Peter Pan

Dit is allemaal al eerder gebeurd...

en het zal nog wel 's gebeuren...

maar deze keer gebeurde het in Londen.

Het gebeurde in 'n rustig straatje in Bloomsbury.

In dat hoekhuis woont de familie van Dalen.

Peter Pan koos 't uit...

omdat daar mensen woonden die in 'm geloofden.

Mevrouw van Dalen bijvoorbeeld.

Opschieten, George.

Straks komen we te laat op 't feest.

Zij zag Peter Pan als de geest der jeugd...

maarmeneer van Dalen...

Marie, zonder m'n manchetknopen gaan we helemaal niet.

En als we niet gaan, kan ik me nooit meer op kantoor vertonen.

En als...

Meneer van Dalen was nogal praktisch.

Maar de jongens, Jan en Michiel...

dachten dat Peter Pan echt bestond.

Hij was de held in al hun kinderspelletjes.

Ik zal je krijgen, Peter Pan.

Pak aan. Geef je je over, kapitein Haak ?

Geef je je over ? - Nooit.

Hoe durf de je m'n hand af te hakken ?

Nee, Jan. Het was z'n linkerhand.

O, ja. Bedankt, Wendy.

Wendy, de oudste, geloofde in Peter Pan...

en wist alles over zijn wonderlijke avonturen.

Ach Nana, moeten we nu weer dat vieze drankje nemen ?

Omdat Nana, het kindermeisje, een hond was, zei ze niks.

Ze zag 't aan en vond 't allemaal welbest.

Pak aan.

Brutale vlegel, ik hakje in de pan.

En ik hak jou aan mootjes.

Pas op voor m'n bril, Michiel. - Sorry, Jan.

Dit zul je niet overleven.

Dat had je gedacht.

Pak aan.

Ga weg of ik snij je de strot af.

Vergeet 't maar. Achteruit !

Achteruit, schurk. - Brutale hond.

Gemene piraat.

Die was raak.

Niet waar. Je raakte me niet eens.

Daar, daar en daar.

Kan 't wat minder luidruchtig ?

Dag, vader. - Lelijke scheepsrat die je bent.

Hoor 's even...

Dat was niet tegen u. Hij speelt Peter Pan.

En Jan speelt kapitein Haak.

Juist, ja.

Hebben jullie m'n manchetknopen gezien ?

Verdraaid, Nana...

Waar zijn die manchetknopen nou ?

Manchetknopen ?

Ja, dat gouden stel.

Michiel, waar ligt de schat begraven ?

Weet ik veel. - De schatkaart.

Waar is de schatkaart dan ?

Die is zoek. - Hemel, mijn frontje.

Hoera, u heeft 'm gevonden.

Inderdaad, en van nu af aan...

Blijf af.

Dit is mijn laatste schone...

George, we moeten nu echt gaan...

Kijk 's, Marie.

Het is maar krijt, hoor.

Foei, Michiel. - Hij kan er niks aan doen.

Zo gaat 't verhaal. En Wendy zei...

Wendy ? Verhaal ?

Ik had 't kunnen weten.

Leg jij maar 's uit...

Moeder, u ziet er beeldschoon uit.

Dank je, schat.

Het is 'n oudje, maar ik heb 'm leuk vermaakt.

Marie, mag ik nu even ?

Vader, wat heeft u met uw frontje gedaan ?

Wat heb ik...

Rustig maar. Je veegt 't er zo af.

Dat is geen excuus.

Wendy, je zou de jongens geen rare verhalen meer vertellen.

Het zijn geen rare verhalen. - Wel waar. Kapitein Kraak...

Peter Piraat... - Peter Pan.

Pan, Piraat... allemaal onzin.

Echt niet, hoor.

Klinkklare onzin.

En jij moet ook 's goed luisteren. Dat idiote...

Maar George... - Maar George...

Maar George...

Maar George wil nu z'n zegje doen.

Rustig nu toch.

Marie, ze wordt al 'n hele meid.

Ze moet 'n eigen kamer krijgen.

Vader. - George.

Wat ? - Nee.

Ik meen 't.

Dit is de laatste keer dat je in de kinderkamer slaapt.

En daarmee uit.

Arme Nana.

Arme Nana ?

Dat is de druppel. Eruit. Eruit, zeg ik.

Nee, vader.

Ik wil geen honden meer als kindermeisje.

Vaarwel, Nana.

Arme Nana...

