The Fall of the Roman Empire

สองปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

คือจะนับความรุ่งเรืองของโรมเช่นไร

และนับความล่มสลายของมันเช่นไร

เราอาจจะเฉียดเข้ามาใกล้ความจริงมากขึ้น

ถ้าเราจำการล่มสลายของโรมได้

เหมือนยามรุ่งเรืองมันมีหลายสาเหตุ

ใช่แค่สาเหตุเดียว

ไม่ใช่แค่เหตุการณ์เดียว

แต่มันต่อเนื่องยาวนานมากว่า 300 ปี

บางประเทศอายุสั้นกว่า

การล่มสลายของโรมเสียอีก

ปีคริสตศักราช 180

จักรพรรดิมาร์คัส ออเรเลียส

นำทัพโรมันเข้ารบกับเผ่าเยอมานิก

ตลอดชายแดนดานู้บ

องค์จักรพรรดิ มันเป็นลางร้าย

ข้าหาใจมันไม่เจอ

ตอนข้าเป็นเด็กทิมอนิเดส

ข้ามีความกลัวว่า

คืนนั้นจะมาถึงและไม่สิ้นสุด

กลัวว่าเราต้องใช้ชีวิตอยู่กับความมืดมิด

มันเป็นความกลัวเล็กๆ

แต่ว่าฝ่าบาทดวงอาทิตย์

จะฉายแสงเสมอ

ทุกวี่ทุกวันก็คงใช่

พูดกันว่าหลายคนตายในช่วงนี้

ตอนที่กลางคืนกำลังจะลาจาก

มากกว่าช่วงเวลาไหนๆ

เหมือนมีเสียงกระซิบบอกว่า

จงไปตะวันตกกับข้า

และหลับตลอดกาล

เจ้าอยู่อีกวันนึงเพื่ออะไร

เจ้าอยู่อีกวันนึงเพื่ออะไรทิมอนิเดส

ความอุ่น ชีวิต สีสัน ผู้คน

องค์จักรพรรดิ ดวงอาทิตย์

เป็นอย่างเจ้าทำนาย

ข้ายินดีกับเจ้าทิมอนิเดส

ทิมอนิเดส

ลิเวียส ลิเวียส

ซีซาร์เป็นไง

การจะตอบคำถามข้อนั้นได้

ต้องพิจารณาสถานการณ์ทั้ง 3 ด้าน

หนึ่ง จักรพรรดิของเราทำศึกมา 17 ปี

และอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ลำบากมาก

สอง ไม่มีใครบอกได้ว่า

มาร์คัส ออเรเลียสเป็นคนแข็งแรง

มีมุขตลกระหว่างทหารเกี่ยวกับทิมอนิเดส

ลองถามทิมอนิ

เดสว่าวันนี้วันอะไรเขาจะร่ายยาว

ประวัติศาสตร์ปฏิทินให้ฟัง

พระองค์สบายดีมั้ยฝ่าบาท

ดูเหมือนว่าข้าหลวงทุกคนกษัตริย์ทุกองค์

ในอาณาจักรกำลังรอในหุบเขาเบื้องล่าง

ข้าเชิญพวกเขามาด้วยมีเหตุเฉพาะ

ข้าบอกลูกข้าคอมมอดัสด้วย

สหายเจ้าคอมมอดัส

เล่าถึงงานล่าสุดของเจ้าในป่าบาร์บาเรี่ยนซิ

สองสามครั้งที่น่าจะได้ตัวผู้นำบัลลอมาร์

แต่ทุกครั้งเขากลับหนีรอดไปได้

แต่อีกสองสามวันเท่านั้นผ่าบาท

เราจะเอาหัวเขามานี่

ไม่ลิเวียสข้าไม่ต้องการหัวเขา

ไม่รู้จะเอามาทำไม เอาตัวเขามาเป็นๆ

แต่เขาเป็นหัวใจของพวกบาร์บาเรี่ยน

