Tehran (טהרן)

ALLE PERSONAGES EN GEBEURTENISSEN IN DEZE SERIE ZIJN FICTIEF.

ELKE OVEREENKOMST MET WARE GEBEURTENISSEN OF BESTAANDE PERSONEN BERUST OP TOEVAL.

Goedemorgen. -Morgen.

Alles oké? -Jij ook goedemorgen.

Heb je het dossier?

Ja. -Wacht even.

Dag, Amir. Alles goed?

Ja, en met jou, Ali? -Jawel. Zeg het eens.

Ik heb de hele provincie bekeken.

Maar één andere plek heeft een telemetrische verbinding met het leger.

Het onderstation.

Ik stuur je de gegevens van een paar ingenieurs daar. Ga met ze praten.

Goed werk, Amir. Bedankt.

Nee, laat Milad met rust.

Goedemorgen.

Is er al nieuws?

We wachten.

Hoe is het met hem? -Goed.

Ik wil met hem praten. -Dat is geen goed idee.

Het was geen vraag.

Ik ben de enige die bij hem mag. Dat zijn de orders.

Wie heeft die orders gegeven? -Mijn commandanten. En die van jou.

Hoe is het met hem?

Eet en drinkt hij wel?

Ik vraag je iets.

We hadden hem moeten doden. We hebben niets meer aan hem.

Wees dankbaar dat hij nog in leven is.

Zeg jij dat, of onze commandanten?

Juist.

Ik zeg je, als hem iets overkomt, ga jij daarvoor boeten.

Dag, Mohammad. -Dag.

Morgen, Tamar. Hoe is het?

Wat doe jij hier? -Geef me eens een knuffel.

Gaat het door? -We gaan straks alles bespreken.

Ik ben zo blij dat je er bent.

Faraz Kamali stuurde vanmorgen deze foto.

Dit is Mordechai Rabinyan, Tamars vader.

Hij is 3 uur en 40 minuten vóór de foto op Atatürk geland.

Vermoedelijk is hij vervolgens naar een hotel in Istanboel gegaan.

We baseren dat op het kleed. Dat komt van een leverancier in het noorden...

...die aan veel hotels in de stad levert. Daar zoeken we.

En z'n vrouw? -Ik heb dr. Ben Arzi gesproken.

Ze is nog te zwak om te vliegen.

Goed, we gaan met Faraz praten en zien dan wel wat we doen.

Ik licht Kadosh in over de ontvoering.

Meneer, mijn dochter werkt alleen maar met computers.

Ze is erg lief en een beetje verlegen.

Een spion voor de Mossad? Onmogelijk.

Agenten hebben de vaardigheid om er niet uit te zien als agenten.

Daar worden ze op geselecteerd.

En wat heb ik gedaan?

De wereld van de spionage is me vreemd...

...maar ik dacht dat er in die wereld ook normen en waarden golden.

Juist.

Ik was vergeten dat je bij de Revolutionaire Garde zit.

Jullie zijn je geweten lang geleden al kwijtgeraakt.

Jullie hebben ons mooie land kapotgemaakt.

Ik wil geen woord meer van je horen. Geen woord.

Eet je eten op.

Gezegend zijt gij, Heer, die de vruchten van de aarde schept. Amen.

Denk erom, je houdt je gedeisd.

Begrepen?

Hallo?

Dat had je niet moeten doen.

Dit is de enige taal die jullie verstaan.

Faraz, we geven je vrouw de beste medische zorg die er is.

We willen haar niets aandoen. We hadden haar over een paar dagen vrijgelaten.

Ik geloof je niet. Jullie hebben m'n vrouw ontvoerd.

Geef me haar eens. -Dat gaat nu helaas niet.

Waarom niet?

Is haar iets overkomen?

Nee, hoor. Ze ondergaat een onderzoek.

Zodra ze stabiel is, melden we ons.

Ondertussen willen we met je praten over de voorwaarden voor haar vrijlating.

De voorwaarden zijn duidelijk.

Als m'n vrouw om middernacht niet in Istanboel is...

...breng ik Mordechai om.

Probeer je emoties te beheersen. -Jullie hebben tot middernacht.

Daag me niet uit.

Hij heeft met onze telefoon geknoeid.

Hij is verbonden via een provider in de buurt van Stockholm.

We zetten in op een ruil, maar proberen hem ondertussen op te sporen.

ONDERSTATION, TEHERAN

Parham Kasrayi?

Aangenaam. Kan ik je even spreken?

Sorry, heb je een afspraak?

Ik geef hier liever geen ruchtbaarheid aan.

Mag ik?

Goed, meneer Parham...

...hoelang werk je hier al?

Een jaar of 15. -15 jaar? Dat is lang.

Dan ken je deze systemen vast beter dan je eigen vrouw.

Alles in orde?

Ja, hoor.

Het is een drukke dag. Ik heb zo een vergadering.

M'n excuses. Dan kom ik direct ter zake.