Ja, dat wel.

Maar arme vader ? Niks, hoor.

Waar is dat touw nu weer ?

Dank je.

Toe, Nana. Kijk me toch niet zo aan.

Het ligt niet aan jou, maar...

Je bent eigenlijk geen kindermeisje. Je bent... tja, een hond.

En de kinderen zijn geen puppy's, maar mensen.

En mensen moeten 'n keer volwassen worden.

Moeder, ik wil niet volwassen worden.

Zit er nu maar niet meer over in.

Hij noemde Peter Pan klinkklare onzin.

Dat meende hij vast niet.

Vader was gewoon 'n beetje boos.

Arme Nana.

Helemaal alleen op straat.

Huil nou maar niet. Het is een zachte nacht. Ze redt zich wel.

Moeder... - Ja, lieverd ?

De schat.

Luister, kinderen.

Wees maar niet boos op je vader.

Want hij houdt zielsveel van jullie.

Niet dichtdoen. Misschien komt hij terug.

Hij ? - Ja.

Peter Pan. Ik heb namelijk iets gevonden dat van hem is.

Wat dan wel ?

Zijn schaduw.

Schaduw ? - Nana had 'm...

maar ik... Ik heb hem afgepakt.

Juist, ja.

Welterusten, lieverd.

Maar George, zijn ze wel veilig zonder Nana ?

Natuurlijk. Waarom niet ?

Wendy had 't over een schaduw.

Een schaduw ? Van wie dan ? - Peter Pan.

Peter Pan ?

Dat meen je niet.

Goede genade, wat moeten we doen ?

Sla alarm.

Roep de politie.

Er moet iemand geweest zijn.

Wat een kinderachtige flauwekul.

Peter Pan... het is fraai, hoor.

Hoe kunnen de kinderen nu volwassen worden met 'n moeder als jij ?

Geen wonder dat Wendy van die rare dingen verzint.

Daar, Tink. In het hok.

Is ie daar ?

Hij moet hier ergens zijn.

Hou op met die geintjes en zoek m'n schaduw.

Schaduw ?

Peter, ik wist wel dat je terug zou komen.

Ik heb je schaduw gevonden. Hopelijk is ie nog netjes.

Je ziet er net zo uit als ik dacht.

Alleen wat langer, maar...

Met zeep blijft ie niet plakken. Hij moet worden vastgenaaid.

Nooit bij stilgestaan dat je schaduwen moet vastnaaien.

Ik zag meteen dat ie van jou was. En ik dacht: ik bewaar 'm...

want hij komt vast terug. En daar ben je.

Want wie z'n schaduw kwijt is, mist 'm natuurlijk, nietwaar ?

Ik snap alleen niet hoe Nana er aan kwam...

want ze is... ga nou 's zitten.

Ze is echt niet vals.

Ze is heel lief, maar vader zegt...

Meisjes praten te veel. - Precies, meisjes praten...

Ga nou maar door, meisje.

Ik heet Wendy Moira Angela van...

Ik hou 't bij Wendy.

Maar hoe kwam Nana er nou aan ?

Ze sprong tegen me op. Bij 't raam.

Wat deed je daar ? - Naar de verhaaltjes luisteren.

De mijne ? Die gaan altijd over jou.

Daarom vind ik ze zo leuk.

Ik vertel ze weer aan de Slimme Jongens.

O, ja. Dat zijn je mannen, hé ?

Fijn dat je er bent...

anders had ik je nooit gezien. - Hoezo niet ?

Morgen word ik volwassen. - Volwassen ?

Ik slaap hier voor 't laatst.

Dus dan is 't afgelopen met de verhaaltjes.

Nee, daar komt niks van in. Kom mee.

Waar gaan we heen ?

Naar Nooit-gedacht-land.

Nooit-gedacht-land.

Daar word je nooit volwassen.

Wat zal dat heerlijk zijn.

Maar wacht 's...

Wat zal moeder ervan zeggen ?

Wat is moeder ?

Een moeder is iemand die van je houdt en voor je zorgt...

en verhaaltjes vertelt. - Dan word jij onze moeder.

Een ogenblikje.

Ik moet wel even wat inpakken en 'n briefje achterlaten.

Ik kan niet te lang blijven, hoor. En ik... O, Nooit-gedacht-land...

Ik ben zo blij... ik ga je een kus geven.

Wat is een kus ?

Nou, eh... ik laat 't wel even zien.