งั้นเอาหัวใจของบาร์บาเรี่ยนมา

ข้าอยากจะพูดกับเขา

พูดกับเขาเหรอ

โรมอยู่มา 1 พันปีแล้ว

เราควรจะสงบศึก

กับพวกที่เจ้าเรียกว่าบาร์บาเรี่ยน

เพราะงั้นรีบนำตัวบัลลอมาร์เป็นๆมาที่นี่

มีข่าวลือว่าลูซิลล่าอยู่นี่

ลูซิลล่า ธิดาของซีซาร์

ใช่ ธิดาของซีซาร์

ดั่งพิราบกลัวอินทรีดั่งลูกแกะกลัวหมาป่า

หัวใจข้ามีแต่ความกลัว

พระแม่เวสต้า พระแม่เจ้าแห่งโรม

โปรดคืนความแข็งแรงให้พ่อข้า

ปกป้องเราจากอันตราย

ที่ซึ่งปกคลุมอาณาจักร

และขอให้โรมมีแต่สันติ

ลูซิลล่า

ลิเวียส

ลูซิลล่า เจ้างดงามนัก

เจ้างดงามนัก หมายความว่าไง

ช่างนานเหลือเกิน ข้าลืมไปแล้ว

ทำไมเจ้าถึงไม่มาพบข้าตอนเจ้าอยู่ในโรม

ดูเหมือนเจ้าไม่อยากพบใครทั้งนั้น

ข้าคิดว่าการอยู่ลำพังห่างไกลจากโลก

จะพบความสงบ

แต่ข้าพบว่าการอยู่คนเดียว

ไม่ใช่ความสงบ

มันมีแต่ความอ้างว้าง

ข้าเองก็อ้างว้างลูซิลล่า

ข้าอยู่นี่ลิเวียสและถ้าสุขภาพพ่อข้าดีขึ้น

และหน้าที่การเป็นทหารของเจ้า

ไม่ขัดขวางละก็เราอาจเจอกันอีก

ถ้าเจ้าต้องการ

ข้าต้องการ

ทรินิเททกษัตริย์เพทรา

เชิญเลยทรินิเทท เชิญเลยเพทรา

คอสทอบิคัสกษัตริย์เดออมเนีย

ยินดีต้อนรับคอสทอบิคัสกษัตริย์เดออมเนีย

เซเวอรัส ข้าหลวงแห่งจูเดีย

แอฟริกา

ยินดี

เวอกิเลียนัส ข้าหลวงแห่งไซเรีย

มาร์เซลลัส ข้าหลวงแห่งอียิปต์ใช่มั้ย

มาร์เซลลัส มิตรของซีซาร์

แล้วท่านนี้ล่ะทิมอนิเดส

เวอกิเลียนัสข้าหลวงแห่งไซเรีย

ทิมอนิเดสขอบใจท่านมาก

เวอกิเลียนัส

มิตรของซีซาร์

ยินดี

เพอริเคิลส์ ข้าหลวงแห่งเอเธนส์

เพอริเคิลส์แห่งเอเธนส์

โรมของต้อนรับโซฮามัส

กษัตริย์แห่งอาร์มาเนีย

องค์จักรพรรดิ อาร์มาเนีย

หวังเพียงแน่นแฟ้นกับโรมยิ่งขึ้น

เพอทิแนกซ์ บริททาเนีย

ยินดีต้อนรับเพอทีแนกซ์

ยินดีต้อนรับบริททาเนีย

ซีซาร์จงเจริญ

ข้าหลวง กงสุล เจ้าชายทุกท่าน

พวกท่านมาจากทะเลทรายอียิปท์

มาจากเทือกเขาอาร์มาเนีย

มาจากป่าแห่งกอล

มาจากทุ่งหญ้าแห่งสเปน

พวกท่านมีหน้าตาแตกต่างกัน

สวมเสื้อผ้าแตกต่างกันร้องเพลงแตกต่างกัน

มีพระเจ้าแตกต่างกัน

แต่ก็เหมือนต้นไม้ใหญ่มีใบเขียวมีรากดำ

พวกท่านประกอบกันขึ้นเป็นโรม

มองรอบๆและมองตัวเอง

ท่านจะเห็นความยิ่งใหญ่ของโรม

