The Gateway

Υπότιτλοι sougadim

- Έι. - Σου είπα να τη σηκώσεις αυτή τη μαλακία!

Βούλωσέ το!

- Γεια; - Ποιός είναι;

Ο κύριος Τζοντ, Τόμι.

Πώς τα πας, φιλαράκο;

Πού είναι οι γονείς σου;

Είναι στο δωμάτιό τους. Νομίζω η μαμά είναι άρρωστη.

Ω, ναι; Γιατί το λες αυτό;

Συμπεριφερόταν σαν τρελή χθες το βράδυ.

- Μάλιστα. - Κοιμούνται εδώ και ώρες.

Θα σου πω κάτι. Πάμε να τους δούμε.

- Έι, λατρεύω το αυτοκίνητό σου. - Σ'ευχαριστώ.

Είναι πολύ κουλ.

Έι, άκου τι θα κάνουμε. Μείνει εδώ ακριβώς.

Έι, πώς τα πάμε εδώ; Μμμμ;

Έι.

Ω, Χριστέ μου.

Γαμώτο.

Με λένε Πάρκερ Τζοντ. Δουλεύω στην Κοινωνική Πρόνοια.

Αριθμός σήματος 21667.

Χρειάζομαι την αστυνομία και ασθενοφόρο στο σύμπλεγμα σπιτιών Μανώλια, μονάδα 305.

Έχω μια γυναίκα από υπερβολική δόση.

Ναι, ευχαριστώ.

Τι σκατά;

- Έι! - Σου αρπάξαμε το ραδιόφωνό σου, μικρέ!

- Φέρτο πίσω! - Ω, σκατά!

Φέρτο...

Να πάρει...

- Λοιπόν, δε μπορείς να το κάνεις αυτό. - Και γιατί όχι;

- Διότι είναι ματ. - Το ξέρω.

Γαμιόλη. Γιατί δεν το είδα;

- Εντάξει. - Εντάξει. Τι έχεις;

Έχω λίγο οξύ, λίγο κρύσταλλο, τον πράσινο δυναμίτη, και καφέ και Κινέζικο.

- Φύσα. - Το ξέρω ότι δε σ'αρέσουν τα μανιτάρια.

- Φύσα. - Αλήθεια;

Mμ-μμμ.

Αυτό είναι μαγειρεμενο με ταμπλέτες από οξύ. Θα το λατρέψεις.

Οπότε νέα στοιχήματα, νέος αγώνας.

Το μηχανάκι σου.

- Εγώ τι θα πάρω; - Το αυτοκίνητό μου.

Δε θέλω αυτή τη μαλακία.

- Τη συνταγή σου για την σούπα με σκόρδο και φυστίκια. - Ω, έλα τώρα, φίλε.

Πόσες φορές πρέπει να στο πω; Κανένας δεν θα την πάρει αυτή.

Με τίποτα. Ξέρεις τι θέλω εγώ;

- Τι; - Θέλω την ψυχή σου.

Γιατί να την δώσω στο διάβολο;

Είσαι κότα.

Ακριβώς.

Ακριβώς. Κότα.

Εντάξει, κανόνισέ το. Αν κερδίσω, πίνω τσάμπα για πάντα.

- Κι αυτή το ίδιο. - Ούτε καν την ξέρεις.

Και το θέμα σου είναι;

- Ναι, εντάξει. Εντάξει. - Εντάξει.

Γεια;

Ω, έι, Άσλεϊ.

Τι ώρα είναι;

Εντάξει, πού είναι η μαμά σου;

Δώσμου 15 λεπτά. Θα είμαι εκεί.

- Έι, Πάρκερ. - Έι.

- Φαίνεσαι κουρασμένη. - Έμεινα μέχρι αργά ξύπνια χθες.

Πάρε την τσάντα σου.

- Σιγουρέψου ότι θα πάρεις και το φαγητό σου. - Έγινε.

- Πήρες όσα πρέπει; - Νομίζω.

- Την εργασία σου; - Ναι.

Να κι η μαμά.

Δώσμου ένα λεπτό.

- Θα την πάω εγώ στο σχολείο. - Έι.

Εντάξει. Θα την πάω εγώ στο σχολείο.

Όχι, δεν είσαι νηφάλια. Είναι στο δρόμο μου. Το 'χω.

- Εντάξει. - Έι.

Αρχίζει να γίνεται συνήθεια τώρα.

Μπορούμε απλά να μην το κάνουμε αυτό αυτή τη στιγμή;

Καλά.

Πάρε με όταν ξυπνήσεις αργότερα.

Έι.

Πάρκερ;

Ευχαριστώ.

Χαιρέτα τη μητέρα σου.