We hebben een kwetsbaarheid in jullie servers ontdekt.

Sommige lijken verbonden te zijn met militaire systemen.

Kan dat kloppen?

Ja, dat kan. Maar het is geen kwetsbaarheid. Het zijn back-upsystemen.

Zijn ze los te koppelen?

Ik geef je het nummer van degene die daarover gaat.

Weet hij om welke servers het gaat?

Dat denk ik wel. -Dit is iets waar je zeker van moet zijn.

Meneer Parham...

...wat ik je nu ga zeggen, blijft onder ons.

Er lijken buitenlandse elementen van zins te zijn om die servers te hacken...

...om in de militaire systemen te komen.

Dat mag niet gebeuren, toch?

Nee.

We gaan met de beveiligingsspecialist praten om te zorgen dat hij z'n werk doet.

Goed.

Ik moet nog wel even bellen om de vergadering uit te stellen.

Ik kom er zo aan.

Ik wacht buiten.

Hij gedraagt zich nogal raar, toch?

Milad, met Parham. Waar ben je?

Kom hier niet naartoe. Het is te gevaarlijk.

Ik heb de storingsmelding gewist.

Verspreid die opname niet.

Toe, je bent als een broer voor me.

De melding is weg. -Kun je hem opnieuw indienen?

Je hebt zijn gegevens.

Dat gaat niet zomaar.

Ik heb een wachtwoord nodig. En hij krijgt een notificatie.

Hij moet het zelf doen. -Kunnen we hem zover krijgen?

Niet als wij hem benaderen.

Ik zag hoe hij naar me keek. Hij vertrouwt me niet.

Milad moet het doen. Je moet me bij hem laten.

Ik haal hem wel over, Kadosh.

Goed.

Hoe voel je je? -Ga weg.

Je moet wat drinken.

Wat heeft dat voor zin? Nou?

Jullie gaan me toch vermoorden.

Niemand gaat je vermoorden.

Dus dit is wat je bent?

Een agent?

Een Israëlische?

Juist.

Al die maanden werk je hier al aan.

Onze gesprekken op het darknet, alles wat we samen hebben gedaan:

Het was allemaal toneel.

Dat maakt nu niet meer uit.

Waarom heb ik het niet gezien?

Hoe kon je me dit aandoen?

Het spijt me.

Dit was niet voorzien.

Als Karim niet was gekomen en me niet had bedreigd...

...was alles goed gekomen. -Maar zo is het niet gegaan.

Zo is het niet gegaan.

We hebben een probleem. Parham heeft de melding gewist. We komen er niet in.

Dat lijkt me jouw probleem. -En het jouwe en zijne.

Hoezo? Jullie gaan ons dus wel vermoorden.

Genoeg. Ik doe niet meer mee.

Je doet maar wat je wilt.

Milad... -Hoor je niet wat ik zeg?

Ik geloof niets meer van wat jij zegt...

...en ik ga je helemaal nergens meer mee helpen.

Ik ga liever dood dan dat ik jou nog help. Ga weg.

Je begaat een fout.

Dat voelde heel goed.

Zo verdomde goed.

ISTANBOEL, TURKIJE

Mijn vrouw was ook mijn alles.

Kanker.

Dus Arezoo heeft je alles verteld.

De kanker die ze had, was het symptoom, niet de oorzaak.

Haar problemen, onze problemen...

...ver van ons vaderland, wonend in een nieuw land.

Dat heeft haar het leven gekost. De arme schat is gestorven van verdriet.

Waarom zijn jullie weggegaan?

Je had geen last van ons.

Het was m'n droom om naar het Heilige Land te gaan.

Om naar Jeruzalem te gaan...

...en te bidden bij de Klaagmuur.

Toen ik voor het eerst naar Jeruzalem ging...

...en de heilige muur zag en de muren die de moslims hebben gebouwd...

...barstte ik in tranen uit.

Nou, dan?

Het voelt alsof ik in ballingschap ben.

Het verlangen naar Iran wordt elk jaar sterker.

Je weet niet hoe zwaar het was.

Waarom ben je dan vertrokken?

Ik heb het voor m'n dochter gedaan.

Nou, ze heeft het goed gedaan.

Kijk wat ze je heeft aangedaan.

Hoe voel je je?

Wanneer mag ik naar huis? -Zodra we weten dat je het aankunt.

Ik wil m'n man spreken.

Straks.

Ik wil eerst even met je praten.

Je man heeft een onschuldige Israëlische burger ontvoerd.

Hij wil hem doden als we jou niet laten gaan.

Ik wil ook dat er een eind aan dit verhaal komt.

Maar in jouw toestand kun je niet vliegen, geloof me.

Als jij het zegt...

Nahid, je moet me geloven en het aan je man uitleggen.

Hij moet geen dingen doen waar hij later spijt van krijgt.

Kalmeer hem en zorg dat hij niemand wat aandoet.