200 ปีก่อน

กอลคือศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด

ตอนนี้เราเป็นมิตรกัน ในโลกใบนี้

แค่สองชายแดนเล็กๆที่เป็นศัตรูกับเรา

หนึ่งนั้นอยู่ทางเหนือซึ่งแยกพวกเราจาก

พวกที่ถูกเรียกว่าบาร์บาเรี่ยน

อีกหนึ่งคือตะวันออก ปรัสเซีย

แค่สองแห่งนี้เท่านั้น ที่มีกำแพง

มีรั้วกั้น มีป้อมและความชัง

แต่นีไม่ใช่สิ่งที่โรมต้องการ

โรมต้องการชายแดนมนุษย์

เราต้องสู้ศึกยาวนาน

ภาระพวกท่านใหญ่หลวง

แต่เรามาถึงสุดปลายทางแล้ว

ตอนนี้เรากำลังเข้าสู่ยุคทองแห่งสันติสุข

ข้าขอสาบานว่า

ไม่ว่าท่านอยู่ไหนไม่ว่าท่านจะสีผิวอะไร

เมื่อสันติเกิดขึ้น

มันจะทำให้ทุกท่านทุกท่าน

ได้สิทธิ์เป็นชาวโรมันอย่างสมเกียรติ

ฝ่าบาทท่านไม่สบายเหรอ

เจ็บสีข้างเล็กน้อยเดี๋ยวก็หาย

ไม่มีหัวเมืองหรืออาณานิคม

มีแค่โรมโรมเท่านั้น

เป็นครอบครัวที่เท่าเทียมกัน

และนั่นก็คืออนาคต

ขอให้พระเจ้าเร่งวันคืน

ลูซิลล่าทุกครั้งที่พบเจ้าข้าสงสัยว่าเป็นไปได้ไง

ที่มีลูกสาวสวยถึงเพียงนี้

เจ้าทำข้ายากจะละทิ้งสังขารได้

ท่านพ่อท่านต้องมีอายุยืนยาว

ความตายคือสิ่งที่แน่นอน

ที่โรงเรียนไม่สอนเจ้าเหรอ

ข้าจะไม่ปล่อยท่านตาย

มีทางเลือกเหรอ

ไม่นานเลือดของข้า

กระดูกข้า

ทั้งเส้นประสาทและเส้นเลือดจะกลายเป็นฝุ่น

เลือกไม่ได้

ข้ามาที่นี่ ข้าหวังว่าท่านจะดูแลตัวเองกว่านี้

ถึงกระนั้นเวลาสั้นนัก

นี่คือการตัดสินใจที่ข้าจะรีรอไม่ได้

ข้าต้องสละความรักต่อลูกชาย

คอมมอดัสจะไม่ได้สืบบัลลังก์

ลิเวียสเจ้าจะต้องเป็นผู้สืบทอดของข้า

ข้าตั้งใจจะแนะนำเจ้ากับเหล่าผู้นำ

ของอาณาจักร ในฐานะผู้สืบทอดของข้า

แต่ฝ่าบาทพูดเองนะว่าต้องเป็นคนที่

จะเปลี่ยนแปลงแสวงหนทางใหม่

บุรุษแห่งศตวรรษที่ 10 ของโรม

ข้ารู้เพียงการศึกเท่านั้น

ไม่รู้ว่าต้องเป็นพันธมิตรกับบาร์บาเรี่ยนยังไง

เจ้าจะเจอทางใหม่

ด้วยหัวใจของเจ้าลิเวียส

แต่คอมมอดัสครองบัลลังก์ร่วมกับท่าน

ข้าเคยหวังว่าตำแหน่ง

และความรับผิดชอบจะทำให้เขาโต

แต่เขาสนใจเกมและกลาดิเอเตอร์เท่านั้น

ฝ่าบาทเป็นคนพาข้ามาอยู่ในครอบครัว

คอมมอดัสกับข้าเหมือนพี่น้อง

ข้าก็รักคอมมอดัสแต่นั่นมัน

เป็นความรู้สึกแค่ความรู้สึกส่วนตัว

องค์จักรพรรดิ