Τι συνέβη στο στερεοφωνικό σου;

Ένα μικρό ατύχημα.

Τι συνέβη στο παράθυρό σου; Το ίδιο ατύχημα;

Κάτι τέτοιο.

- Η μαμά σου γυρίζει αργά στο σπίτι πολλές φορές; - Λέει ότι είναι στρεσαρισμένη.

Πρέπει να δουλεύει συνέχεια.

Όλα τα υπόλοιπα είναι εντάξει στο σπίτι;

Λοιπόν, έπρεπε να με πάει σχολείο ένας τύπος

με σπασμένο παράθυρο και κλεμμένο στερεοφωνικό.

Εκτός απ'αυτό, δεν παραπονιέμαι.

Εντάξει.

Έι, να μελετάς σκληρά.

- Έγινε. Αντίο. - Εντάξει, αντίο.

Καιρός ήταν.

Θα 'πρεπε να σ'αφήσω να πάρεις καμιά πίπα για να πληρώσεις το εισιτήριο για να πας σπίτι.

Ω, ναι; Όταν εσύ τριγυρνάς με την αμαξάρα μου;

- Όχι. - Απλά το συντηρούσα.

Πώς άφησαν ένα γαμημένο, χαμηλού επιπέδου, μετανάστη από τη Γουινέα, να βγει;

- Ξέρω γω, σκύλε. - Mάϊκι!

Δώσμου τα κλειδιά, σκύλα.

Άντε γαμίσου!

Έι.

- Mέρα, Πόρκερ. - Στου, αρκετά.

- Το αστείο ήταν χάλια απ'την πρώτη φορά. - Να πω την αλήθεια, ποτέ δεν παλιώνει.

Σε πειράζει αν δανειστώ μερικά απ'αυτά τα μαντηλάκια οθόνης; Τα δικά μου στέγνωσαν.

- Με πειράζει. - Έλεος.

Τι παλούκι σου έχωσαν στον κώλο;

Ω, δεν ξέρω. Η δουλειά, ίσως, Στου;

Λοιπόν, έτσι είναι η ζωή.

Δε βγαίνω ούτε για να νοιαστώ. Δε μας πληρώνουν αρκετά για κάτι τέτοιο.

Απ'ότι φαίνεται η δουλειά σε σκοτώνει κι εσένα, όμως όταν την κάνουμε σωστά,

όταν σώζουμε μια οικογένεια, δεν ακούγεται ούτε ένα "σ'ευχαριστώ."

Στου, σε ικετεύω...

Όταν κάποιος καριόλης ανάβει φωτιά με σπίρτο σε κάποιον φούρνο

κι ανατινάζει 2 τετράγωνα

- και φταίω εγώ; - Απλά σε παρακαλώ βγάλε το γαμημένο το σκασμό.

Ο κόσμος είναι ένα γαμημένο μέρος.

Τώρα μπορώ να βουτήξω μερικά απ'αυτά τα μαντηλάκια;

Ευχαριστώ, Πόρκερ.

Έι, Δούκα! Κοίτα τι έχω.

Φίλε μου. O άσωτος υιός επέστρεψε.

Έι, το ξέρεις όντως το πόσο πολύ τα εκτιμώ όλα, φίλε.

- Ναι. - Που φρόντιζες την Ντάλια και την Άσλεϊ

- όσο ήμουν μέσα. - Οικογένεια είμαστε, σωστά;

- Το πιασα. - Τι κάνουμε;

- Σ'εκτιμώ. - Πώς τα πας, μικρούλη;

- Είμαι εντάξει. Εσύ καλά; - Ναι;

Για να δω χαμόγελο. Για να δω χαμόγελο.

Για να δω χαμόγελο. Για να δω χαμόγελο!

Έλα, να πιούμε ένα ποτό.

Κύριοι, στην επανάσταση.

- Είναι ωραίο που σ'έχουμε πίσω. - Ευχαριστώ, φίλε.

Έι.

Δεν με πήρες τηλέφωνο.

Το ξέρω, συγγνώμη.

Δε μπορείς να στέκεσαι στο τραπέζι εκτός κι αν παίζεις.

- Αλλάζω 20. - Είκοσι.

Δεν φαίνεται καλό να γυρίζεις σπίτι στις 8:00 το πρωί

με κάποιον τυχαίο οπλισμένο τύπο, Ντάλια.

Ο Ρόνι δεν είναι τυχαίος. Εδώ δουλεύει.

Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, Ντετέκτιβ.

Έι, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν είμαι εγώ ο νόμος.

Είμαι ο υπεύθυνος της Κοινωνικής Πρόνοιας,

κι έχεις μια κόρη που πρέπει να πηγαίνει στο σχολείο στην ώρα της.

