Martian Child

Ó, nei.

Ég býst við að í hverjum hóp sé einn sem aldrei passar í hópinn.

Komdu! -Já.

Nú, það var ég... David Gordon.

Ég fann flóttaleið í gegnum sögurnar mínar.

Ímynduanrafl mitt var eins og eldflaug sem tók mig langt í burtu

þar sem ég gat litið á lífið úr öruggri fjarlæð.

Sem ég geri víst núna í bókunum mínum.

Eins óheppileg og barnæska mín var var ég mjög heppinn sem rihöfundur.

Í stað þess að verða venjulegur maður í góðu jafnvægi varð ég...

undarlegur og náði árangri.

Ég er ekki viss um hvort er betra en það skiptir engu því það er ekkert val.

En svo ég svari upphaflegu spurningunni á beinni hátt

Já, ég trúi því að í öllum skáldverkum sé ein persóna

sem tengist ævisögu höfundarins og það gildir vissulega um Dracoban.

Eins og í draumi táknar yfirleitt einn karakter þig.

En í þessu tilviki er það ekki sá sem þú mundir reikna með.

Því, sjáðu til. Ég er ekki maðurinn. Ég er veran. Er það gott?

David... -Sæll Harlee.

Ég bjóst við að finna þig hér í dag.

Ég bjóst við að sjá þig líka. Sætt af þér að koma.

Ég held að við höfum verið saman á hverjum afmælisdegi síðan í 3. bekk

Hæ, Einhversstaðar.

Einhver er glaður að sjá þig.

Hvað finnst þér hreinskilnislega?

Ertu að grínast? Mér finnst frábær hugmynd að þú ættleiðir barn.

Mér finnst svo fallegt að þú opnir hjarta þitt þannig.

Liz heldur að ég sé galinn. Hvað ef hún hefur rétt fyrir sér?

Hvað ef ég er ekki hæfur til þessa? -Ég skal segja þér eitt.

Mamma mín ól upp 5 börn og efaðist aldrei um getu sína sem foreldri.

Og hún var frábær, er það ekki?

Nei, hún var verst. Sálfræðingurinn minn á sumarbústað vegna hennar.

Það eitt að þú spyrjir þig að þessu sannar í raun að þú ert hæfur.

Flestir eyða meiri tíma í að hugsa um tómatarækt en um eigin börn.

Geturðu ímyndað þér hvað Mary yrði ánægð með þetta?

Já, en það er ekki nógu góð ástæða til að gera það.

Þú átt nóg eftir af ást í hjarta þér. Hún sagði alltaf að þú yrðir frábær pabbi.

Já, en hún sagði líka að ég mundi vinna Nóbelsverðlaun í bókmenntum.

Já, og hún sagði að þú hrytir og gætir ekki stemmt af ávísanaheftið.

Þetta er allt satt. -En þú værir frábær í rúminu.

David, sæll. -Sæl Sophie. Það er langt um liðið.

Já. Þetta eru um það bil tvö ár.

Þú lítur vel út. -Takk, þú líka.

Ég er bara ekki tilbúin að taka þessa ábyrgð. Því miður.

Vissirðu ekki að ég mundi spyrja þig að þessu?

Ég vildi ekki segja nei í símanum.

Einmitt. -Það virtist ekki rétt.

Mér þykir þetta mjög leitt.

Hæ. Hvað heitir þú? -Esther.

Sæl, Esther.

Ég veit hver þú ert. -Er það?

Þú ert sá sem Sophie hringdi í vegna Dennis, en þú vilt hann ekki

því að konan þín er dáin.

Hver sagði þér þetta? -Dennis.

Jesús minn.

Jesús er mikilvægur en önnur trúarbrögð skipta jafn miklu máli.

Gerðu mér greiða. Ekki taka bæturnar af mér þegar þú ert orðin forseti.

Ertu vinkona hans? Nei, hann er skrýtinn. Hann

á enga vini.

Er það ekki? Hvar heldur hann sig?

Hann er í kassanum. Hann kemur bara út á nóttinni.

Af hverju gerir hann það? -Sólin. Hann hatar sólina.

Af hverju hatar hann sólina? -Ég veit það ekki.

Kannski finnst honum hún of björt. -Einmitt já.

Ég sagði honum að þú værir skrýtinn.

Hann er í kassanum.

Ég skil ekki. Af hverju hringdi hún í þig til að byrja með?

Hún hélt að hún hefði fundið barn sem hentaði mér.

