιέργεια.

Ναι; Λοιπόν, το περίεργο ψάρι πιάνεται.

Δεν μιλάμε, σκεφτόμαστε ή συζητάμε...

ούτε πάμε οπουδήποτε στην επιφάνεια! Κατάλαβες;

Ναι, μαμά.

Πάρε. Τώρα πάμε πίσω στη δουλειά.

Κοίτα με στα μάτια.

Ξέρεις ότι σ' αγαπώ, έτσι;

Το ξέρω, μαμά.

Ανησυχούμε λίγο γι' αυτόν, έτσι;

Όχι, ευχαριστώ! Χόρτασα.

Ηρέμησε. Δεν είμαι άνθρωπος.

Δόξα τω Θεώ.

Να, κράτα αυτό.

Μένεις εδώ γύρω;

Εδώ κάτω; Όχι, όχι. Ήρθα για τα πράγματά μου.

Περίμενε, αυτό είναι δικό μου!

Κύριε; Ξέχασες το καμάκι σου...

Α, ναι. Ευχαριστώ!

Τι; Τι κάνεις;

Όχι, όχι!

Όχι!

Βοήθεια!

Πρώτη φορά;

Φυσικά πρώτη φορά! Είμαι καλό παιδί!

Χαλάρωσε.

Ανάπνευσε.

Λοιπόν; Δεν είναι υπέροχο;

Όχι! Είναι κακό και δεν πρέπει να είμαι εδώ πάνω.

Καλή σου μέρα.

Ευχαριστώ.

Καλή σου μέρα. Ξανά.

Γιαγιά...

πήγες στ' αλήθεια στην...

Ακούστε, όλοι. Αυτός είναι ο Σμούκα.

Αυτός κάνει κουμάντο τώρα. Καταλάβατε;

Πωπώ. Αυτό δεν ήταν ευχάριστο θέαμα.

Ορίστε.

Έλα.

Στάσου. Νιώθω πως ακόμα έχω ουρά.

Λέγεται ουρά-φάντασμα. Θα συνηθίσεις.

Α, ναι. Περπάτημα.

Μην ανησυχείς, είσαι τυχερός. Εγώ το ανακάλυψα.

Στοιβάζεις τα πάντα, το ένα πάνω στο άλλο.

Σαν έναν σωρό από πέτρες.

Τέλεια! Θέλω να πω, τελοσπάντων.

Το περπάτημα είναι σαν το κολύμπι. Αλλά χωρίς πτερύγια. Ή ουρά.

Επίσης, δεν υπάρχει νερό. Κατά τα άλλα, είναι το ίδιο.

Δοκίμασέ το.

Λάθος. Δοκίμασε ξανά.

Προσπάθησε να προηγείται το κεφάλι σου. Όχι, περισσότερη κοιλιά.

Αυτό είναι ξάπλωμα στο έδαφος. Τι λες γι' αυτό;

Κάνε ένα βήμα χωρίς να το σκεφτείς.

Όχι, όχι, μην το σκέφτεσαι.

Δεν ξέρω πώς να μη σκέφτομαι κάτι.

Εντάξει. Παρακολούθα.

Γύρνα τα πόδια εκεί που θες να πας.

Μετά πιάνεις τον εαυτό σου πριν πέσεις.

Ναι, έτσι μπράβο.

Ωραία. Ωραία.

-Ναι. Ναι! -Τα καταφέρνω!

Καθόλου άσχημα, μικρέ. Αλμπέρτο Σκόρφανο.

Λούκα Παγκούρο.

Είναι ανθρώπινη συνήθεια. Είμαι ειδικός.

Τι σημαίνει αυτό;

Αυτό που είπες μόλις τώρα;

Έλα. Θα σου δείξω κι άλλα πράγματα!

Ποσειδώνα μου!

Εδώ πάνω μένεις;

Ναι. Εγώ κι ο μπαμπάς μου.

Δεν μένει πολύ εδώ, οπότε μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.

Δεν είναι επικίνδυνο;

Ναι, τέλειο! Όλα τα καλά είναι πάνω από την επιφάνεια.

Δηλαδή, τι άλλο;

Ο αέρας!

Η βαρύτητα! Γνωστή και ως πτώση!

Ο ουρανός. Τα σύννεφα. Ο ήλιος.

Μην τον κοιτάς. Αστειεύομαι. Ασφαλώς να τον κοιτάξεις.

Μετά, υπάρχουν και ανθρώπινα πράγματα.

Όπως βλέπεις, συλλέγω εδώ και καιρό...

οπότε ρώτα με ό,τι θέλεις.

Η μαγική μηχανή της κυρίας που τραγουδάει.

Είναι χαλασμένη, δυστυχώς.

Την ξεχάλασες!

Τι είναι αυτό;

Είναι το καλύτερο πράγμα που έφτιαξαν ποτέ οι άνθρωποι.

Η Βέσπα.

Κάθεσαι πάνω της και σε πηγαίνει όπου θέλεις να πας.

Σε ολόκληρο τον κόσμο!

"Η Βέσπα είναι ελευθερία".

Ναι!

Πολύ σούπερ, έτσι;

Ναι.

Θα φτιάξεις μία; Νομίζω ότι έχεις όλα τα ανταλλακτικά.

Έχω τα ανταλλακτικά.

Θα φτιάξω μία! Θέλεις να βοηθήσεις;

Εγώ; Ναι! Στάσου! Όχι, δεν μπορώ.

-Πρέπει να πάω σπίτι. -Τώρα;

Ναι, αν μάθουν οι γονείς μου ότι ήρθα εδώ πάνω...

Θα ήταν κακό. Οπότε, σ' ευχαριστώ, αλλά...

Αντίο. Για πάντα.

Εντάξει, αλλά τώρα πρέπει οπωσδήποτε να φύγω.

Εντάξει. Γεια.

Σοβαρά, πρέπει να φύγω τώρα. Αυτήν τη στιγμή.

Εντάξει. Τα λέμε.

-Είναι καλύτερη από τη φωτογραφία. -Ναι, είναι.

Πρέπει να βιαστώ.

Τα λέμε αύριο!

Λούκα! Πού είχες πάει;

Μην πεις στην επιφάνεια.

Στην επιφάνεια.

Τι είπες μόλις τώρα;

Τι έχει το πόδι σου;

Λούκα.

-Εγώ... -Θα μας πεις πού ήσουν;