Σταμάτα να χώνεις τη μύτη σου στην οικογένειά μου.

Προσπαθώ να μη σου πάρουν την Άσλεϊ και τη βάλουν σε κανένα άλλο σπίτι, Ντάλια.

- Δεν το θέλεις αυτό. - Λοιπόν, άντε γαμίσου.

Απλά σιγουρέψου να πηγαίνει το παιδί σου σχολείο στην ώρα του.

Ξέρετε, εσείς οι δύο γαμιόληδες μου ανοίξατε πολλές περιοχές.

Πολλές. Μέρη που δε μπορούσα να μπω.

Έβγαλα πολλά λεφτά. Πολλά λεφτά.

Και δεν ξεχνάω μια δουλειά που έχει γίνει καλά.

Λοιπόν κοίτα, έπιασα διάφορες συζητήσεις όταν ήμουν μέσα,

μπορεί να υπάρξει καλή μπάζα αν κινηθούμε άμεσα.

Ο αδελφός του Ντέσκο έσκισε καναδυό δέματα απ'το καρτέλ.

Τώρα φαντάσου 2 άκοπα τούβλα Μεξικάνικης καφέ σκόνης χαμένα κατά τη μεταφορά.

Θέλουν το πακέτο να επιστραφεί στον αποστολέα. Εγώ έχω τη διεύθυνση.

Είναι κάποιο γαμημένο μαγαζί με έπιπλα στο κέντρο.

Καλό μου ακούγεται.

Έχω ένα νεούδι έξω, τον Έκτορ, που περιμένει να κερδίσει τα γαλόνια του.

Εσύ, ε, πάρε αυτούς τους δύο,

και... κανόνισε τη δουλειά.

Μετά θα έχω τη δική μου ομάδα;

Λοιπόν, ας το πούμε αυτό κάτι σαν τελευταία αποστολή, καλά;

Μετά θα σε κανονίσω κάπου πραγματικά άνετα.

Ίσως σε κανένα μπαράκι κάπου να σπρώχνεις ποτάκια, σωστά;

Βυζάκια να κουνιούνται γύρω σου όλη μέρα.

Πώς σου φαίνεται; Πώς σου φαίνεται;

Εντάξει.

Ούμπα Λούμπα!

Πάρε τ'αγόρια. Ας ξεκινήσει το πάρτι.

Γιο, τι σκατά; Μείνε εδώ.

- Ντάλια! - Mάϊκ; Ω!

Ω, Θεέ μου! Δεν ήξερα ότι θα βγαινες σήμερα!

Έι, σπιτόπαιδο.

Πάρε τον γαμημένο κώλο σου από δω.

Γιο, γιο, γιο, έρχομαι ειρηνικά. Έρχομαι ειρηνικά.

Άκουσε, Ταουάνα, έχει εξαφανιστεί.

Την έχεις δει τριγύρω ή έχεις ακούσει τίποτα;

Δεν χρωστάω σ'αυτήν την καριόλα τίποτα, ούτε επίδομα.

- Μην αφήσεις κανένα να σου πει κάτι διαφορετικό. - Εντάξει. Εντάξει. Ήρεμα.

Γιατί να κρατάω επαφές μ'αυτό το κοκαλιάρικο μουνί δηλαδή;

Διότι η κόρη σου χρειάζεται μαμά, γι'αυτό.

Αν ακούσεις νέα της, σιγουρέψου ότι θα με πάρεις τηλέφωνο, εντάξει;

- Έι, εντάξει; - Ναι.

Εντάξει.

Mάϊκ, φύγε από πάνω μου.

Λοιπόν, ναι, μωρό μου. Έχει περάσει πάρα πολύς καιρός, εντάξει;

Έχουν περάσει 4 γαμημένα χρόνια.

Κι εσύ σταμάτησες να μ'επισκέπτεσαι.

Ήταν απλά πολύ δύσκολο να σε βλέπω έτσι.

Ναι, λοιπόν, εδώ είμαι τώρα, και τελείωσα μ'αυτές τις μαλακίες.

Δε χρειάζεται ν'ανησυχείς για τίποτα.

- Και πώς το ξέρεις; - Ντάλια...

Όχι, πώς το ξέρεις;

Έλα εδώ.

- Ψηλά τα χέρια. - Φίλε, τι σκατά;

Είσαι τρελός; Θα μας τρυπήσεις εδώ έξω;

- Σηκώστε ψηλά τα γαμημένα τα χέρια σας! - Γιο, φίλε.

Τι σκατά κάνεις, μεγάλε; Άσε ήσυχα τα παιδιά.

- Θα φωνάξω την αστυνομία. - Ωραία, φώναξε τους μπάτσους.