Eru einhleypir menn ekki neðst í virðingarstiganum?

Ég er ekki einhleypur. Ég er ekkill.

Og það er verst. Ég er í jörðinni undir virðingarstiganum.

Mér finnst mjög ónærgætið af henni að hringja. Það eru bara liðin tvö ár.

Strákar, farið af hundinum. Þessi hundur er 200 ára í manna...

Mynduð þið gera þetta við ömmu? Strákar. Farið af honum!

Þeir gera mig vitlausa og ég á þá.

Ég skil ekki af hverju Mary vildi ættleiða.

Hún var sjálf ættleidd og, þú veist...

Já, en þið ætluðuð að gera þetta saman...og, þú veist.

Já, já. En þetta verður ekki. Þú ert að prédika yfir trúuðum.

Fínt, því hér eru fréttir af vígvellinum. Það er mjög erfitt að vera foreldri.

Það er erfitt og til þess þarf að minnsta kosti tvo.

Við höfðum mömmu og pabba.Þau voru tvö og hötuðu foreldrahlutverkið.

Ég meina bara að ekkert er tryggt. Það eru margir einstæðir foreldrar til.

Allt í lagi. Ég vil ekki að þú særist. Þú gætir fengið reiðibarn.

Reiðibarn?-Ég sá það í sjónvarpsmynd, og þau voru brjáluð.

Ég þarf að fara með Omen eitt og tvö á fótboltaæfingu.

Vertu bara hér. Þú valdir rétt. Þetta var gott val. Fáðu þér kaffi eða mat.

Ég sakna hennar líka.

Einhversstaðar gelti hundur, og sleikti síðan kynfærin á sér.

Hvað heldur þú, Einhversstaðar? Heldurðu að við getum þetta einir?

Er einhver heima?

Heyrðu, stjóri, ég...kom með sólarvörn. Mjög sterka.

Sólarvarnarstuðull 45, og hún vinnur á móti útfjólubláu geislunum.

Hún er ofnæmisprófuð og vatnsheld og...

Ég skil hana bara eftir fyrir þig.

Hæ Sophie, hvernig gengur? -Ágætlega.

Er allt í lagi? Fínt. Bjóst ekki við að sjá þig aftur.

Ég vildi bara færa stráknum sólarvörn.

Hvað var þetta?

Polaroidvélin hans.

Hann finnst gaman að taka myndir. Það er engin filma í henni.

Bara af forvitni, hvers vegna heldurðu að ég henti vel dreng

sem ver mestöllum tímanum í kassa?

Hann heldur að hann sé frá annarri plánetu.

Þetta lítur vel út. Frábært. Takk fyrir.

Jæja, hvað finnst þér? -Hvar er ástríðan?

Hvað þá? -Ég meina, hvar er ástríðan?

Jarlinn af Dracoban er að deyja. Hann barðist þvert yfir alheiminn.

Sjáðu til, Rastaban var blár dvergur sem varð að rauðum risa.

Þetta er rauða dverstig risans. Þú veist ekkert hvað ég er að tala um.

En þetta veit ég. Ég sé kvikmynd sem virðir heiminn í bókinni þinni.

Í alvöru. Menn taka þetta mjög alvarlega. Vel á minnst bókin þín...

Gettu hver hringdi í dag. Útgefandinn þinn.

Útgefandinn okkar. -Tina.

Spurði hún hvernig miðaði með Hefnd Dracobans?

Nei, hún öskraði það.

Veistu hvað vandamálið er?

Þegar ég skrifaði söguna var mikið blóðbað í lokin og allir deyja.

Ég veit. -Allar persónurnar eru dauðar.

Ég veit, ég seldi hana. -Þetta er vandamál.

Þetta var gott. Förum nú í blóðbaðssenuna.

Hvað á ég að segja Tínu?

Segðu Tínu...að einhvers staðar djúpt í kastalanum séu seiðmenn jarlsins...

að vekja hann aftur til lífsins, gegn vilja hans. Ef hægt er. Gengur þetta?

Auðvitað.

Það stendur ''Brotthætt. Varlega'', í guðanna bænum.

Jörð kallar David.

Barn sem situr í kassa allan daginn er stórt rautt viðvörunarskilti.

Það er eins og að kaupa notaðan bíl og leiða hjá sér olíublettinn á götunni.

Þú ert ansi góð í samlíkingum þó þú sért ekki rithöfundur.

Málið með börn er, og ég mundi ekki vilja skipta á mínum og neinu, að

þau láta mann ekki í friði.

Þau eru eins og moskítóflugur sem sjúga úr þér lífið.

Þau taka frá þér lífið, einkalífið, persónueinkennin.

Þú ættir að vinna fyrir Skipulagðar barneignir.

Þú gerir að gamni þínu. Gleymdu öllum bókunum sem þú skrifaðir

eða þekkingu þinni á Kalforníuvíni eða að þú hljópst maraþon...

Hér er málið Liz. Ég hljóp aldrei maraþon. Mig langar ekki til þess.

Mig langar að gera eitthvað sem hefur merkingu. Skilurðu?

Og ég skil öll rökin á móti því.

Ég skil meira að segja að ég veit ekki hvort ég vilji fæða annað barn.

En hvernig er hægt að andmæla því að elska barn sem þegar er í heiminum?

Dennis: Hvað ertu að gera? -Ég er að bíða eftir David.

Hvað? -Maðurinn með sólarvörnina.

Komdu inn.

Er einhver þarna inni? Ég kom með svolítið fyrir þig.

Þesssi draga úr glýjunni... í baráttu þinni við sólina.

Takk. -Það var ekkert.

Gæðakast, stjóri.

Gaman að sjá þig. Virkilega gaman að sjá þig.

Hann er ekki hvolpur í glugga. -Ég veit.

Hann var yfirgefinn. Tilfinningalega misnotaður.

Hann er flokkaður sem vandræðabarn. Hann hefur aldrei átt fjölskyldu.

Ég veit, en er ég rétti maðurinn fyrir hann? Ég er bara rithöfundur.

Hann hefur farið til margra lækna, ef þú átt við það.

En það er ekki það sem hann þarfnast.

Segðu mér a.m.k. hvað þú ert að hugsa.

Ég er að hugsa að ég hljóti að hafa misst vitið.

Ég sé að þú mundir eftir sólarvörninni.

Hún virkar jafn vel þó þú setjir ekki svona mikið á þig.

Er þetta þyngdarbeltið þitt?

Þyngdarafl jarðar er lítið. Mars togar stöðugt í mig.

Þannig að án alls þessa myndirðu svífa burt? -Já.

Hefur það komið fyrir áður? -Já.

Hvenær? -Með annarri mömmu og pabba.

Tjáir sig illa. Tilhneiging til stuldar. Ófær um að mynda persónuleg tengsl.

eða greina rétt frá röngu og hann heldur að hann sé úr geimnum.

Ég held að hann telji sig vera frá Mars.

Hvernig ætlarðu að takast á við það herra Gordon?

Ímyndum er vinnan mín. Það sem ég lifi af.

Og ég hef lært það um ímyndun að hún er stundum leið til að lifa af.

Aðferð til að ráða við vandamál sem eru stærri en þú.

Stærri en þú getur tekist á við.

Stutta svarið er að finna jafnvægi milli félagslegrar aðlögunar hans

og að leyfa honum að vera sá sem hann er.

Annars vegar að hjálpa honum eins og ég get og hins vegar, ef hann vill...

ef þessi litli drengur vill trúa því að hann sé frá annarri plánetu...

hver er ég að andmæla því?

Þetta er ekki vísindaskáldskapur.

Við getum oftast ekki gert annað uppkast með börnin okkar.

Einhleypur maður að ala upp barn með óvenjuleg og erfið vandamál...

Þú munt þurfa alls kyns aðstoð. Við þyrftum að koma að málinu.

Ég þyrfti að koma að því. Hefur einhver eitthvað að segja?

Við tökum okkur umhugsunartíma. Þakka þér. Við látum þig vita.

Halló? -Sæll. Hvernig gengur á plánetunni?

Farðu. -Hvað?

Halló? -Hæ.

Ég get ekki talað núna Liz. Ég er að bíða eftir símtalinu.

En þú ert með símtalsbið. -Ég treysti því ekki.

Frændi ykkar er klikkaður.

Halló? Er það?

Já! Guð minn góður.

Takk fyrir að koma hingað með mér. -Þetta er fallegt.

Mig grunaði að þér líkaði þetta.

Mér líkar við festibeltið.

Þú mátt vera með festibeltið í allan dag ef þú vilt.

Hlustaðu Dennis. Hr. Lefkowitz sagði að þú mættir búa hjá mér ef þú vilt.

Það væri til bráðabirgða í fyrstu, en ef þér líkar það mættir þú vera áfram.

Ég borða Lucky Charms.

Ég hef tröllatrú á næringarríkum morgunverði.